گروه بين الملل؛ ملامحمد عمر رهبر طالبان در پيامي که به مناسبت هشتادوهشتمين سالگرد استقلال افغانستان از انگليس صادر کرد از مردم افغانستان خواست تا در کنار طالبان به مبارزه با اشغالگران کشورشان بپردازند. در اين پيام که نسخه يي از دست خط و امضاي ملا عمر هم به ضميمه آن به خبرگزاري ها ارسال شده، آمده است؛«دشمنان دين اسلام و استقلال افغانستان به بهانه برقراري دموکراسي و آزادي به کشورمان حمله کردند و حال قصد دارند در بحران به وجود آمده که خودشان عامل اصلي ايجاد آن بودند از آب گل آلود ماهي بگيرند. آنها مي خواهند بيشترين سوء استفاده ها را از وضعيت نابسامان افغانستان داشته باشند.سهل انگاري و بي توجهي کافي است. بايد بيدار شده و هوشيار باشيم. بايد اختلافات نژادي، مذهبي و فکري خود را کنار گذاشته و در برابر دشمن مشترک خود متحد و يکپارچه شويم. اين اطمينان را دارم که نظاميان طالبان قادرند پنجاه هزار نيروي نظامي امريکا و ناتو که در افغانستان مستقر هستند را با شکست روبه رو کنند.»اين نخستين باري است که ملامحمد عمر رهبر طالبان پيام خود را بدون واسطه به طور مستقيم ارسال مي کند. پيش از اين اکثر پيام هاي رهبر طالبان توسط احمد متوکل وزير خارجه طالبان و يا سخنگوي اين گروه قرائت مي شد. البته اين بار نسخه يي از دست خط و امضاي رهبر طالبان در اختيار الجزيره قرار گرفته است.

کارنامه سياسي

ملامحمد عمر در سال 1959 در نوده در نزديکي شهر قندهار به دنيا آمد. ملاعمر که از نژاد پشتون و عضو قبيله هوتک است قبل از به دنيا آمدن خود پدرش را از دست داد و مسووليت نگهداري خانواده اش بر دوش او افتاد. ملاعمر در دوران جواني خود با اسامه بن لادن آشنا شد. اين دو در جريان اشغال افغانستان توسط ارتش شوروي طي سال هاي 1979 تا 1989 در کنار هم با اشغالگران جنگيدند. ملاعمر که در آن سال ها عضو حرکت انقلاب اسلامي افغانستان بود پس از خروج نيروهاي شوروي از افغانستان و پايان اشغال کشورشان به مبارزه با حکومت نجيب الله پرداخت. طي سال هاي مبارزه جراحت هاي زيادي به ملاعمر وارد شد که مهم ترين آن از بين رفتن چشم راستش در جريان يک انفجار بود.از سال 92 ملاعمر به تحصيل در حوزه ها و مدارس اسلامي در شهر مرزي کويته پاکستان پرداخت و توانست در روستايي در نزديکي قندهار در جنوب افغانستان به عنوان ملا و روحاني مورد توجه ساکنان قرار گيرد.پس از سقوط حکومت کمونيستي نجيب الله در سال 92 افغانستان درگير جنگ داخلي شد و گروه ها و نژادهاي مختلف براي کنترل و رهبري افغانستان با هم به مبارزه پرداختند. ملاعمر هم بيکار ننشست و رهبري گروهي به نام طالبان (طلبه ها) را در دست گرفت. اعضاي اين گروه هم طلبه هاي مدارس اسلامي و حوزه هاي داخل افغانستان و کمپ هاي مهاجران افغان در نزديکي مرز پاکستان بودند.در اوايل سال 94 ملاعمر که آن زمان رهبري 30 مرد مسلح را بر عهده داشت، توانست دو دختر را که توسط ماموران محلي به گروگان گرفته شده و مورد تجاوز قرار گرفته بودند آزاد کند. گروه طالبان طي سال 94 رشد قابل ملاحظه يي داشت و توانست اعضاي بسياري را از مدارس اسلامي جذب خود کند. در نوامبر سال 94 جنبش ملاعمر توانست کنترل ولايت قندهار را در اختيار بگيرد و يک سال بعد هم ولايت هرات را تصرف کرد.

