دنياي پوستر به بخش هاي متعددي تقسيم شده است. مانند پوسترهاي فيلم، پوسترهاي تبليغاتي کالاها، پوسترهاي طراحان، پوسترهاي سياسي، يا پوسترهاي مذهبي و امثالهم. اما ارتباط اندکي ميان اين تقسيم بندي ها وجود دارد. نوجواني که يک پوستر آنتيک در اتاقش مي آويزد، آگاهي يا علاقه کمي نسبت به پوسترهاي فوتباليست ها دارد. کارگر يک شرکت تبليغات که پوستر تويوتا را در خيابان ها مي چسباند در خواب هم نمي بيند که يک پوستر کهنه فيلم کينگ کونگ مي تواند نيم ميليون دلار قيمت داشته باشد و علاقه مند به کينگ کونگ هرگز نام «کاساندره» را نشنيده است. طراح گرافيکي که طراحي هاي پوستر خود را براي شرکت در يک مسابقه بين المللي به ورشو مي فرستد معمولاً از اندازه، يا حتي وجود بازار براي پوسترهاي ديني خبر ندارد. اما استثناهايي نيز وجود دارد.

اين يک حقيقت است که پوسترهاي ديني را مي توان مهمترين نوع پوستر در جهان در زمينه تکثير و فروش دانست. گرچه صنعت پوستر فيلم به لحاظ قيمت پوسترهايي که دست به دست به فروش مي رسند عظيم تر مي نمايد. تا جايي که من مي دانم، آمار مشخص و مدوني در دست نيست و به ويژه عملاً ادبياتي براي پوستر ديني تا کنون وجود نداشته است. اغلب گزاره هاي اين متن، بر مشاهدات و تاثيرات شخصي مبتني بوده و مي بايستي آنان را به عنوان اولين تلاش در جهت مستند سازي حوزه يي که در آن تحقيقات جدي به شدت ضرورت دارد، تلقي کرد.

به طور معمول، پوسترهاي ديني در معابد، مساجد يا کليساها به فروش نمي رسند، بلکه بيشتر در فروشگاه ها و بازارها، توسط شرکت هاي کاملاً تجاري که در پي کسب سود هستند فروخته مي شوند. اين ضمناً بدين معنا است که آنها کاملاً از سلايق مشتريان خود آگاهند، و معمولاً انواع ديگر پوسترها و عکس هايي در اندازه هاي ديگر، از جمله پوسترها و کارت پوستال هاي تيم هاي فوتبال، ستارگان فيلم ها و موسيقي يا تصاوير مناظر زيباي هاوايي و سوئيس را نيز به فروش مي رسانند. تنوع موضوعات به ويژه در آفريقا بسيار زياد است. جايي که مي توانيد مدل آرايش موها يا لباس عصرتان را از روي پوسترهايي که در آرايشگاه ها يا خياطي ها نصب شده اند اقتباس کنيد. جايي که به کودکان با خواندن پوسترها، الفبا تدريس مي شود و بزرگسال ها درباره محل فعلي اسامه بن لادن، نيز از طريق پوستر با خبر مي شوند. در آفريقا، من فروش پوسترهاي ديني را 20درصد کل فروش پوستر برآورد کردم. اما در مکزيک اين رقم بيشتر است، شايد 30درصد، و در هند به 60درصد مي رسد و شايد در ايران هم رقم بالايي داشته باشد. در اروپاي غربي و ايالات متحده، نرخ فروش پوسترهاي ديني در فروشگاه ها تقريباً صفر است. پوستر ديني در چين به ندرت ديده مي شود؛ کشوري که تا چند سال قبل لبريز از پوسترهاي سياسي بود که گاهي تا چندين ميليون نسخه تکثير مي شدند. در روسيه نيز بازار پوستر سياسي روندي رو به افزايش داشت، که با اين همه در سال 1990 کاملاً ناپديد شد. جالب اينجا است که اولين پوسترهايي که بعد از آن اين شکاف را پر کرد پوسترهاي ديني بودند آن هم با حروفي به سبک کليساي ارتدوکس حدود سال هاي 1900 ميلادي. اين ارقام و تغييرات آنها به مرور زمان، اطلاعات جامعه شناسانه جالبي هستند که بايد در پي تفسير آنها بود. اشاراتي در هند و آفريقا وجود دارد مبني بر اينکه اولين پوسترهاي ديني توسط قدرت هاي استعماري از اروپا به اين مناطق صادر شده است. آنها فنون چاپي، کيفيت کاغذ(بسياري از آنها مانند پوسترهاي مذهبي اروپايي براق هستند) و حتي روش طراحي رئاليستي مشابهي دارند. از هنگامي که شرکت هاي محلي توليد پوستر را بر عهده گرفتند، کيفيت بصري، کميت و تنوع آنها به نحو چشمگيري افزايش يافت. اگر چه در آفريقا، کيفيت چاپ به خوبي ديگر جاهاي دنيا نيست.

