مهدي حدادپور

مرد زردموي فوتبال که در سال 1365، يک بهار تماشايي، رفته رفته سپيدموي مي شد، در 42 سالگي پروژه راهسازي را در کازرون نيمه کاره گذاشت و براي شادي روح مرحوم فرهنگ بادکوبه به ميدان امجديه پا گذاشت. دو تيم سفيد و زرد به حرمت درگذشت مرحوم فرهنگ به ميدان آمده بودند. عزيز اصلي، فرامرز ظلي، مرحوم رنجبر، مرحوم محراب شاهرخي، حسن حبيبي، جعفر کاشاني، ابراهيم آشتياني، غلام وفاخواه، غلامحسين مظلومي، ناصر حجازي و... همه آمده بودند. کلاني که در دوران فوتبال آنقدر پرنفس بود که در موردش مي گفتند يک جفت ريه زاپاس در سينه دارد، 15 دقيقه بازي کرد و نفس کم آورد، ناچار بوسه يي به زمين زد و خواست بيرون برود که ناگهان با درخواست مردم روبه رو شد که «کلاني نيا بيرون، کلاني نيا بيرون»، ايستاد و يک نيمه بازي کرد، وقتي مي دويد، اشکي از گوشه چشمش بيرون مي ريخت. کلاني احساساتي، قدرشناسي مردم را باور نداشت. به ياد آن روزها تشويقش مي کردند و او مدام بغض مي کرد و مدام اشک مي ريخت. آنقدر بزرگوار بود که فراموشش شده بود آن روزي که از پرسپوليس جدا شد و براي اولين بار لباس تيم سابق خودش يعني شهباز را که همان شاهين بزرگ بود پوشيد، تماشاگران پرسپوليس توهينش کردند. يازده سال قبل هم بغض کرده و اشک مي ريخت و اين بار هم بار ديگر بغض مي کرد و بار ديگر هم مي گريست.

کلاني يکي از مودب ترين و باکلاس ترين آدم هاي فوتبال ما بود. نجابت و وقار از چهره منحصر به فردش مي باريد. صورت آراسته و سيرت زيبا، فرزند حسنعلي کلاني و آمنه که مثل پدر و مادر تمام فوتباليست هاي شاهين بودند چنانچه در موردشان همايون بهزادي مي گفت آنها آنقدر خوب بودند که تا لحظه مرگ پدر (بهار سال 85)، همه او را «حسن جون» صدا مي کردند. کلاني در چنين خانواده مهربان و مردمداري رشد کرد. بچه شميران را دکتر اکرامي پسنديد و به شاهين آورد و بقيه روزگار .... تا اينکه او در سال 60 رئيس هيات فوتبال تهران شد. صفات خاص خودش را داشت. هم معتقد و بچه مسلمان بود و هم به نظام ارادت خاصي داشت اما مثل دکتر شريعتي روي يکسري خواص ظاهري، پايبندي خاصي داشت. مثلاً وقتي به او حکم کردند که بدون کراوات بر سر کارش آيد، به جاي آنکه کراوات را رها کند، کارش را رها کرد، سپس براي پروژه معروف راهسازي به کازرون رفت. مي گويند همايون بهزادي را که به مدد مرحوم حاج سيد احمد خميني از گزند و مظان اتهامات بري شده بود هم همراه خود به بوشهر و کازرون برده بود.

