پنج شنبه، 26 بهمن 1385 - شماره 1332
   
 
صفحه نخست :: مقالات :: تاريخ ورزش
رضايت نامه تقلبي و منچستريونايتد گمشده

مهدي حدادپور

روز 21 ارديبهشت 1357 در تولوز فرانسه، تيم ملي برابر فرانسه 1-2 باخت. روشن، پروين و به خصوص ناصر حجازي بازي هاي خوبي را از خود به نمايش گذاشتند. يک هفته بعد، درخشش به جشنواره پاري سن ژرمن کشيده شد. درخشش حجازي با پيشنهاد خيره کننده پاري سن ژرمن مواجه شد، چشمان ناصر حجازي برق زد اما مهاجراني سرمربي تيم ملي حجازي 29ساله را کنار کشيد و به او گفت؛ «ناصر فقط دو ماه ديگر صبر کن، بعد از جام جهاني، تيم هاي بزرگ تري سراغ تو مي آيند،» جام جهاني 1978 آرژانتين در خرداد 57 به پايان رسيد اما ناصر حجازي هنوز با شهباز قرارداد داشت و پيشنهادهاي خوب را يکي بعد از ديگري رد کرد تا اينکه انقلاب اسلامي پيروز شد و فوتبال باشگاهي در ايران موقتاً تعطيل شد. درست در همين بحبوحه بود که رايزني هاي ناصر حجازي براي رفتن به فوتبال اروپا نتيجه داد. منچستر يونايتد باشگاه بزرگ انگليسي که با حجازي خوب آشنا بود از او دعوت به عمل آورد. منچستر 7 ،8 بازيکن از تيم ملي اسکاتلند داشت که اکثراً ملي پوش بودند و با ناصر حجازي از جام جهاني آرژانتين آشنا بودند و همين مساله عامل اصلي حضور حجازي بود. اما مشکل اصلي نداشتن رضايت نامه بود. باشگاه شهباز و فدراسيون فوتبال هر دو تعطيل بودند. ابوالفضل جلالي (مدير برنامه هاي کنوني علي کريمي) با پيدا کردن سربرگ و مهر فدراسيون فوتبال يک رضايت نامه براي ناصر حجازي درست کرد. قبل از رفتن به شهر منچستر، حجازي مدت کوتاهي را در شهر ساوتهمپتون توقف و در باشگاه فوتبال اين شهر تمرين کرد و سپس از طريق خواهرش که در شهرک کوچک اما ثروتمند نشين «ساري» در حومه لندن اقامت داشت به مسوولان منچستر يونايتد اطلاع داد که به انگلستان آمده است. جو جردن، مک کاري و گوردون مک کوئين با ناصر حجازي در جام جهاني بازي کرده بودند و او را خوب مي شناختند. ديويد ساکسون سرمربي تيم ملي زير 23 سال انگلستان در اين زمان سرمربي منچستريونايتد بود. حجازي از ساوتهمپتون به ساري رفت. باشگاه منچستر براي رساندن حجازي به اولدترافورد يک اتومبيل ليموزين مشکي رنگ فرستاد. او در معروف ترين هتل پنج ستاره منچستر در يک سوئيت بسيار مرتب اقامت يافت. سوئيت آنقدر مرتب و باکلاس بود که فقط به عروس و دامادها در شب اول ازدواج اجاره داده مي شد و به همين جهت حجازي گاهي مجبور مي شد به يک اتاق يک تخته نقل مکان کند، نوبت نمايش ناصر حجازي رسيد. مربي ايرلندي دروازه بان هاي منچستر از وجود او در ترکيب اين تيم برابر «برلي» استفاده کرد. منچستريونايتد با تيم ذخيره هايش 3-2 پيروز شد و مربي ايرلندي عملکرد او را پسنديد و به حجازي گفت؛ بايد پيش ساکسون بروي. حجازي به لندن رفت و در هتلي مقيم شد که ديويد ساکسون با تيم ملي زير 23 سال انگلستان در آن اقامت داشتند. ساکسون که تلفني خبر تاييد عملکرد حجازي را شنيده بود به حجازي تبريک گفت و از او خواست به ايران برود و بعد از تنظيم کارهايش با خانواده به منچستر برگردد. چهار هزار پوند به عنوان هزينه سفر به حجازي دادند. حجازي به ايران برگشت. او مي گويد؛ «فکر مي کردم ساکسون سرکارم گذاشته است اما چند هفته بعد يک خانم با من تماس گرفت و عنوان کرد که حامل دعوت نامه باشگاه منچستريونايتد است.»

