ماه منير کهباسي
برداشت اول؛ گفته اند، در گذشته گاه که لوطي يي مي خواست کناره بگيرد و انزوا طلب کند، با نيش چاقوي خودش، زخمي بر صورت مي زد و تقصير را گردن رقيبي که انديشه لوطي شدن در سر مي پروراند مي انداخت تا رقيب بر مسند او بنشيند.
برداشت دوم؛ مدتي که گذشت رسم کهن لوث شد و لوطي ها از زخم زدن به خود دست برداشتند، اما رقبايي پيدا شدند که يقين داشتند زخم زدن بر لوطي ها ميان بري است براي به دست آوردن جايگاه آنها و شهره خاص وعام شدن.
برداشت سوم؛ جوانکي موهاي چرب را با کش قيطان پشت سرش مي بندد وچند جلد کتاب و چند برگ کاغذ کاهي تاشده را مي زند زير بغل و در هيبت انديشمند ومنتقد چند اسم از نويسنده ها و تئوريسين ها و عناوين کتاب ها را يادداشت مي کند و در روزنامه، سايت يا وبلاگي هرزه گو و فحاش آنها را به باد انتقاد مي گيرد پرده دري مي کند. نامه هاي شخصي فلان شاعر را با تيراژ چند هزار دست مردم مي رساند.اسرار زندگي آن ديگري را مي برد زير ذره بين و اغراق مي کند. در مصاحبه يي از نويسنده يي باسابقه مي گويد و کتابش را که سال ها از چاپش گذشته زير سوال مي برد که تحت الشعاع نويسنده يي غربي بوده يا طرح اثر را از فلان رمان يا داستان برداشته است که...
برداشت چهارم؛ شايد به گمان کساني براي کسب شهرت، نفي بزرگان هنر آسان تر از هنرمندشدن باشد و با حرمت شکني پيشکسوتان راحت تر بشود نام خويش را بر سر زبان ها انداخت.
برداشت پنجم؛ مگر نه اينکه گفته اند منتقد بايد از غرض آزاد باشد و در استادي از صاحب سخن کمتر نباشد و هنر را زودتر و بيشتر از عيوب ببيند و....
چه خوب بود ريشخند عادت مان نمي شد و بر چسب نمي زديم و قضاوت هاي ناصحيح نمي کرديم.
برداشت ششم؛ گذشته از آنکه نقد هنرمند به جاي نقد هنر حس زيبايي شناسي منتقد را به مرور زمان عقيم مي کند، مگرنه اينکه ما سرنوشت خود هستيم ؟ پس اگر بنا باشد گذشتگان را به سخره بگيريم، نسل پس از ما، از ما چه خواهند گفت و چه خواهند نوشت؟
گروه فرهنگي؛ خبر استعفاي محمدمهدي عسگرپور، معاون هنري سازمان فرهنگي- هنري شهرداري تهران و عليرضا رضاداد، مديرعامل بنياد سينمايي فارابي در حالي منتشر مي شود که درچند ماه اخير انتقاداتي از جانب محافل خاصي به اين دو مرکز هنري وارد مي شد. عسگرپور ساخت فيلم و مشغله کاري را دليلي بر استعفاي خود داشته است. اما عليرضا رضاداد، دليل خاصي را براي اين کارش ندارد و اين درحالي است که هنوز با استعفاي اين دو مدير موفق سال هاي اخير موافقت نشده است.