اما در هند، پوسترهاي ديني را «عکس هاي خدا» مي نامند و تجسمات بي شماري از خدايان برهما، ويشنو شيوا و افسانه هاي مربوط به زندگي آنها به تصوير مي کشند. در آن پوسترها به ندرت متني وجود دارد و خدايان همانند قديسين مسيحي، با خصايل ويژه شان هويت مي يابند. «کريشنا» فلوت مي نوازد، «شيوا» يک نيزه سه دم در دست دارد، «گانش» با سرش که شبيه سر فيل است شناخته مي شود و هلاک کننده ترسناک بوفالو دورگا سوار بر شير است. در ايران، «تمثال ها» موضوع متعارفي است و پس از آن پوسترهاي خوشنويسي شده رواج دارد. ضمناً پوسترهايي که متن نوشته اند به ندرت خارج از جهان اسلام يافت مي شوند. متنوع ترين، خلاق ترين و اعجاب آورترين پوسترها متعلق به آفريقا هستند. در حالي که پوستر عيسي مسيح بر صليب که به شيوه نقاشي گوتيک طراحي مي شود، به علاوه تقويمي در زير آن مشخصاً داراي اصالت آفريقايي است و چهره هاي حواريون که گويي از روزنامه بريده شده اند؛ اين احتمالاً ساده ترين راه براي طراحان بيچاره پوستر به منظور يافتن دوازده چهره متفاوت از سفيد پوستان بوده است. تکنيک هاي بريدن و چسباندن نقش مهمي دارند و هيچ کس تعجب نمي کند که عيسي مسيح را در برابر يک خانه بزرگ امروزي که روي هم رفته نماد موفقيت و خوشبختي است، ببيند. يا براي نمونه شخص رياکاري که از يک سو رو به سوي کليسا کرده، انجيلي در دست دارد که در حال قرباني کردن خروسي در پاي دکتر جادوگري است نمونه يي از نقاشي پوستري از هنرمند مشهور «ر. نکوونتا» است. پوسترهايي براي مشتريان مسلمان نيز در دسترس هستند و درست مثل پوسترهاي مسيحيان مي توان آنها را در ايران و هند يافت.

صمد مقدم

سازمان فرهنگي هنري شهرداري تهران در بخش تجسمي سال پرباري را پشت سر گذاشت و با برگزاري چندين مسابقه، نشست، هم انديشي و نيز برنامه هاي گوناگون در رشته هنرهاي تجسمي گامي موثر در جهت شکوفايي هنر ميان شهروندان برداشت. تداوم اين گونه فعاليت ها مي تواند از سختي زندگي تکراري شهري بکاهد و موجبات ارتقاي دانش و بينش شهروندان را فراهم آورد.

برگزاري نخستين سمپوزيوم بين المللي مجسمه سازي تهران، برپايي نخستين جايزه جهاني اديان توحيدي، برپايي هشت ورک شاپ نقاشي در معابر و پارک ها با حضور هنرمندان سرشناس و معتبر، تجليل از هنرمندان برجسته و افزايش ظرفيت فضاهاي هنري تجسمي در شهر تهران از مجموعه دستاوردهاي ارزشمند شهرداري تهران در سال 85 بوده است.

