گروه فرهنگي، ساسان گلفر؛ جشنواره تازه به دوران رسيده دوبي که در سه سال گذشته به عنوان يک رقيب جدي براي جشنواره فجر مطرح شده، در چهارمين دوره قصد دارد جشنواره بيست و شش ساله ما را به لحاظ اهميت در منطقه پشت سر بگذارد. اين در حالي است که رقباي ديگري مانند جشنواره ابوظبي و جشنواره فيلم خليج (GFF) سوداي سبقت گرفتن از همان جشنواره هموطن خود را در سر مي پرورانند. و البته همه چيز براي آنها مهياست؛ دلارهاي نفتي بي دريغ، فيلم هاي مهم بين المللي که به سادگي حاضر به شرکت در جشنواره مي شوند و از همه مهمتر، ستاره هاي بين المللي که در ويترين جشنواره صف مي کشند و چشم ها را به خود خيره مي کنند.چهارمين دوره جشنواره بين المللي فيلم دوبي (DIFF) از 9 تا 16 دسامبر 2007 (18 تا 25 آذر) در منطقه ساحلي جميرا در شهر دوبي کشور امارات متحده عربي برگزار مي شود. اين جشنواره که «پل زدن ميان فرهنگ ها، ملاقات انديشه ها» را شعار خود قرار داده، ميهمان 142 فيلم بلند، کوتاه و مستند در قالب 9 برنامه «پل فرهنگي»، «شب هاي عربي»، «بزرگداشت سينماي هند»، «سينماي جهان»، «سينماي آسيا»، «سينماي آفريقا»، «مقصد مستند»، «صداهاي اماراتي» و «سينماي کودکان» است. اين جشنواره غيرانتفاعي را اداره فناوري و منطقه آزاد رسانه يي دوبي سازماندهي و برگزار مي کند و مديريت آن برعهده شيخ احمدبن سعيد آل مکتوم رئيس سازمان هوانوردي دوبي و مدير خطوط هوايي امارات است.در جشنواره امسال از جرج کلوني به عنوان جاذبه مراسم افتتاحيه استفاده مي شود. اين بازيگر 46 ساله امريکايي که براي اولين بار در جشنواره فيلم دوبي شرکت مي کند و پيش از اين در پس زمينه دوبي در فيلم «سيريانا» حضور يافته، بازيگر فيلم «مايکل کلايتون» به کارگرداني توني گيلروي است که در افتتاحيه جشنواره به نمايش در مي آيد. پيش از اين حضور شارون استون به عنوان مجري مراسم بنياد تحقيقات ايدز در جشنواره دوبي قطعي شده بود. نام ميهمان هاي سرشناس ديگر به زودي اعلام مي شود اما مي توان حدس زد که حداقل بازيگران ديگر فيلم افتتاحيه جشنواره، از تام ويلکينسون و سيدني پولاک تا تيلدا سوينتون در مراسم افتتاحيه حضور داشته باشند. همچنين درام موزيکال «سرتاسر کيهان» به کارگرداني جولي تايمور که به عنوان فيلم شب اختتاميه جشنواره انتخاب شده، احتمالاً تعدادي از بازيگران اين فيلم مانند بونو خواننده گروه U2، سلما هايک و اوان ريچل وود را در فهرست ميهمانان جشنواره دوبي قرار خواهد داد. همچنين از گلوريا استفان به عنوان يکي از مدعوين براي اجراي اولين کنسرت در يکي از مراسم اين جشنواره نام برده شده است. مسوولان جشنواره دوبي طرح هاي بلندپروازانه يي براي اين جشنواره دارند. در خبرها آمده است که بيش از 600 نفر داوطلب به صورت شبانه روزي براي آماده کردن مقدمات ورود بيش از 40 هزار ميهمان به اين جشنواره در حال فعاليت هستند.

گروه فرهنگي، علي مطلب زاده؛ دومين نشست رسانه يي پنجمين دوسالانه مجسمه سازي، صبح ديروز در فاصله يک روز مانده به برگزاري اين رويداد هنري در موزه هنرهاي معاصر تهران برگزار شد.در ابتداي اين جلسه بهروز دارش (عضو شوراي سياستگذاري و هيات انتخاب آثار) برگزاري اين بي ينال را مثبت دانست و گفت؛ «بزرگترين نفع را از اين بي ينال ها خود مجسمه سازان مي برند. تلاش ما بر اين بوده که هيچ کار خوبي از اين بي ينال حذف نشود و سعي کرده ايم سخت گيري هايي که در بعضي جاها وجود دارد در آن لحاظ نشود. سعي کرديم تمام نظرگاه هاي هنري در اين بي ينال حاضر باشند و هيچ اعمال سليقه يي در برگزاري آن نداشته ايم.»

