گروه فرهنگي؛ ديشب ميليون ها جشن رونمايي کوچک و بزرگ در سراسر جهان براي کتابي برگزار شد که هوادارانش ماه ها براي آن انتظار کشيدند و اخبار و شايعات را به دقت تعقيب کردند تا از سرنوشت قهرمان دوست داشتني شان مطلع شوند. شايعه مرگ هري پاتر در جلد هفتم با وجود حساسيت هاي جي.کي.رولينگ و دو ناشر امريکايي و انگليسي اش به بيرون درز کرد. نقدنويس روزنامه نيويورک تايمز دو روز مانده به انتشار رسمي کتاب، يادداشتي نوشت که گرچه جزييات اصلي و سرنوشت ساز را افشا نکرد اما سر و صداي رولينگ را حسابي درآورد. اما ديروز با انتشار کتاب، گمانه زني ها پايان يافت و مشخص شد يکي از خونين ترين قسمت ها در انتظار خوانندگان است.

در اين کتاب هم مبارزه هري پاتر و ولدرموت ادامه مي يابد اما با وجود آنکه نابودي اهريمن کتاب در گرو مرگ هري پاتر است، او هم خود را قرباني مي کند. با يکي از ترفندهاي خانم نويسنده سرانجام جان سالم به در مي برد و خوانندگان علاقه مند نوزده سال بعد از اين ماجرا هري پاتر و همسرش جين ويزلي را مي بينند که سه فرزندشان را براي تحصيل در مدرسه جادوگري آماده مي کنند. پوشش رسانه يي انتشار اين کتاب متاثر از اشتياق جهاني که در بين خوانندگان وجود داشت در عالم ادبيات بي مانند بود. خبرگزاري هاي مختلف در ارائه خلاصه داستان و افشاي نقاط سوال برانگيز آن گوي سبقت را از يکديگر ربودند و ساعتي بعد از انتشار کتاب، اخبار مربوط به هجوم علاقه مندان به فروشگاه ها در ليست خبرگزاري ها بود. بسياري از سيزده ميليون خريدار هري پاتر که در صف هاي طولاني انتظار کتاب را مي کشيدند بلافاصله بعد از خريد آن در کوچه و خيابان شروع به خواندن کتاب کردند، جي.کي رولينگ هم نيمه شب در اين جشن جهاني حاضر شد و در موزه تاريخ لندن قسمت هايي از کتاب را براي هوادارانش خواند.

هيچ کس هنوز نمي داند که خانم نويسنده جلد هشتم را خواهد نوشت يا نه. اما شايد براي او هم دشوار باشد که از سود سرشار تاليف جلد ديگري بگذرد، به خصوص اينکه بسترهاي داستاني فراواني هم براي ادامه ماجرا وجود دارد.در ايران نيز علاقه مندان هري پاتر با تجمع در مراکز فروش کتاب همزمان با سراسر جهان ماجراي پسر جادوگر را تعقيب کردند.

گروه فرهنگي، سجاد صاحبان زند؛ شايعه درگذشت سيمين دانشور بدجوري اذيت مي کند، حتي اگر دوستي پشت تلفن با اطمينان متقاعدت کرده باشد که هنوز اتفاقي نيفتاده است. از همين رو وقتي ترافيک و گرماي آخرين روزهاي تيرماه کلافه ات مي کند، دلشوره عجيبي داري که زودتر خودت را به بيمارستان پارس برساني؛ بيمارستاني که نويسنده «سووشون» را از صبح پنجشنبه در آن بستري کرده اند. بانوي داستان نويسي ايران هر چند با کمک دستگاه اکسيژن، اما هنوز نفس مي کشد. همه چيز برايت رنگي از آرامش مي گيرد، هر چند هنوز نگراني.

مقابل در بيمارستان نويسندگان، شاعران و مترجماني را مي بيني که سيمين دانشور را تنها نگذاشته اند. يکي از آنها سيدعلي صالحي است، هم او که شايعه خبر درگذشت دانشور را از قول او نوشته بودند. صالحي تنها به اظهار تاسف بسنده مي کند و مي گويد که هرگز چنين چيزي را نگفته است. برخلاف هميشه نمي خندد. نگران است و کمتر حرف مي زند. در کنار او فريبرز رئيس دانا و قاسم روبين هم ايستاده اند. سيمين بهبهاني و ويکتوريا دانشور (تنها خواهر سيمين) هم آمده اند. بهبهاني در همان اتاق انتظار طبقه همکف نشسته است. تنها آمده و همچون هر کدام از ما گوشه يي نشسته است. از شايعه يي مي گويد که روز پنجشنبه درباره خود او ساخته بودند. مي گويد که از اين دو روز دست کم چند صد نفر از جاهاي مختلف دنيا به او زنگ زده اند تا بدانند هنوز نفس مي کشد يا نه. مي گويد که بعد از شنيدن صدايش مي خواسته اند مطمئن شوند که آيا صداي واقعي بانوي غزل ايران را مي شنوند يا اشتباه مي کنند. از سلامتي اش مي گويم و سري تکان مي دهد؛ روزگار غريبي است...

