عناوين اين صفحه

احضار نيکونسبتي به دادسرا

علي نيکونسبتي عضو شوراي مرکزي و مسوول روابط عمومي دفتر تحکيم وحدت به دادسرا احضار شد. نيکونسبتي در گفت وگو با خبرنگار ادوارنيوز گفت؛ بر اساس احضاريه يي که به دست من رسيده است بايد امروز در دادسراي ناحيه 23 تهران حاضر شوم.

انتقاد از برخورد با مطبوعات

دفتر تحکيم وحدت از برخوردهاي اخير با مطبوعات منتقد اعتراض کرد.اين تشکل دانشجويي با صدور بيانيه يي اعلام کرد؛ نقد عملکرد دولت باعث شد تا در هفته گذشته روزنامه هم ميهن توقيف، روزنامه مشارکت لغو امتياز و فشارها بر روزنامه اعتماد ملي افزايش يابد، هفته نامه نداي کردستان توقيف شد و انواع فشارها بر خبرگزاري کار ايران ( ايلنا ) چنان افزايش يافت که مدير عامل آن استعفا کرد.اين برخوردها با اصحاب مطبوعات در حالي صورت مي گيرد که با تلاشي قابل تقدير مي کوشند تا حد امکان بخشي از واقعيات جامعه را انعکاس دهند.

اقدام بديع يک روزنامه

سردبير يکي از روزنامه هاي صبح ايران در صفحه اول شماره روز پنجشنبه خود به مناسبت روز زن عکس دختر و مادر خود را به عنوان عکس صفحه چاپ کرده است.اين عکس در چهار ستون و با ابعاد بزرگي به چاپ رسيده است و دختر وي را در اهداي گل به مادر بزرگش نشان مي دهد.

شعار روي بيلبورد خاتمي

در جريان سفر سه روز سيدمحمد خاتمي به شيراز بيلبوردهايي که جهت تبليغ برنامه سخنراني وي در سطح شهر شيراز نصب شده بود، يک شب قبل پاره يا روي آنها شعار نوشته شده بود. سخنراني خاتمي با استقبال 20 هزار نفري شيرازي ها روبه رو شد.

خاتمي به دنبال رفع توقيف هم ميهن

رئيس جمهور سابق ايران ضمن گفت وشنود تلفني با برخي اعضاي تحريريه روزنامه هم ميهن، به آنها قول داد تا مساله رفع توقيف هم ميهن را از طريق مقام هاي بالاي نظام و رئيس قوه قضائيه پيگيري کند.

سنجاب هاي جاسوس

شنيديم 14 سنجاب مجهز به سيستم هاي اطلاعاتي در مرزهاي کشور توقيف شده اند.

ساسان گلفر؛ چند روزي است که فيلمبرداري فيلم تازه آنتوني مينگلا به نام «بنگاه کارآگاهي بانوان درجه يک» در بوتسوانا آغاز شده است. قرار بود اين پروژه دو ماه زودتر، در ماه مه 2007، کليد بخورد که مدتي به تاخير افتاد. بالاخره با پشتيباتي دولت بوتسوانا - که از به وجود آمدن 1500 شغل جديد به واسطه اين فيلم در کشور ذوق زده شده بود - به راه افتاد. آنتوني مينگلا، کارگردان 53 ساله انگليسي ايتاليايي الاصل برنده جايزه اسکار براي کارگرداني «بيمار انگليسي» در سال 1996 و نامزده جايزه اسکار فيلمنامه اقتباسي براي همين فيلم و همچنين نامزد جايزه اسکار براي فيلمنامه اقتباسي «آقاي ريپلي با استعداد» در سال 2000 و همچنين برنده سه جايزه بافتا بار ديگر به سراغ يک رمان رفته و فيلمنامه اين کمدي درام راز آميز را براساس رماني از الکساندر مک کال اسميت نوشته است. قرار است اين فيلم که جيل اسکات خواننده و آنيکانوني رز بازيگر فيلم اسکاري«دختران رويايي» در آن حضور دارند در ايام کريسمس اکران شود.آنتوني مينگلا نيز مثل وودي آلن در انديشه کارگرداني اپرا است. ديروز خبر رسيد اين کارگردان سينما که علاوه بر «بيمار انگليسي» و «آقاي ريپلي با استعداد»، فيلم هايي مانند «کوهستان سرد» و «شکستن و وارد شدن» را نيز در کارنامه دارد و فيلم تبليغات انتخابي سال 2005حزب کارگر انگليس را براي توني بلر و گوردون براون ساخته، نوشتن ليبرتوي يک اپراي تازه را شروع کرده و با همکاري يک آهنگساز آرژانتيني به نام اوسوالدو گوليخوف آن را در حدود سال 2009 در نيويورک روي صحنه مي برد. البته مينگلا قبلاً نيز اپراي «مادام باترفلاي» را براي صحنه کارگرداني کرده است.