حجازي با همسر و آتيلا راهي منچستر شد. آتوسا آن وقت ها هنوز به دنيا نيامده بود. آنها به لندن رسيدند اما اجازه اقامت نداشتند. خواهر حجازي براي او توضيح داد که مسوولان منچستريونايتد بليت قطار را تهيه کرده و منتظر حضور او در اين باشگاه هستند. حجازي و خانواده کوچکش به منچستر رسيدند. اتومبيل باشگاه پيش پاي او توقف کرد. راديوي اتومبيل توسط راننده روشن شد. روايت حجازي از آن لحظه شنيدني است.

«راديو را که روشن کرد خبر حضورم را در منچستريونايتد شنيدم؛ united is going to sign with iranian goalkeeper“. حال عجيبي به من دست داد. خودم را در آسمان مي ديدم.»

حجازي ليسانس زبان انگليسي از دانشسراي عالي ترجمه بود و با همسرش در همان جا آشنا شده و ازدواج کرده بود و ترجمه رضايت نامه تقلبي هم کار خودش بود. حجازي در تابستان سال 58 يک منچستري تمام عيار بود. چهار بازي دوستانه با بلک بول، استوک سيتي، بولتون و هادرسفيلد انجام شد تا اينکه روزي سر تمرين منچستريونايتد ديويد ساکسون حجازي را صدا زد. او نگاهي به چشمان حجازي کرد و پرسيد؛ رضايت نامه ات را از کجا آورده يي؟ معلوم بود که از فدراسيون فوتبال ايران و باشگاه شهباز به او خبرهايي داده بودند. حجازي واقعيت را به ساکسون گفت. ساکسون از او خواست به ايران برگردد و رضايت نامه واقعي خود را بگيرد. «گري دايلي» دروازه بان اهل آفريقاي جنوبي که با حجازي به منچستر يونايتد آمده بود از همه خوشحال تر بود چرا که فرصت بازي بيشتري بعد از رفتن حجازي به او مي رسيد.

حجازي زماني به ايران برگشت که ناصر نوآموز 41 ساله رئيس فدراسيون فوتبال شده بود. او با زحمت بسيار رضايت نامه اش را گرفت اما بعد از بازگشت، فصل نقل و انتقالات تمام شده و باشگاه منچستريونايتد به جاي حجازي گري دايلي را گرفته بود. دايلي هفت سال تمام دروازه بان اول منچستريونايتد بود و حجازي 27 سال است که حسرت آن فرصت را از دست رفته را مي خورد.

سرهنگ حسين سرودي
قهرمان فوتبال، قهرمان بسکتبال
سرهنگ حسين سرودي نهمين رئيس فدراسيون فوتبال بود که دوازدهمين فدراسيون تاريخ فوتبال ايران را اداره کرد. حسين سرودي در ضمن بعد از مرداني چون محسن حداد، تيمسار حسين سياسي، دکتر علي کني و حسين مبشر، پنجمين مردي بود که براي دومين بار رئيس فدراسيون فوتبال مي شد. حسين سرودي در تابستان سال 1340 بعد از استعفاي ذبيح الله خبيري فوتباليست سابق باشگاه دارايي از مسووليت رياست فدراسيون صاحب اين مسووليت شد و تقدير چنان بود که يک دارايي چي ديگر رئيس فدراسيون فوتبال شود. سرودي يک سال بعد از مسووليت رياست فدراسيون فوتبال کناره گيري کرد و جالب آنکه بدانيد بعد از او يک دارايي چي ديگر يعني حسين مبشر مسووليت اداره فدراسيون فوتبال را براي دومين بار بر عهده گرفت.

