گروه اجتماعي؛ رئيس پليس اماکن عمومي نيروي انتظامي از افزايش حساسيت نيروي انتظامي براي مقابله با تظاهر به روزه خواري خبر داد؛ ارسال سرويس غذا به اماکن مختلف از سوي ساندويچ فروشي ها و رستوران ها و همچنين ارائه غذا به مشتريان غيرمسافر در هتل ها ممنوع است.

سردار محمدعلي نجفي با اشاره به برنامه هاي ماه مبارک رمضان در سال جاري گفت؛ در ماه رمضان امسال، مراکز پذيرايي با هماهنگي اتحاديه هاي مربوطه از جمله رستوران داران، قهوه خانه ها، ساندويچ فروشي ها و... تا زمان افطار حق توزيع غذا نداشته و طبق روال سال هاي گذشته، نيم ساعت مانده به افطار اجازه توزيع غذا داده مي شود.

او ادامه داد؛ در اين ميان مراکز اقامتي از جمله هتل ها نيز تنها مي توانند به مسافراني که در مجموعه آنها اقامت دارند، سرويس غذا بدهند و بر اساس آيين نامه ابلاغي، مديران اين اماکن حق ندارند از افرادي غير از اقامت کنندگان در مجموعه خود پذيرايي کنند.

سردار نجفي با بيان اينکه مراکز بين راهي نيز با هماهنگي هاي صورت گرفته با توجه به حدود شرعي تعيين شده مي توانند اقدام به توزيع غذا کنند، تاکيد کرد؛ اين مراکز بايد بر اساس حدود شرعي و در نظر گرفتن فاصله ميان شهرها غذا توزيع کنند.

به گفته او، تمامي اين موارد در قالب آيين نامه يي به اتحاديه ها ابلاغ شد و جزء ضوابط اتحاديه ها به شمار مي رود و در صورت مشاهده هر مورد تخلف، بر اساس ماده 28 قانون نظام صنفي با متخلفان برخورد مي شود که پلمب آن مرکز يکي از موارد برخورد است.

رئيس پليس اماکن عمومي ناجا با اشاره به موارد تخلف در ماه رمضان سال گذشته خاطرنشان کرد؛ سرويس دهي غذايي به افراد غيرمسافر در مراکز اقامتي از جمله هتل ها و همچنين فعال بودن سرويس غذايي برخي رستوران ها و ساندويچ فروشي ها براي ارسال غذا به درب منازل، شرکت ها يا مغازه ها از جمله موارد تخلف در سال گذشته بود که در سال جاري با حساسيت بيشتري دنبال مي شود.

او تاکيد کرد؛ در ماه رمضان امسال، به هيچ عنوان به ساندويچ فروشي ها و رستوران ها براي سرويس دهي اجازه داده نشده است.

سردار نجفي همچنين به فعاليت ساندويچ فروشي ها در پايانه هاي مسافربري اشاره کرد؛ ساندويچ فروشي هاي مستقر در پايانه هاي مسافربري به دليل تردد مسافران، با هماهنگي اتحاديه ساندويچ فروشي ها به صورت غيرعلني بايد غذا را در اختيار مسافران قرار دهند.

به گفته او تمامي اين ضوابط هم از طريق مراجع صنفي همانند اتحاديه ها و هم از طريق نيروي انتظامي ابلاغ شده و از قبل، تمامي مراکز در جريان موضوع قرار گرفته اند.

رئيس پليس اماکن عمومي ناجا تصريح کرد؛ بر اين اساس طبق دستورالعمل هاي صادر شده براي رده هاي انتظامي و صنفي سراسر کشور از طريق کميسيون هيات نظارت وابسته به بازرگاني، موارد پيگيري شده و به اين ترتيب با زمينه هاي تظاهر به روزه خواري به جد مقابله مي شود.

گروه اجتماعي؛ در حال حاضر 145 بيمارستان در تهران شامل 77 بيمارستان دولتي و تامين اجتماعي و 68 بيمارستان خصوصي و خيريه از سوي محيط زيست تهران تحت پايش زيست محيطي قرار گرفتند که از اين تعداد 85 بيمارستان داراي سيستم تصفيه فاضلاب هستند.

رئيس محيط زيست تهران با بيان اين مطلب گفت؛ عملکرد اين سيستم ها به صورت ادواري از سوي محيط زيست نمونه برداري و سنجش مي شود. همچنين 21 بيمارستان در حال احداث سيستم و 39 مورد نيز فاقد سيستم تصفيه فاضلاب هستند که شامل 33 بيمارستان دولتي و 6 بيمارستان خصوصي هستند و پرونده 22 بيمارستان نيز در مراجع قضايي در دست رسيدگي است.

شينا انصاري در ادامه با اشاره به تمرکز مراکز درماني در تهران اظهار داشت؛ در حال حاضر ميزان زباله هاي توليدي اين گونه مراکز به طور متوسط روزانه 80 تن در روز است.