حبيب الله صادقي (مديرکل دفتر امور هنرهاي تجسمي وزارت ارشاد و سرپرست موزه) که مدير طرح و برنامه پنجمين دوسالانه هم هست، در مورد اتفاق پيش آمده براي مجسمه «مرد ني لبک زن» و تخريب بخش عمده يي از اين مجسمه گفت؛ «با آقاي ايماني خوشخو و قبل از آن (حدود 7 ، 8 ماه پيش) با آقاي پارسايي در مورد اين مجسمه صحبت کرده ام. قرار است اين مجسمه با حضور آقاي محصص بازسازي شده و در باغ موزه هنرهاي معاصر نصب شود. اين مجسمه جايگزين مجسمه «مرد و زن دهقان» که در ضلع شمال شرقي باغ است، خواهد شد. تصميم بر اين است که مجسمه «مرد و زن دهقان» را که از ساختمان وزارت کشاورزي به اين باغ منتقل شده بود، در يک فضاي مردمي تر نصب کنيم و به اين صورت توسط مجسمه هاي موجود در باغ بيان معاصرتري از مجسمه سازي ارائه دهيم.» حبيب الله صادقي که صحبت هاي خود را با ابراز نگراني از حاشيه ها شروع کرده بود، با اشاره به گنجينه موزه هنرهاي معاصر و انجمن نقاشان و تصويرگران اين بار خود از حاشيه هاي پيش آمده در ماه هاي اخير صحبت کرد. صادقي با اشاره به ديداري که با «رابرت سي مورگان» (يکي از داوران دوسالانه) داشته، از استعدادي که در گنجينه موزه نهفته است ياد کرد و گفت؛ «مترصديم تا اين گنجينه را در فرصت مناسبي به نمايش بگذاريم. اين مجموعه دائماً در شرف تکميل است. تلاش براي تکميل به معناي تکيه بر شانه هاي نياکانمان نيست، هنرمندان امروزي هم در اين تلاش حضور دارند و نتيجه اش را در دوسالانه نقاشي که در دو ماه آينده برگزار مي شود خواهيم ديد.»صحبت از دوسالانه نقاشي و تصويرگري که قرار است موزه هنرهاي معاصر تا پايان سال جاري برگزار کند، حاشيه ديگر اين نشست محسوب مي شد. بنا به گفته صادقي با صحبت هايي که شده، مشکلات پيش آمده با انجمن تصويرگران رفع شده و اين دوسالانه تا چند ماه ديگر برگزار مي شود. تعداد کل شرکت کنندگان در اين دوسالانه 371 نفر و تعداد کل پذيرفته شدگان 103 نفر هستند که مجسمه سازان از سنين 18 تا 85 سالگي را شامل مي شوند. در اين بي ينال 13 نفر به عنوان مدعو و 82 نفر به عنوان شرکت کننده شهرستاني حضور دارند.آثار پذيرفته شده از بررسي 1100 اثر انتخاب شده اند و برگزيدگان اين بي ينال پنجم دي ماه مشخص خواهند شد. برگزاري همايش هايي در قالب سخنراني، ميزگرد و فيلم در موسسه فرهنگي- هنري صبا از ديگر برنامه هاي در نظر گرفته شده براي پنجمين دوسالانه مجسمه سازي است.پنجمين دوسالانه مجسمه سازي معاصر تهران با موضوع «صلح، زندگي و افق آينده» از ساعت 16 امروز در موزه هنرهاي معاصر افتتاح مي شود و تا پانزده دي ماه ادامه خواهد داشت.

کتاب «چگونه زيسته ام با ياد بعضي نفرات» شامل گفتارها و خاطرات سيمين بهبهاني درباره 60 چهره ادبي به زودي منتشر مي شود. سيمين بهبهاني در گفت وگو با مهر، ضمن بيان اين خبر گفت؛ چاپ اول «ياد بعضي نفرات» که مجموعه گفتارها و يادداشت هاي مرا دربر گرفته، مدتي پيش به وسيله نشر البرز منتشر شد. اما در چاپ دوم اين کتاب قصد دارم بخش هاي ديگري را به آن اضافه کنم. اين شاعر اضافه کرد؛ در واقع دو دفتر را در قالب يک کتاب منتشر خواهم کرد که احتمالاً نام آن «چگونه زيسته ام با ياد بعضي نفرات» خواهد بود.«چگونه زيسته ام با ياد بعضي نفرات» مجموعه نقد و نظرها و خاطرات سيمين بهبهاني درباره 60 شخصيت ادبي است.وي در حال حاضر به گردآوري اشعار تازه خود نيز مشغول است و قصد دارد بعد از مجموعه کردن اين اشعار به انتشار آنها بپردازد.

