گروه فرهنگي؛ شصت و چهارمين دوره جشنواره فيلم ونيز سه روز اول خود را با نمايش چند اثر مهم از فيلمسازان نامدار بين المللي پشت سر گذاشت و هنوز چندين فيلم اسم و رسم دار ديگر براي نمايش در يک هفته باقيمانده در آستين دارد. با اين همه افتتاحيه پرشور آن، نظر تمام سينما دوستان را در جهان جلب کرد. جشنواره بين المللي فيلم ونيز 2007 از روز چهارشنبه با نمايش فيلم «تاوان» به کارگرداني جو رايت از کشور انگلستان کار خود را آغاز کرد. «تاوان» براساس رماني از يان مک اوان و با فيلمنامه کريستوفر همپتون داستان سوء ظن يک دختر نوجوان به خواهر بزرگ ترش در سال هاي پيش از جنگ جهاني دوم که منجر به يک جنايت و پيامدهاي ديگر آن در طول جنگ مي شود را به تصوير کشيده است. در اين درام عاشقانه، کايرا نايتلي، جيمز مک اووي و ونسارد گريو بازي مي کنند. «تاوان» علاوه بر آنکه اميد به دريافت شير طلايي ونيز دارد، به اعتقاد کارشناسان يکي از بخت هاي کسب جايزه اسکار در چند رشته است. «بازرس» ساخته کنت برانا و «مايکل کلايتون» به کارگرداني توني گيلروي در روز دوم جشنواره به نمايش درآمدند. «بازرس» بازسازي فيلم سال 1972 جوزف منکيه ويچ به همين نام است که جود لا و مايکل کين به ترتيب نقش مايکل کين و لارنس اليويه در نسخه قبلي را بازي مي کنند. اين درام روانشناختي براساس نمايشنامه يي از آنتوني شفر در يک مکان محدود و فقط با دو شخصيت اتفاق مي افتد. «مايکل کلايتون» با بازي جرج کلوني، سيدني پولاک، تام ويکلينسون و تيلدا سوينتون درام دلهره آوري است که ماجراي آن در محافل قضايي نيويورک مي گذرد. علاوه بر اين دو اثر، «آماده انتشار» به کارگرداني برايان دي پالما نيز يکي ديگر از فيلم هاي مطرح جشنواره است که روز دوم جشنواره نمايش داده شده. اين فيلم به پوشش رسانه يي جنگ عراق و ماجراي جنايت يکي از نظاميان امريکايي در عراق مي پردازد. علاوه بر اين فيلم، «در دره الاه» پل هگيس که امروز (شنبه) در سالن اصلي به نمايش گذاشته مي شود، جنگ عراق را دستمايه قرار داده است. مهمترين فيلمي که روز دوم جشنواره در سالن پرلاو روز جمعه در سالن اصلي (سالاگرانده) به نمايش گذاشته شده، اثر دلهره آور جاسوسي تازه آنگ لي با نام «شهوت، احتياط» است که داستان آن در چين تحت اشغال ژاپن در جنگ جهاني دوم مي گذرد. امروز علاوه بر «در دره الاه»، «اين يک دنياي آزاد است» ساخته کن لوچ، «بليدرانر؛ نسخه کارگردان» ريدلي اسکات که تدوين تازه يي از اثر کلاسيک اين فيلمساز است و «روياي کاساندرا» ساخته وودي آلن نيز به نمايش درمي آيد.

شصت و چهارمين دوره جشنواره ونيز در هفتاد و پنجمين سالگرد شروع به کار اين جشنواره برگزار شده است و ديويد کراف که مديريت مراسم افتتاحيه جشنواره را بر عهده داشت، جشنواره امسال را «تازه تر، قدرتمندتر و بين المللي تر از گذشته» ناميده است. در مراسم افتتاحيه، ژانگ ييمو رئيس هيات داوران بخش اصلي مسابقه جشنواره امسال نيز به زبان چيني سخنراني کرد و مارکو مولر، مدير جشنواره، سخنان او را براي حضار ترجمه کرد.

در بخش هاي جنبي جشنواره امسال چندين فيلم کلاسيک نيز به نمايش درمي آيد. يکي از قديمي ترين آثار نمايش داده شده در اين جشنواره، «تعصب» ديويد وارک گريفيث محصول 1916 امريکا است که چهارشنبه در سالاپرلا روي پرده رفت. بخش ويژه يي هم براي فيلم هاي وسترن ايتاليايي در نظر گرفته شده است و در اين بخش بيش از 30 فيلم توليد شده در چهار دهه گذشته به نمايش درمي آيد. از جمله اين آثار مي توان به «به خاطر يک مشت دلار» سرجيو لئونه اشاره کرد که چهارشنبه در سالاگرانده نمايش داده شد. کوئنتين تارانتينو کارگردان امريکايي که به عنوان يکي از طرفداران پروپاقرص وسترن اسپاگتي شناخته شده، در اين زمينه کنفرانسي خبري برگزار کرد و به ستايش از فيلم هاي وسترن ايتاليايي پرداخت. جشنواره فيلم ونيز تا 17 شهريور ادامه دارد.