فيلمبرداري فيلم «خاک آشنا» به کارگرداني بهمن فرمان آرا در کردستان به پايان رسيد و گروه براي ادامه فيلمبرداري به تهران آمدند. به گزارش ايسنا اين کارگردان سينما که به همراه عوامل جديد ترين ساخته سينمايي اش طي هفته گذشته فيلمبرداري بخش هايي از اين فيلم را در کردستان به پايان رساند، براي فيلمبرداري بخش هاي باقي مانده راهي تهران شدند. رضا کيانيان، بابک حميديان، مريم بوباني، بيتا فرهي، رويا نونهالي، نيکو خردمند، هدايت هاشمي و رعنا آزادي فر در اين فيلم به ايفاي نقش مي پردازند. در خلاصه داستان فيلمنامه «خاک و آشنا» آمده است؛ در «خاک آشنا» نامدار (رضا کيانيان) نقاش و هنرمندي است که در گريز از هياهوي مرکز به روستايي در کردستان پناه برده و سال ها است به خلق آثار خود مشغول است. ورود خواهرزاده جوان او به محيط روستا در کنار وقايعي که در محيط روستا رخ مي دهد، باعث تغييري شگرف در زندگي نامدار مي شود و او را وا مي دارد که در شيوه زندگي خود بازنگري کند. فرمان آرا که خود تهيه فيلم را برعهده دارد در اين فيلم از همکاري محمود کلاري به عنوان مدير فيلمبرداري، عباس گنجوي؛ تدوين گر، احمد پژمان؛ آهنگساز، مهرداد ميرکياني؛ طراح چهره پردازي و فرهاد ويلکيجي؛ طراح صحنه و لباس، مانفرد اسماعيلي؛ برنامه ريز و دستيار اول کارگردان محمدرضانجفي؛ مدير توليد و فضل الله يوسف پور؛ سرمايه گذار بهره برده است.
گروه فرهنگي؛ هيچ کس گمان نمي کرد که لئوناردو دي کاپريو، بازيگر خوش قيافه فيلم «تايتانيک» روزي بخواهد سراغ کارگرداني يک مجموعه تلويزيوني برود. اما گذشت زمان ثابت کرد که حتي دريافت جايزه تمشک طلايي بدترين بازيگر سال نيز سبب نشد که دي کاپريو همچون بسياري از ستارگان هاليوودي، روزي به فکر کارگرداني نيفتد. او در اولين تجربه کارگرداني قرار است يک مجموعه 13 قسمتي مستند را جلوي دوربين ببرد که توسط شبکه ديسکاوري تهيه خواهد شد. اين برنامه مستند به ثبت وقايع بازسازي شهر گرينزبورگ واقع در کانزاس مي پردازد که سال گذشته با وقوع توفان به شدت آسيب ديد. هرچند که دي کاپريو، شهرت خود را مديون اکران فيلم «تايتانيک» است که در سال 1997 به نمايش درآمده اما بسياري حضور او در چند فيلم اخير اسکورسيزي را عامل بسيار مهمي در موفقيت اين بازيگر مي دانند.
داوود سينايي؛ پيشنهاد امروز ما تماشاي سه فيلم است که هر کدام شان از جنبه يي مي تواند مورد توجه قرار بگيرد به خصوص اينکه اميدي به اکران عمومي دوتاي آنها هم در شرايط فعلي نيست.«يک شب» نخستين فيلم بلند نيکي کريمي در مقام کارگردان است. در اين فيلم هانيه توسلي نقش دختري را ايفا مي کند که ناچار است يک شب را در سطح شهر تهران به صبح برساند. شرايط خاص پيش آمده براي اکران اين فيلم در ماه هاي اخير و نامه اعتراض آميز کريمي باعث شده حاشيه هاي فراواني براي آن پديد آيد. اين فيلم ساعت 16 در فرهنگسراي هنر (ارسباران) به نمايش درمي آيد. شادمهر راستين، هانيه توسلي، جهانگير کوثري و نيکي کريمي هم در اين جلسه نمايش حاضر خواهند بود. فيلم ديگر که در مجموعه آسمان فرهنگستان هنر به روي پرده مي رود «کوچه پاييز» است، مستندي که خسرو سينايي سال ها پيش درباره ژاژه طباطبايي مجسمه ساز، نقاش و يکي از اولين گالري دارهاي ايراني ساخته. هنرمندان تجسمي سرشناس ديگري هم در اين فيلم حضور دارند. پس از نمايش «کوچه پاييز» خسرو سينايي و محمدابراهيم جعفري درباره فيلم صحبت خواهند کرد.اين برنامه ساعت 16 برگزار مي شود و فيلم «معماي پيکاسو» هم در اين جلسه پخش مي شود.اگر اهل فيلم هستيد، اما ترجيح مي دهيد در خانه بمانيد، فيلم امشب برنامه سينما ماوراء پيشنهاد خوبي است. در اين برنامه يکي از فيلم هاي قديمي کريستف کشيلوفسکي به نام «بخت بد» پخش مي شود. کشيلوفسکي اين فيلم را براساس فيلمنامه يي از خودش در سال 1987 ساخت. در اين فيلم سه وضعيت متفاوت از زندگي مردي به نام وتيک روايت مي شود.