انصاري پسماندهاي خطرناک بيمارستاني را شامل پسماندهاي عفوني (نظير پسماندهاي آلوده به فرآورده هاي خوني، پسماندهاي پاتولوژي، ترشحات عفوني، پسماندهاي اتاق هاي ايزوله، دياليز، جراحي)، پسماندهاي شيميايي (مثل زباله هاي دارويي، شيميايي) و پسماندهاي نوک تيز و برنده (همچون سرسوزن، انواع آنژيوکت، لانست، اسکالپل، شيشه هاي شکسته سرم و فرآورده هاي خوني) برشمرد. رئيس محيط زيست تهران درباره مکان موقت نگاهداري اين پسماندها در مراکز درماني گفت؛ هم اکنون 92 بيمارستان تهران داراي اتاق مبرد (خنک کننده) زباله هستند که شامل 40 بيمارستان دولتي و تامين اجتماعي و 52 بيمارستان خصوصي و خيريه هستند و 53 بيمارستان نيز فاقد اين اتاقک هستند.

ايسنا؛ مديرکل دفتر امور کودکان و نوجوانان سازمان بهزيستي کشور با انتقاد از حذف مهدهاي کودک وابسته به سازمان بهزيستي کشور از چرخه توزيع شير مدارس، آن را اقدامي غيرکارشناسي خواند و گفت؛ از مجموع مهدهاي کودک بيش از پنج هزار و 200 مهد در روستا واقع شده اند که سازمان بهزيستي با پرداخت يارانه، آنها را سرپا نگه داشته است.

محمدحسين جوادي افزود؛ اين تصميم بنا به دو دليل خصوصي بودن مهدهاي کودک و متغير بودن آمار جمعيتي آنها اتخاذ شده است. وي با بيان اينکه خصوصي کردن مهدهاي کودک از سياست هاي دولت در راستاي کوچک کردن بدنه دولت بوده است، تصريح کرد؛ دولت بايد اين امر را مدنظر قرار دهد که خدمات قابل ارائه به مهدها جزء خدمات اجتماعي است، نه اقتصادي، از طرف ديگر اين سوال پيش مي آيد که تصميم گرفته شده، چقدر با سياست هاي دولت و شعار عدالت محوري همخواني دارد؟

جوادي در رابطه با متغير بودن آمار مهدهاي کودک نيز عنوان کرد؛ استفاده از مهدها همانند مدرسه اجباري نيست که آمار ثابتي داشته باشد، همچنين مجموع کودکاني که از مهدهاي کودک استفاده مي کنند،600 هزار کودک بوده که اين رقم بالايي نيست.

وي ادامه داد؛ در بسياري از استان ها، خانواده ها به قدري نيازمند و محروم هستند که اگر کودک يک روز نتواند به مهد بيايد، به مهد مربوطه مراجعه و شير فرزند خود را دريافت و به خانه مي برند.

مديرکل دفتر امور کودکان و نوجوانان سازمان بهزيستي کشور گفت؛ اين موضوع از طريق دفتر فقرزدايي وزارت رفاه در حال پيگيري است و در اين زمينه نامه يي براي ارسال به معاونت راهبردي و برنامه ريزي نهاد رياست جمهوري آماده شده است.

در دعاي روز سوم سه چيز خواسته شده است. اول مي فرمايد؛«اللهم ارزقني فيه الذهن والتنبيه» خدايا، به من روزي کن ذهن و تنبيه را. در اين جا ذکر يک توضيح براي ذهن و تنبه ضرورت دارد. ذهن يعني آن قوه يي در انسان که چيزها را مي فهمد و مسائل را درک و ضبط مي کند و نگاه مي دارد. تنبيه به معناي بيدار کردن و آگاهي دادن است. فعلاً توضيح بيشتري لازم نيست. پس در اين دعا از خدا مي خواهيم که پروردگارا به ما هوشياري عطا کن و به ما آگاهي بده.

زيرکي ممدوح و زيرکي مذموم

هوشيار، يعني کسي که چيزها را خوب مي فهمد؛ خوب حفظ مي کند؛ خوب ضبط مي کند؛ خوب به کار مي برد و زيرک است. واضح است که اين هوشياري و زيرکي ممکن است در کارهاي باطل باشد. بعضي ها در خوردن مال مردم خيلي هوشيارند؛ يعني پشت هم انداختن و سعي و کوشش در انجام دادن کارهايي که از آن طريق مال مردم را ببرند. اينها يک قسم هوشياري دارند. آنهايي که مثلاً از راه حرام مالي را کسب مي کنند؛ يا آنهايي که از مسيري ناحق به رياست مي رسند، به طور نامشروع سلطنتي يا رياستي پيدا مي کنند، اينها خيلي هوشيارند، ولي در اين کار و روش خودشان. اما چون کارشان کاري بد است، ختم به خير و صلاح نمي شود و موجب فساد است- هم براي جامعه و هم براي خودشان- اين قسم هوشياري، هوشياري مذموم است که به آن نکرا مي گويند. شيطان هوشيارتر از همه کس است، ولي هوشياري اش در چه راهي است؟ در راه فساد. هوشياري يي که در راه فساد اعمال شود، مذموم است. بنابراين در دعا مي گوييم؛ خدايا، ذهن، هوشياري و زيرکي و دانايي به ما عطا کن؛ يعني آن هوشياري و آن دانايي هايي را که موجب سعادت انسان بشود و براي انسان مشتمل بر خير باشد. پس ذهن، يعني آن حالت و قوه يي که انسان راه خير و سعادت خودش را خوب مي فهمد و آن راه را خوب حفظ مي کند.