اميرحسين خورشيدفر؛ در باب محبوبيت شرلوک هلمز لطيفه بامزه يي مي گويند که طعنه آن البته به ساده لوحي امريکايي ها است. مي گويند گروهي توريست امريکايي وقتي براي اولين بار لندن را ديدند کنجکاوانه از راهنماي تور نشاني خانه کارگاه نابغه را پرسيدند. فروردين امسال وقتي دوستداران اسماعيل فصيح اخبار بيماري و بستري شدن او را تعقيب مي کردند در گفت وگوهاي دوستانه و از ميان خيل يادداشت ها، نقدها و مقاله ها معلوم شد که همه مان خوب يادمان هست خانه شبه کارآگاه خوش مشرب، رفيق باز و حاضر جواب ايراني؛ جلال آريان در خيابان تکش(هويزه) است. آن وقت بود که عکس چهره بيمار فصيح را در بيمارستان با تصورمان از جلال آريان مقايسه کرديم و گفتيم شايد بد نباشد ما هم مثل امريکايي ها سري به خيابان تکش بزنيم. رمان جديد فصيح «تلخکام» منتشر شد.دوست داشتن رمان هاي فصيح ربط چنداني به دغدغه هاي روشنفکرانه يا نگاه موشکافانه ساختار داستان ندارد گرچه فصيح رمان هايي چون «زمستان 62» و «ثريا در اغما» را نوشته که نظر خوانندگان جدي تر را هم به خود جلب کرد. «تلخکام» شبيه بسياري از داستان هاي ديگر فصيح است. جلال آريان براي ماموريتي عازم اروپا مي شود و در لندن به موازات ماجراي عاشقانه يي به سبک خودش (با همان دم غنيمتي استثنايي) با جاويد فيروز پور ملاقات مي کند. همان جاويدي که ماجراي تکان دهنده اش را در رمان «داستان جاويد» خوانده ايم. پيش از سفر هم براي آخرين بار ثريا را مي بيند چون تلخکام به سبک فيلم ها و قصه هاي دنباله دار قبل تر از «ثريا در اغما» مي گذرد. پيشنهاد ما بيشتر از آنکه کتابي خواندني باشد ملاقات تازه يي است با جلال آريان که دوستش داريم.

مراسم آيين سپاس از نعمت حقيقي فيلمبردار برجسته سينماي ايران شب گذشته با حضور هنرمندان و اهالي سينما در فرهنگسراي هنر برگزار شد. به گزارش مهر، در مراسم آيين سپاس از حقيقي که به همت موسسه توسعه تصوير شهر و سازمان فرهنگي هنري شهرداري تهران برگزار شد، مسعود کيميايي، بهروز افخمي، محمد مهدي عسگرپور، عباس گنجوي، فرهاد صبا، محمد رضا سکوت، فرج حيدري، فرهاد صبا، محمد زرين دست، محمد رضا فروتن، سعيد راد و... حضور داشتند. در ابتداي اين مراسم مسعود کيميايي درباره نعمت حقيقي گفت؛ «نمي دانم درباره نعمت حقيقي چه بگويم. از سينما بزرگ دوستي ما است. او فقط يک فيلمبردار نيست، بلکه هميشه در هر فيلم نگاه و تفکرش نيز ديده مي شود. حقيقي در هر فيلم فقط کليد نمي زند. هفت فيلم من با او کار کرده ام ، اما حتي يک بار از دريچه دوربين او نگاه نکرده ام.در ادامه اين مراسم بهروز افخمي درباره همکاري خود با نعمت حقيقي گفت؛«کار من با حقيقي در وضعيتي آغاز شد که خودم قبلاً کار فيلمبرداري انجام داده بودم و فکر مي کردم به اين کار وارد هستم، اما در طول اين 20 سال نه تنها درباره فيلمبرداري، بلکه درباره کارگرداني و فيلمسازي نيز درس هاي بسيار آموختم.» در ادامه پس از پخش فيلم مستند «فيلمبرداران سينماي ايران» ساخته عزيز ساعتي، نعمت حقيقي گفت؛ «از برادرم، ليلي گلستان همسرم، فرخ غفاري، مهندس بديع و مسعود کيميايي تشکر مي کنم. در پايان مراسم شب گذشته، با حضور کيميايي، عليرضا رئيسيان، عباس گنجوي، دکتر سرير، جمشيد الوندي و محمد مهدي عسگرپور از نعمت حقيقي، عزيز ساعتي کارگردان فيلم، ميترا محاسني محقق و عکاس، رضا شيخي تصويربردار، مهران قدکچيان تدوينگر، ميثم مولايي دستيار کارگردان و علي علويان صدابردار تقدير شد.

