
گروه سياسي، احسان ابطحي؛ محمد جواد ظريف خوانساري نماينده دائم ايران در سازمان ملل متحد با پايان ماموريت چهارساله اش به تهران بازخواهد گشت. ظريف که از او به عنوان توانمندترين ديپلمات ايراني ياد مي شود قرار است با پايان ماموريتش به زودي به تهران بازگردد. منابع آگاه اعلام کرده اند محمد خزاعي که سابقه ديپلماتيک ندارد قرار است جايگزين او در مقر سازمان ملل در نيويورک شود. يک منبع آگاه که با خبرگزاري دانشجويان ايران سخن مي گفت ضمن اعلام اين خبر گفت که خزاعي فردي خوشفکر و معتدل است. وي که سابقه نمايندگي مجلس را دارد پيشتر نماينده ايران در بانک جهاني بوده و هم اکنون رئيس سازمان سرمايه گذاري کشور است.محمدجواد ظريف متولد 18 دي ماه 1338 است و از سال 2002 ميلادي نماينده دائم ايران در سازمان ملل بوده است. ظريف در تاريخ 14 مرداد سال 1381 اعتبارنامه خود را تسليم کوفي عنان دبيرکل وقت سازمان ملل کرد. وي از سال 1992 ميلادي تا زمان ماموريتش در سازمان ملل متحد معاون امور حقوقي و بين الملل وزارت امور خارجه در دوران وزارت خارجه علي اکبر ولايتي و کمال خرازي بود.ظريف دانش آموخته دانشگاه دنور ايالات متحده است و در رشته حقوق و سياست بين الملل مدرک دکترا دارد. وي همچنين عضو انجمن روابط بين الملل دانشجويان فارغ التحصيل دانشگاه دولتي سانفرانسيسکو است. از جمله سوابق اجرايي ديپلماتيک ظريف مي توان به رياست اجلاس مقدماتي آسيايي کنفرانس جهاني نژادپرستي و همچنين رياست کميسيون خلع سلاح سازمان ملل متحد اشاره کرد. دکتر ظريف همچنين استاد حقوق بين الملل دانشگاه تهران است و در شوراي سردبيران شماري از نشريه هاي دانشجويي مانند مجله امور بين الملل و سياست خارجي ايران فعاليت کرده و مطالب فراواني در زمينه خلع سلاح، حقوق بشر، حقوق بين الملل و بحران هاي منطقه يي نوشته است. پيش از محمدجواد ظريف، هادي نژادحسينيان که تا قبل از مرخصي اجباري چهارماهه اش مدير امور بين الملل وزارت نفت بود، نمايندگي ايران را در سازمان ملل برعهده داشت.پيش از نژادحسينيان هم کمال خرازي که بعدها وزير خارجه شد نماينده ايران در سازمان ملل بود. اما اين تنها باري نبود که ظريف براي ماموريت به نيويورک اعزام مي شود. وي پيش از سال 1992 و به عهده گرفتن پست معاونت در وزارت امورخارجه يک بار ديگر نيز به نيويورک رفته بود تا در مهمترين مرکز ديپلماتيک خارج از ايران فعاليت کند.ظريف در دو دهه گذشته علاوه بر ماموريت هاي فوق؛ در جنبش عدم تعهد و سازمان کنفرانس اسلامي هم مشغول به کار بوده است. از ديگر فعاليت هاي اين ديپلمات مي توان به رياست چهل وهفتمين کميته حقوقي مجمع عمومي سازمان ملل (93 - 92)، رياست کميته دوازدهم جنبش عدم تعهد در دوربان آفريقاي جنوبي (1998) و رياست کميته عالي گفت وگوي تمدن ها در سازمان کنفرانس اسلامي اشاره کرد.ظريف بين سال هاي 1998 - 1997 ميلادي هم رياست کميته مشورت حقوقي آسيايي آفريقايي را برعهده داشت. با همه اين سوابق اما شايد به جرات بتوان گفت موضوع هسته يي ايران و چالش ميان ايران و امريکا بيشترين انرژي را از ظريف در طول سال هاي ماموريتش در نيويورک گرفته است. او در سازمان ملل متحد تلاش فراواني کرد تا مانع از تصويب قطعنامه عليه ايران شود و با نوشتن يادداشت هاي بسياري براي روزنامه هاي معتبر و معروف امريکايي مانند نيويورک تايمز و لس آنجلس تايمز و همچنين مصاحبه با شبکه هايي مانند سي ان ان تلاش فراواني براي روشن کردن مواضع هسته يي جمهوري اسلامي و تنوير افکار عمومي جهان به کار بست تا از ديد بسياري از کارشناسان امور ديپلماتيک قوي ترين ديپلمات ايران باشد.پس از قطعنامه 1737 سازمان ملل متحد عليه برنامه هاي هسته يي ايران و اعمال تحريم هاي محدود، جواد ظريف در سخناني که با جمله «آقاي رئيس، امروز روز غم انگيزي براي رژيم منع اشاعه بود» آغاز شد، به تبعيض هاي شوراي امنيت در مورد مسائل جهاني اشاره و يادآوري کرد که شوراي امنيت سازمان ملل متحد پس از حمله شيميايي صدام حسين، ديکتاتور سابق عراق به ايران هيچ قطعنامه يي صادر نکرد و کشورهاي عضو همچنان به حمايت از رژيم صدام ادامه دادند. وي در آن سخنراني که بسياري از آن با صفت «تاثيرگذار» ياد کردند به زرادخانه هاي اتمي اسرائيل و سکوت غرب در اين مورد اشاره و به اين سياست هاي دوگانه اعتراض کرد.از ديگر سو ظريف که به عنوان تنها ديپلمات ايراني در ايالات متحده فعاليت مي کرد و شايد از اين منظر تنها پيوند رسمي ديپلماتيک ايران- امريکا باشد در ماه هاي اخير تلاش زيادي به خرج داد تا تنش 27ساله و اخيراً اوج گرفته ايران و ايالات متحده را کاهش دهد.ظريف در راستاي همين تلاش ها چندي پيش در ضيافت شامي در خانه اش در نيويورک ميزبان جيمز بيکر وزير خارجه بوش پدر بود که آن هنگام رياست کميته تحقيق عراق را بر عهده داشت؛ کميته يي که پس از ماه ها بررسي راهکارهاي برون رفت امريکا از بحران عراق سرانجام به رئيس جمهوري امريکا تاکيد کرد که بايد براي حل مشکلاتش در عراق با ايران مذاکره کند؛ پيشنهادي که البته بوش تاکنون با آن مخالفت کرده است.
با همه اين اقدامات اما برخي منابع در تهران مي گويند دليل اصلي بازگشت ظريف از نيويورک به تهران شايد تصويب قطعنامه در سازمان ملل عليه ايران باشد. در حقيقت به اعتقاد اين منابع، محمود احمدي نژاد و کابينه اش بر اين باورند که ظريف مي توانست اقدامات بيشتري براي جلوگيري از تصويب قطعنامه عليه ايران انجام دهد. محمد خزاعي ترشيزي که از دوره اول رياست جمهوري محمد خاتمي معاون وزير اقتصاد و رئيس سازمان سرمايه گذاري خارجي و کمک هاي فني و اقتصادي ايران بوده است محتمل ترين گزينه براي جايگزيني محمدجواد ظريف است. محمد خزاعي که پيشتر نماينده ايران در بانک جهاني بوده است، بيشتر از آنکه سابقه ديپلماتيک داشته باشد سابقه اقتصادي دارد.