علي مغازه يي؛در سال 1980 قريب يک ميليون کودک زير 14 سال از 57 کشور جهان در «مسابقه بين المللي شعر کودکان» که يونسکو و راديو «RCA» هزينه آن را متقبل شده بودند، شرکت کردند. يک هيات ژوري بين المللي متشکل از شاعران، نويسندگان و موسيقيدانان، وظيفه دشوار انتخاب بيست شعر برگزيده را از ميان اشعار رسيده به عهده داشتند. جايزه اول مسابقه به دختر 13 ساله محصلي به نام «اودينا، اي، تبناگ» از کشور فيليپين با شعر«من کسي نيستم جز صدايي ناچيز» اهدا شد. بر روي اين شعر آهنگي ساخته شد که توسط خواننده مشهور «راجر وايتاکر» اجرا شد. دليل انتخاب شعر «اودينا» از نظر «راجر وايتاکر» اين بود که شعر او، چکيده آن چيزي است که تمام بچه ها سعي داشتند آن را بيان کنند. جملات فوق بخشي از اطلاعاتي است که در کتاب زيبايي که توسط «نشر دنياي نو» با عنوان « من کسي نيستم جز صدايي ناچيز» در بردارنده متن اصلي، ترجمه و عکس اشعار برگزيده و 20 شاعر کودک زير عنوان «همياري کودکان به يکديگر» چاپ و منتشر شده است. در اين کتاب که با ترجمه زرين تاج پناهي نيک در تيراژ 5000 نسخه چاپ و منتشر شده است به راحتي مي توان دنياي زيبا و صميمي کودکان را از سراسر جهان لمس و درک کرد. کودکاني که از جنگ بيزارند. موسيقي را قوي تر از تفنگ مي دانند. عشق و احساس را راهگشاي مسير و مقصد جديد و هدف تازه مي بينند. با دختر کوچک کبريت فروش کيک کوچک خود را تقسيم مي کنند. کودکاني که قلب مشترک دارند. آينده زمين را متعلق به خود مي دانند. کودکاني که معتقدند اگر قلبي از جنس نان داشتند چند کودک مي توانستند آن را بخورند و گرسنه نمانند. کودکاني که به آسمان روي آورده اند اما امروز آسمان خاکستري است. کودکاني که اميد، زندگي، عشق و خدايي يگانه را براي همه دوست دارند، از شکم خالي مي گويند. راهشان را دور مي کنند تا دوستي و همراهي کنند. کارخانه هاي اسلحه سازي را بسته مي خواهند. نورهاي جهان را ستاره هاي سرگردان بهشت مي دانند. نان، صلح و آرامش را با هم تقسيم مي کنند. به آفتاب لبخند مي زنند و آزادانه مي رقصند و آواز مي خوانند. در جست وجوي راه نجات اميد مي جويند. به نقشه جهان مي نگرند و نمي خواهند کسي به زمين آسيبي برساند. صلح و تفاهم را چيزهايي مي دانند که ما نيازشان داريم و جز يک مداد کوچک، يک تکه نان چيزي زير بغل ندارند. اشعار زيباي اين کودکان آنچنان تاثيرگذار و پراحساس است که نه بر کودکان که بر همه بزرگسالان است که بخوانند و بينديشند. ببينند و بدانند که در چه غفلتي به سر مي برند. چگونه به زندگي مي نگرند و چه توقعي از خود و زمين و همنوع خود دارند.