در آوريل 96 هواداران ملاعمر و اعضاي طالبان لقب «اميرالمومنين» را براي رهبر خود برگزيدند. هنوز سال 96 به پايان نرسيده بود که ملاعمر و پيروانش توانستند کابل پايتخت افغانستان را به اشغال خود

در آورند.

حکمراني

حکومتي که پس از آن و تا سال 2001 ملاعمر رهبري آن را برعهده داشت قوانين بسيار شديد مذهبي را در سراسر خاک افغانستان به اجرا گذاشته بود و بيشترين محدوديت ها را هم براي زنان ايجاد مي کرد.طبق قوانين شريعت طالبان که تمام اعضاي آن سني و پشتون بودند زنان تنها اجازه داشتند در رشته هاي پرستاري فعاليت کنند آن هم در صورتي که بيماران آنها زن باشند. زنان حق نداشتند تحصيلات عاليه داشته باشند. آنها در صورتي مي توانستند از خانه خارج شوند که تمام اعضاي بدن آنها کاملاً پوشيده باشد.ملاعمر در اکتبر 97 نام کشورش را به «امارات اسلامي افغانستان» تغيير داد. او همچنين قندهار را به عنوان محل اقامت خود برگزيد و طي حکومت 5 ساله طالبان بر افغانستان تنها دو بار به کابل پايتخت قديمي و پرسابقه افغانستان سفر کرد.پس از حمله امريکا و ناتو به افغانستان و سقوط طالبان ملاعمر رهبري طالبان را به صورت پنهاني ادامه داد. طي شش سالي که از سقوط طالبان و ورود نيروهاي ائتلاف به افغانستان مي گذرد شايعات و خبرهاي مختلفي در مورد ملاعمر و زندگي اش منتشر شده است.برخي اخبار حاکي از آن است که او در جريان يکي از حملات امريکا به پايگاه هاي طالبان در مرز ميان پاکستان و افغانستان يک دست و يک پايش را از دست داده است. گفته مي شود او در مناطق پشتون افغانستان و يا پاکستان زندگي مي کند و دولت امريکا نيز مبلغ ده ميليون دلار جايزه براي هر فردي که اطلاعات قابل استنادي از رهبر طالبان داشته باشد در نظر گرفته است. روزنامه هاي پاکستاني در جريان درگيري هاي ميان پشتون هاي ولايت وزيرستان و دولت پاکستان از دخالت ملاعمر براي پايان دادن به اين بحران خبر دادند. آخرين خبري هم که از رهبر چهل و هشت ساله طالبان منتشر شده توسط محمد حنيف سخنگوي طالبان که در ژانويه امسال دستگير شد به مطبوعات و رسانه هاي جهان راه پيدا کرد. حنيف در بازجويي هاي خود گفت که رهبر طالبان تحت محافظت ماموران امنيت داخلي پاکستان در شهر کويته به سر مي برد. نکته جالب اين بود که اين نکته را يک سال قبل حامد کرزي رئيس جمهور افغانستان نيز عنوان کرده بود که با تکذيب طالبان و دولتمردان پاکستاني روبه رو شده بود. ملاعمر رابطه بسيار نزديکي هم با اسامه بن لادن رهبر القاعده داشت. بن لادن زماني که طالبان حکومت افغانستان را برعهده داشتند آنها را از نظر مالي و اقتصادي تامين مي کرد. اين دو البته در زندگي خانوادگي نيز روابط نزديکي با هم دارند. ملاعمر يکي از دختران بن لادن را به عنوان همسر خود برگزيده و در مقابل بن لادن هم يکي از دختران ملاعمر را به عنوان همسر چهارم خود انتخاب کرده است. البته طالبان اين اخبار را هميشه تکذيب کرده اند.

