گروه فرهنگي، ساسان گلفر؛«اصالت و شخصيت» اين دو ويژگي را مارکو مولر، مدير جشنواره ونيز، پريروز هنگام اعلام اسامي 22 فيلم شرکت کننده در بخش مسابقه جشنواره ونيز، وجه مشخصه و عامل برتري فيلم هاي اين بخش دانست. با نگاهي به اسامي فيلمسازهاي حاضر در بخش مسابقه جشنواره ونيز مي توان به درستي ادعاي مولر پي برد؛ پيترگريناوي، اريک رومر، پل هگيس، کنت برانا، آنک لي، برايان دي پالما، نيکيتا ميخايلکوف، کن لوچ و ... گرچه، از قرار معلوم بخش خارج از مسابقه اين جشنواره هم چندان فاقد «اصالت و شخصيت» نيست. در اين بخش هم نام هايي همچون وودي آلن، مانوئل دي اليويرا، کلودشابرول، تاکشي کيتانو و... رديف شده است.

در شصت و چهارمين دوره جشنواره بين المللي فيلم ونيز، قديمي ترين جشنواره فيلم جهان که به هفتاد و پنجمين سال برگزاري خود رسيده است، از 7 تا 17 شهريور امسال، هيات داوراني بين المللي که تمامي اعضاي آن کارگردان هستند، مرکب از ژانگ ييمو، کاترين بريا، جين کمپيون، آلخاندرو گونزالس ايناريتو، امانوئل کريالز، پل ورهوفن و فرزان اوزپتک اين 22 فيلم را مورد داوري قرار مي دهند؛ «تاوان» فيلم افتتاحيه جشنواره به کارگرداني جو رايت براساس رمان پرفروش انگليسي يان مک اوان و محصول امريکا و انگلستان که کايرا نايتلي، وسنارد گريو برندابليتن در آن بازي مي کنند. «دارجلينگ با مسووليت محدود» ساخته وس اندرسون و محصول امريکا که در آن اوون ويلسون، آدرين برودي و جيسون شوارتزمن نقش سه برادر را دارند که بعد از فوت پدر سراسر هندوستان را زير پا مي گذارند. در اين کمدي درام ماجراجويانه ناتالي پورتمن و آنجليکا هيوستن نيز بازي مي کنند.«بازرس» به کارگرداني کنت برانا، بازسازي فيلم«بازرس» جوزف منکيه ويتس غکه از تلويزيون ايران نيز پخش شده است ف مايکل کين نقش لارنس اليويه در فيلم قبلي را بر عهده دارد و نقش خود او را در فيلم قبلي، اين بارجودلا بازي مي کند.«هيا فاودا» (آشوب) به کارگرداني يوسف شاهين کارگردان نامدار مصري. «آماده انتشار» برايان دي پالما که درامي جنگي درباره پوشش رسانه يي جنگ عراق است.«قتل جسي جيمز به دست رابرت فورد ترسو» به کارگرداني اندرو دومينيک فيلم وسترني است که برادپيت در آن بازي مي کند.«قهرمانان هويتي ندارند» محصول ايتاليا، سوئيس و فرانسه به کارگرداني پائولو فرانچي. «مايکل کلايتون» ساخته توني گيلروي محصول امريکا، درام دلهره آوري با بازي جرج کلوني، سيدني پولاک، تام ويلکينسون و تيلدار سونتين. «کشيک شب» پيتر گريناوي محصول مشترک کانادا، فرانسه، آلمان، هلند، لهستان و انگلستان که طبق معمول آثار اين کارگردان نگاه عجيب و غريبي است به آثار رامبراند و ماجراي قتلي که از ديد او روايت مي شود. «در شهر سيلويا» به کارگرداني ژوزه لوئيس گوئرين از اسپانيا. «در دره الاه» محصول مشترک امريکا و مراکش به کارگرداني پل هگيس، اين فيلم هم به جنگ عراق مي پردازد و ماجراي ناپديد شدن پسري امريکايي در آن کشور است که تامي لي جونز، شارليز ترون، جيمز فرانکو و سوزان ساراندون در آن بازي مي کنند.«من وجود ندارم» ساخته تادهينز که داستان زندگي باب ديلان را از ديد اطرافيان او بازگو مي کند. در اين فيلم کريستين بيل نقش ديلان را دارد و کيت بلانشت، ريچاردگر و هيت لجر نيز در کنار او هستند. «خورشيد نيز طلوع مي کند» به کارگرداني ون جيانگ، محصول مشترک چين و هنگ کنگ. «کمکم کن اروس» ساخته کانگشنگ لي از تايوان. «دانه و قاطر» به کارگرداني عبداللطيف کشيشه از فرانسه. «شهوت، احتياط» محصول مشترک چين و ايالات متحده به کارگرداني آنگ لي تايواني که درامي جاسوسي درباره جنگ جهاني دوم و اشغال چين توسط ژاپن است. «اين يک دنياي آزاد است...» ساخته کن لوچ انگليسي و محصول مشترک انگلستان، ايتاليا، آلمان و اسپانيا درباره کارگران غيرقانوني در بريتانيا. «ساعت اوج» به کارگرداني وينچنزومارا از ايتاليا. «جنگجوي وسترن سوکياکي» محصول ژاپن به کارگرداني تاکاشي ميکه، در اين فيلم جنگي که در ژاپن اواخر قرن دوازدهم مي گذرد، کوئنتين تارانتينو نيز نقشي بازي مي کند، «12» ساخته نيکيتاميخايلکوف از روسيه که پيش از اين «12 مرد خشمگين» نام داشت. داستان اين فيلم کاملاً مشابه «12 مرد خشمگين» سيدني لومت(1957) است. «تلخ و شيرين» به کارگرداني آندرئا پورپوراتي محصول ايتاليا. «عشق هاي آستري وسلادون» ساخته اريک رومر و محصول فرانسه، ايتاليا و اسپانيا. در بخش خارج از مسابقه شصت و چهارمين دوره جشنواره ونيز فيلم هاي «روياي کاساندراي» وودي آلن، «کلئوپاترا» ساخته خوليو برسانه از برزيل، «دختر دونيم شده» اثر کلود شابرول فرانسوي«وراي سال ها»به کارگرداني ايم کونتائک از کره جنوبي، «افتخار يک فيلمساز» به کارگرداني تاکشي کيتانو از ژاپن و «کريستوفر کلمبوس؛ يک معما» اثر مانوئل دي اليويرا و محصول مشترک پرتغال و فرانسه به نمايش در مي آيند.