گروه فرهنگي؛ حضور غيرمترقبه وزير فرهنگ و ارشاد اسلامي در مراسم سيزدهمين سالگرد تاسيس هيات اسلامي هنرمندان که پنجم شهريورماه در تالار انديشه حوزه هنري برگزار شد نشاني بود از پايان اختلاف ميان وزير ارشاد با تعدادي از اعضاي شناخته شده اين جمع بانفوذ فرهنگي. حضور غيرمنتظره صفارهرندي در اين مراسم که با استقبال و خشنودي حضار روبه رو شد در حالي اتفاق افتاد که چندي پيش جدال هاي لفظي ميان جواد شمقدري مشاور هنري رئيس جمهور و از اعضاي شناخته شده اين هيات و صفارهرندي پيرامون چگونگي مديريت فرهنگي کشور رخ داده بود. عليرضا سجادپور دبير هيات اسلامي هنرمندان درباره اين مراسم در گفت وگويي با فارس گفت؛ «نکته مهمي که از نظر من در اين جلسه به وجود آمد، حضور غيرمترقبه وزير محترم ارشاد بود به طوري که حقيقتاً هيچ کدام از ما انتظار اين حضور را نداشتيم. حضور ايشان با توجه به بحث هاي حاشيه يي زيادي که در فضاي فرهنگي - هنري مطرح بود، باعث شد حضور همزمان اين دو چهره فرهنگي منتسب به دولت به عنوان اتفاقي مهم تلقي شود و به بسياري از شايعات پايان دهد.» صفارهرندي هم در اين مراسم ضمن ابراز خشنودي از حضور در جمع خانواده هيات اسلامي هنرمندان، خود را نماينده اين جمع در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي خواند و گفت؛ «من در جايگاهي که قراردارم، خودم را به نيابت از تک تک شما مي دانم و اميدوارم خدا توفيق دهد کاري که شايسته است در ذهن مان بنشيند و از دست مان برآيد.» در جلسات قبلي اين هيات، انتقادات تندي از سياست هاي فرهنگي وزارت ارشاد به عمل آمده بود و بعضي اعضاي اين گروه نسبت به باقي ماندن بعضي سياست هاي دولت هاي گذشته در حوزه فرهنگ و هنر هشدار داده بودند.

گروه فرهنگي؛ داريوش مهرجويي به عنوان رئيس هيات داوران بخش «جريان هاي جديد» دوازدهمين جشنواره فيلم بوسان کره انتخاب شد. در اين جشنواره مهرجويي علاوه بر حضور در هيات داوران شاهد نمايش 6 فيلم از ساخته هايش در بخش ويژه يي به مناسبت بزرگداشتش خواهد بود. 6 فيلمي که از مهرجويي قرار است در اين جشنواره به نمايش درآيد، گاو، هامون، بانو، سارا، درخت گلابي و بماني هستند اما به گفته خود مهرجويي در گفت وگو با فارس احتمال حضور سنتوري در ميان اين فيلم ها هم وجود دارد. بخش «جريان هاي جديد» جشنواره بوسان مخصوص فيلم هاي اول و دوم نسل جديد فيلمسازان است که به صورت رقابتي برگزار مي شود. هدف اصلي اين بخش کشف استعدادهاي جديد فيلمسازاني است که امسال مهرجويي در کنار سينماگران شناخته شده يي چون کريستين مونگيو کارگردان برنده نخل طلاي کن امسال و گوران پاسکالوويچ کارگردان صرب تبار فيلم هاي امسال اين بخش را داوري خواهند کرد.

من به تفاوت خودمون با اين خانه سينمايي ها رسيدم. ما شبيه فوتباليم اينها شبيه واليبال چرا؟ بهت مي گم.

تقارن قهرماني واليبال ايران با جشن خانه سينما و خوشحالي بي حد و نصاب بر و بچه هاي اين حياط، منو کمي کنجکاو کرد تا عملکرد فدراسيون واليبال با خانه سينما و خودمون رو مقايسه کنم که کردم. بعدش به اين نتيجه رسيدم که ما اصلاً شبيه فدراسيون واليبال نيستيم و همون فوتبالي، فوتبالي ايم. ببين تو بازي واليبال کاپيتان تيم اصلاً معلوم نيست. يا حداقل هوار هوار نمي کنه که من کاپيتانم. درست مثل اينها که معلوم نيست کي رئيسه، کي مرئوسه؟، اما تو فوتبال سر کاپيتاني يا شماره 10 پوشيدن ساق همديگر رو نشونه ميرن که يه بازي هم شده ،بله يه بازي هم شده خودشون کاپيتان تيم بشن.

