گروه اجتماعي؛ روز گذشته دومين جلسه شوراي سوم شهر تهران براي بررسي گزينه هاي احتمالي شهردار در حالي به پايان رسيد که خسرو دانشجو سخنگوي اين شورا اعلام کرد تا جمع بندي نهايي قاليباف به کار خود ادامه مي دهد و تصميم قطعي در اين زمينه به جلسه بعدي موکول شده است. خسرو دانشجو گفت؛ در جلسه شوراي شهر درباره انتخاب سرپرست يا ادامه کار شهردار کنوني بحث هايي زيادي صورت گرفت اما جمع بندي نهايي به جلسه بعدي موکول شد و تا جمع بندي نهايي شورا، قاليباف به کار خود در شهرداري ادامه مي دهد. خسرو دانشجو در حاشيه برگزاري دومين جلسه شوراي سوم شهر تهران در مورد بررسي هاي انجام شده در خصوص انتخاب شهردار جديد تهران گفت؛ هر 15 نفر عضو شورا نسبت به اينکه شهردار آينده بايد چه خصوصياتي داشته باشد متفق القول هستند. سخنگوي شوراي شهر تهران گفت؛ طبق قانون سه ماه براي شورا در مورد انتخاب شهردار در نظر گرفته شده که از هم اکنون تا انتخاب شهردار تصميمات و بررسي هاي لازم صورت مي گيرد. دانشجو گفت؛ همدلي و همسويي در شورا از جمله مواردي است که باعث مي شود شورا موفق تر عمل کند بنابراين آرامش و همدلي در شورا مدنظر است. اين آرامش تاکنون وجود داشته و همچنان اميدوار به ادامه آن هستيم. وي در مورد جايگاه قاليباف به عنوان شهردار تهران براي انتخاب در دوره بعد گفت؛ قاليباف يا هر فرد ديگري که قرار است در موردشان صحبت شود، حتماً به شورا دعوت خواهند شد که برنامه هاي خود را ارائه کنند. پس از اينکه برنامه ها ارائه شد نسبت به اينکه بايد انتخاب شهردار به چه ترتيبي باشد، گام به گام حرکت خواهيم کرد. دانشجو افزود؛ اگر قاليباف هم کانديدا شده و نسبت به بحث در مورد انتخاب وي در شورا، تمايل داشته باشد برنامه هايشان را مي گيريم و بررسي مي کنيم. وي در پاسخ به سوالي مبني بر اينکه طولاني تر شدن انتخاب شهردار بحث را سياسي تر مي کند، گفت؛ هم اکنون در جلسه دوم شوراي سوم قرار داريم و بر اساس قانون اولين جلسه يي است که در مورد انتخاب شهردار بحث و گفت وگو مي کنيم پس نمي توان انتظار داشت که بعد از يک يا دو ساعت بحث مهمي نظير انتخاب شهردار، به نتيجه نهايي برسد. دانشجو گفت؛ بايد شهرداري که در راس امر قرار مي گيرد، بتواند با قوت و حمايت هر چه بيشتر شورا، کارش را دنبال کند بنابراين ضمن اينکه انتظار مردم تهران مبني بر انتخاب هر چه سريع تر شورا را تاييد مي کنيم سعي خواهد شد در حداقل زمان بتوانيم شهردار تهران را انتخاب کنيم. وي در مورد غيرعلني بودن جلسه شورا گفت؛ جلسه غيرعلني نبود بلکه جلسه علني بدون حضور مستمع بود.

