گروه فرهنگي، سجاد صاحبان زند؛ همه چيز براي گونتر گراس نويسنده شهير آلماني به خوبي پيش مي رفت تا اينکه او پذيرفت زندگينامه اش را منتشر کند. اين زندگينامه که «پوست کندن پياز» نام داشت، پوست نويسنده اش را کند و همان جور که از اسمش برمي آيد، بارها او را در نهان و آشکار به گريه انداخت. پس از افشاي اسراري در اين کتاب که مرتبط با دوران نوجواني نويسنده مي شد، او آماج حملات گوناگون قرار گرفت. گرچه کمي بعد نويسندگاني همچون نورمن ميلر به دفاع از گراس پرداختند اما موج حملات و نگاه منفي که از تابستان سال گذشته آغاز شده بود، هنوز ادامه دارد، به طوري که در زندگينامه جديدي که توسط انتشارات رندوم هاوس (ناشر «پوست کندن پياز») در مورد وي انتشار يافته، وي متهم شده که به صورت داوطلبانه به نيروهاي اس اس پيوسته است. اين اظهارنظر گراس را وادار به واکنش عليه ناشرش کرد، به طوري که او دست به شکايت از اين ناشر زد. گراس در اين شکايت که بخش هايي از آن در خبرگزاري هاي جهان مخابره شده، آورده است که پيوستن او به نيروهاي نازي اتفاقي بوده و او قصد داشته در نيروي دريايي کار کند اما اتفاق او را به خدمت هيتلر درآورده است. گراس سال گذشته نيز پس از انتشار اخباري پيرامون حضورش در نيروهاي اس اس توضيحات مبسوطي ايراد کرده بود.

در اين ميان ناشر کتاب قاطعانه از کارش دفاع کرده و گفته است که به هيچ وجه از فروش کتاب جلوگيري نخواهد کرد.

حاشيه هاي پيرامون گونتر گراس از ژوئيه سال گذشته آغاز شد. او طي مصاحبه يي با روزنامه راستگراي «فرانکفورتر آلگماينه تسايتونگ» از انتشار کتاب خاطراتش با عنوان «پوست کندن پياز» صحبت و عنوان کرده بود که در روزگار نوجواني در خدمت نيروهاي اس اس هيتلر بوده است. اين مصاحبه که روز بعد توسط خبرگزاري هاي جهان منتشر شد، نظرات بسياري را عليه گراس برانگيخت. برخي از نمايندگان مجلس آلمان که خود سابقه حضور در اس اس را داشتند از پس گرفتن نوبل 1999 گراس سخن گفتند و شهردار شهر گدانسک (محل تولد گراس که حالا در لهستان قرار دارد) خواستار پس گرفتن عنوان شهروند افتخاري گراس شد. نويسنده روزنامه گاردين به سابقه گراس در تشويق ديگران براي افشاي رسوايي شان اشاره کرد و نوشت؛ «گراس اکنون به علت افشاگري هايش تهديد شده است و در تلاش براي حفظ جايگاه نويسندگي خود، کتاب «پوست کندن پياز» را منتشر کرده و به طرز گستاخانه يي از خوانندگان خواسته اين کتاب را بخرند، اين افشاگري تنها نکته مهم در کتاب طولاني و مزخرف اوست.» نويسنده تايم و بسياري ديگر از نشريات جهان نيز به گراس تاختند. با اين همه گراس پيوستنش به اس اس را اتفاقي ناميد که مي توان آن را هولناک دانست. او از اخلاق بد پدرش سخن راند و اينکه مي بايست براي داشتن درآمد و ايستادن سرپاي خود، شغلي مي داشت. به همين دليل درخواست کرد تا عضو نيروي دريايي شود اما سرنوشت او را به اس اس پيوند داد.گراس چند سال بعد از جنگ يعني در سال 1951 عضو گروه ادبي «47» شد؛ گروهي متشکل از نويسندگاني مطرح همچون هاينريش بل. آنها قصد داشتند ادبيات آلمان را از زير سايه شرمساري نازيسم نجات دهند و تا حد زيادي نيز مطرح بودند. اما گراس در طول اين سال ها هيچ اشاره يي به گذشته اش نکرد. او هيچ گاه توضيح نداد که چرا اين همه سال موضوع عضويتش در اس اس را رو نکرده است. نورمن ميلر که چندي قبل درگذشت در دفاع از گراس چنين گفته است؛ «او نويسنده بزرگي است و آن زمان که با نازي ها همکاري داشته جواني خام بود. او فقط چند ماه با نازي ها همکاري داشت، در ضمن زماني که ديگر کسي به دنبال مجرمان سابق و اس اس ها نيست و گراس نوبل را دريافت کرده، اعتراف به اين کار شجاعت زيادي مي خواهد. او مرد بزرگي است.»