تو واليبال اگه کسي بد بازي کنه يا به قول تو گاف بده معلومه و معمولاً اونايي که بهتر بلدن کارو جلو ببرن مي مونند نه مثل فوتبال که مهاجم تيم اگه 10 سال هم گل نزنه عضو تيمه. فدراسيون واليبال رئيس داره، اساسنامه داره، همه هم قبولش دارن، اما فدراسيون فوتبال نه رئيس داره، نه اساسنامه داره، انتخاباتش هم هي بهم مي خوره. تو واليبال هيچ کس براي بازي کردن جنجال نمي کنه صد بار هم اگه تعويض بشه مثل فوتباليست ها خودش را تيتر اول روزنامه ها نمي کنه که من بهترين بازيکن، نيمکت نشين شدم. تو فدراسيون واليبال برعکس فوتبال قبل از هر مسابقه هوار هوار نمي کنن که ما برنامه دويست و هفتاد صفحه يي داريم فقط ميرن جام ميارن، اونم آروم و بي سر و صدا. تو اين تيم قهرمان جهان مردم اسم هيچ کدوم از بازيکنانشو حفظ نکردن، ولي يادشون تا ساليان سال مي مونه که تيم واليبالشون قهرمان جهان شده. ببين من کم کم دارم مي ترسم که اينها هم تو کارشون موفق بشن و جشن سينماشون خيلي خوب بشه. بعد از شانس بد ما مردم اعضاي همراه اين تيم رو بپرسن که مي پرسند. بيا تا دير نشده ... چرا باز داد مي زني؟ اصلاً کي مي گه واليبال قهرمان جهان شده؟ اين تيم فوتبال بود که قهرمان آسيا شد. خيلي هم خوب بازي کرد. هر تفکر سنتي و هر مربي ايراني هم از هر تفکر نو بهتره.

محمدحسين فرحبخش

گروه فرهنگي؛ نايب رئيس اتحاديه تهيه کنندگان و توزيع فيلم ايران در يادداشت زير دلايل عدم شرکت اين صنف در جشن خانه سينما و مخالفت با سياست هاي اين جشن را بيان کرده است. انتشار اين يادداشت به منظور انعکاس نظرات طيف هاي گوناگون سينماگران و ايجاد فضاي بحث و تبادل نظر صورت مي گيرد.