ادامه فعاليت قاليباف

دانشجو گفت؛ هنوز در مورد اينکه بخواهيم سرپرست براي شهرداري انتخاب کنيم به نتيجه نرسيده ايم و اين نياز به بررسي بيشتر دارد که ادامه اين بررسي به جلسه بعدي موکول شده است. سخنگوي شوراي شهر تهران توضيح داد؛ در اين زمينه دو تفسير حقوقي وجود دارد؛ يکي اين است که الان شهرداري بايد سرپرست داشته باشد و تفسير ديگر اينکه شهردار کنوني مي تواند تا زمان انتخاب شهردار بعدي به کارش ادامه دهد که اين تفاسير مورد بحث و گفت وگو قرار گرفته و بحث در اين خصوص همچنان ادامه دارد. وي گفت؛ هم اکنون درباره ادامه فعاليت قاليباف با توجه به اينکه در نيمه دوره چهار ساله دوم انتخاب شد، دو تفسير وجود دارد؛ يکي اينکه وي به صورت قانوني مي تواند به فعاليت خود ادامه دهد تا شهردار انتخاب شود و تفسير ديگر اينکه بايد سرپرست انتخاب شود که جمع بندي در مورد اين تفاسير به نتيجه نهايي نرسيد و قرار شد از کارشناسان حقوقي در اين مورد کمک بگيريم تا در جلسه بعدي به نتيجه نهايي برسيم. دانشجو در مورد شايعاتي مبني بر اينکه تعدادي از اعضاي شورا جزء گزينه ها براي شهردار شدن هستند، گفت؛ در هيچ جاي قانون ذکر نشده که عضو شورا نمي تواند خود را به عنوان کانديداي شهردار معرفي کند اما تاکنون هيچ يک از اعضا به صورت رسمي خود را براي اين انتخاب کانديدا نکرده اند.

ويژگي هاي شهردار آينده

وي در مورد مشخصات شهردار تهران که در شورا به اتفاق نظر رسيده اند، گفت؛ شهرداري که مي خواهد انتخاب شود بايد ديندار و امانتدار باشد. مديريت، کفايت، کارآمدي و توانمندي به عنوان شاخص بعدي در نظر گرفته شده است. علم و شناخت نسبت به شهر نيز از شاخصه هاي شهردار تهران است. علاوه بر اينها، شورايي عمل کردن و تعامل از ديگر مشخصات شهردار انتخابي است. تعامل و حسن سلوک با مردم نيز از ساير مشخصات اوست. انضباط مالي و اداري در شهرداري از ديگر مشخصات شهردار انتخابي است. دانشجو افزود؛ شهردار بايد برنامه داشته و به اين برنامه ها پايبند باشد. شهردار بايد فقط براي شهر باشد يعني حقوق مردم و شهر را اصل قرار دهد و براي شهرش فعاليت کند. دانشجو در مورد انتظارات از شهردار آينده گفت؛ داشتن ديدگاه هاي فرهنگي، انساني و اجتماعي از جمله انتظارات از شهردار آينده است. شهردار بايد قدرت استفاده از توان و قدرت اجتماعي و نيز جلب مشارکت عمومي را در حل معضلات و مشکلات مردم داشته باشد. وي گفت؛ استفاده از نخبگان و فرهيختگان و جلب نظرات آنها در مديريت شهري از ديگر انتظارات از شهردار آينده است. شهردار آينده بايد جسارت و شجاعت در تصميم گيري ها را داشته باشد. مديريت فعال و حاضر در شهر، حضور در بين مردم، شهرداري ها و زيرمجموعه هاي آن نيز از ديگر انتظارات است. دانشجو افزود؛ جامع نگري و ديدن همه عرصه ها و تخصص ها در کنار يکديگر از ديگر انتظاراتي است که در مورد شهردار آينده عنوان شده است. داشتن رويکرد تامين درآمد پايدار براي شهر نيز از ديگر انتظارات است چون هم اکنون مشکل کسب درآمد و تعريف درآمد پايدار وجود دارد بنابراين شهردار بايد با برخي آيتم هاي درآمدزا اين مشکل را حل کند.

اعضاي کميسيون ها

وي در مورد کميسيون هاي شوراي شهر تهران گفت؛ کميسيون فرهنگي شامل مسجدجامعي، ساعي، آباد، دبير و طلايي است. کميسيون عمراني شامل شکيب، ابتکار، چمران، شيباني و دانشجو است. کميسيون برنامه و بودجه شامل خادم، بيادي، کاشاني، نجفي و احمدي نژاد است. وي افزود؛ در اولين جلسه کميسيون ها رئيس اين کميسيون ها نيز با راي گيري بين خود اعضاي کميسيون انتخاب مي شود.