قهرمان فوتبال - قهرمان بسکتبال

حسين سرودي در دوران قهرماني، توان بازي در دو رشته فوتبال و بسکتبال را داشت و در هر دو رشته آنقدر خوب بود که تا حد حضور در تيم ملي رسيد. جالب آنکه در مسابقات آسيايي 1951 دهلي نو او به طور همزمان در دو تيم ملي بسکتبال و فوتبال کشورمان حاضر شد که اين اتفاق يکي از تاريخي ترين و بکرترين اتفاق هاي تاريخ فوتبال کشورمان بوده است. تيم ملي فوتبال با حضور حسين سرودي در خط دفاعش موفق شد به عنوان دوم بازي هاي آسيايي دهلي دست يابد. در ورزش هاي تيمي تا به حال در تاريخ ورزش کشورمان سابقه نداشته است که يک قهرمان در دو رشته مختلف براي تيم هاي ملي کشورمان در يک مقطع به ميدان رفته باشد.

رياست دو فدراسيون

جالب آنکه مرحوم حسين سرودي علاوه بر آنکه قهرمان دو رشته فوتبال و بسکتبال بود مديريت در هر دو رشته را در سطوح بسيار بالا تجربه کرده است. قبل از آنکه در سال 1340 او براي اولين بار رئيس فدراسيون فوتبال شود مسووليت رياست فدراسيون بسکتبال را هم بر عهده داشت و بعد از کناره گيري از فدراسيون فوتبال در سال 1341 مدتي را هم به فدراسيون بسکتبال کشورمان برگشت.

دوست نزديک آقاي فکري

حسين سرودي علاقه بسياري به حسين فکري و عملکرد او داشت. سرودي و فکري در بازي هاي آسيايي 1951 دهلي نو با هم هم بازي و از رفقاي نزديک يکديگر بودند. به محض حضور در فدراسيون فوتبال سرودي، حسين فکري را به مسووليت سرمربي تيم ملي گمارد. حسين فکري در تيم ملي تحول دوباره يي را به وجود آورد. در دوم خردادماه سال 1341 تيم ملي عراق براي انجام دو ديدار دوستانه به ايران آمد و طي روزهاي 11 و 13 خرداد دو بازي برابر ايران برگزار کرد. ديدار اول با تساوي يک - يک به پايان رسيد و در ديدار دوم اين تيم ملي عراق بود که تيم ملي ايران را در خانه با شکست مواجه کرد. جالب است بدانيد که در اين دو بازي دوستانه دو تاريخ ساز بزرگ فوتبال ملي ايران يعني عزيز اصلي و همايون بهزادي براي اولين بار پيراهن تيم ملي فوتبال کشورمان را بر تن خود کرده و به طور رسمي به تاريخ فوتبال پيوستند.

به احترام سرودي

حسين مبشر رئيس بعدي فدراسيون فوتبال علاقه زيادي به استخدام مربي خارجي داشت اما وقتي در سال 41 جاي حسين سرودي را گرفت به احترام تصميم او حسين فکري را در مسووليت سرمربي تيم ملي فوتبال کشورمان ابقا کرد. با حسين فکري تيم ملي فوتبال به المپيک 1964 توکيو صعود کرد اما رفته رفته مبشر تصميم خود را عملي کرد و در بازي هاي آسيايي 1966 بانکوک يک خارجي معروف به اسم گئورگي سوچ را براي اداره امور تيم ملي فوتبال کشورمان به ايران آورد.

بازگشت سرودي و فکري

در سال 1345 حسين سرودي باز هم به فدراسيون فوتبال برگشت و براي دومين بار رئيس فدراسيون فوتبال کشورمان شد. اين بار او بار ديگر اقدام به برگرداندن حسين فکري به عنوان سرمربي تيم ملي کرد که نشان دهد تا چه اندازه به فکري اعتقاد دارد. تيم ملي اين بار با هدايت فکري در مسابقات فوتبال جام عمران منطقه يي در داکا شرکت کرد.