افزايش فضاهاي تجسمي، نظير بهسازي و سامان بخشي موزه هنرهاي ديني امام علي (ع)، موزه عکسخانه شهر و تنظيم شناسنامه آثار توليد و چاپ گنجينه آثار آنها، در کنار راه اندازي باغ موزه هنر ايراني که به نمايش مجسمه ها و ماکت هاي آثار باستاني ايران اختصاص دارد، همچنين برنامه ريزي براي 20 نگارخانه شهرداري تهران که ثمره آن چاپ فصلي برنامه نمايشگاه هاي تجسمي تهران در کتابي به نام تماشا است، مي تواند در رونق بخشي به فعاليت هاي هنري تاثير بسزايي ايفا کند. تجليل و نکوداشت هنرمندان علاوه بر آنکه ميزان قدر شناسي جامعه را از مفاخر خويش بيان مي کند موجبات الگو سازي و توجه به نسل جوان براي تکيه به پيشينيان براي ساختن جهان معاصر خويش است. برگزاري آيين تجليل از هنرمنداني چون مجتبي ملک زاده (استاد مسلم شکسته نويسي)، مرحوم اسماعيل زاده (نقاش قهوه خانه يي)، منوچهر معتبر ( استاد طراحي )، ليليت تريان (استاد مجسمه سازي)، اسفنديار احمديه پندار (پدر انيميشن تجربي ايران ) و نيز توليد و چاپ کاتالوگ گزيده آثار ايشان در سلسله برنامه نقش خيال، نشانگر توجه به اين مهم است.

جايزه جهاني اديان توحيدي

نخستين دوره جايزه جهاني اديان توحيدي امسال با همت سازمان فرهنگي هنري شهرداري و توسط موزه هنرهاي ديني امام علي(ع) برگزار شد. اين جايزه در چهار بخش هنرهاي تجسمي شامل پوستر، نقاشي، حجم سازي و عکاسي طراحي شده و سال گذشته اولين دوره آن به مسابقه پوستر اختصاص داشت. بعد از فراخوان جهاني، بيش از 900 پوستر از 25 کشور جهان به دبيرخانه اين مسابقه ارسال شد. در دور اول انتخاب 40 اثر توسط هيات انتخاب برگزيده شد تا در نمايشگاه به نمايش درآيند. سپس در مرحله دوم يک هيات داوري متشکل از هنرمندان ايراني و خارجي به داوري آثار پرداختند تا در نهايت 3 پوستر را به عنوان آثار برتر انتخاب کنند. نمايشگاه آثار انتخاب شده همراه با چند نمايشگاه و برنامه جنبي از اول تا 24 دي ماه در موزه هنرهاي ديني امام علي(ع) برگزار شد.

طراحي اوليه جايزه جهاني اديان توحيدي با هدف کوشش براي تقويت تلقي توحيدي اديان الهي و نيز به منظور بيان ظرفيت غني هنر در تبيين آموزه هاي انبيا انجام گرفت. اين جايزه در سالي که به نام پيامبر اعظم نامگذاري شد شکل گرفت و همزمان با تولد پيامبر اسلام(27 فروردين سال 85) فراخوان مسابقه پوستر آن منتشر شد.

