گروه فرهنگي، اميلي امرايي؛ سيدني شلدون بعد از 4 دهه تکيه بر برج عاج ادبيات عامه پسند، ديروز در 89 سالگي درگذشت.

نويسنده امريکايي که خيلي دير تصميم گرفت داستان نويس شود، اما درست از پنجاه سالگي تبديل به يکي از چهره هاي ثابت ليست پرفروش ترين هاي امريکا بود و درست به اندازه يک تهيه کننده هاليوودي از قبل فروش کتاب هايش درآمد داشت.

او که پيش از 50سالگي يکي از نمايشنامه نويسان مطرح برادوي بود، درست از دهه پنجم زندگي اش به عنوان يک رمان نويس در امريکا مطرح شد.

در اغلب رمان هاي شلدون زنان شخصيت اول و قهرمان هستند و بر مردان داستان غلبه مي کردند و دست آخر پيروز مي شدند. او يکي از نويسندگان محبوب ميان زنان امريکايي بود.

شلدون در سال 1982 طي مصاحبه يي گفت؛ «موقع نوشتن رمان هايم، دلم مي خواهد که خوانندگان داستان هايم وقتي کتابم را در دست مي گيرند، گذر زمان از دست شان خارج شود و تا فصل آخر بي وقفه و يک نفس جلو بروند و در اين ميان دوست دارم که زنان به داستان هايم بيشتر جلب بشوند، زيرا داستان هايم را قبل از هر چيز به خاطر دنياي زنان مي نويسم.»

شلدون طي اين سال ها از سوي بسياري از منتقدان سينمايي لقب نويسنده يي را به خود گرفت که دنياي زنان را به خوبي مي شناسد.

از معروف ترين رمان هاي شلدون بايد به رمان هايي همچون «خشم فرشتگان»، «آن سوي نيمه شب»، «برنده بازي» و «اگر فردا بيايد» اشاره کرد. درآمد سالانه او از قبل فروش کتاب هايش تقريباً 15 ميليون دلار بود و اغلب رمان هايش تنها چند هفته بعد از انتشار به شرکت هاي فيلمسازي هاليوود واگذار مي شد.

سيدني شلدون هميشه خودش را مديون جايزه يي مي داند که براي اولين کتابش دريافت کرد، او در سال 1969 به خاطر رمان «صورت هاي عريان» جايزه ادگار آلن پو را دريافت کرد. سيدني شلدون طي مصاحبه يي گفت؛ «هميشه معتقدم بايد اول کار شانس بياوري، من با اولين رمانم جايزه پو را دريافت کردم و کمي بعد به راحتي وارد دنياي ادبيات پرطرفدار شدم، هيچ وقت فکر نمي کردم علاقه ام به آلن پو بعدها در زندگي براي من يک جرقه باشد.»

سيدني شلدون طي اين سال ها با رقبايي همچون جان گريشام و دانيل استيل بر سر پله هاي اول و دوم ليست پرفروش ترين ها رقابت داشت و تقريباً نزديک به 40 سال در اين ليست نام ثابت بود. وارن کوان ناشر آثار او طي اين سال ها با کمترين ميزان تبليغات از درآمد بالايي برخوردار بود. در حال حاضر 4 رمان منتشر نشده از اين نويسنده باقي مانده است که به احتمال زياد چاپ اين آثار رکورد مي شکند.

تصوير اثري با عنوان «اسما ء الحسني» متعلق به هنرمند ايراني، سيدمحمد احصايي، بر جلد کتاب معتبرترين حراج آثار هنري دنيا منتشر شد. به گزارش ايسنا نمايشگاه هنري حراجي کريستي براي فروش آثار هنرمندان ايران، آسيا و هند در هتل الجميره دوبي برپا شده است.

محمد احصايي که با سه اثر خوش نويسي، دو اثر با عنوان «اسماء الحسني» و يک اثر هم به نام «الله»، نامش در فهرست هنرمندان حاضر در اين نمايشگاه آمده، پس از شيرين نشاط، دومين رده حضور در اين حراجي را به خود اختصاص داده که آثارش از سوي مجموعه داران ايران به اين حراجي اروپايي رسيده است.

در اين نمايشگاه شش روزه که تا ساعاتي ديگر با عنوان «هنر مدرن و معاصر بين المللي» در دوبي به پايان مي رسد، آثاري از هنرمندان ايران، هند و برخي ديگر از کشورهاي آسيايي، هند و مسلمان دنيا عرضه شد.

به گزارش ايسنا مسوولان کريستي معتقدند که فروش خوبي متوجه آثار ايراني خواهد بود، چراکه کيفيت آثار نسبت به دور نخست از رشد قابل توجهي برخوردار است. نکته قابل اهميت براي توسعه مارکت هنر ايران - در داخل و خارج از کشور - آن است که به رقم رواني يکصد هزار دلاري فروش دست يابد.