محمود دولت آبادي در واکنش به اقدام اخير خبرگزاري بي بي سي مبني بر تاجيک خواندن رودکي بزرگ ترين شاعر پارسي گوي قرن چهار هجري قمري، منطقه يي کردن شخصيت هاي بزرگ پارسي گوي را ناشي از تنگ نظري دانست و گفت؛ شخصيت هايي چون مولانا، رودکي و ابن سينا، همگي از شعرا، نويسندگان و دانشمندان پارسي گوي هستند.محمود دولت آبادي در گفت وگو با خبرگزاري کتاب ايران (ايبنا) با بيان مطلب فوق يادآور شد؛ به طور کلي اصل را بايد بر زبان بگذاريم، زيرا از اين زاويه است که مي توانيم بين شعرا، نويسندگان و دانشمندان بزرگ تاريخ ايران نقاط مشترک را جست وجو کنيم.

نويسنده «روزگار سپري شده مردم سالخورده» ادامه داد؛ ملت هاي تاجيک، ايراني، افغان و ديگر ملت هاي پارسي زبان حاشيه، همگي زير نفوذ زبان پارسي بوده اند.

گروه فرهنگي؛ نخستين نشست خبري نهمين جشنواره بين المللي راديو ديروز برگزار شد. عليرضا نوري دبير جشنواره بين المللي صدا و مدير شبکه راديو ايران درباره اهداف برگزاري جشنواره راديو گفت؛ يکي از اين اهداف ايجاد يک رقابت سالم است که به ارتقاي کيفيت آثار راديويي بين برنامه سازان داخلي و خارجي منجر مي شود. البته اين جشنواره اهداف ديگري نيز دارد که از جمله آن به مبادله دانش بين فعالان راديوهاي داخلي و خارجي مي توان اشاره کرد.وي با بيان اينکه جشنواره امسال در سه بخش طراحي شده است ، اظهار کرد؛ بخش اصلي مسابقه برنامه سازان راديويي در فرم هاي برنامه سازي راديويي برگزار مي شود که برنامه سازان مي توانند در يازده فرم برنامه سازي شرکت کنند که از جمله آنها به برنامه هاي اطلاع رساني و مستند راديويي، برنامه هاي صبحگاهي و برنامه هاي نمايشي راديو مي توان اشاره کرد. برنامه هاي کودک و قطعه هاي آرم استيشن از ديگر فرم هاي در نظر گرفته شده است. وي اضافه کرد؛ با توجه به آنکه سال 2008 ميلادي به نام «رودکي» نام گذاري شده است در جشنواره نهم به بهترين برنامه درباره شعر و ادبيات فارسي به ويژه رودکي از طرف کميسيون ملي يونسکو جايزه يي اهدا مي شود. مولانا و مفاخر جهان اسلام موضوعات ديگري هستند که به برنامه هاي برتر ساخته شده در اين زمينه جوايزي اهدا مي شود.

مديرعامل بنياد سينمايي فارابي و هيات مديره خانه سينما در جلسه يي به آسيب شناسي سينماي ايران پرداختند. علي معلم سخنگوي هيات مديره خانه سينما در گفت وگويي با ايسنا با اشاره به اين جلسه گفت؛ هيات مديره خانه سينما از مديرعامل بنياد سينمايي فارابي دعوت کرد تا درباره بحث ها و مواردي که سينماي ايران به آن مبتلا است بحث و تبادل نظر کنيم. وي در ادامه خاطرنشان کرد؛ آقاي شا ه حسيني نقطه نظرات شان را درباره برنامه ريزي هاي فارابي مطرح کردند و قرار شد طي 10 روز آينده جلسه ديگري در فارابي داشته باشيم تا درباره مسائل جزيي تر بحث کنيم.