دبيرخانه جايزه جهاني اديان توحيدي از آغاز ارديبهشت ماه با رصد هنرمندان داخل و خارج از ايران و ارسال فراخوان به طرق مختلف کوشيد تا هنرمندان را براي شرکت در اين مسابقه و مشارکت در بيان هنري آموزه هاي ديني ترغيب کند. موضوعات مسابقه پوستر در 4 بخش تعريف شده بودند؛ بيان آموزه ها و تعاليم اديان، بيان تصويري احوال رهبران اديان، نيايش و صلح و آشتي موضوعاتي بودند که هنرمندان مي بايست آثارشان را بر مبناي آنها طراحي مي کردند. دبيرخانه جشنواره از راه هاي مختلفي براي دعوت از هنرمندان ايراني و خارجي براي شرکت در مسابقه استفاده کرد. جست وجوي اينترنتي و ارسال 180 دعوتنامه از طريق ايميل، اطلاع رساني از طريق سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامي، ارسال 62 فراخوان براي سفارتخانه هاي مقيم تهران، ارسال دعوت نامه براي هنرمندان رصد شده داخلي و خارجي با کمک انجمن طراحان و گرافيست هاي ايران، ارسال دعوتنامه به فرهنگسراها و خانه هاي فرهنگ، اطلاع رساني از طريق يونسکو (دبيرخانه هنري سازمان ملل متحد)، ارسال دعوتنامه براي 140 گالري خارج از کشور از جمله فعاليت هاي دبيرخانه جايزه جهاني اديان توحيدي براي دعوت از هنرمندان ايراني و خارجي براي شرکت در اين جشنواره بوده است. آثار ارسال شده روز 29 مهرماه در موزه امام علي (ع) چيده شدند و توسط هيات انتخاب مسابقه آيدين آغداشلو، ابراهيم حقيقي، محمدحسين حليمي، حسين خسروجردي و فرشيد مثقالي مورد بازبيني قرار گرفتند. در نهايت 23 پوستر ايراني و 17 پوستر خارجي برگزيده شدند تا ضمن دريافت جايزه هزار دلاري، در نمايشگاه نيز به نمايش درآيند. سه هنرمند برجسته خارجي به همراه دو استاد گرافيک ايراني به داوري نهايي پوسترهاي جايزه جهاني اديان توحيدي پرداختند تا سه پوستر را به عنوان آثار برگزيده جايزه جهاني اديان توحيدي معرفي کنند. اما در طول برگزاري نمايشگاه صادق قره مصطفي از ترکيه، رنه ونر از سوئيس، الخاندرو ماگالانس از مکزيک به همراه آيدين آغداشلو و فرشيد مثقالي به عنوان داور به قضاوت درباره 40 پوستر برگزيده و انتخاب 3 پوستر نهايي پرداختند.

اما در حاشيه نمايشگاه اصلي مسابقه پوستر جايزه جهاني اديان توحيدي چندين نمايشگاه جنبي نيز برگزار شد. نمايشگاه نگاره هاي آسماني شامل 40 اثر از مجموعه تزئين و تذهيب بر کتب آسماني توسط ايرانيان، نمايشگاه آثار ميچسلاو واشيلفسکي شامل 22 پوستر، نمايشگاه آثار داوران و اعضاي هيات انتخاب شامل 59 اثر و بخش آيين آينه که به نمايش 8 فيلم سينمايي مرتبط با اديان الهي و انبيا اختصاص داشت، از بخش هاي جنبي نمايشگاه بخش مسابقه جايزه جهاني اديان توحيدي بود. ضمناً در روزهاي پاياني برگزاري نمايشگاه يک دوره کارگاه آموزشي توسط هنرمند و طراح برجسته لهستاني ميچسلاو واشيلفسکي براي تعدادي از دانشجويان ترم آخر رشته گرافيک برگزار شد.