گروه بين الملل، محمدصادق اميني؛ افغاني ها روز گذشته هشتاد و هشتمين سالگرد استقلال خود از استعمار انگليس در سال 1919 را در استاديومي جشن گرفتند که طالبان در دوران حکومت خود از آنجا براي برگزاري اعدام هاي دسته جمعي استفاده مي کرد. به گزارش خبرگزاري آسوشيتدپرس در اين جشن که با رژه نيروهاي نظامي و نمايش لباس هاي رنگارنگ ملي اين کشور آغاز شد «حامد کرزي» رئيس جمهوري افغانستان به هزاران نفري که در استاديوم مشهور شهر کابل جمع شده بودند، گفت؛ افغانستان بار ديگر در برابر خطر طغيان طالبان قرار دارد. وي در ادامه اظهارات خود با تاکيد بر اهميت آموزش گفت؛ سرزمين ما بار ديگر در معرض خطر دشمنان مان قرار گرفته است؛ آنها مي خواهند توسعه افغانستان را متوقف کنند و مردم افغان بايد آماده باشند براي استقلال کشورشان جانفشاني کنند. وي افزود؛ بدون آموزش، تکنولوژي و علم ما در معرض حملات خارجيان قرار خواهيم گرفت، براي استقلال افغانستان جوانان ما بايد خوب آموزش ببينند. هشدار کرزي در خصوص تهديد مجدد افغانستان توسط طالبان در شرايطي صورت مي گيرد که با وجود حضور 50 هزار نيروي بين المللي براي تامين امنيت افغانستان اين کشور در دو ماه گذشته شاهد افزايش حملات طالبان و خشونت ها بوده است. بنابر گزارش هاي منتشر شده توسط مقامات غربي و افغاني در سال جاري حدوداً 3 هزار و 700 نفر از شورشيان که اکثر آنها خارجي بوده اند در جريان عمليات نظامي عليه شورشيان کشته شده اند ولي با اين حال حملات شورشيان همچنان زياد است و ناامني ها در اين کشور جنگ زده روز به روز بيشتر مي شود.

ترجمه؛ آرمين منتظري

گروه بين الملل؛ سناتور ادواردز، يک سوال ساده، چرا شما بايد رئيس جمهور امريکا شويد؟

چون امريکا نيازمند تغيير است. آن هم تغييري جدي و تنها کسي که توانايي اعمال تغييرات را دارد رئيس جمهور است. البته رئيس جمهوري که تجربه طولاني مدتي از دست و پنجه نرم کردن با موانعي دارد که بين ملت امريکا و تغييرات اساسي قرار گرفته اند.

شما از کانديداهاي رياست جمهوري خواستيد از پذيرفتن کمک هاي مالي از لابي ها خودداري کنند. حتي يکي از کانديداها را به خاطر پذيرفتن کمک مالي از «رابرت مردوک» مورد انتقاد قرار داديد. گزارشي که در روزنامه نيويورک پست چاپ شده است، نشان مي دهد که شما نيز مبالغي از کمپاني «هارپر کالينز» که متعلق به رابرت مردوک است، دريافت کرده ايد. آيا اين مبلغ را پس مي دهيد؟ ضمناً نظر خود را در اين باره صريح و شفاف بگوييد.

حتماً. دولت و نظام سياسي در واشنگتن در محاصره لابي ها قرار دارند. لابي هايي که هر کدام به دنبال منافع قدرتمند خود هستند. حرف من اين است که اگر قرار است نيازهاي امريکا را تغيير دهيم بايد به اين بازي خاتمه دهيم. من هيچ مبلغي از لابي ها قبول نکرده ام. نه تنها در اين مبارزات اعتقادي بلکه در هيچ مبارزه يي از لابي ها مبلغي نمي پذيرم.

پس مبالغي که از رابرت مردوک دريافت کرده ايد، جزء مبالغ مبارزات انتخاباتي نيست؟

کساني که در اين باره نوشته اند به خوبي مي دانند که آن مبالغ به من نرسيده است. تمام آن پول صرف بنيادهاي خيريه شد. آن مبالغ صرف کميته بين المللي نجات، تدوين برنامه هايي براي کودکان کم درآمد و فقير و کساني که از آموزش و پرورش محرومند، شد.