کج فهمي، توهم، تهمت و افترا و ... فضاي سينماي ايران را چنان مسموم کرده که تحمل آن از حد و توان آدمي خارج است، افرادي پا به عرصه گذارده و ترکتازي مي کنند که بيماري توهم و خود بزرگ بيني، دايي جان ناپلئون فقيد را از دور خارج کرده اند و چنان خود و جشن را محور دنيا تصور کرده اند که حيرت انگيز است. زماني بود که اکثريت اعضاي اتحاديه مخالف حضور در تجمع 29 خرداد، در اعتراض به قاچاق CD بودند چرا که مي دانستند همين حضرات اين تجمع را ابزاري براي اهداف شخصي و جناحي خود مي کنند و فقط به حرمت و احترام توصيه و سفارش شخص معاونت امور سينمايي جناب آقاي جعفري جلوه بود که اعضاي اتحاديه به رغم ميل قلبي پذيرفتند در اين تجمع شرکت کنند. اطمينان مي دهم که اگر اتحاديه از ابتدا برگزاري اين تجمع را به عهده مي گرفت حجم و جمعيت شرکت کنندگان به حدي مي رسيد که جمعيت به خيابان وليعصر (عج) کشيده مي شد. فراموش نخواهيم کرد که همين حضرات حتي يک قدم در راه مبارزه با قاچاق CD برنداشتند و براي سلب مسووليت با تمسخرً تلاش هاي اتحاديه شايع کردند دست هاي پنهان قدرتمندي براي نابودي سينماي ايران جريان قاچاق CD را حمايت و هدايت مي کند و مبارزه با آن محکوم به شکست است. چنان منفعل بودند که حتي يک بار سوال نکردند بودجه کلان مبارزه با قاچاق CD از کجا تامين مي شود، فقط نشسته و تماشا کردند تا به همت اتحاديه بيش از هشتاد درصد از قاچاقچيان عمده CD نابود شده و آرامش به سينماي ايران بازگشت تا حضرات در پناه امن همين آرامش با فراغ خاطر جشن اعضاي صنف خانه سينما را در غيبت چشمگير بخش خصوصي برگزار کنند. اين جريان هدفمند حذف بخش خصوصي، سياست و عارضه فراگير جشن امسال است. تمام مجريان و برگزارکنندگان جشن بدون استثنا با استفاده از بودجه هايي خارج از بخش خصوصي کار و فعاليت مي کنند و حتي دبير محترم جشن که به شخصه احترامي به قدمت 25 سال براي او قائل هستم و از ورود او به اين بازي سخت متاسفم، در اکثر موارد معاش خود را از طريق بازي در فيلم هايي تامين مي کند که خارج از بخش خصوصي توليد مي شود. کافي است نگاهي به فهرست فيلم هاي جشن امسال بيندازيم تا دريابيم جز سه يا چهار فيلم، باقي فيلم هاي شرکت کننده خارج از بخش خصوصي توليد شده اند. تاسف آور است که جشن امسال با نقص و زير پا گذاشتن اهداف و سياست هاي خانه سينما که حمايت از سينمايي است که ريشه در بخش خصوصي دارد، به تکرار سياست هايي پرداخته که حمايت از سينماي دولتي است و تاسف آورتر اينکه براي طويل نشان دادن فيلم هاي شرکت کننده دست به دامان نمايش آثار 90 دقيقه يي توليد تلويزيون يا تکرار فيلم هايي شده اند که در سال هاي قبل نيز در جشن شرکت کرده اند. آيا نبايد پرسيد با کدام مجوز فيلمي را که هنوز پروانه نمايش قانوني دريافت نکرده در جشن امسال نمايش مي دهند و از آن بدتر صرف هزينه هاي گزاف از بودجه خانه سينما به مناسبت نمايش غيرقانوني همين فيلم ميهماني عظيم مي گيرند و براي بسط و گسترش ارتباط و ديدن فيلم شان شهردار تهران را به اين ميهماني پربريز و بپاش دعوت مي کنند. آيا ديگر فيلم ها نيز بدون پروانه نمايش مي توانند در جشن نمايش داده شوند؟ آيا براي ساير آثار شرکت کننده هم ميهماني عريض و طويل برگزار مي شود يا اين موهبت و رانتي است که فقط نصيب کساني مي شود که از گرد راه نرسيده با عوام فريبي و زير پا گذاشتن عدالت خود را محور و صاحب سينماي ايران تصور مي کنند؟

اين همه تلاش آقايان مصاحبه و صدور بيانيه هر روز و هياهو براي کم اهميت نشان دادن عدم حضور 42 فيلم از بخش خصوصي ثابت مي کند که غيبت بخش خصوصي جشن امسال حضرات را از طراوت و شور هر ساله تهي کرده. اينجاست که شعار فراجناحي عمل کردن را مي دهند و به اتحاديه توصيه مي کنند ميان مشکلاتي که با افراد دارند و حضور در جشن تفاوت و تمايز قائل شود، اين سخني است که در وهله اول گوش نواز و در عمق خود عوام فريبانه و موذيانه قصد القاي اين مفهوم را دارد که اتحاديه مسائل را با هم قاطي کرده در حالي که از ميان همين گروه کساني هستند که چند سال پيش با هياهو و جنجال مطبوعاتي گسترده فيلم شان را از جشن خانه سينما بيرون کشيدند يا همين سال گذشته يکي از همفکران و دوستان نزديک مجريان جشن امسال وقتي پس از نمايش فيلمش متوجه شد فيلم در هيچ رشته يي کانديدا و برنده جايزه يي نشده، در کمال بي انصافي و بي احترامي به جشن و مجموعه داوران و کليت خانه سينما در شب اعلام اسامي کانديداها اعلام انصراف کرد و فيلمش را از جشن بيرون کشيد. حضرات که هر مخالفي با جشن و سياست هايش را متهم به مخالفت با کليت خانه سينما و فعاليت هاي صنفي مي کنند، بايد خوب بدانند ما اين خانه را البته در ساختار درست آن خانه خود مي دانيم و با نفس وجود آن و فعاليت هاي فرهنگي اش از جمله همين جشن هيچ مشکلي نداريم. مشکل ما فقط با چند نفري است که سال ها است اين خانه را بدل به يک صنف اختصاصي براي رسيدن به منافع شخصي خود کرده اند و در اين سال ها به جز يک يا دو دوره هميشه کساني اختيار اداره خانه سينما را غصب کرده اند که هيچ مناسبتي با بدنه واقعي سينما و بخش خصوصي نداشته و آبشخور اصلي شان خارج از حيطه سينماي خصوصي بوده.