دکتر خلاقي، داماد سيمين هم آمده است. از او درباره وضعيت نويسنده «ساربان سرگردان» مي پرسم. از وضعيت نه چندان خوب نويسنده مي گويد و نگراني اش و اينکه اين نگراني را در چند ماه اخير همواره داشته است؛«چند ماه است حال خانم دانشور بد است. گاهي بهتر مي شود و مي بريمش خانه. اما با مشکلات بعدي او را دوباره به بيمارستان برمي گردانيم. حالا هم از روز پنجشنبه آورديمش بيمارستان پارس»

دکتر عبدي، پزشک ويژه خانم نويسنده نگاه بهتري به ماجرا دارد. او از کماي روز پنجشنبه سيمين دانشور مي گويد و اضافه مي کند که هر چند نويسنده با ماسک نفس مي کشد، اما ديگر در کما نيست.

سيمين دانشور که تعداد و کيفيت نوشته ها و ترجمه هايش آنقدر هست که نياز به باز شمردن نداشته باشد، حالا در طبقه اول بيمارستان «پارس» و در اتاق ICU تحت مراقب هاي ويژه قرار دارد. وضعيت اين نويسنده 86 ساله که کتاب «کوه سرگردان» اش چندي است به علت عدم دريافت مجوز انتشار منتشر نشده، به گفته پزشک معالجش رو به بهبود است و جاي تاسف دارد که برخي با درج بيان نکاتي که کمتر در آن حس مسووليت شناسي به چشم مي خورد احساس مردمي را به بازي مي گيرند که همواره به نويسندگاني همچون سيمين دانشور علاقه و ارادت داشته اند.

در کنار نويسندگاني که به ديدار دانشور آمده بودند، مديراني از جمله محسن پرويز نيز از بانوي داستان نويسي ايران ديدار کرد.

گروه فرهنگي؛ ابهاماتي که در چند روز اخير درباره احتمال عدم نمايش فيلم سنتوري وجود داشت، ديروز با انتشار اخبار جديدي تقويت شد و حتي شوراي صنفي نمايش نيز به شکل فوق العاده تشکيل جلسه داد و به بررسي موضوع پرداخت.

به رغم آنکه نمايش فيلم سنتوري از روز سوم مرداد به نظر قطعي شده مي آمد اما در روزهاي اخير ايرادات جديدي به بعضي بخش هاي فيلم وارد شده است که ظاهراً انتشار پوسترها و اقلام تبليغي فيلم هم به اين موارد دامن زده است. خبرگزاري فارس هم با انتشار خبري بروز مشکلات جديدي در راه اکران سنتوري را تاييد کرد و به نقل از يک منبع آگاه نوشت؛ « به دليل برخي حساسيت ها بر موضوع فيلم که از جانب مسوولان فرهنگي وارد شده، نمايش اين فيلم احتمالاً با تاخير همراه خواهد بود.» در اين ميان جلسه فوق العاده شوراي صنفي نمايش هم که ديروز به شکل تلويحي براي تعيين فيلم جايگزين سنتوري تشکيل شد، با رسيدن اخبار جديد درباره احتمال حل مشکل فيلم تمديد و به امروز موکول شد.

گفته مي شود در صورت حل نشدن مشکل فيلم «سنتوري» به احتمال زياد فيلم «محاکمه» ايرج قادري اکران خواهد شد. در اين ميان عصر روز گذشته داريوش مهرجويي، فرامرز فرازمند(تهيه کننده)، مصطفي شايسته (پخش کننده) و محمدرضا شريفي نيا(دستيار کارگردان) براي حل مشکل فيلم جلسه يي با محمدحسين صفارهرندي وزير فرهنگ و ارشاد اسلامي تشکيل دادند تا در حضور وزير به حل مشکل فيلم بپردازند. نتيجه اين جلسه که تا لحظه تنظيم اين گزارش خبري از آن منتشر نشد، تکليف سنتوري را مشخص خواهد کرد.

«پاداش سکوت» مازيار ميري با نمايش در هشت سينما از سوم مردادماه سال جاري در تهران به نمايش درمي آيد. ميري درباره تغييرات فيلم نسبت به کپي جشنواره فيلم فجر پيش از اين به ايسنا گفته بود؛ براي اکران عمومي تغييراتي در مونتاژ داشته ايم و يازده دقيقه فيلم کم شده است. اين فيلم با سرگروهي سينما فرهنگ نمايش خود را آغاز مي کند. «پاداش سکوت» سومين ساخته سينمايي مازيار ميري است که پيش از اين «قطعه ناتمام» و «به آهستگي» را ساخته است. اين فيلم با فيلمنامه يي از فرهاد توحيدي بر اساس داستاني با نام «من قاتل پسرتان هستم» نوشته احمد دهقان ساخته شده است و در آن پرويز پرستويي، رضا کيانيان، جعفر والي، فرهاد اصلاني، مهتاب کرامتي و مهدي صفوي به ايفاي نقش مي پردازند. ساير عواملي که در اين پروژه همکاري داشتند عبارتند از مدير فيلمبرداري؛ بهرام بدخشاني، تدوين کننده؛ بهرام دهقاني، سازنده موسيقي متن؛ پيمان يزدانيان، و تهيه کننده؛ محسن علي اکبري.