شما همواره در سخنراني هاي انتخاباتي خود به عنوان يک نامزد دموکرات از افزايش تضاد طبقاتي و فاصله افتادن ميان فقير و غني سخن گفته و اين پديده را نکوهش کرده ايد. با ميليون ها دلاري که در حساب خود داريد و همچنين هزينه اصلاح موي سرتان که مي گويند 400 دلار براي هر بار اصلاح است، فکر نمي کنيد در طبقه غني قرار گرفته ايد؟ با اين وجود راي دهندگان تا چه اندازه مي توانند به شما اعتماد کنند؟

در مورد اينکه خانواده من ثروتمند هستند جاي هيچ شکي وجود ندارد، اما من در خانواده يي شروع به کار کردم که هيچ نداشت و هرچه که امروز دارم به خاطر کار سخت و خوش شانسي ام در زندگي بود. من موفقيت هاي بسيار زيادي در زندگي داشته ام. ديدگاه من اين است که به عنوان يک شهروند و يک کانديداي رياست جمهوري مسووليت هايي دارم و آن اينکه فرصت رشد و پيشرفت را براي ديگران نيز فراهم کنم. اين مساله دليل اصلي کانديداتوري من در انتخابات رياست جمهوري است.

مي دانيد که 48 ميليون امريکايي از خدمات بيمه درماني محرومند. چه برنامه يي براي اصلاح سيستم بهداشت کشور داريد؟

من طرحي جامع و بسيار ويژه را در زمينه خدمات بهداشتي ارائه کرده ام که براساس آن هر مرد و زن و کودکي تحت پوشش خدمات درماني قرار مي گيرند. براساس اين طرح امريکايي ها ميان طرح نظام خصوصي خدمات درماني يا نظام دولتي مخير به انتخاب هستند.

نظرتان درخصوص وضعيت امريکا در عراق چيست؟ در صورت رئيس جمهور شدن، نظاميان امريکا را از عراق بيرون خواهيد کشيد؟

اگر امروز رئيس جمهور ايالات متحده امريکا بودم، بي درنگ 40 تا 50 هزار نيروي امريکايي را به خانه باز مي گرداندم. سپس براي بازگرداندن باقي نيروها از عراق در ظرف 9 تا 12 ماه آينده برنامه ريزي مي کردم. سعي مي کردم طي توافقي با رهبران گروه هاي شيعه و سني آنها را متقاعد کنم مصالحه کنند. اگر من امروز رئيس جمهور امريکا بودم با کشورهاي همسايه عراق، به خصوص ايران و سوريه مشارکت مي کردم تا بر روند برقراري ثبات در عراق کمک شود.

نظرتان در مورد عربستان سعودي چيست؟ آيا آنها دشمن هستند يا دوست؟ چقدر اين امکان وجود دارد که خانواده سلطنتي در عربستان از هم بپاشد؟

به نظر من قرارداد 20 ميليارد دلاري اخير براي فروش سلاح به سعودي ها ايده بدي بود. اين قرارداد بدون هيچ گونه شرطي منعقد شد. تا آنجا که ما مي دانيم، سعودي ها در تلاش هاي خود در مبارزه با تروريسم اهمال کرده اند و آنگونه که بايد درخصوص عراق از امريکا حمايت نکرده اند. از ديدگاه من اين قرارداد تسليحاتي موجب افزايش رقابت تسليحاتي در منطقه مي شود و اين مساله با سياست خارجي دولت در تضاد است.

گروه بين الملل؛ ژنرال ديويد پترائوس فرمانده نيرو هاي امريکايي در عراق و رايان کراکر سفير امريکا در بغداد قرار است ماه آينده ميلادي گزارشي را به کنگره امريکا در خصوص اوضاع عراق ارائه کنند. من پيش بيني مي کنم گزارش اين دو مسوول امريکايي از عمق و شايستگي لازم برخوردار باشد. در عين حال پيش بيني مي کنم که ارزيابي آنها از اوضاع عراق تمامي فجايع به وجود آمده در عراق را مبني بر اينکه پس از گذشت چهار سال از سرنگوني حکومت صدام، دولت جديد عراق شکست خورده و ناکام است، شامل نمي شود، اما براي اينکه واضح تر به مساله بنگريم پيشنهادات و راهکارهايي دارم تا عراق را از ورطه يي که در آن گرفتار شده، نجات دهد. چه کسي باور مي کرد که عراق پس از چهار سال از سقوط رژيم صدام در بحراني اين چنين عميق گرفتار شود؟ هر ماه به طور ميانگين بين دو تا سه هزار عراقي به دست تروريست ها و گروه هاي طايفه يي مرگ کشته مي شوند. اين در حالي است که آب و برق تنها شش ساعت در طول روز برقرار است. بغداد که در گذشته داراي تنوع فرهنگي و مذهبي بود اکنون به مناطق طايفه يي مسلحانه تقسيم شده و شبيه بيروت در دهه 1980 شده است. ضروري است که توقف خشونت و تحقق امنيت و ثبات و دموکراسي را براي مردم عراق به ارمغان آورد به همين دليل من به اتفاق همکارانم در پارلمان، در تلاش براي ايجاد يک ائتلاف غيرطايفه يي هستيم که از طرح هاي شش گانه زير براي ايجاد عهدي جديد در عراق و تغيير دولت کنوني از طريق ابزارهاي دموکراسي حمايت کند.