باغ موزه هنر ايراني

متون ديني روايت کرده اند که باغ عدن در بين النهرين قرار داشت؛ محلي براي آرامش، تنعم و زايش. باغ، محلي است که آدمي را همواره به معنايي فراتر و فزون تر از جغرافيايش رهنمون مي شود و انسان را از عالم واقعيت به جهان خيال ره مي گشايد و از اينجا است که آينه صفت آن جهان را به اين دنيا بازتاب مي دهد.باغ موزه، به محلي گفته مي شود که در کنار نگهداري و نمايش آثار هنري، فضايي را فراهم کند که موجب آرامش و انبساط خاطر بازديدکنندگان شود.باغ موزه هنر ايراني نيز بر همين تعريف در زمستان 1385 طراحي و گشايش يافت. شهروندان در اين باغ فزون بر تفرج و تفنن، از بخش هاي مختلف فرهنگي و هنري باغ بهره برده و علاوه بر حظ بصري به معارف و اطلاعات جديدي نيز دست مي يابند. فضاي عمومي باغ موزه محلي است که در شرايط آب و هوايي مناسب، برپايي کارگاه هاي آموزشي حضوري (ورک شاپ) در عرصه هاي طراحي، نگارگري، خوشنويسي و مجسمه سازي را امکان پذير مي سازد.آثار هنري باغ موزه را مي توان به دو دسته کلي تقسيم کرد؛ دسته نخست ماکت آثار باستاني، ميراث گرانبهاي نياکان مان به اضافه آثار حجمي (چوب و فلز) برخي هنرمندان معاصر که به شکل دائمي امکان تماشاي آنها ميسر است. دسته ديگر آثار هنري قابل عرضه در فضاي باغ، نگارخانه و ديواره هاي باغ که در مدت محدودي در معرض مشاهده شهروندان قرار مي گيرد.

در اين باغ 11 ماکت از آثار معماري قديمي ايران چون سي وسه پل، چهل ستون، هشت بهشت اصفهان، شمس العماره تهران، قره کليساي آذربايجان غربي، کاروانسراي مهيار، باغ فين کاشان، شوش دانيال، گنبد کاووس گرگان، نقش رستم مرودشت و برج آزادي و ميلاد به همراه سه مجسمه برگزيده در نخستين سمپوزيوم بين المللي مجسمه سازي تهران عرضه شده است.

نخستين سمپوزيوم مجسمه سازي تهران

از نگاهي خوش بينانه نخستين سمپوزيوم بين المللي مجسمه سازي فرصتي براي هنرمندان برون و درون مرزي بود تا هنر و انديشه خود را براي زيباتر کردن کلانشهر تهران، پايتخت سرزميني با سابقه هنري 7 هزارساله به کار گيرند. شهرداري تهران در شرايطي به برگزاري اين برنامه ها اقدام مي کند که شهرداري ها در کشورهاي ديگر سال ها است با رويکرد ترويج هنر مجسمه سازي ميان هنرمندان، مردم و ساختار شهري، هرساله چنين سمپوزيوم هايي اجرا مي کنند.نخستين سمپوزيوم مجسمه سازي تهران سال گذشته با هدف فراهم کردن شرايط بروز و شکوفايي آفرينش هاي هنري و نيز بهره گيري از آنها براي انبساط آفريني و شادابي شهر در پارک چيتگر برگزار شد.