سايت دل آواز روز پنجشنبه صبح اعلام کرد که تمامي بليت هاي کنسرت گروه آوا به خوانندگي محمدرضا شجريان به اتمام رسيده است. به گزارش مهر، مسوولان فروش بليت کنسرت شجريان اعلام کردند بيش از 19هزار بليت به فاصله يک ساعت به فروش رفته است. سايت دل آواز با اعلام اين خبر براي آن دسته از متقاضياني که موفق به رزرو بليت نشده اند ابراز اميدواري کرده است تا در برنامه هاي آتي موفق به تهيه بليت و حضور در کنسرت شوند. تماس پي در پي متقاضيان با موسسه دل آواز، خانه موسيقي و برخي رسانه ها براي اطلاع يافتن از چگونگي دريافت بليت در اين روزها و نگرفتن پاسخ مناسب، موجبات دلخوري و تکدر خاطر بسياري از علاقه مندان صداي استاد شجريان را پديد آورده است. براساس اطلاعيه مذکور، نحوه دريافت بليت، برخلاف اعلام قبلي به صورت رزرو و مراجعه به چهار شعبه بانک سامان در تهران و پرداخت نقدي وجه بليت خواهد بود و با توجه به تعطيلي روز شنبه ،به نظر مي رسد پرداخت وجه و دريافت حدود بيست هزار بليت از چهار شعبه بانک ظرف دو روز يکشنبه و دوشنبه مشکلات ديگري را پيش بياورد. کنسرت گروه آوا به خوانندگي محمدرضا شجريان از فردا 8مرداد ماه آغاز و به مدت شش شب در تالار بزرگ کشور برگزار مي شود.