1- عراق بايد شريکي کامل براي امريکا در گسترش طرح امنيتي يي باشد که شامل خروج بخش بزرگي از نيروهاي امريکايي از عراق طي دو سال آينده است و البته قبل از آن نيز نقش نيروهاي امريکايي براي جنگ در عراق کاهش مي يابد. امريکا طرفي است که نمي توان آن را در تحقق صلح و امنيت در عراق و خاورميانه ناديده گرفت؛ اما در حال حاضر نقشي که خود ما عراقي ها در حل مشکلات مان مي توانيم ايفا کنيم با اهميت تر است ليکن اين مساله تا زماني که دولت مالکي در قدرت باشد، تحقق نمي يابد.

2- من پيشنهاد اعلام حالت فوق العاده در بغداد و تمامي مناطقي که شاهد درگيري هاي مسلحانه هستند را مي کنم. همچنين نياز به بازسازي نيرو هاي امنيتي عراق وجود دارد که براي اين بازسازي لازم است افراد وابسته به گروه هاي شبه نظامي طايفه يي وارد نيروهاي امنيتي شوند و پس از آن، اين نيروها را تبديل به يک قدرت امنيتي غيرطايفه يي کرد. تقويت بنيه

شبه نظاميان راهکار مناسبي نيست زيرا تنش ميان نهادهاي مختلف اجتماعي را افزايش داده و موجب تزلزل قدرت کشور مي شود.

3- ما نيازمند استراتژي ديپلماتيکي هستيم که به طور فزاينده يي از سازمان ملل و جهان عرب در تحقق امنيت و بازسازي عراق استفاده کند. مالکي مقبوليت عراق را در ميان اعراب نابود کرد و هنوز نتوانسته اين مقبوليت را بازگرداند، ضمن آنکه عراق نيازمند آن است که به صورت قاطعانه تري از همسايگان بخواهد نقش مثبت تري در مساله عراق ايفا کنند.

4- عراق بايد يک کشور واحد مستقل و فدرالي باشد، به همين دليل ما بايد نهادهاي داخلي را تقويت کنيم تا از ايجاد يک دولت مستبد و اتخاذ سياست هاي طايفه يي جلو گيري کنيم. همچنين ضروري است که دين، قدرتي براي توحيد و يکپارچگي در عراق باشد نه جدايي و سني ها و شيعيان عراق نيز بايد به هويت اسلامي خود افتخار کنند، اما هنگامي که سياست مذهبي طايفه يي حکمفرما مي شود، تروريست ها و افراط گراها ظهور مي کنند.

5- آشتي و مصالحه ملي نيازمند عدالت و پايان خشونت طايفه يي از طريق مشارکت دادن تمامي عراقي ها در روند سياسي اين کشور است. ما بايد مشارکت کردها و حکومت اقليم کردستان را در آينده عراق دموکرات به رسميت بشناسيم. آشتي ملي همچنين نيازمند مشارکت فعال رهبران ديني و سياستمداران برجسته اعم از شيعه و سني است. مالکي در مارس گذشته از تصويب طرح پيشنهادي تغيير قانون بعث زدايي در پارلمان جلوگيري کرد درحالي که اين طرح بايد هرچه سريع تر مورد تصويب قرار گيرد.

6- اقتصاد عراق به دليل فساد و عدم امنيت، بيمار است. لازم است که بر بازسازي تمام زيرساخت هاي اساسي تاکيد کنيم. البته بايد يادآور شد که توسعه اقتصادي بدون فراهم کردن برق و آب شرب که نيازهاي اوليه مردم هر کشوري است هرگز تحقق نخواهد نيافت. اقتصاد عراق در عين حال نيازمند بازار آزاد و بخش خصوصي است.