حال چرا به دنبالش «والتنبيه» گفته شده است؟ چون فرق دارد. يک وقت انسان هوش و زيرکي دارد ولي در کارهاي بد و خلاف. اين مطلوب ما نيست. مطلوب ما اين است که چيزهايي را خوب بفهميم که در خير و صلاح ما است؛ آنها را خوب تجزيه و تحليل کنيم و خوب به کار ببنديم؛ اين کار ذهن است. حال يک وقتي انسان اين طور است. ذهن دارد، در مسير و راه راست است، هوشيار است و در کارهايش خوب عمل مي کند، خوب تشخيص مي دهد، خوب قضايا را تحليل مي کند و حرکت او در طريق سعادتش است. ولي گاهي پيشامدهايي رخ مي دهد و عوارضي پيدا مي شود که غفلت مي کند. مثلاً شما خيلي چيزها را مي دانيد؛ ولي گاهي حواس پرتي برايتان پيش مي آيد و همان چيزهايي را که مي دانيد، فراموش مي کنيد و از روي غفلت خلاف آن چيزي را که مي دانيد، انجام مي دهيد. يعني غفلت باعث مي شود آن دانسته ها و هوشياري هاي شما به دردتان نخورد. اينجا مي گويند تنبيه لازم است. تنبيه بدين معنا است که شخص را به مختصر چيزي به راه خودش توجه بدهي. آن قسم اولي که هوش و ذکاوتش را در راه هاي غيرصلاح به کار مي برد، فايده ندارد. بر فرض هم به او بگوييد، تاثيري ندارد. ولي اين آدم هوش و ذکاوتش را معمولاً در راه هايي که به صلاحش است، به کار مي گيرد. ولي اتفاقاً حالا غفلت کرده و متوجه نبوده و پايش لغزيده است؛ حالا يک جهاتي پيش آمده که پرده روي دانسته هايش افکنده شده است. اين را مي گويند تنبيه اش بکنيد؛ يعني، پرده از جلوي چشمش برداريد تا به سوي راه و کار خودش برگردد. اين يک فرق بين ذهن و تنبيه است.

خدايا، به من هوشياري بده و آگاه کن مرا. در مواقعي که ممکن است بر اين هوشياري ام پرده يي افکنده شده باشد. تو مرا آگاه و متوجه کن.

سفاهت و سفسطه

در بندي ديگر از اين دعا مي خوانيم؛ «وباعدني فيه من السفاهه و التمويه» و مرا از سفاهت و تمويه دور بدار. سفاهت و تمويه يعني چه؟ «سفاهت» يعني جهالت، حماقت و ناداني، کار بيهوده کردن، باطل کاري. وقتي که مي گويند شخصي سفيه است، يعني کارهايش غلط است، درست نمي فهمد. «تمويه» در اصل به معناي زراندود کردن است. روي فلزي آب طلا مي دهند، يا روکش چيز ديگري بر آن مي کشند؛ اين را مي گويند تمويه. پس تمويه يعني شبه کاري، يعني چيزي را که طلا نيست، جوري مي کنند که نمايش طلا داشته باشد و چيزي را چنان آرايش مي کنند که برخلاف آنچه هست، نشان داده بشود. حالا اينجا که مي فرمايد سفاهت و تمويه، «سفاهت» اين است که در حقيقت اين آدم نمي داند، اصلاً باطل کار است؛ احمق است؛ کارهاي بي ربط مي کند. ولي «تمويه» اين است که شخص شيطنت دارد، کارهاي بد را به صورت خوب انجام مي دهد. يعني با اينکه بد است، تظاهر به خوبي مي کند؛ با اينکه کارش خوب نيست، ولي خود را جوري آرايش مي دهد که خوب جلوه کند. پس مي گوييم خدايا مرا در زمره هيچ کدام از اين دو قرار نده؛ نه آدمي باشم نادان که چيز فهم نباشم و کاري بيهوده کنم، يا اينکه خداي نکرده کار بد و خوب را بدانم، ولي ظاهرسازي و شبه کاري کنم و به صورت منافقانه کارها را انجام دهم. اين است که مي فرمايد؛ مرا هم از سفاهت و هم از تمويه حفظ کن.

اسباب نزول خيرات و برکات

«واجعل لي نصيباً من کل خير تنزل فيه» و براي من از هر خيري که در اين ماه مبارک بر بندگانت فرو مي فرستي، نصيب و بهره يي قرار بده. چنان که در اخبار مربوط به فضايل ماه رمضان آمده است، در اين ماه خير و برکت خدا از ماه هاي ديگر بيشتر است، سرش هم اين است که خير و برکت خدا وقتي نازل مي شود که بندگان استحقاق داشته باشند. خدا بخيل نيست، ولي بايد مردم براي خير و برکت شايستگي داشته باشند تا خدا خير و برکت به ايشان بدهد.