با نمايش «در مسير تندباد»؛ ياد زنده ياد «حسين پناهي» در موزه سينما گرامي داشته شد. به گزارش ايسنا،«هارون يشايائيان» تهيه کننده که به همراه مسعود جعفري جوزاني نويسنده و کارگردان اين فيلم در نشستي که ـ چهارم مرداد ماه ـ برگزار شده بود، حضور داشتند، از حسين پناهي و فيلم «در مسير تندباد» سخن گفتند. يشايائيان از اين فيلم به عنوان يکي از بهترين کارهايش نام برد و افزود؛ در اين فيلم نيز همچون «ناخدا خورشيد» در تمام قسمت ها و لوکيشين هاي فيلم حضور داشتم و در ساخت آن به دنبال سود نبودم. جوزاني نيز يکي از علت هاي ساخت اين فيلم را احساس دين به ميهن و احساس حقارت در برابر وقايع تاريخي جنگ جهاني دوم در ايران دانست و بيان کرد؛ در طول جنگ جهاني دوم بعضي از گروه ها به جاي کمک به دفاع در برابر بيگانگان، دست به قتل عام مردم مي زدند، به همين دليل اين فيلم که گذري از وقايع تاريخي آن زمان است، ساخته شد. يکي ديگر از علل ساخت، اشغال کشور در چهارم شهريورماه سال 1320 است. جوزاني از آشنايي اش با زنده ياد حسين پناهي که براي نخستين بار در اين فيلم شکل گرفته است، ياد کرد و گفت؛ او انسان بسيار کميابي بود و با استفاده از شعرهاي زيبايش، حس غريبي را القا مي کرد که تا عمق جان نفوذ مي کند.

«جي کي رولينگ» خالق مجموعه کتاب هاي هري پاتر از نگارش دو داستان جديد خود در فضاهاي متفاوت کودکان و بزرگسالان خبر داد. به گزارش مهر، رولينگ چند روز پس از انتشار هري پاتر هفت که مطابق پيش بيني ها پرفروش ترين کتاب دنيا شد، خبر داد که قبل از انتشار اين اثر دو پروژه جديد را شروع کرده است. وي گفت ؛ در حال نوشتن دو اثر به طور همزمان هستم که يکي براي کودکان است و يکي براي بزرگ ترها. من از يک سال پيش نوشتن اين دو کتاب را شروع کرده ام و شايد تعجب کنيد که با وجود اين دو اثر چطور هري پاتر را به پايان رساندم. رولينگ در ادامه گفته است؛ قصد من از نوشتن داستاني براي بزرگسالان خودنمايي و اينکه من هم مي توانم از عهده اين کار بربيايم نيست چون من قبلاً هم چنين کاري را انجام داده ام.

اردشير رستمي

وضعيت عمومي سيمين دانشور از صبح روز جمعه بهبود يافته است و او در هوشياري به سر مي برد. به گزارش ايسنا، اين نويسنده پيشکسوت که از 10 روز پيش به حالت کما به بيمارستان منتقل شده، در حال حاضر با اطرافيانش صحبت مي کند و وضعيت هوشياري اش نسبت به روزهاي قبل بهتر شده است. مسوول بخش مراقبت هاي ويژه بيمارستان همچنين گفت؛ با آنکه دانشور ديگر در وضعيت گذشته نيست؛ اما همچنان چند روزي بايد در اين بخش بماند و زمان انتقالش به بخش عمومي هنوز مشخص نيست.

سيمين دانشور از روز پنجشنبه 28 تيرماه به دليل عوارض ناشي از کهولت سن و ناراحتي ريوي و کليوي در بخش آي.سي.يوي بيمارستان پارس تحت مراقبت هاي ويژه است.

حبيب احمدزاده

چندي پيش دوستي مي گفت، بيشتر دانشمندان و فضلاي مذهبي ما در بند آنند که بزرگان دين ما چه کرده اند. ولي از اين پرسش بزرگ تر و مهمتر و عاجل تر غافليم که اگر اکنون و در اين زمانه حضور داشتند چه مي کردند؟

آويني، مطهري و بهشتي و حتي شريعتي نيز از اين دسته اند. مرداني که به دست ما در بند گذشته، فروبسته مانده اند تا به امروز و فردا نرسند. لحظه يي در رويا تصور کنيم که اگر مطهري زنده بود، هنوز مسلماني ما پس از بيست و هفت سال در گره بزرگ فلسفي، پيراهن در شلوار باشد يا روي شلوار مانده بود؟ بهشتي چه و شريعتي چه و پيروانش و روشنفکران امروزش... و شايد و نه حتماً چمران هم. آويني را در عمرم دو بار زيارت کردم، يک بار در سال 1360 و روز دوم عمليات شکست حصر آبادان که بر ترک موتور 125، نشستم و در زير آتش تا کارون پيش رفتيم و بماند غرغر و شکايت من بچه بسيجي و... که اصلاً مهم نيستند.