آري کلاني تا سال 67 در پروژه هاي عمراني فعاليت داشت و سپس به امريکا رفت. 14 سال پيوسته و بلاانقطاع در اين کشور بود. وقتي بعد از 14 سال براي بازگشت به ايران تدارک مي ديد، چنان از او استقبال کردند که باورش مشکل بود. مطبوعات ايران، چنان از بازگشت او دفاع کردند و از او تجليل کردند که گويي دهداري بود و زنده مي شد و باز هم تيتر اول نشريات جلوه مي کرد،کلاني آنقدر محجوب و ماخوذ به حيا بود که وقتي نگارنده به درخواست اکبر غمخوار مديرعامل وقت پرسپوليس با او تماس گرفت و درخواست کرد تا در جلسه کميته فني باشگاه حاضر باشد، با تواضع و فروتني گفت؛ «حدادجان من اينجا نبوده و با مسائل آشنا نيستم. من نبايد در اين تيم مسووليتي داشته باشم،» وقتي هم يکي دو بار به او گفتند که مي تواند عضو هيات مديره باشگاه باشد، سري پايين انداخت و گونه هاي همچنان سپيد و بلورينش گل انداخت و گفت؛ نه، محبت داريد، اما کار من نيست،اما حالا چه شده که اين مهره متواضع، خاشع، مهربان و آرام در استيل آذين، يک باشگاه نوظهور و بي تاريخ ايستاده و به عنوان سرپرست فعاليت مي کند؟ چطور کلاني مسووليت حضور در هيات مديره پرسپوليس را نمي پذيرد اما سرپرست استيل آذين مي شود؟ شايد پاسخ به اين سوال، نکات بسياري را برايتان روشن سازد. با گفتن اين دليل، مقال را به پايان مي رسانيم. بله حسين کلاني به استيل آذين مي رود، چون در پرسپوليس نابساماني هاي وحشتناکي را ديده است.63 هکتار زمين مي گيرند، کلاني 70 ميليون هزينه مي کند و ماکت ورزشگاه را مي سازد، همه چيز آماده شروع بنا است. 500 ميليون وام شروع ساخت در اختيار گذاشته مي شود، باشگاه يک سال وقت براي شروع ساخت دارد که ناگهان...که ناگهان، دولت عوض مي شود، رئيس سازمان عوض مي شود، رئيس مجمع عوض مي شود، اعضاي هيات مديره عوض مي شوند، مديرعامل عوض مي شود، انصاري فرد مديرعامل جديد مي آيد و مي گويد ورزشگاه نمي خواهيم، 63 هکتار پر، وام 500 ميليوني پر، تاريخ پر، ورزشگاه پر،بازهم مي گوييد چرا کلاني به استيل آذين رفته است،

مسابقات جهاني سال 1967 کشتي قهرماني جهان در سال 1346 شمسي در دهلي نو مرکز هندوستان برگزار شد. کشتي ايران در اين دوره از رقابت ها عملکرد چندان موفقي نداشت. در وزن 70 کيلوگرم، عبدالله موحد براي سومين سال پياپي قهرمان جهان شد. برياشويلي از شوروي سابق و ولچف از بلغارستان عناوين دوم و سوم را به دست آوردند اما ابوطالب طالبي در دومين سال حضورش در مسابقات جهاني باز هم به عنوان سوم رسيد و بار ديگر علي علي اف از شوروي سابق عنوان قهرماني را به دست آورد.

جالب است بدانيد در المپيک 1968 مکزيکوسيتي دو مدال طلا و برنز ايراني يعني عبدالله موحد و ابوطالب طالبي تکرار شد اما يک مدال برنز ديگر هم در اين ميان داشتيم. اين مدال را مرحوم شمس الدين سيدعباسي به دست آورد.

در سال 1968 و در المپيک مکزيکوسيتي عبدالله موحد چهارمين قهرماني متوالي را بعد از مصاف برابر اينو ولچف بلغاري و سري نزدانزان داريا از مغولستان به دست آورد. عبدالله موحد در اين سال با رکورد چهار طلاي امامعلي حبيبي در تاريخ ورزش ايران برابري مي کرد. سيدعباسي در اولين گام ورزش قهرماني خود در 24 سالگي بعد از ساساکي کاندتو ژاپني و اينو تودوروف بلغاري به عنوان سوم دست يافت. در وزن 57 کيلوگرم طالبي براي سومين بار مدال مي گرفت آن هم مدال برنز اما اين بار يوچيرو تاکه ژاپني به جاي علي اف قهرمان جهان مي شد.

تا به حال 32 دروازه بان از دروازه 18 تيم حاضر در مسابقات فوتبال ليگ حرفه يي محافظت کرده اند که در اين ميان سه دروازه بان به طور متوسط بالاي 100 دقيقه يک گل دريافت کرده و به دسته بهترين دروازه بان هاي ليگ البته از حيث آماري تعلق دارند. جالب است بدانيد که از 32 دروازه بان مورد اشاره هم 5 نفر خارجي هستند.امروز قصد داريم به مرور عملکرد اين 32 نفر بپردازيم.

