
افشين قطبي از روزي که به ايران آمده و سرمربيگري پرسپوليس را قبول کرده مدام بر محبوبيتش افزوده شده است. اين مربي 43 ساله پس از سال 2000 مدتي طولاني را به عنوان کمک مربي تيم ملي کره جنوبي گذرانده است و با مربيان بزرگي همچون گاس هيدينک و ديک ادووکات همکاري داشته است. او همچنين مدتي به عنوان کمک مربي تيم ال اي گالکسي (تيمي که اکنون ديويد بکام را به عنوان بازيکن و رود گوليت را به عنوان مربي در اختيار دارد) فعاليت کرد.«افشين امپراتور» لقبي است که هواداران پرسپوليس به او داده اند و حالا با پيشتازي در ليگ برتر ايران او همان مربي بزرگي است که مي تواند پرسپوليس را پس از سال ها به قهرماني ايران برساند؛ مربي يي با کاراکتر منحصر به فرد که شباهتي به ديگر مربيان شاغل در ليگ ايران ندارد. افشين قطبي پس از غلبه بر سايپا در آخرين ثانيه هاي بازي از هميشه خوشحال تر به نظر مي رسد و جام را بيش از هميشه در دسترس مي بيند. گفت وگو با او چندان ويرايش نشده است تا لهجه انگليسي و گويش نيمه تمام فارسي اش از آن نمايان باشد.
---
-شما از محيطي کاملاً متفاوت به فوتبال ايران آمده ايد. حاشيه هاي اين فوتبال آزاردهنده نيست؟
فوتبال ما خيلي شلوغ است، مثل خيابان هايمان؛ ولي براي کسي که در يکي از باشگاه هاي بزرگ کشور مربيگري مي کند اين موضوع طبيعي است. کارهايي مثل بستن تيم و تمرين دادن کار ساده يي نيست و فشار و استرس زيادي ايجاد مي کند.
-فوتبال ايران با چيزي که تصور مي کرديد چقدر تفاوت داشت؟
من فکر نمي کردم آنقدر احساس، محبت و علاقه در کشور وجود دارد. تعارف هم در اين مدت زياد ديدم. در 10 دقيقه صحبت، فرد 9 دقيقه قربان من مي رود و ما تنها يک دقيقه فرصت داريم که صحبت کنيم. البته من کم کم عادت کرده ام و ياد گرفته ام که بگويم «مخلصتم» يا «کوچيکتم»، به نظر من خيلي از اين حرف ها صادقانه نيست بعضي اوقات به من مي گويند تو درست مي گويي و حرفت صحيح است ولي اين کار در کشور ما خطرناک است ولي افشين قطبي چنين آدمي است. من دوست دارم با صداقت کار کنم و جلو بروم و غمي خواهمف کساني هم که با من کار مي کنند اين صداقت را داشته باشند.
-شرايط شخصي خود شما چطور، راضي هستيد؟
هر بازي، چه قبل و چه بعد از آن، ساعت ها ذهن مربي را مشغول مي کند. مردم فکر مي کنند کل فوتبال يک ساعت و نيمي است که در زمين ديده مي شود و بعد از آن ما به خانه مي رويم تا هفته بعد و بازي بعدي، ولي اينطور نيست. ببينيد چند نفر از مربيان فوتبال سکته قلبي کرده اند، همسران شان از آنها جدا شدند، دچار مشکلات رواني و کچلي شده اند و...
-چه مقدار از تلاش شما براي برآورده کردن خواسته هاي خود شماست و چه ميزان از اين احساس به علاقه شما نسبت به فوتبال ربط دارد؟
هر دو. من خيلي کشورم را دوست دارم. براي من که 30 سال دور از کشور زندگي کرده ام ولي هميشه احساس ايراني بودن را داشته ام، کار در هر جايي احساس غريبگي محسوب مي شده و فکر کرده ام جايي که بايد باشم و کار کنم، نيستم. غدر مورد فوتبال همف از زماني که به ياد دارم به آن علاقه داشته ام و تو خون و قلبم بوده است. سه ساله بودم که صبح و شب من در کوچه هاي تهران به فوتبال بازي کردن مي گذشت. پدر و مادرم اصرار داشتند که من درس بخوانم و من پنهان از آنها فوتبال بازي مي کردم.
-مربيان ايراني به دوربين اهميت زيادي مي دهند و براي همين هيچ وقت خود واقعي شان را در کنار زمين نشان نمي دهند. احساسات شما، چه زماني که تيم گل مي زند و چه وقتي که گل مي خورد، خيلي طبيعي است.