عامل انحلال شاهين

حسين سرودي رئيس وقت فدراسيون در روز 16 تيرماه سال 1346 با خواجه نوري سرپرست باشگاه شاهين در جريان بازي شاهين- تهران جوان از هفته دهم مسابقات فوتبال باشگاه هاي تهران درگير شد بعد از اين بازي که طي آن شاهين سه- يک برنده شد و ياران اين تيم بار ديگر جنجال کردند و به حکم رياست وقت سازمان تربيت بدني يعني منوچهر قراگزلو، باشگاه شاهين به دليل انجام رفتار منافي با روحيه و اخلاق ورزشي براي هميشه منحل اعلام شد.

پايان کار

بعد از آنکه در زمستان سال 1346 منوچهر قراگزلو از مسووليت رياست سازمان تربيت بدني برکنار شد و جاي او را سپهبد خسرواني گرفت، در دستگاه اجرايي فوتبال هم تغييرات مهمي به وجود آمد و مصطفي مکري به جاي حسين سرودي رئيس فدراسيون فوتبال شد و اين مسووليت را براي دومين بار بر عهده گرفت. حسين سرودي در سال 1371 درگذشت.
انجمن تاريخ و آمار
همه رکوردهاي جام حذفي در تيول قدرت استقلال و ملوان

هفته گذشته به مقتضاي اتفاقات روز به بررسي 10 تيمي که براي رسيدن به المپيک نبرد کردند پرداختيم و امروز - بعد از انجام ديدارهاي سه شنبه جام حذفي - به بررسي آماري تاريخچه مسابقات جام حذفي خواهيم پرداخت و هر هفته اتفاقات تاريخي و آماري را در اين عرصه مورد بررسي قرار خواهيم داد. توجه کنيد؛

اولين دوره مسابقات فوتبال جام حذفي در ايران سال 1355 برگزار شد. ملوان بندرانزلي با پيروزي 4 بر يک برابر تيم فوتبال تراکتورسازي تبريز در مجموع 2 ديدار رفت و برگشت قهرمان اين رقابت ها شد.

در سال 1365 ملوان انزلي در سومين دوره جام حذفي کشور با پيروزي 2 بر صفر برابر خيبرخرم آباد اولين تيمي شد که 2 بار عنوان قهرماني را در جام حذفي به دست آورد.

پرافتخارترين تيم هاي جام حذفي به ترتيب عبارتند از؛

1- استقلال؛ 4 عنوان قهرماني، 3 عنوان نايب قهرماني

2- ملوان انزلي؛ 3 عنوان قهرماني، 3 عنوان نايب قهرماني

3- پرسپوليس؛ 3 عنوان قهرماني، يک عنوان نايب قهرماني

4- سپاهان اصفهان ؛ 2 عنوان قهرماني

5- فجرشهيدسپاسي؛ يک عنوان قهرماني و 2 عنوان نايب قهرماني

6- بهمن کرج؛ يک عنوان قهرماني و 2 عنوان نايب قهرماني

7- ذوب آهن اصفهان؛ يک عنوان قهرماني و يک عنوان نايب قهرماني

8- برق شيراز؛ يک عنوان قهرماني و يک عنوان نايب قهرماني

9- سايپا؛ يک عنوان قهرماني

10- شاهين اهواز؛ يک عنوان قهرماني

11- صباباتري تهران؛ يک عنوان قهرماني

12- تراکتورسازي تبريز؛ 2 عنوان نايب قهرماني

13- هماي تهران؛ يک عنوان نايب قهرماني

14- خيبر خرم آباد؛ يک عنوان نايب قهرماني

15- جنوب اهواز؛ يک عنوان نايب قهرماني

16- ابومسلم مشهد؛ يک عنوان نايب قهرماني

به جز 19 دوره جام حذفي در ادوار گذشته فوتبال ايران چند بار ديگر مسابقات باشگاهي خود در رده ها و عرصه هاي مختلف را با فينال به پايان برده که اين مسابقات را با هم مرور کنيم.