در اين مقطع زماني طنز نوشتن يک جور حماقت مکتوب است، تقريباً هر چيزي را درمي آورند (از مطلب طنز) جنگ سرد روز پنجشنبه تيترش هم حتي حذف شده بود، حتي مي گويند از آقاي... که همسر خانم... است هم طنز ننويس. در چنين شرايطي خدايا لااقل کلهر را از ما نگير،مي خوانيم که دوستان گفته اند «دولت و مجلس به کمک مترو بيايند.» معني اين حرف را دقيق و درست متوجه نمي شويم فقط حدس مي زنيم؛ الف) يعني به مترو پول دستي بدهند، بگويند داداش اينو بگير، سربازي، به دردت مي خوره،ب) يعني در پاره کردن بليت يا فروش آن کمک کنند.ج) يعني يک قاشق و يک کاسه بردارند و به شکل فيلم هاي جنگ جهاني دوم بروند زيرزمين براي مترو تونل بکنند.د) خدا عوضتون بده، کمک کنين،اين نيروگاه اتمي بوشهر هم مثل جدول کلمات متقاطعي است که يک سوالش باقيمانده اما تکميل نمي شود. آن يک سوال هم بر فرض اين است که؛ نشان دهنده علاقه. سه حرفي هم هست. جيم و واوش هم درآمده، حرف آخرش مانده، اما گويا همه رودربايستي دارند، چون روسيه باز هم راه اندازي نيروگاه بوشهر را به تعويق انداخت.الف) روس ها با ما شوخي دارند؟

ب) روس ها چرا با ما از اين شوخي ها مي کنند؟ ج) روس ها ما را گير آورده اند؟ د) راستي روس ها ما را چي گير آورده اند؟،

محمدجواد مرادي نيا*



حوزه کتاب در بيشتر سال هاي پس از انقلاب، نوعاً عرصه يي پرچالش و محل صف آرايي صاحبان دو گونه تفکر در مقابل هم بوده است. گروه اول با طرح دغدغه هايي همچون در خطر بودن سلامت فکري و اخلاقي جامعه يا بيم مخاطرات سياسي و امنيتي بر اين ايده پاي فشرده اند که دولت وظيفه دارد در توليد و عرضه کتاب نظارت داشته باشد و هر جا که احساس کرد انتشار اثري به صلاح جامعه نيست اقدامي بازدارنده به عمل آورد. متقابلاً گروه دوم بر اين باور بوده اند که به استناد اصل 24 قانون اساسي اصالت با آزادي بيان بوده و هيچ شخص حقيقي يا حقوقي اجازه ايجاد محدوديت در فرآيند توليد و انتشار کتاب (مگر در شرايطي که قانون تعيين کرده است) را ندارد و چنانچه از ناحيه انتشار اثري مشکلي براي فرد يا جامعه پيش آيد در آن مرحله دستگاه قضايي مي تواند به شکايت شاکيان رسيدگي کند.