گروه سياسي؛ «احمد مسجدجامعي» حوزه نفوذ دولت در مقوله فرهنگ را بسيار کاهش يافته ارزيابي کرد.

وزير فرهنگ و ارشاد اسلامي در دولت خاتمي درباره عملکرد وزارت ارشاد در دولت نهم گفت؛ «نهاد هاي صنفي و مردمي شکل گرفته آن قدر قدرت يافته اند که خود دولت را محدود مي کنند و از حوزه نفوذ دولت مي کاهند. در حوزه نشر اگر در گذشته بسياري از ناشران مغازه يي زيرپله يي داشتند امروز هرکدام توانايي بالايي دارند. در حوزه سينما فيلمي که وزير تاييد مي کند در جشنواره هيچ جايزه يي نمي گيرد و در حوزه رسانه هم اگر ديروز فقط واحد مرکزي خبر و خبرگزاري جمهوري اسلامي وجود داشت امروز خبرگزاري هاي مختلفي هستند که نگاه خود را دارند و آن را ترويج مي کنند.» وي تاکيد کرد؛ «به هرحال بايد قبول کرد که ديگر فرهنگ محدوده کوچکي نيست که بتوان به راحتي براي آن تعيين تکليف کرد حوزه فرهنگ بسيار گسترده تر حتي از خود دولت شده است.»

اجماع براي عدم حضور در هيات رئيسه شورا

عضو شوراي شهر تهران در گفت وگو با ايرانيوز راجع به انتخاب شهردار اظهار داشت؛ «آنطور که از ظواهر امر برمي آيد برخي نمي خواهند قاليباف شهردار باشد و گويا فشارهايي هم در اين رابطه وارد شده است اگرچه من معتقدم برخي از اعضايي که در انتخابات هيات رئيسه به آقاي چمران راي دادند در انتخاب شهردار هم به آقاي قاليباف راي مي دهند.» وي افزود؛ «استنباط من اين است که با توجه به وضعيت موجود و عملکرد شهردار تهران، تثبيت مديريت شهري اتفاق خواهد افتاد و اعضاي شورا به اين رويکرد راي خواهند داد.» مسجدجامعي در خصوص عدم حضور اصلاح طلبان در ارکان هيات رئيسه و ساير پست ها گفت؛ «در بررسي ها به اين نتيجه رسيديم که اگر کانديدا نشويم شايد بهتر باشد به عبارتي به اين اجماع رسيديم که به عنوان اعضاي عادي نقش ديده باني حقوق و مطالبات شهروندان را در شورا برعهده بگيريم.»

اصلاح طلبان در شورا به دنبال سهم خواهي نيستند

مسجدجامعي با رد شايعاتي که از سوي برخي رسانه ها مبني بر سهم خواهي اصلاح طلبان در حوزه هاي فرهنگي شهرداري طرح شده است، گفت؛ «به هيچ عنوان چنين مطالبي صحت ندارد. خود من از يک روحيه استغنايي برخوردارم که حتي در دوره وزارتم هم هيچ سهمي از جايي نخواستم و اصلاً به دنبال اين مسائل نبوده و نيستم. اگر هم امروز مباحثي در خصوص حضور من مثلاً در کميسيون فرهنگي شورا مطرح است در حقيقت وضعيت چينش به گونه يي صورت گرفته که من براي اين بخش مطرح شوم اگرچه هنوز هم براي اينکه چنين مسووليتي را بپذيرم تصميمي نگرفته ام.» وي در خصوص انتخابات مجلس و آينده اصلاح طلبان گفت؛ «انتخابات شورا ها نشان داد مردم پذيراي حرکت هاي افراطي نيستند و به چهره هاي معتدل و صاحب تجربه و داراي کارنامه مثبت عملکردي گرايش دارند. اگر چه در انتخابات شوراها هم موانعي بر سر راه اصلاح طلبان وجود داشت اما با رويکرد خود اصلاح طلبان چهره هاي معتدل و سرشناسي در انتخابات وارد شدند و همانطور که ديديد رويکرد مردم هم همين بود يعني هيچ ليستي به طور کامل راي نياورد بلکه همان چهره هاي سرشناس و معتدل ليست ها راي آوردند. همين وضعيت در انتخابات مجلس هشتم حاکم خواهد بود و اگر اصلاح طلبان بتوانند نيروهاي اعتدالي و سرشناس خود را وارد کنند و صلاحيتشان تاييد شود، مي توانند با استقبال خوب مردم روبه رو شوند.»