گفته مي شود تاکنون هيچ اثر ايراني در دنيا، به استثناي آثار نگارگري استاد محمود فرشچيان، آن هم در کشور امريکا، به اين رقم فروش نرسيده و در عمل هيچ تابلوي ايراني حتي تابلوهاي سهراب سپهري، به مرز فروش 50 ميليون تومان دست نيافته است.

آثار پرويز تناولي، محمد احصايي، مسعود عربشاهي، عباس کيارستمي، شيرين نشاط و شادي قديريان اميدهاي ايراني فروش خوب اين حراجي در روز جمعه به شمار مي روند.

تا روز پنجشنبه بالاترين برآورد قيمت ها متعلق به اثر شيرين نشاط، 85 تا 100 هزار دلار، يکي از تابلوهاي «اسماءالحسني» محمد احصايي 50 تا 70 هزار دلار و مجسمه «هيچ» پرويز تناولي با رقمي حدود 50 تا 70 هزار دلار است و براساس برآورد اوليه، تاکنون پايين ترين رقم به نقاشي گلناز فتحي،

8 - 6 هزار دلار، اختصاص دارد.

پنج روز پس از آنکه مشخص شد بازگشت پدرو آلمودوبار در فهرست نامزدهاي اسکار بهترين فيلم غيرانگليسي زبان جايي ندارد، جايزه بهترين فيلم معادل اسپانيايي اسکار از آن اين فيلم شد. بازگشت جوايز بهترين فيلم، بهترين کارگردان (آلمودوبار)، بازيگر زن (پنه لوپه کروس)، موسيقي (آلبرتو ايگلسياس) و بازيگر زن نقش مکمل (کارمن مورا) را از آن خود کرد. شايد جوايز اين دوره بتواند به نوعي باعث آشتي معروف ترين فيلمساز اسپانيا و آکادمي فيلم اين کشور شود.سال 2005 پس از آنکه آموزش بد آلمودوبار نتوانست هيچ يک از جوايز «گويا»ي آن سال را با خود به خانه ببرد، او از عضويت در آکادمي کناره گيري کرد. آلمودوبار حتي در مراسم امسال هم حضور نداشت. اما پنه لوپه کروس و آگوستين آلمودوبار تهيه کننده و برادر آلمودوبار در مراسم شرکت داشتند و به جاي او جوايز بهترين فيلم و کارگردان را گرفتند.اما برنده بزرگ جوايز گوياي امسال هزارتوي پن گيلرمو دل تورو بود که برنده هفت جايزه از جمله بهترين فيلمنامه غيراقتباسي (دل تورو)، فيلمبرداري (گيلرمو ناوارو) و چهره پردازي (ديويد مارتي و مونتسه ريب) شد.آبي تيره تقريباً سياه ساخته دانيل سانچز هم با دريافت سه جايزه گويا از جمله بهترين فيلم اول، يکي ديگر از فيلم هاي موفق اين جوايز بود. در بخش بهترين بازيگر، خوان ديه گو براي بازي در نقش يک بازيگر روان رنجور و خودبين در فيلم «حق وتو من» ساخته ويکتور گارسيا لئون برنده جايزه شد.ديگر برنده هاي بخش هاي مهم جوايز گويا عبارتند از؛ بهترين فيلمنامه اقتباسي؛ لوئيز آرکارازو ـ سالوادور، بهترين فيلم اروپايي؛ ملکه ـ استفن فريرز، بهترين فيلم اسپانيايي زبان خارجي؛ داستان- الخاندرو دوريا (آرژانتين)، بهترين بازيگر مرد نقش مکمل؛ آنتونيو دلا توره- آبي تيره تقريباً سياه، بهترين بازيگر مرد تازه کار؛ کوئيم گوتيرز - آبي تيره تقريباً سياه، بهترين بازيگر زن تازه کار؛ ايوانا باکرو ـ هزارتوي پن.

«آنتونيو باندراس» و «استيو بوسمي» بازيگران مشهور هاليوود، اين بار در سمت کارگردان در پنجاه و هفتمين جشنواره فيلم برلين حضور خواهند يافت.

به گزارش خبرگزاري فرانسه، پنجاه و هفتمين جشنواره بين المللي فيلم «برلين» امسال در حالي برگزار مي شود که در اين دوره از جشنواره فيلم هايي به کارگرداني «آنتونيو باندراس»، «استيو بوسمي» و « ژولي دلپي» به نمايش درآمده و ستاره هاي سينمايي چون «ايزابلا روسليني»، فرزند «اينگريد برگمن» و «روبرتو روسليني»، به عنوان ميهمان افتخاري حضور خواهند داشت.

در اين ميان «ژولي دلپي» بازيگر فرانسوي که 9 سال پيش با بازي در فيلم «پيش از غروب» و ادامه آن «پيش از طلوع» نظر همگان را به خود جلب کرده بود امسال در سمت کارگردان فيلم کمدي «دو روز در پاريس» در اين جشنواره حضور خواهد يافت.