دروازه بان هاي برتر ليگ ؛ از لحاظ آماري مرداني هستند که در بازي هاي تيم هايشان به طور متوسط بيش از 100 دقيقه يک گل دريافت کرده اند. سه دروازه بان در اين عرصه حاضر هستند. اين نفرات عبارت هستند از ؛

1- المير توليا (صباباتري)

تعداد بازي 11، دقايق بازي 990، گل دريافتي 7-، ميانگين به دقيقه 141

2- مسعود غلامعلي زاد (ملوان)

تعداد بازي 7، دقايق بازي 630، گل دريافتي 5- ، ميانگين به دقيقه 126

3- مارتين رائول بارلوکو (برق شيراز)

تعداد بازي 8، دقايق بازي 720 ، گل دريافتي 7- ، ميانگين به دقيقه 102

با کمال تاسف ملاحظه مي کنيم که در اين عرصه دو دروازه بان خارجي حضور دارند و به دسته بهترين هاي ليگ ايران متعلق هستند.

دروازه بان هاي رده دوم ليگ ؛ نفراتي هستند که دروازه تيم هاي خود را 90 دقيقه و بيشتر از آن بسته نگه داشته اند.

4- محمدباقر صادقي (ذوب آهن)

تعداد بازي 9، دقايق بازي 810، گل دريافتي 9- ، ميانگين به دقيقه 90

5- ميثاق معمارزاده (سايپا)

تعداد بازي 7، دقايق بازي 630، گل دريافتي 7-، ميانگين به دقيقه 90

6- سامان صفا (پاس)

تعداد بازي 7، دقايق بازي 630، گل دريافتي 7- ، ميانگين به دقيقه 90

7- مهدي واعظي (پرسپوليس)

تعداد بازي 7، دقايق بازي 630، گل دريافتي 7- ، ميانگين به دقيقه 90

8- گئورگ کاسپاروف (راه آهن)

تعداد بازي 5، دقايق بازي 450، گل دريافتي 5- ، ميانگين به دقيقه 90

اشکان نامداري از استقلال و سيدجليل احمدي از شيرين فراز هم در يک بازي انجام شده يعني طي 90 دقيقه يک گل دريافت کرده اند اما به علت اينکه بازي هاي اندک انجام شده آنها مجالي براي رقابت نمي گذارد، از مرور نامشان صرف نظر مي کنيم.

دروازه بان هاي رده سوم ليگ؛دروازه بان هايي هستند که دروازه تيم هاي خودشان را به طور متوسط بين 75 تا 90 دقيقه يک گل به روي حريفان گشوده ديده اند. اين نفرات عبارت هستند از ؛

9- حسين آشنا (پيکان)

تعداد بازي 10، دقايق بازي 811، گل دريافتي 10-، ميانگين به دقيقه 81

10- عباس محمدي (سپاهان)

تعداد بازي 6، دقايق بازي 540، گل دريافتي 7-، ميانگين به دقيقه 77

11- مهدي ثابتي (راه آهن)

تعداد بازي 6، دقايق بازي 539، گل دريافتي 7- ، ميانگين به دقيقه 77

12- حسن هوري (نفت)

تعداد بازي 11، دقايق بازي 990، گل دريافتي 13- ، ميانگين به دقيقه 76

13- سيدمهدي رحمتي (مس)

تعداد بازي 10، دقايق بازي 900، گل دريافتي 12- ، ميانگين به دقيقه 75

14- سوشا مکاني

تعداد بازي 10، دقايق بازي 900، گل دريافتي 12- ، ميانگين به دقيقه 75

دروازه بان هاي رده چهارم ليگ؛ دروازه بان هايي هستند که دروازه تيم هاي خود را هر 65 تا 75 دقيقه يک بار گشوده ديده اند.