1- سال 1339؛ فينال ليگ کشور؛ شاهين آبادان 2- فرهنگ قزوين صفر

2- سال 1349؛ فينال ليگ کشور؛ استقلال 2-

پاس تهران يک

3- سال 1356؛ فينال جام حذفي پهلوي (معدوم)

پاس 2- بانک ملي صفر

4- سال 1368؛ فينال ليگ قدس؛ استقلال 2- پرسپوليس يک

5- سال 1371؛ فينال ليگ دوم آزادگان؛ پاس يک- پرسپوليس يک «پاس با پيروزي در ضربات پنالتي قهرمان شد.»

6- سال 1373؛ فينال ليگ چهارم آزادگان؛ سايپا يک - استقلال صفر

برنده ديدارهاي جام حذفي کشور در سالهاي 69 ، 75، 81 ، 83 و 84 با ضربات پنالتي مشخص شده است.

بيشترين حضور متوالي در فينال جام حذفي به تيم ملوان تعلق دارد. ملوان انزلي در سالهاي 65 ، 66 ، 67 ، 69 و 70 در 5 فينال متوالي جام حذفي حضور يافت و صاحب 2 عنوان قهرماني و 3 عنوان نايب قهرماني شد.

قاطع ترين برد در فينال جام حذفي برد 5-يک استقلال برابر برق شيراز در مجموع 2 ديدار رفت و برگشت در سال 74 بوده است.

براي اولين بار در سال 1369 و در ششمين دوره جام حذفي، سرنوشت ديدار به ضربات پنالتي رسيد و ملوان با پيروزي برابر استقلال، براي سومين بار قهرمان اين رقابت ها شد.

در سال 1377 و در جريان دوازدهمين دوره مسابقات جام حذفي براي اولين بار 2 تيم تهراني برگزارکننده داربي سنتي تهران، برگزارکننده مسابقه فينال جام حذفي شدند.

فقط 2 تيم در يک سال هم قهرمان ليگ و هم قهرمان جام حذفي شده اند؛ پرسپوليس در سال 77 و سايپا در سال 72 اين 2 تيم هستند.

علي پروين و بهمن صالح نيا پرافتخارترين مربيان جام حذفي هستند که هر 2 نفر 3 بار جام حذفي ايران را فتح کرده اند.

اتوئو سردمدار جنگ داخلي در بارسلونا
شايد رونالدينيو بزرگترين ستاره بارسلونا باشد اما اگر از طرفداران بارسا بخواهيد محبوب ترين بازيکن شان را نام ببرند احتمالاً نام ساموئل اتوئو را خواهيد شنيد. اين در حالي است که بسياري از بازيکنان بارسلونا هم در خفا چنين نظري دارند. يکي از هم تيمي هاي سامي در نوکمپ مي گويد؛ «اتوئو هميشه مي خواهد بهترين باشد حتي در تمرينات. شور و اشتياق او براي پيروزي غيرقابل وصف است. او تنها کسي است که مي تواند از فرصت هايي که توسط دکو، مسي و رونالدينيو خلق مي شود نهايت استفاده را ببرد.» اتوئو صراحتاً گفته؛ «کار من در تيم گل زني است.»

با وجود اين، فرانک رايکارد مربي بارسا از حرف مهاجمش تعبير نادرستي دارد. رايکارد مي گويد؛ «من ساموئل را يک مهاجم مي دانم که بايد از ميانه ميدان نفوذ کند برخلاف رود فن نيستلروي که مرد محوطه جريمه است. اتوئو بازيکن خلاق تري است. او در عين حال خيلي خوب هم دريبل مي زند. او مهاجم بي همتايي است اما از نظر من مهمترين مساله اين است که او هميشه در خدمت تيم باشد و حتي اگر لازم است عقب بکشد و دفاع کند.» رايکارد که اين سخنان را پس از پيروزي

2 بر صفر مقابل رسينگ سانتاندر که در آن اتوئو حاضر نشده بود به عنوان بازيکن جانشين به ميدان برود گفته به شدت باعث ناراحتي بازيکن کامروني اش شده است.