«آنتونيو باندراس» بازيگر اسپانيايي تبار هاليوود نيز امسال متفاوت از سال هاي پيش اولين فيلم اسپانيايي زبان خود با نام «ديوانه يي در آلباما» را آماده نمايش در جشنواره امسال کرده است.

همچنين فيلم «مصاحبه 83» به کارگرداني «استيو بوسمي» از جمله فيلم هايي است که در اين دوره از جشنواره به نمايش در خواهد آمد.

پنجاه و هفتمين جشنواره بين المللي فيلم برلين امسال از 18 تا 22 فوريه (29 بهمن الي 3 اسفند) برگزار خواهد شد.

داريوش پيرنياکان

وضعيت فعلي موسيقي کشور آنچنان آشفته است که انسان نمي داند از کجا شروع کند. پرسيده ايد که جشنواره موسيقي فجر چگونه و با چه کيفيتي برگزار شد. آيا بقيه مسائلي که در حول و حوش موسيقي وجود دارد همگي با قاعده و بر جاي خود هستند که به برگزاري موسيقي فجر بپردازيم؟ آيا موسيقي توليدي راديو و تلويزيون جوابگوي نيازهاي فرهنگي و معنوي جامعه فرهنگي و آرماني به قول مسوولان هست تا به نوع اجراي يک جشنواره بپردازيم؟ هنوز بعد از گذشت سه دهه از انقلاب شکوهمند اسلامي ايران سازهاي اصيل ايراني را در هيچ کدام از شبکه هاي تلويزيوني نشان نمي دهند. جوانان تا رده سني 30 سال نمي دانند شکل تار يا سه تار يا سنتور يا ني يا کمانچه چگونه است؛ مگر آنهايي که به کنسرت هاي برگزار شده در سالن ها مي روند و از نزديک اين سازها را مي بينند. از مسوولان مربوطه مي پرسم آيا ديدن خود ساز در سالن هاي کنسرت حرام نيست و ليکن ديدن عکس آن حرام است؟ توليد و پخش بي شمار از موسيقي هاي مبتذل و خوراندن زورکي آن از طريق شبکه هاي سراسري و موجه جلوه دادن آن توسط يک عده از انسان هايي که فقط و فقط به دنبال پول و شهرت هستند، حرام نيست و ليکن توليد موسيقي هنري و جدي و برگرفته از فرهنگ اصيل اين آب و خاک حرام است؟ در هيچ جاي دنياي پهناور و در هيچ کدام از کشورهاي دنيا دولت ها و متوليان امور فرهنگي از موسيقي هاي مبتذل و پيش پا افتاده حمايت نمي کنند بلکه برعکس از موسيقي هاي جدي و هنري و داراي ارزش هاي معنوي حمايت مي کنند. حالا چطور است در کشور ما که مسوولان همگي سنگ ارزشمداري و فرهنگي بودن را بر سينه مي کوبند از تنها چيزي که حمايت نمي کنند موسيقي فرهنگي و به قول خودشان موسيقي فاخر است، آيا باز هم بايد از جشنواره بگويم، فکر نمي کنم حرفي باقي مانده باشد «در خانه اگر کس است يک حرف بس است». جشنواره هم ملغمه يي است و بس از تمامي موسيقي هايي که شب و روز از تمامي رسانه هاي عمومي شنيده مي شود. خنده دار است که مسوولان هنري وزارت ارشاد اعلام کردند به نتيجه يي که مي خواستيم رسيديم. نتيجه اين بود که يک گروه بسيار پيش پا افتاده و به قول دوستان «در پيتي» را از شيلي آوردند و يک کمانچه و يک تنبک ايراني هم به آن افزودند و نتيجه عالي که مي خواستند از آن گرفتند و با اين کار ارزشمند به جوانان موسيقيدان کشور خودمان الگو دادند که جوانان غيور، مي بايست بعد از اين موسيقي که کار مي کنيد اينگونه باشد. شنيده شده است که از سال آينده مي خواهند جشنواره باز هم پربارتر و بهتر از سال هاي قبل برگزار شود آن هم چگونه؟ با برگزاري موسيقي پاپ، بايد نشست و به حال اين فرهنگ و اين موسيقي گريست. حقير که اين همه به کشورهاي دنيا جهت برگزاري کنسرت سفر کرده ام تا حال نشنيده ام ارگان رسمي و يا دولتي در يک کشور اقدام به برگزاري جشنواره موسيقي پاپ بکند. مسوولان فرهنگي کشور چه در وزارتخانه و چه در مجلس شوراي اسلامي سرشان را بالا بگيرند و با افتخار به مردم يعني مردمي که به آنها راي داده اند بگويند چه کارهاي بزرگي دارند انجام مي دهند و پول اين ملت بيچاره چگونه و در کجاها حيف و ميل مي شود. خداوند ان شاءالله همه ما را به راه راست هدايت فرمايد.