اين نفرات مورد اشاره عبارت هستند از

15- حسن رودباريان (پرسپوليس)

تعداد بازي 4، دقايق بازي 360، گل دريافتي 5- ، ميانگين به دقيقه 72

16- ساشا ايليچ (پگاه)

تعداد بازي 11، دقايق بازي 990، گل دريافتي 14- ، ميانگين به دقيقه 70

17- وحيد طالب لو (استقلال)

تعداد بازي 10، دقايق بازي 900، گل دريافتي 13-، ميانگين به دقيقه 69

18- ساندرو توپيچ (پاس)

تعداد بازي 3، دقايق بازي 270، گل دريافتي 4- ، ميانگين به دقيقه 67

19- شهاب گردان (ابومسلم)

تعداد بازي 8، دقايق بازي 664، گل دريافتي 10-، ميانگين به دقيقه 66

دروازه بان هاي رده پنجم ليگ؛ مرداني هستند که دروازه شان هر 50 تا 65 دقيقه يک بار باز شده است.

20- حميد بابايي (استقلال اهواز)

تعداد بازي 5 ، دقايق بازي 450، گل دريافتي 7-، ميانگين به دقيقه 64

21- ناصر سالاري (استقلال اهواز)

تعداد بازي 6، دقايق بازي 540 ، گل دريافتي 9- ، ميانگين به دقيقه 60

22- رحمان احمدي (سايپا)

تعداد بازي 4، دقايق بازي 360، گل دريافتي 6- ، ميانگين به دقيقه 60

23- علي حسني صفت (ملوان)

تعداد بازي 4، دقايق بازي 360، گل دريافتي 6-، ميانگين به دقيقه 60

24- کوروش مرادي (پيکان)

تعداد بازي 2، دقايق بازي 180، گل دريافتي 3- ، ميانگين به دقيقه 60

25- محمد سواري

تعداد بازي 2، دقايق بازي 180، گل دريافتي 3- ، ميانگين به دقيقه 60

26- ارشاد يوسفي

تعداد بازي 10، دقايق بازي 884، گل دريافتي 15-، ميانگين به دقيقه 58

27- نادر غبيشاوي

تعداد بازي 4، دقايق بازي 326، گل دريافتي 6- ، ميانگين به دقيقه 54

به جز اين نفرات، ليگ حرفه يي سه دروازه بان دارد که چون تنها بين 90 تا 270 دقيقه بازي کرده اند و شايد از روي اتفاق زياد گل خورد ه اند در مقال مردان رده ششم به حسابشان نمي آوريم فقط به مرور نامشان خواهيم پرداخت.محسن مولايي از برق در 3 بازي و 270 دقيقه 6 گل خورده، ميانگين او هر 45 دقيقه يک گل است.اما... سجاد بيرانوند از سپاسي در يک بازي 2 گل خورده و ميانگين او 45 دقيقه در اين عرصه است و عباس قاسمي در تنها ديداري که انجام داده 3 گل خورده و ميانگيني که کسب کرده 30 دقيقه است.

مساوي با ياران والري 10/8/1371

15 سال قبل در چنين روزي، تيم ملي فوتبال ايران که در اولين ديدار مرحله نهايي مسابقات فوتبال جام ملت هاي 1992 آسيا به مصاف تيم ملي امارات رفته بود برابر ياران حريف به تساوي صفر- صفر دست يافت. نکته قابل اشاره در اين ميان آن بود که روي نيمکت هدايت تيم ملي امارات يکي از بزرگترين مربيان فوتبال دنيا يعني والري لوبانفسکي نشسته بود. والري 4 سال قبل با تيم ملي شوروي نايب قهرمان يورو 88 شده بود.

داريوش آمد عابديني رفت 11/8/1373

بعد از مشکلاتي که بين امير عابديني و مديريت وقت سازمان تربيت بدني رخ داد، امير عابديني رسماً از مديريت فدراسيون فوتبال کنار رفت و داريوش مصطفوي جاي او را گرفت. نتايج ضعيف تيم ملي عمده اختلاف مسوولان وقت سازمان و فدراسيون فوتبال بود. بر اين اساس، عابديني از عملکرد فدراسيون خود دفاع کرد و رفت اما موقع رفتن همه اسناد و اطلاعات رايانه يي موجود در فدراسيون فوتبال کشورمان را هم با خود برد.