و دومين بار و آخرين بار يک ماه قبل از شهادتش در دفتر مجله سوره و يادآوري آن خاطره، توبيخ کتبي مجله اش را نشان داد که به واسطه چاپ عکسي از يک جوان بوسنيايي درگير جنگ با پيشاني بند احتمالاً الله اکبر و عينک دودي و موهاي بلند از ارشاد گرفته، دليل توبيخ دقيقاً يادم مانده (به علت چاپ عکس مخالف شئونات اسلامي و...) و نيز از تار و مار شدن مجموعه مستند خنجر و شقايق و... در يک جمله از هر طرف شمشيرها بر او مي باريدند. اصرار داشت که در سفر به آبادان همراه شويم و بعد خداحافظ... فردا به سراغ دوست عزيزي رفتم و ما وقع ديدار را گفتم، به شدت مرا از ديدار دوباره او نهي مي کرد و هراساند که او چنين است و چنان است و توي شهرستاني ساده دل... يک ماه بعد دقيقاً در روز خاکسپاري آن شهيد دوباره به تهران سفر کرده و به در منزل همان دوست رفتم، همسر محترمه گفت که به تشييع جنازه شهيد آويني رفته... و امروز ما با آويني آن مي کنيم که با مطهري و بهشتي و مفتح و شريعتي کرديم، يا مطلق و بر سر ديگران کوبيدن، بدون آنکه حتي داستان راستان شان را خوانده باشيم و در پشت آنان و تک شعارهاي شان پنهان شدن...

همه اينان که برشمرده شدند در يک آيين حرکتي مشترکند و آن پويا بودن و از عتاب پرسشگر نترسيدن و به استقبال و مشايعت چالش ها شتافتن است.

فردي بر سر کويي از آويني سخن مي گويد که خود مدعي است به درجه يي از عرفان رسيده که از مدارج عوامانه اين گونه گذشته و جليت مخدر و... ديگري از راه رفته آويني و شهيدي ديگر مي گويد که مسوولان جنگ را درست نمي نويسند، بلکه درشت مي نويسند و خود بيست و چند سال جنگ را به درشت ترين شکل و با چماق نگاشته و در کمال جهالت اين درشتي خود را هرگز نمي بيند و...

واقعاً آويني کيست؟ و اگر امروز بود چه مي کرد و اگر امروز بود ما با او چه مي کرديم؟ و شايد مهمتر او با ما چه مي گفت؟ عزيزي مي گفت؛ مشکل ما شيعيان در آن است که ما بايد در اولين برداشت از حسين (ع) سعي بر يزيد نشدن داشته باشيم که حسين شدن وجهي تقريباً سخت و دست نيافتني است جز براي خاصان...

شايد براي شناخت راه امثال مطهري و آويني نيز بايد اين گونه گام برداشت، شناخت راه يا راه هاي منحرف کننده که در قبال اين بزرگراه ها و بزرگمردان ساخته شده.

آويني چه داشت که ما درصدد آن هستيم، آخرين جملات وصيت مرحوم دکتر شريعتي شايد روشنگر راه ما باشد... نخستين رسالت ما کشف بزرگ ترين مجهول غامضي است که از آن کمترين خبري نداريم و آن «متن مردم» است و پيش از آنکه به هر مکتبي بگرويم بايد زباني براي حرف زدن با مردم بياموزيم و اکنون گنگيم. ما از آغاز پيدايش مان زبان آنها را از ياد برده ايم و اين بيگانگي قبرستان همه آرزوهاي ما و عبث کننده همه تلاش هاي ماست. اکنون برگرديم و در روضه آويني بنگريم، آيا او به راستي با متن توده مردم ارتباط برقرار نکرد در حماسه جاويدش «روايت فتح»؟ آيا در اين راه از کدام روشن سخيف سود جست تا هدف وسيله را توجيه کند در جذب مخاطب به از هر روش ممکن. و اين راز مانايي و جاودانگي آويني است، ارتباط سالم و بدون انحراف و طلبکاري با مخاطب عام و خاص. جالب آنکه او روضه يي خواند و خود حماسه شد.

به هر حال خداي نيز ان شاءالله بر ما منت گذارد تا همان گونه که روضه حسين را مي شنويم تا به راه يزيد نرويم، از آويني و افکارش و سيره عملي اش عبرت گرفته تا توجيه گر جهالت هاي خود در زندگي و بي هنري هاي مان نشويم.