اتوئو هم در جواب مربي اش گفته؛ «اينکه رايکارد در يک کنفرانس خبري گفته من حاضر نشده ام براي تيم بازي کنم نشان دهنده اين است که او واقعاً آدم بدي است. من هميشه به فکر حضور در ترکيب اصلي تيم هستم و اگر کسي معتقد است جاي من در ترکيب اصلي نيست بايد رودررو اين مساله را به خودم بگويد.» به جز 9 دقيقه يي که 10 روز پيش اتوئو براي بارسا به ميدان رفت اين تيم کاتالاني از سپتامبر گذشته اين ستاره را به دليل مصدوميت در اختيار نداشته است. بدون او بارسلونا خطرناک ترين مهاجمش را از دست داد و ايدور گوديانسن و خاوير ساويولا جانشين وي شدند اما آنها حقيقتاً نتوانستند جاي خالي بهترين بازيکن آفريقا در سه دوره را پر کنند.

آمار گل زني اتوئو در فوتبال باشگاهي در هر فصل بهتر شده است آمار او به ترتيب 10 ، 19 ، 21 و 28 گل بود که فصل گذشته وي براي اولين بهترين گلزن اسپانيا شد.

تيره شدن روابط اتوئو با بارسلونا از اوت گذشته آغاز شد. او هميشه مي گويد به هيچ وجه به موقعيت رونالدينيو حسادت نمي کند اما احتمالاً در واقعيت مساله اينگونه نيست و اوت گذشته اتوئو عامل اصلي اختلاف قدرت هاي داخلي در بارسلونا شد. در سال 2003 زماني که خوان لاپورتا رئيس بارسلونا شد اين تيم با مشکلات فراواني مواجه بود اما لاپورتا در کنار ساندرو راسل موقعيت تيمش را تغيير داد. به خدمت گرفتن اتوئو نقش بزرگي در اين احيا داشت به طوري که اتوئو را مرد لاپورتا مي دانند. سپس لاپورتا و راسل دچار مشکل شدند و راسل در سال 2005 نوکمپ را ترک کرد اما هنوز تاثير وي در بارسا بي ثباتي ايجاد مي کند.

وقتي از اتوئو پرسيدند آيا تيم مي تواند خودش را از اختلافاتي که بين هيات مديره پيش مي آيد حفظ کند وي پاسخ داد؛ «اينکه تيم از اختلافات داخلي هيچ تاثيري نپذيرد غيرممکن است. واقعاً جاي تاسف است حالا که ما توانسته ايم شور و نشاط را به طرفداران بازگردانيم چنين اتفاقاتي همه چيز را برهم بريزد. من اميدوارم همه چيز زودتر حل شود.» اما هيچ چيز حل نشد و راسل که نقش اصلي را براي آوردن رونالدينيو به بارسا ايفا کرد براي خودش در بين رسانه ها و طرفداران متحداني پيدا کرده تا با رياست لاپورتا به مخالفت بپردازد. در اين زمان بود که اتوئو مصدوم شد اما وي در حقيقت هيچ تلاشي براي بهبود سريع مصدوميتش نمي کرد. در اين مدت سفرهايي به مراکش، عربستان سعودي، پاريس، کامرون و الجزيره داشته است و همين سفرها باعث شد راسل و متحدانش در رسانه ها به انتقاد از اين بازيکن بپردازند.

اما هنوز بسياري اتوئو را تنها منجي بارسلونا مي دانند. اتوئو خودش مي گويد؛ «فوتبال زندگي من است و مطمئنم دل من بيشتر براي بارسا تنگ شده است تا دل تيم براي من.» با وجود اين بسياري با اين مساله مخالفند.