من هميشه خودم هستم. وقتي در کنار زمين هستم از هر ثانيه آن لذت مي برم؛ حتي زماني که بازي به باخت منجر شود. من در تمام مدت بازي داخل زمين هستم و حتي تماشاگران چند صد هزار نفري هم (حواس) مرا از زمين خارج نمي کند. هيچ وقت فکر نکردم اگر اين بازي را ببريم يا ببازيم چه مي شود. فقط سعي کرده ام از هر ثانيه آن لذت ببرم. برخي از مربيان پرسپوليس فکر مي کنند که بزرگ تر از پرسپوليس هستند اما پرسپوليس از همه ما بزرگ تر و مهم تر است. جاي همه ما در پرسپوليس اجاره يي است؛ اين اجاره ممکن است يک ماه يا يک سال باشد. وظيفه ما اين است که در آن مدت وضعيت پرسپوليس را بهتر کنيم تا وقتي رفتيم پرسپوليس بهتري برجا بماند.
-اين غريزي رفتار کردن تا به حال صدمه يي به شما نزده است؟
اين کار در ايران اتفاق جديدي است. محمد نصرتي يک روز بعد از تمرين به من گفت؛ «افشين، ايراني ها اين حرف ها را خيلي نمي پسندند.» ولي اين کار، کار حرفه يي است. من بايد کاري کنم که تيم برنده و قهرمان باشد. تصميماتي که پدر و مادرها براي بچه هايشان مي گيرند براي آن است که آن بچه بهترين باشد؛ آنها به اين موضوع که اين کار چقدر علاقه کودک را نسبت به آنها افزايش مي دهد اهميت نمي دهند.
-شما گفتيد سعي مي کنيد که عادت تعارف کردن ايراني ها را ياد بگيريد. اين خيلي ها را نگران مي کند که شما هم شبيه ديگر مربيان شويد.
هميشه بايد خوبي ها را جذب کرد. هلندي ها نظم و هارموني خاصي در بازي دارند و حرکات آنها مثل جريان آب در رودخانه است و بهترين سازماندهي در حمله را دارند. آلماني ها نظم، قدرت و تمرکز زيادي دارند. در فوتبال ايتاليا دفاع و ضدحمله هاي خوبي صورت مي گيرد. من سعي کردم خصوصيات خوب هرجايي را که کار کرده ام، ياد بگيرم. از هلندي ها ياد گرفتم چطور با سازماندهي فوتبال بازي کنم. از ايتاليايي ها ياد گرفته ام چطور ضدحمله هاي سريع تدارک ببينم. از کره يي ها غياد گرفتمف نظم، بدنسازي و سرعت تا چه اندازه مهم است. از کساني مثل ميلوتينوويچ که همه جا کار کرده است، ياد گرفتم که صداقت و محبت تا چه اندازه موثر است، که بايد به همه سلام کنم؛ چه مدير باشگاه و چه يک گدا. خون و قلب من ايراني است و عشق و علاقه و هوش ايراني ها را دارم اما از جهاتي که گفتيد نمي خواهم ايراني شوم.
-به عنوان مربي چقدر از بازي هاي پرسپوليس راضي هستيد و لذت مي بريد؟
نيمه اول بازي در مقابل شيرين فراز بدترين نيمه فوتبال ما بود اما در 30 دقيقه ابتدايي بازي در اهواز و ده دقيقه پاياني همه چيز آنطور بود که مي خواستم. گرچه نظم، تاکتيک و فکري را که مورد نظر من است در تمام 90 دقيقه بازي نداشته ايم. خيلي سخت است که تمام عادت ها در 14 هفته عوض شود اما فکر مي کنم با تمام امکاناتي که در اختيار ما وجود دارد ما محشر بازي کرديم؛ 14 هفته بدون باخت. ايده آل من يک فوتبال بين المللي با ترکيبي از تفکرات همه فوتبال هاست، اي کاش مي توانستيم مثل آرسنال يا بارسلونا بازي کنيم.
-عده يي اعتقاد دارند شما به حداقل نتيجه راضي هستيد.
مردم ايران خيلي سخت راضي مي شوند و راضي کردن آنها اصلاً کار ساده يي نيست. هيچ مربي و هيچ تيمي با بازي زيبا قهرمان نمي شود. به نظر من يک تفکر است که روحيه و فضاي قهرماني در تيم ايجاد مي کند که ما آن را در تيم داريم.
-زماني که فوتبال نيست، چه کار مي کنيد؟
من روزي يک ساعت ورزش مي کنم. سعي مي کنم کتاب بخوانم. آخرين کتابي که خواندم درباره صحبت کردن با بدن بود. اين کتاب را خواندم تا کساني را که اطرافم هستند و با بدنشان حرف مي زنند را بهتر بفهمم. دوست دارم در تمام دنيا کار کنم و وقتي نمي توانم صحبت کنم، بايد از بدن (Bodylanguage) استفاده کرد. به موسيقي هم علاقه زيادي دارم. موسيقي ايراني و عربي را خيلي دوست دارم. در ايران هنوز به سينما نرفته ام. اين 14 هفته سرم خيلي شلوغ بوده است.