ايده برگزاري اين سمپوزيوم در بهمن ماه سال 84 توسط دکتر محمدحسين حليمي به معاونت هنري سازمان فرهنگي هنري شهرداري داده شد. پس از تهيه پيش نويس مقررات و فراخوان، دبيرخانه سمپوزيوم در بيست و چهارم خردادماه سال گذشته آغاز به کار کرد. اين دبيرخانه با رصد هنرمندان داخلي و خارجي و ارسال دعوتنامه به آنان کوشيد تا هنرمندان را به ايده پردازي درباره سه موضوع علم، هنر و معنويت ترغيب کند. ثمره اين کوشش ها دريافت 382 ماکت از 55 مليت بود. هيات انتخاب سمپوزيوم با حضور پرويز تناولي، دکتر غلامرضا ابراهيمي ديناني، يواف دارش، دکتر مهدي حجت و عباس کيارستمي طي سه دوره داوري در آذرماه و بر اساس مقررات سمپوزيوم 15 ماکت از هنرمندان خارجي و 5 ماکت از هنرمندان ايراني و 7 ماکت ذخيره را براي اجراي اين دوره سمپوزيوم برگزيدند. سپس پارک جنگلي چيتگر در شمال غرب تهران به عنوان محل برپايي کارگاه سمپوزيوم ميزبان 22 هنرمند از 12 کشور شد تا از اول تا بيست و يکم اسفندماه هنرمندان برگزيده، ايده هاي خود را عينيت بخشيده بيافرينند. در طول سه هفته يي که هنرمنداني از کشورهاي مختلف جهان مشغول کار در پارک چيتگر بودند، عده زيادي به تماشاي روند خلق يک اثر هنري پرداختند و براي اولين بار، هنرمندان را در خارج از آتليه و کارگاه هاي خود ديدند که در شرايط عادي هيچ راهي براي ورود به اين فضاها ندارند. اما با وجود گذشت سه ماه از پايان نخستين سمپوزيوم بين المللي تهران نه تنها هنوز وضعيت نصب مجسمه ها در فضاهاي شهري مشخص نشده است، بلکه به نظر مي رسد اميدي براي برپايي دومين دوره اين سمپوزيوم وجود ندارد.نخستين سمپوزيوم بين المللي تهران از ابتدا با اين هدف برگزار شد که آثار خلق شده در آن در فضاهاي شهري تهران نصب شوند. اما بيشتر اين آثار هنوز در پارک چيتگر قرار دارند و به محل هاي انتخاب شده براي نصب منتقل نشده اند.