وي در پاسخ به اين سوال که آيا در جبهه اصلاحات اين تعداد نيرو براي همه شهرستان ها با شرايطي که عنوان کرديد وجود دارد، گفت؛ «برخي چهره ها ملي هستند. اما به هرحال در هر استان مديراني داشتيم که در سطح استاندار، معاون استاندار، فرماندار و مديران کل دستگاه هاي مختلف حضور داشته اند و مورد اطمينان و احترام مردم هستند.»

همپوشاني اصلاح طلبان و اصولگرايان

وي در پاسخ به اين سوال که «هم جريان اصلاحات و هم جريان اصولگرا سخن از باز شدن دايره اصلاح طلبي و اصولگرايي مي زنند آيا اين گسترش دايره مي تواند در جايي همپوشاني داشته باشد؟»گفت؛ «بله قطعاً. در انتخابات اخير شاهد بوديد که برخي شعار هاي اصلاح طلبان تعديل شد و شعار هايي را دادند که اصولگرايان مي دادند. در جريان مقابل هم وضع به همين ترتيب است يعني برخي از اصولگرايان هم شعار اصلاح طلبي مي دهند و حتي برخي از آنها پايگاه خوبي در بخش هايي از اصلاح طلب ها دارند. به همين جهت وقوع چنين امري دور از ذهن نيست اگرچه الان اين اتفاق کمي سخت به نظر مي رسد اما روي خواهد داد.»

گروه اجتماعي؛ 17 ارديبهشت ماه روز اسناد ملي است؛ روزي که قرار است در آن اهميت حفظ اسناد به مردم و مسوولان يادآوري شود. اينکه در فلان روز در فلان سال ايران و عثماني صلح کردند، زمين هاي قلهک در فلان تاريخ فروخته شد يا جد بزرگ خانواده احمدي کيست همه و همه در اسناد معنا پيدا مي کند. به مناسبت روز اسناد ملي با دکتر «کيانوش کياني هفت لنگ»، معاون سابق سازمان اسناد و کتابخانه ملي به گفت و گو نشستيم. «کياني» مي گويد؛ « اسناد جزء منابع دست اول پژوهشي هستند و در آنها شائبه و شبهه وجود ندارد و واقعيت هاي زندگي در آنها ثبت مي شود. سند ملي در واقع آن چيزي است که در تعامل مردم و دولت ها ايجاد مي شود. براي همين است که مي گويند سند ملي، حافظه ملي است.» به گفته «کياني»، در طول 12 سالي که از ثبت اين روز به نام روز اسناد ملي مي گذرد، تلاش شده است مردم بيش از پيش با اهميت اسناد آشنا شوند. او مي گويد؛ «در کشور ما رشته هاي مختلفي در دانشگاه هاي دولتي و غيردولتي وجود دارد ولي جاي رشته هاي علوم آرشيوي در مقاطع مختلف دانشگاهي خالي است. يکي از مسائلي که به عنوان يک نياز جدي کشور در چند سال گذشته مطرح شده است، بحث راه اندازي رشته علوم آرشيوي در دانشگاه هاي کشور است که اميدواريم به زودي شاهد راه اندازي آن باشيم.» او مي گويد؛ «يکي ديگر از محاسن اين روز، قدرداني از زحماتي است که بايگان هاي کشور مي کشند. سرچشمه هاي ورودي اسناد به سازمان اسناد، بايگاني هاي ادارات دولتي است و بايد قدر اين زحمات شناخته و پاس داشته شود.» يکي ديگر از کارهايي که در سال هاي گذشته در روز ملي اسناد اتفاق افتاد، به روز کردن اطلاعات بايگان هاست. «کياني» مي گويد؛ «در چنين روزي تلاش مي شود تا اطلاعات مورد نياز به بايگان ها داده شود. اطلاعات حرفه يي و تخصصي که سطح آگاهي و دانش آنها را بالاتر مي برد و به استانداردها نزديک تر مي کند. در سال هاي اخير حتي بخش هاي غيردولتي هم به اهميت موضوع بايگاني پي برده اند و سعي کردند به گونه يي تحت استانداردهاي آرشيو ملي قرار بگيرند و اين روند هم اکنون رو به گسترش است.»