طرفداران هر دو ديدگاه در ربع قرن اخير به تناوب برمسند اجرا نشسته و ايامي چند زمام امر نشر را در دست داشته اند، با اين تفاوت که گروه اول تقريباً بي دغدغه نظرات خود را جامه عمل پوشانده و هر چه مصلحت ديده انجام داده اند ولي گروه دوم با عدول و نزول از باور خويش به ايجاد نوعي فضاي آزاد نسبي رضايت داده اند، اما همين تعداد نيز هميشه مورد ايراد اعتراض گروه اول قرار داشته است به گونه يي که پس ازکنار رفتن آنان بعضاً حتي کار به ابطال مجوزها و جمع آوري برخي کتاب هاي دوره تصدي شان هم کشيده شده است.نگارنده در اين مقال بي آنکه قصد تاييد بي چون و چراي عملکرد بسط انديشان يا رد تمامي باورها و دغدغه هاي قبض انگاران را داشته باشد صرفاً درصدد بازگويي تجربه يي تاريخي است. تجربه يي که با اندکي تامل و تعمق در آن مي توان به سادگي رنج و هزينه طي کردن برخي راه ها که قبلاً ديگران رفته اند و به مقصد نرسيده اند را از دوش جامعه برداشت. ما در تاريخ کشورمان و در خلال سده ها دوران حاکميت و اقتدار برخي نحله هاي فکري و سياسي را شاهد بوده ايم که در جزميت آنچه که خود صحيح مي پنداشته اند اصرار زيادي ورزيده و ظهور و بروز ديدگاه ها و انديشه هاي مخالف و متباير را برنمي تابيدند. آنان گرچه چند وقتي دلخوش حذف آرا و افکار ديگران مي شدند، اما سرانجام نه تنها در ماندگاري عقايد خود توفيقي نمي جسته اند بلکه جامعه را نيز براي مدتي از شور و شوق نوآوري و بالندگي محروم مي کردند. در نقطه مقابل سلسله يي چون آل بويه را مي توان مثال زد که در قرن چهارم هجري براي مدتي بيش از يکصد سال زمام امور بخش هاي مهمي از ايران آن روز را در کف گرفت. سياست امراي آل بويه در حوزه فکر و فرهنگ و انديشه، سياست درهاي باز بود به اين معنا که راه را بر هيچ صاحب فکري (هر چند رقبا و دشمنان عقيدتي خودشان) نبستند و بستر و شرايط را براي تضارب آرا در اوراق کتب و سهم مدارس علمي فراهم آوردند نتيجه آن شد که بهترين و معتبرترين کتب در حوزه هاي مختلف از فقه جعفري گرفته تا ادبيات و تاريخ و جغرافي و فلسفه و نجوم از دل آن شرايط و اوضاع پديد آمد و عالمان و دانشمندان و شعراي بزرگي ظهور کردند که تاريخ بشريت تا امروز نيز خود را مديون آرا و افکار آنان مي دانند. «فهرست ابن نديم»،«کافيه کليني»، «امالي شيخ صدوق»، «اغاني ابوالفرج اصفهاني»، «ملل و نحل شهرستاني» و ده ها کتاب ارزشمند ديگر و نيز نقش بستن نام نامداراني چون شيخ صدوق، شيخ مفيد، ابن سينا، فردوسي،اصطخري ، شريف رضي و ده ها عالم ديگر در تارک تاريخ ايران يادگار آن دوران طلايي است.

جامعه ما به ويژه متفکران و نويسندگانش هميشه از ظرفيت بالايي براي رونق بخشيدن به بازار علم و معرفت و صيقل دادن روح و فکر ابناي بشر برخوردار بوده است. اما از قوه به فعل درآمدن اين توان، موکول به نوع تعامل حاکمان و دولتمردان با آنان بوده است. به نظرم دغدغه فروهشتن برخي قلم ها که هرازگاهي خبري از آن در صفحه رسانه ها نقش مي بندد، نگراني کوچکي است که نبايد باشد و سزاوار است که زعيمان فرهنگ رسمي را به تامل و انديشه وا دارد.

*مدير اداره کتاب و کتابخواني وزارت ارشاد دولت سيد محمد خاتمي

گروه فرهنگي؛ ظاهراً تجمع سينماگران در موزه سينما و بعضي اقدامات ديگر با اتفاق هاي خوبي توام شده است که از جمله آن مي توان به محدود شدن بازار قاچاق فيلم هاي ايراني اشاره کرد.نسخه هاي قاچاق فيلم هاي در حال نمايش مانند «پارک وي» ، «رئيس» و «روز سوم» فعلاً عرضه نشده اند و همين سينماگران و مديران را اميدوار کرده است.تجمع سينماگران ايراني اوج اعتراض به پديده قاچاق فيلم هاي ايراني بود که مورد توجه رسانه ها و عوامل اجرايي قرار گرفت و بعد از آن تا حدودي از قاچاق فيلم ها کاسته شد. با اين همه نمي توان به طور قطع از ويژگي اين پديده صحبت کرد، چرا که فيلم پرفروش و مورد توجهي اکران نشده است که عطش تماشاي آن در خانه ميان مردم به وجود آيد.

جرج ملي، خواننده جاز و نويسنده انگليسي، روز پنجشنبه در سن 80 سالگي درگذشت. به گزارش ايسنا ملي که از سرطان ريه رنج مي برد، از هرگونه درمان پزشکي خودداري کرده و دچار اختلال مشاعر نيز شده بود.ملي همچنين سخنراني هايي در زمينه تاريخ به ويژه سوررئاليسم داشته است، مدتي نيز نوشتن متن تصاوير کارتوني محلي در روزنامه ديلي ميل انگليس را بر عهده داشت. وي که سبک خواندنش متاثر از بسي اسميت، خواننده بلوز امريکا بود در دهه 1970 به خوانندگي به سبک جاز بازگشت.