حميد سمندريان گفت؛ نمايش «ملاقات بانوي سالخورده» را زودتر از دي ماه اجرا نمي کنم. اين کارگردان تئاتر که بعد از هشت سال دوري از صحنه قصد اجراي نمايشنامه «ملاقات بانوي سالخورده» را دارد به ايسنا گفت؛ براي آماده کردن اين نمايش سه ماه تمرين مي کنيم چرا که نمايشنامه دورنمات متن دشواري است . به گفته سمندريان اين نمايش که حدود 70 بازيگر اصلي و فرعي دارد به احتمال 90 درصد در تالار اصلي مجموعه تئاترشهر اجرا خواهد شد. سمندريان حدود 35 سال پيش اين نمايشنامه «فردريش دورنمات» را اجرا کرده بود و حال بعد از گذشت سال ها قصد دارد، بار ديگر همين نمايشنامه را با نگاهي فلسفي اجرا کند. او آخرين بار نمايش «بازي استريندبرگ» را در سال 78 اجرا کرده است، سمندريان سال 81 قصد داشت نمايشنامه «گاليله» را اجرا کند، اما به دليل وجود برخي از مشکلات از جمله حضور بازيگران در سريال هاي تلويزيوني، اين اجرا محقق نشد.

زاون قوکاسيان

جمشيد مشايخي را اولين بار در نمايشنامه آندورا نوشته ماکس فريش که آن روزها حميد سمندريان آن را روي صحنه برده بود ديدم، بي اغراق اولين نمايشي بود که مي ديدم که مرا مبهوت مي ساخت. دلايل اين شگفتي به غير از شکوه و عظمت نمايش، آشنا شدن با بازي متعالي جمشيد مشايخي بود که در آندورا ايفاي نقش مي کرد. جمشيد مشايخي در آن روزها هم هنرمند و گزيده کار بود.

جمشيد مشايخي را بعدها شايد چند سال بعد در پاييز سال 48 در اصفهان ديدم. زنده ياد آرمان مرا با او آشنا کرد؛ آنها به اصفهان آمده بودند که در چشمه به کارگرداني آربي آوانسيان ايفاگر نقش هاي اوستا و جاليزبان باشند. هيچ گاه بازي مشايخي را در کليساي بيت لحم از ياد نمي برم. اين بار هم مبهوت شدم. نگاه او در کليسا در ذهنم حک شد؛ مشايخي و تاريخ و بازسازي يک داستان کهن ارمني. مشايخي باز هم مرا مبهوت کرد. اين بار ديگر دوست او بودم. شايد به همين دليل من عاطفه يي مضاعف به فيلم چشمه پيدا کردم. مشايخي چشمه را در چشمانم زلال و شفاف کرد.

بعد از آن دورادور به دليل علاقه به مشايخي پيگير کارهاي او بودم. نمايش ها و کارهاي او را در سينما مي ديدم. نمي خواهم از شاخص هايش نام ببرم چرا که همه آن را بهتر از من مي دانند، اما دوست دارم از بعضي کارهاي او ياد کنم که در قواره مشايخي نبودند و ذکر کنم که او به دليل رفاقت ها تن به بازي در اين آثار داد و نه بيشتر.

بدين ترتيب مشايخي براي من همواره ستاره درخشان سينماي ايران است. چه او جايزه بگيرد و چه نگيرد او نماينده تمام هنرمندان سينماي ايران است که موفق شدند سينماي ايران بعد از انقلاب را روي پا نگه دارند و آن را دوباره بسازند. چهره مهربان و پرمهر مشايخي، دانش و فرهيختگي او آميزه يي است که بازي درخشان او را در قلب ملتي جايگزين مي سازد. خوشحالم که به افتخار يک عمر بازي و حضور در صحنه تئاتر و سينما اين بار جايزه حافظ به او تعلق گرفت و متاسفم که به دليل نمايش «يک بوس کوچولو» قبل از جشنواره فجر بازي به يادماندني و بي همتاي مشايخي در جشنواره فجر سال گذشته جايزه يي نگرفت. هرچند که مشايخي از هر دو بي نياز است و آنچه که حافظ به او امسال بخشيد، مهر بيکران و ارادت قلبي و صداي سرودهاي سرخوش کساني است که مشايخي با حضور خود توانسته است آنها را چراغان و تازه کند.

چه دلخوشم که در عصر مشايخي به تئاتر و سينما دلباخته شدم.