اسناد 40 ساله و اسناد محرمانه

براي انتقال يک سند به سازمان اسناد و کتابخانه ملي قوانين خاصي وجود دارد. اسناد در سازمان هاي دولتي انواع گوناگون دارند. بخشي از آنها جاري هستند و مراجعه مکرر به آنها وجود دارد. بعد از آن نيمه جاري مي شوند و گهگاه به آن مراجعه مي شود و پس از آن ديگر مراجعه به آن وجود ندارد. بر اساس قوانين در ايران پس از گذشت چهل سال دستگاه ها مکلفند اسناد خود را در اختيار سازمان اسناد قرار دهند. اين رقم در برخي کشورها سه سال است. «کياني» معتقد است؛ «40 سال عدد بالايي است و امروز وقت آن رسيده است که کاهش يابد.» البته محدوديتي براي دستگاه هاي دولتي براي انتقال زودتر اسناد وجود ندارد؛ «دستگاه هاي دولتي مي توانند هر روزي قبل از اين 40 سال اسناد خود را به سازمان تحويل دهند. البته اسناد محرمانه در دستگاه ها مي ماند. يا اگر اسنادي حيثيت محرمانه داشته باشد، اعلام مي شود که مثلاً تا مدت زمان مورد نظر دستگاه ايجادکننده سند، اشاعه اطلاعات نشود.»

تا چند بلدي بشماري؟

خيلي از ايراني ها نمي توانند تا بيش از سه نسل قبل از خودشان را بشناسند. موضوع وقتي جالب مي شود که سرآرتور کانن دويل، در داستان هاي شرلوک هلمز، يکي از کليدهاي شناخت شخصيت ها در داستان که کارآگاه خبره از آن بهره مي گرفت، شجره نامه هاي خانوادگي بود. حال اگر يک ايراني بخواهد از اين امکان بهره بگيرد، جز شجره نامه ها و حافظه شفاهي افراد خانواده کمک ديگري ندارد. در حالي که کارآگاه داستان کانن دويل، کتابي از شجره نامه هاي خانوادگي در اختيار داشت. «کياني» به تلاش سازمان اسناد و کتابخانه ملي براي ثبت شجره نامه هاي خانوادگي اشاره مي کند و مي گويد؛ «اين کار به همکاري مردم احتياج دارد. بايد در اين زمينه فرهنگ سازي شود و اهميت کار تبيين شود. يکي از همکاران سابق ما در تبريز کتابي به نام نسب نامه طباطبايي هاي تبريز منتشر کرد که مورد استقبال قرار گرفت. اميدواريم در جاهاي ديگر هم به همين ترتيب کار ادامه پيدا کند.» او مي گويد؛ «با نوشتن نسب ها متوجه مي شويم که خيلي از ما ايراني ها با هم نسبت داريم. اين کار وحدت ملي را افزايش مي دهد.» به اعتقاد او اگر از الان نوشتن نسب نامه را آغاز کنيم براي نسل هاي آينده ميراث خوبي بر جا گذاشته ايم.

تاريخ شفاهي ايران

زماني که هاروارد با 600 هزار دلار سرمايه گذاري با 150 نفر از شخصيت هاي قبل از انقلاب مصاحبه کرد تا تاريخ شفاهي انقلاب را به نگارش درآورد، زنگ خطري براي موسسات و دستگاه هاي دولتي داخلي نواخته شد که اگر دير بجنبيم، تاريخ انقلاب را بايد از زبان ديگران بخوانيم. به همين دليل تلاشي براي ثبت تاريخ شفاهي در کشور آغاز شد. سازمان اسناد هم با شخصيت ها و افراد مختلفي گفت و گو کرد. البته فعاليت اين سازمان تنها به ثبت تاريخ شفاهي سياسي محدود نشد و در رشته هاي ديگر هم با هنرمندان، ورزشکاران و مشاهير آنها گفت و گوهايي انجام شد. «کياني» مي گويد؛ «در سازمان اسناد و کتابخانه ملي تاکنون با350 نفر گفت و گو شده است که مجموعه يي در حدود يک هزار ساعت اطلاعات را فراهم کرده است.» براي گردآوري تاريخ شفاهي، همکاران متخصص ما به ديدار افراد مطلع مي روند و خاطرات آنها را ثبت و ضبط مي کنند تا به اين وسيله بخش هايي از تاريخ را که به صورت مکتوب موجود نيست و حلقه هاي مفقوده و گمشده به نظر مي رسند، تکميل کنند.