امتناع اتوئو براي ورود به زمين در ديدار مقابل سانتاندر به عنوان بازيکن جانشين نگراني فراواني را در ميان طرفداران بارسلونا در آستانه ديدار با والنسيا و ليورپول ايجاد کرده است. اين مساله همچنين موجب نگراني بازيکنان بارسا هم شده است خصوصاً پس از آنکه اتوئو صراحتاً از رايکارد، رونالدينيو و راسل در رسانه ها انتقاد کرد. قبل از مصدوميت اتوئو بارسا قرارداد وي را تا سال 2010 تمديد کرد و دستمزد هفتگي او اکنون به بيش از صد هزار پوند مي رسد اما اکنون ورق برگشته است و شايعاتي مبني بر جابه جايي تيري آنري و وي به گوش مي رسد. اتوئو هميشه گفته در بارسلونا راضي و خوشحال است اما اظهارات اخيرش حاکي از اين مدعا نيست. اين مهاجم اخيراً گفته «آنچه من در مورد انگلستان دوست دارم اين است که طرفداران فوتبال احترام فراواني براي بازيکنان قائل هستند و اين مساله در خارج از زمين هم صادق است. ولي من مشکلي با بارسلونا ندارم. اما در مکان هاي ديگر اين مساله متفاوت است.» اين ستاره کامروني از مساله نژادپرستي در فوتبال اسپانيا شاکي است اما شايد تمام اينها بهانه يي باشد براي ترک کردن قهرمان اروپا.

منبع؛ اينديپندنت
عناوين اين صفحه
رضايت نامه تقلبي و منچستريونايتد گمشده
قهرمان فوتبال، قهرمان بسکتبال
همه رکوردهاي جام حذفي در تيول قدرت استقلال و ملوان
اتوئو سردمدار جنگ داخلي در بارسلونا
آخرين روز يک کاپيتان
شکست رکورد سايپا
... و سرانجام محمدعلي باخت
پنالتي براي سرگروهي
پايان المپيک برفي
ياران پله در ايران باختند
اولين ملي پوش کامروني در ايران
در ماراتن فوتبال جام از خانه رفت

26 بهمن 1377
آخرين روز يک کاپيتان
تيم ملي فوتبال ايران قهرمان بازي هاي آسيايي 1998 بانکوک در يک ديدار دوستانه و در جريان تورنمنت چهارجانبه کويت، تيم ملي ميزبان را دو - يک شکست داد. منصور پورحيدري سرمربي تيم ملي بود و دو گل تيم ملي را حسين خطيبي و نادر محمدخاني کاپيتان 35 ساله تيم ملي به ثمر رساندند. درست است که خداحافظي رسمي نادر محمدخاني روز يک بهمن سال 78 در جريان ديدار دوستانه تيم ملي برابر تيم منتخب آسيا رخ داد ولي آخرين ديدار رسمي ملي نادر محمدخاني در اين روز اتفاق افتاد.


27 بهمن 1384
شکست رکورد سايپا
تيم فوتبال سايپا بعد از 23 بازي بدون شکست در مسابقات پنجم ليگ حرفه يي ايران، برابر تيم صباباتري تهران بازنده شد. رکورد 23 بازي بدون شکست، رکوردي است که در تاريخ ليگ حرفه يي تکرار نشده است. در همين روز پرسپوليس براي اولين بار با حضور تئودور يونگ روي نيمکت مربيگري خود به مصاف تيم فوتبال برق شيراز رفت و جالب آنکه بدانيد تئودور يونگ امسال هم قرار است روز 27 بهمن براي اولين بار به عنوان مربي تيم فوتبال استقلال به مصاف تيم فوتبال برق شيراز برود.


28 بهمن 1356
... و سرانجام محمدعلي باخت
اگر اهل تماشاي مسابقات حرفه يي بوکس هستيد قطعاً با نام هايي چون محمدعلي کلي، لئون اسپيتکس، جو فريزر، جرج فورمن و... آشنا هستيد. آدم هاي دهه 70 ميلادي خاطره شب هايي که تا ساعت 3 نيمه شب براي تماشاي رقابت قهرمانان بوکس حرفه يي بيدار مي ماندند را به ياد دارند. در شب 28 بهمن سال 56، لئون اسپيتکس در يک نبرد رويايي با پيروزي باورنکردني برابر محمدعلي کلي به نحو اعجاب آوري به عنوان قهرماني مسابقات بوکس حرفه يي رسيد.