پرويز تناولي

حالا من مانده ام و اين سوال که چرا بايد اين مجسمه ها نابود شوند؟ به ياد مجسمه کامبيز اسماعيلي شريف مي افتم که چندي قبل در سفارت ايران در پاريس نابود شد. قبل از آن مجسمه يي از خود من در باغ هنرمندان قطعه قطعه شد که قطعات آن هم در يکي از گلخانه هاي شهرداري مدفون است. ديروز هم خبر تکه تکه شدن مجسمه بهمن محصص در تئاتر شهر منتشر شد. تخريب سه مجسمه در کمتر از يک سال نشان مي دهد که با يک پديده روبه رو شده ايم؛ پديده يي که روان هنرمندان مجسمه ساز را به بازي گرفته است. من دليل اين مجسمه شکستن ها را درک نمي کنم. اين آثار خريداري شده اند و جزء اموال عمومي محسوب مي شوند اما سازمان هايي که مسوول محافظت از اين اموال عمومي هستند، هيچ اقدامي نمي کنند؛ نه سازمان ميراث فرهنگي اعتراضي کرده است، نه وزارت ارشاد چيزي مي گويد و نه سازمان زيباسازي شهرداري پيگير ماجرا است. آيا گسترش اين پديده را بايد به حساب ندانم کاري گذاشت؟ آيا فقط يک اشتباه رخ داده است؟ و اگر چنين است اين اشتباه ها تا چه زماني ادامه خواهد داشت؟ اين مجسمه ها بخشي از ميراث ملي ما بوده اند و تخريب آنها تخريب فرهنگ و هنر است. وقتي مجسمه يي در يک سفارتخانه در خارج از کشور نصب مي شود، در واقع نماينده يي از فرهنگ و هنر اين ديار در آنجا قرار گرفته است و ما با نمايندگان فرهنگ و هنرمان برخورد درستي نمي کنيم. سوالي که اين روزها جوان ترهاي هنر از من مي پرسند اين است که چه کسي دستور تخريب اين مجسمه ها را مي دهد؟ که البته من هم جوابي ندارم. نمي دانم کساني که دستور تخريب اين آثار را مي دهند اصلاً چنين اختياري دارند و به طور کلي کسي حق دارد دستور تخريب آثاري را بدهد که احتمالاً با سليقه او سازگار نيست. اين روزها با سوال ها محاصره شده ام، باز مي پرسم پس چرا اين آثار خريداري و در سطح شهر يا مکان هاي خاص نصب شده اند. کساني که اين آثار را خريده اند احتمالاً ديدگاه هايي داشته اند که براساس آن عمل کرده اند اما مديران بعدي که با ديدگاه ها و نظرات ديگري مي آيند، حکم ديگري صادر مي کنند و نتيجه مي شود تخريب اين مجسمه ها. ما بايد تکليف مان را مشخص کنيم. اگر مجسمه نمي خواهيم پس اين همه دانشگاه و دانشکده به چه کاري مي آيد و اين همه نيروي جوان را براي کجا تربيت مي کنيم؟در سال حداقل صد و چند مجسمه ساز جوان تربيت مي کنيم، اگر مجسمه نمي خواهيم پس بايد اين دانشگاه ها را تعطيل کنيم و اگر مي خواهيم بايد قواعد کار را رعايت کنيم. بايد احترام اين آثار را نگه داريم، حتي اگر اين آثار با سليقه مديراني که بر سر کار مي آيند، سازگار نباشد.آقايان، اگر صلاح ديديد که اثري نبايد ديده شود مي توانيد آن را به ارگان ديگري بدهيد، مي توانيد آن را به فروش برسانيد و حتي مي توانيد آن را به خود هنرمند بازگردانيد که براي خودت، ما نخواستيم. اما تخريب مجسمه يکي از زننده ترين کارهايي است که يک جامعه متمدن مي تواند انجام دهد و حالا که اين اتفاق زننده تبديل به يک پديده شده است، تنها مي توانيم دلخوش باشيم که اي کاش آخرين بار باشد و ديگر چنين اتفاقي نيفتد.و به ياد بهمن محصص مي افتم که اين روزها در بستر بيماري است و مي دانم که شنيدن اين خبر مي تواند ضربه ديگري براي او باشد. محصص اين مجسمه را به سفارش تئاتر شهر ساخت. معمار مجموعه تئاتر شهر در سال 1350 سفارشي براي ساخت يک مجسمه به من داد که نتيجه آن شد مجسمه «فرهاد قفل زن» که خوشبختانه هنوز در آنجا ديده مي شود، سه سال بعد وقتي تئاتر افتتاح شد همان معمار از «بهمن محصص» خواست که مجسمه يي براي فضاي جلوي مجموعه تئاتر شهر بسازد و محصص مجسمه «مرد ني لبک زن» را ساخت. گويا بعدها براي اينکه صدمه يي نبيند به انبار تئاتر شهر منتقل شد اما قرار بود دوباره در همان جا يا جاي ديگري نصب شود و حالا مي شنويم که مجسمه بدون دست و پا شده و ني لبکي براي نواختن ندارد. ديگر چيزي براي گفتن نمانده جز اينکه آرزو کنم هرچه زودتر مجسمه تعمير شود و سر جاي خود يا هر جاي ديگري نصب شود.