آخرين باخت به پاکستان 12/8/1342

44 سال قبل در چنين روزي، ايران در پاکستان به ميزبان خود در راه برگزاري مسابقات فوتبال مقدماتي المپيک 1964 توکيو با نتيجه يک بر صفر باخت. با اين حال به خاطر پيروزي در بازي رفت، آن هم با نتيجه 4 بر صفر، تيم ملي فوتبال کشورمان به عنوان تيم برنده ديدار راهي ديدارهاي مرحله بعدي شد.ايران تيم ملي پاکستان را با نتيجه 4 بر يک در مجموع 2 بازي برد و سپس براي برگزاري آخرين ديدار از گروه خود براي مصاف با تيم ملي فوتبال کشور هندوستان آماده شد.

جنجال در هيروشيما 12/8/1371

15 سال قبل در چنين روزي ايران در آخرين ديدار خود از سري مسابقات گروهي جام ملت هاي 1992 هيروشيما به مصاف تيم ملي فوتبال ژاپن، ميزبان رقابت ها، رفت.ژاپني ها با برنامه ريزي اشتباه خود اين مسابقه را به شدت حساس کرده بودند. داستان از آن قرار بود که تيم ملي فوتبال ايران با يک برد، يک مساوي، امارات با 2 مساوي و ژاپن با 2 مساوي جزء مدعيان صعود بودند. مسوولان ژاپني به جاي آنکه ديدار امارات- کره شمالي و ايران- ژاپن را همزمان برگزار کنند ابتدا ديدار امارات- کره شمالي را برگزار کردند. امارات 2 بر يک کره را برد و صعودش را قطعي ساخت. حالا از بين 2 تيم ايران و ژاپن يک تيم بايد حذف مي شد. ايران به ژاپن يک بر صفر باخت و براي اولين بار حذف شد. در دقايق پاياني مرداني چون جمشيد شاه محمدي، نادر محمدخاني و مرتضي کرماني از بازي اخراج شدند. بعد از بازي ها هم AFC، کرماني، پيوس و محرمي را يک سال محروم کرد. اين محروميت بعدها به ضرر فوتبال ملي تمام شد.

تولد ستاره پرتغال 13/8/1351

لوئيس فيگو ستاره طلايي فوتبال پرتغال به دنيا آمد. فيگو يکي از مردان منحصر به فرد تاريخ فوتبال اروپا و دنيا است. اگر در سال هاي گذشته اوزه بيو سلطان بدون گفت وگوي فوتبال در کشور پرتغال بود، حالا نوبت فيگو بود که نيمه دوم دهه 90 ميلادي و دهه اول قرن 21 را تحت الشعاع قدرت نمايي خود قرار دهد. تولد ستاره تيم ملي پرتغال روز 13 آبان سال 51 است و او در اين روز 35 ساله خواهد شد.

کناره گيري سلطان 14 آبان 1372

بعد از 23 سال حضور مستمر در تيم پرسپوليس، علي پروين که از سال 49 تا سال 72 در پرسپوليس حضور داشت براي اولين بار در روز 14 آبان 72 روي نيمکت تيم فوتبال پرسپوليس برابر ملوان ننشست و رسماً از پرسپوليس کنار رفت.

رونمايي از ووشو

ورزش ووشو براي اولين بار در آسيا صاحب مقام و موقعيت شد. تيم ملي ووشو ايران در اين رقابت ها با 2 مدال طلاي حسين اوجاقي و سيدعلي ميرميران به عنوان سوم رسيد.

باخت 2 بر صفر به جاي صعود 16/8/1376

در دوحه پايتخت قطر و در مسابقات مقدماتي جام جهاني 1998 فرانسه، در حالي که با يک پيروزي به مسابقات فوتبال جام جهاني صعود مي کرديم اما متاسفانه با نتيجه 2 بر صفر مغلوب حريف شديم. با اين شکست مجبور شديم به مسابقات فوتبال پلي آف جام جهاني برويم.