29 بهمن 1364
پنالتي براي سرگروهي
مسابقات بين المللي فوتبال دهه فجر در سال 1364 يک رويداد باشکوه در فوتبال ايران بود. ايران الف، ايران ب، غناي ب، روماني ب، لهستان ب، سوريه ب، پاکستان و منتخب خوزستان، تيم هاي شرکت کننده در اين رقابت ها بودند. تيم ملي ايران الف با لهستان ب سوريه ب و پاکستان در يک گروه ايستاد. ايران و لهستان هر کدام در مجموع دو ديدار برابر پاکستان و سوريه، صاحب دو برد، 7 گل زده و بدون گل خورده بودند. ايران و لهستان با هم صفر - صفر کردند. براي تعيين تيم اول گروه بازي دو تيم به ضربات پنالتي کشيده شد. در ضربات پنالتي، تغيير در نتيجه حادث شد و تيم ملي الف ايران با پيروزي سه - يک برابر لهستان عنوان سرگروهي را به دست آورد.


30 بهمن 1379
پايان المپيک برفي
مسابقات المپيک زمستاني 2000 سالت ليک که يکي از باشکوه ترين مسابقات المپيک زمستاني بود به پايان رسيد. اين مسابقات اولين مسابقات معظم زمستاني در قرن 21 بود و از اين حيث صاحب اعتبار و عظمت قابل توجهي در تاريخ ورزش دنيا بود.


30 بهمن 1364
ياران پله در ايران باختند
تيم ملي ايران الف در مسابقات بين المللي جام دهه فجر در سال 1364 به مصاف تيم ملي فوتبال غنا رفت که از وجود مرداني چون عابدي پله و آنتوني يبوآ بهره مي برد. اين مسابقه در مرحله نيمه نهايي اين رقابت ها برگزار مي شد. تيم ملي فوتبال کشورمان در اين ديدار با دو گل زيباي حميد عليدوستي و شاهرخ بياني با نتيجه دو - صفر غنا را شکست داد و به فينال اين رقابت ها صعود کرد. ايران در اين رقابت ها بار ديگر حريف تيم ملي فوتبال لهستان ب شد.


اول اسفند 1363
اولين ملي پوش کامروني در ايران
ژاک اورلين الونگ - فرزند متيو - شماره شناسنامه 724654 از کامرون در اين روز به دنيا آمد. الونگ اولين کامروني حاضر در مسابقات فوتبال ليگ ايران بود. او با خواست آري هان و تئودور يونگ به ايران آمد و بعد از حضور آري هان در تيم ملي کامرون حضور در تيم ملي کامرون را تجربه کرد. الونگ در محلي زندگي کرده که ساموئل اتوئو حضور داشته و به نوعي مي توان او را يکي از دوستان نزديک اتوئوي بزرگ در فوتبال کامرون دانست.


دوم اسفندماه 1364
در ماراتن فوتبال جام از خانه رفت
فينال جام بين المللي دهه فجر در روز دوم اسفند سال 64 يک ديدار تکراري بين دو تيم ملي الف ايران ب لهستان بود. ايران ابتدا از لهستان پيش افتاد. مرتضي يکه زننده گل ايران بود. کاژه مارک با يک گل استثنايي نتيجه بازي را به تساوي کشاند. بازي به وقت اضافه کشيده شد. ابتدا لهستان گل دوم را باز هم با ضربه کاژه مارک زد و مرتضي يکه، گل دوم ايران را زد. بار ديگر بازي به پنالتي کشيده شد. اين بار حساب کار تغيير کرد و لهستان در ضربات پنالتي ايران را سه - يک برد و جام دهه فجر اين گونه از دستمان خارج شد.


روزنامه اعتماد
faranamlogo