فهيمه خضر حيدري

سال ها است که فراموش مان شده است. از ياد برده ايم که شهر تنها شبکه يي فيزيکي از بزرگراه ها و معابر نيست بلکه روح هم دارد. فراموش کرده ايم که اين همه دلتنگي و خستگي از زندگي شهري به جز دود و بوق و ترافيک دلايل ديگري هم دارد؛ دلايلي از جمله اينکه در شهرهاي بزرگ از طبيعت دور مانده ايم. از رود، از باغ و از پرواز پرندگان. اين در حالي است که حتي در تمام اديان الهي نيز از سه گانه مقدس آب، درخت و گل به عنوان اسطوره هاي جاودانگي حيات ياد شده است. درخت، عنصر شگفت انگيزي که هر روز بيش از ديروز از زندگي شهري ما محو مي شود از چنان قداستي برخوردار است که حتي پيامبران با دست خود آن را در دل خاک مي کاشته اند؛ درخت دانش در انجيل، درخت طوبي در قرآن و درخت جاودانگي در اوستا. با اين حال و با وجود اينکه ايرانيان از ساليان دور زيباترين باغ ها را داشته اند اما امروز اثر چنداني از حضور و تاثير شگفت انگيز باغ ايراني در جريان زندگي عجولانه و زودگذر انسان شهرنشين ديده نمي شود. در حالي که از قرن هفدهم ميلادي تا به حال، باغ ايراني با آرامش و سکوت و زيبايي وهم انگيزش هوش جهان اروپايي را به خود جلب کرده اما متاسفانه در شهرهاي بزرگ خودمان رنگي از باغ ايراني نمي بينيم. شايد يکي از هزار و يک دليل اين فراموشي، تلقي نادرست و مندرسي است که در جوامع جهان سومي از کارکرد شهرداري ها وجود دارد؛ تلقي يي که شهرداري را تنها يک سازمان خدماتي صرف مي بيند که مهمترين کارش جمع آوري زباله و ريختن آسفالت و احياناً طراحي دوربرگردان است، اما به موازات اين ديدگاه عقب مانده ديدگاهي نشأت گرفته از زندگي در جهان مدرن وجود دارد که نقش و وظيفه شهرداري ها را بسيار فراتر از ارائه خدمات شهري مي داند؛ ديدگاهي که در آن شهرداري ها در توليد فضاهاي اجتماعي و فرهنگي نقش و سهم و حتي وظيفه دارند. در اين ديدگاه که خوشبختانه در يکي دو سال اخير کم کم در حال شکل گرفتن در شهرداري پايتخت است، مديران شهري موظف به دميدن روح زندگي و نشاط و آرامش در کالبد به ظاهر بي جان و خسته شهر، آن هم کلانشهر از نفس افتاده يي مثل تهران هستند. يکي از اقدامات موثر و مهمي که سازمان فرهنگي هنري شهرداري تهران در دوره اخير در راستاي عملياتي کردن اين ايده انجام داد طراحي و بهره برداري از باغ موزه هنر ايراني در مساحتي نزديک به يک هکتار در آخرين روزهاي زمستان 1385 بود. بناي اين باغ موزه متعلق به همسر امير احمدي، اولين سپهسالار ايران در زمان پهلوي اول است. ديوارهاي اين بنا کاهگلي و سقف آن شيرواني است و در فضاي فرح بخش باغ دلگشاي آن، ماکت هايي زيبا و خوش ساخت از مهمترين آثار تاريخي ايران مثل چهل ستون ، شمس العماره ، ميدان آزادي ، سي و سه پل، قره کليساي آذربايجان غربي، کاروانسراي مهيار، باغ فين کاشان، شوش دانيال، گنبد کاووس گرگان و نقش رستم به چشم مي خورد. به اين ترتيب سازمان فرهنگي هنري شهرداري تهران ماکت هايي که در دهه 40 ساخته شده و در انبارهايي دور از نگاه شهروندان نگهداري مي شد را در طول شش ماه با دقت و وسواس حرفه يي بازسازي کرد و در يک حرکت فرهنگي - اجتماعي در فضايي آراسته و شايسته گرد هم آورد. باغ موزه هنرهاي ايراني آثاري از برجسته ترين هنرمندان مجسمه ساز معاصر را هم در هواي نوستالژيک و فضاي دلپذير خود جاي داده و به اين ترتيب فرصتي استثنايي براي تنفس در باغ فراموش شده ايراني و آشنايي بيشتر با فرهنگ و هنر ايراني را براي شهروندان پايتخت نشين فراهم کرده است و از آنجا که با سليقه و روشي پاکيزه و چشم نواز طراحي و اجرا شده حتي جاذبه يي به جاذبه هاي توريستي پايتخت اضافه کرده است. بناي باغ موزه هنرهاي ايراني پيش از اين در اختيار خانه سينما قرار داشت اما بعدها از سوي سازمان فرهنگي هنري شهرداري تهران تغيير کاربري پيدا کرده و به باغ موزه هنرهاي ايراني تبديل شد تا نمونه يي باشد از همکاري صميمانه شهرداري در حوزه فرهنگ و هنر با هنرمندان براي خلق فضاهاي چشم نوازتر و هنري تر در سطح شهر که در عين زيبايي مي تواند کاربردي هم باشد. علاوه بر ماکت هايي که در باغ وجود دارد، کارگاه استاد- شاگردي در چهار رشته طراحي، خط و نگارگري، مجسمه سازي و رشته هاي ديگر هنري هم در باغ برپا است و به اين ترتيب معاونت هنري شهرداري تهران موفق شده است تا نهادي ارزشمند براي توسعه فرهنگي، حفظ سلامت روحي و رواني و افزايش توانايي و دانايي فرهنگي شهروندان تدارک ببيند. پس گذرتان اگر از ميان ترافيک سرسام آور خيابان هاي تهران به مقصودبيگ تجريش افتاد اين بار علاوه بر آن کتابفروشي قديمي و پرخاطره « زمينه » که سال ها است فضايي فرهنگي را در آن منطقه اداره مي کند، به باغ موزه هنر ايراني در کوچه دکتر حسابي هم مي توانيد سر بزنيد ؛ جايي که به انسان شهرنشين لحظه هاي زندگي را تذکر مي دهد و از او دعوت مي کند تا کمي فراتر از جغرافياي سيماني شهر را هم ببيند. باغ موزه را ببينيد و مطمئن باشيد که شهروندي که از آن فضا بيرون بيايد تاب تحملش در ترافيک و بوق و دود و همهمه بي پرنده شهر بيشتر مي شود.