تاريخ با کدام رويکرد؟

يکي از اتفاقات رايج در ايران از بين رفتن اسنادي است که نزد مردم است. «کياني» خاطره هاي زيادي از اين گونه اتفاقات دارد. مثلاً يک بار خانمي به او مراجعه کرد و گفت چند تا خواهر بوديم. اسنادي که از خانواده ما بر جا مانده بود را بين هم تقسيم کرديم و به دليل درگيري خانوادگي آنها را در آتش سوزانديم ولي بعدها فهميديم که اين اسناد ارزش کم نظيري داشتند. همچنين او خاطره يي نقل مي کند از يکي از شهرهاي جنوبي ايران که بخشي از اسناد تاريخي به دليل مراقبت نشدن از بين رفت. «کياني» مي گويد؛ «مردم بايد بياموزند که از اسناد به طور شايسته نگهداري و محافظت کنند و قدر و منزلت اسنادي را که در اختيار دارند، بيشتر بدانند.»

او به اهميتي که تاريخ و هويت در دنياي امروز بازي مي کند، اشاره مي کند و مي گويد؛ «امروزه داشتن هويت براي يک کشور مهم است. اگر کشوري هويت تاريخي نداشته باشد قدرت ها مي توانند هرکاري که مي خواهند با آن کشور بکنند.» او مي افزايد؛ «حفظ اسناد اهميت زيادي دارد. الان در دعاوي حقوقي بين المللي، وقتي برخي کشورها مي خواهند نام هايي را به صورت جعلي روي برخي مناطق جغرافيايي کشور ما بگذارند که پيوند مسلم و مسجل با تاريخ ما دارد، با استفاده از اسناد مي توانيم مانع آنها شويم. اين اسناد در حقيقت تاريخ را براي ما زنده و گويا مي کنند و در مقام دفاع از هويت ملي، جغرافياي تاريخي و وحدت ملي ما ايفاي نقش مي کنند.» او به تلاش ديگر کشورها براي ساختن تاريخ و هويت اشاره مي کند؛ «کشوري مثل امريکا براي ساختن تاريخ براي خودش تلاش زيادي مي کند. اين کشور تنها 400 سال تاريخ دارد. چند روز پيش ملکه انگليس به اين کشور سفر کرد و ياد 50 مهاجر انگليسي که براي اولين بار به خاک امريکا پا گذاشته بودند را زنده کرد. آنها اين گونه براي خودشان تاريخ مي سازند.» با همه اين حرف ها براي حفظ اسناد تاريخي چه بايد کرد؟ «کياني» معتقد است؛ «تشويق و ايجاد انگيزه براي حفاظت از اسناد با فرهنگ سازي و اشاعه فرهنگ امکان پذير است. اشاعه فرهنگ هم با ايجاد يک بستر و نماد نظير گراميداشت روز اسناد ملي اتفاق مي افتد.» او مي گويد؛ «مي توان با ترغيب مردم به واگذاري اسناد به طرق مختلف مانند امانت، فروش يا در اختيار گذاشتن تصوير سند به سازمان اسناد ملي آن را حفظ کرد.» به اعتقاد «کياني» هم اکنون در بين برخي از دانشجويان کشور علاقه چنداني به استفاده از اسناد وجود ندارد؛ «ترغيب و تشويق پژوهشگران در به کارگيري اسناد در مسير پژوهشي يکي از اهدافي است که مي تواند محقق شود. متاسفانه در اين زمينه قوي نيستيم. بارها از دانشجويان دعوت کرديم تا بيايند و از اين منابع دست اول استفاده کنند. حيف است پايان نامه يي در رشته تاريخ نوشته شود و از اين اسناد استفاده نشود. به هر حال از بين منابع موجود در هر کشور، آرشيوها، کتابخانه ها و موزه ها جزء مهمترين ثروت هاي ملي به شمار مي روند. همه با هم تلاش کنيم تا اين پيشينه ارزشمند را در کشورمان پاس داريم تا بتوانيم از تجارب پيشينيان براي ساختن فردايي بهتر بهره مند شويم.»

امير موسي کاظمي

شايد اگر مديران رسانه ملي مي دانستند حضور سردار طلايي در برنامه شب شيشه يي آن هم به فاصله چند شب پس از دعوت سردار رادان به اين برنامه، به ابهامات موجود درباره نتايج مشکوک نظرسنجي طرح مبارزه با بدحجابي دامن مي زند، هرگز زير بار اين خواسته برنامه سازان خود نمي رفتند. يا حداقل به مانند رويه هميشگي قدري بيشتر روي نتايج نظرسنجي دوم درباره موفقيت سردار طلايي در پليس يا شوراي شهر تامل مي کردند، شبي که رسانه ملي به واسطه حضور سردار رادان رئيس پليس تهران در برنامه شب شيشه يي طرح جديد نيروي انتظامي در مبارزه با بدحجابي را به نظرسنجي گذاشت، خوشبين ترين افراد هم انتظار نداشتند واقعيت را از زبان رشيدپور مجري جوان اين برنامه بشنوند، چه پيش از اين نيز بارها شاهد بودند که چگونه اراده رسانه ملي بر اراده ملي غالب شده است، اما شنبه شب وقتي سردار طلايي رئيس پليس سابق تهران به ميهماني شبکه پنج رفت اين بار اين مديران صدا و سيما بودند که تصور نمي کردند اعلام نتايج نظرسنجي درباره تمايل مردم به حضور سردار طلايي در پليس يا شوراي شهر اينگونه آنها را در موقعيت ضعف قرار دهد.

اگر آراي 85 درصدي نظردهندگان مبني بر موفق بودن طلايي در نيروي انتظامي را برآيند يک افسوس جمعي به خاطر از دست دادن چنين مديري در راس هرم مديريتي پليس تهران قلمداد کنيم، آنگاه مي توان گفت جامعه هنوز آمادگي پذيرش مديريت جديد پليس تهران را نداشته است. اين مي تواند به مفهوم نارضايتي مردم از روند جديد و تمايل براي بازگشت به مديريت قبلي هم تعبير شود؛ تمايلي که شايد بيشتر به خاطر برخورد قهري پليس با مردم در قالب طرح مبارزه با بدحجابي طي دوره مسووليت سردار رادان باشد.

از اين رو اگر آراي منتشر شده در برنامه شب شيشه يي درباره موفق بودن طلايي در نيروي انتظامي را حمل بر نارضايتي شهروندان از مديريت فعلي پليس تهران بدانيم، آنگاه بايد به نتايج نظرسنجي اول اين برنامه درباره موافقت يا مخالفت همين شهروندان با طرح مبارزه با بدحجابي به ديده ترديد نگريست. چرا که اگر 60 درصد جامعه ( به زعم نظرسنجي رسانه ملي ) موافق اجراي طرح مبارزه با بدحجابي هستند، چگونه است که 80 درصد همين جامعه ( باز هم به زعم نظرسنجي رسانه ملي ) سوداي بازگشت سردار طلايي به پليس و به بيان دقيق تر بازگشت به گذشته را در سر مي پرورانند؟ البته اين واقعيت که سردار طلايي رئيس پليس محبوب تهراني ها بود بر هيچکس پوشيده نيست و شايد بتوان حمايت 85 درصدي نظردهندگان از وي را به پاي همين محبوبيت گذاشت اما آيا اين محبوبيت نتيجه برخورد منطقي، معقول و توام با احترام پليس با مردم در زمان مديريت او نيست؟

منبع؛ Zirtitr.com