گروه فرهنگي؛ شبکه يک سيما در نحوه نمايش سريال هاي ايراني و خارجي خود تغييرات اساسي انجام مي دهد. بنابر اخبار منتشر شده، باکس نمايشي اين شبکه در روزهاي فرد به پخش سريال هاي خارجي اختصاص مي يابد و روزهاي زوج اقدام به پخش سريال هاي ايراني مي کند اما پخش سريال هاي ايراني روال متفاوت تري نسبت به گذشته پيدا مي کند. قرار براين است که يک سريال ايراني به جاي پخش هفتگي در هفته سه شب پخش شود. تکرار سريال ها نيز در روز بعد؛ يعني روزهاي فرد خواهد بود. با اين اقدام شبکه يک، تعريف سريال هاي هفتگي دچار تغيير مي شود. تا پيش از اين سريال هاي مناسبتي و نود شبي طنز هر شب پشت سرهم پخش مي شد. شبکه يک سيما که اخيراً در جذب مخاطبان سريال هاي هفتگي خود چندان موفق نبوده است، گويا اين بار دست به تمهيد تازه يي براي جذب بيشتر مخاطب زده است. اين شبکه پيش از اين در سريال هاي هر شبي توليد شده در گروه خانواده و اجتماعي مانند پنجره، خواستگاران و نيمکت نيز چندان در جذب مخاطب موفق نبود. موفقيت اصلي اين شبکه به مانند شبکه هاي ديگر در سريال هاي مناسبتي از جمله اغما بود. حال بايد ديد دو سريال «ساعت شني» و «يک مشت پر عقاب» که قرار است در هفته در سه نوبت پخش شوند، در جذب مخاطب و جلب توجه منتقدان تا چه اندازه موفق خواهند بود. به نظر مي رسد اين اقدام شبکه يک در باکس نمايشي شبکه هاي ديگر نيز تغييراتي را ايجاد کند. با پخش سريال ايراني «ساعت شني» در روزهاي زوج شبکه اول سيما پخش سريال «حلقه گمشده» را از روزهاي شنبه به روزهاي جمعه منتقل مي کند. بعد از به پايان رسيدن ساعت شني قرار است نوبت به پخش سريال يک مشت پر عقاب برسد که پخش آن نيز به روال ساعت شني خواهد بود. «حلقه گمشده» که از توليدات استاني محسوب مي شود، جايگزين سريال خارجي کميسر لسکو خواهد شد و پخش اين مجموعه پليسي فعلاً متوقف مي شود. بر اين اساس «ماموران مخفي پليس» در روزهاي يکشنبه پخش مي شود. «پرستاران» روزهاي سه شنبه به روي آنتن مي رود و باکس ساعت 22 پنجشنبه شب ها نيز همانند گذشته به پخش فيلم سينمايي خارجي اختصاص خواهد يافت. براساس آخرين تصميمات اتخاذ شده در شبکه اول سيما قسمت اول سريال «ساعت شني» شنبه ( 10 آذرماه) به روي آنتن مي رود.

پنجمين جشن تصوير سال جمعه شب با حضور حدود 550 نفر از هنرمندان شرکت کننده در خانه هنرمندان ايران به کار خود پايان داد. به گزارش مهر سيف الله صمديان درباره برگزاري جشن امسال در تالارهاي بتهوون و ناصري خانه هنرمندان گفت؛ «امسال 550 نفر شديم، البته اعداد و ارقام را بايد رها کرد و واقعاً ادامه اين کار زيبا و حضور هنرمندان دور هم مد نظر است. در اين دوره 350 عکاس داشتيم با سه هزار عکس که بعضي عکس ها حذف شد. ارزيابي نگاه هنري عکاسان سخت است.» وي افزود؛ «فضاي خانه هنرمندان نيز براي جشن سال آينده به گفته مجيد جوزاني مديرعامل خانه هنرمندان بزرگ تر خواهد شد تا روانشناسي چيدمان عکس ها و ريل نوري درست داشته باشيم. 150 نفر در بخش فيلم بودند که آرزوي ما بود فيلم هاي غيرتجاري داراي خلاقيت سينمايي را نمايش دهيم که انجام شد. مثلاً در يک سانس 22 فيلم به نمايش درآمده است.» صمديان گفت؛ «در اين جشن قصد داشتيم نسل پنجم گرافيک ايران را معرفي کنيم. 120 طراح جوان زير 30 سال را زير نظر سه داور انتخاب کرديم که در نهايت 12 نفر انتخاب شدند و آثارشان در گالري مميز به نمايش درآمد. در کاريکاتور نيز با داوري کامبيز درمبخش، سيدمسعود شجاعي طباطبايي و مسعود مهرابي آثار هنرمندان جوان را بررسي و هشت نفر را انتخاب کرديم.» به گفته مدير جشن تصوير سال با همکاري سينما حقيقت و سازمان فرهنگي هنري شهرداري تهران نمايشگاه جشن به صورت گسترده تر در فرهنگسراي بهمن در جنوب و فرهنگسراي نياوران در شمال تهران به نمايش گذاشته مي شود. اين نمايشگاه به شهرها و استان هاي کشور يا کشورهاي ديگر نيز سفر خواهد کرد. پيش از آغاز برنامه پاياني جشن تصوير سال عکاسان، کاريکاتوريست ها، فيلمسازان و گرافيست ها با حضور صمديان، قباد شيوا، آلفرد يعقوب زاده، توکا نيستاني و چند هنرمند پيشکسوت در چهار رشته شرکت کننده در جشن امسال دور حوض جمع شدند و عکس دسته جمعي گرفتند. پس از پايان صحبت هاي صمديان نيز فيلم دوئل تصويري مسعود ده نمکي و صمديان در کن پخش شد. در بخش هاي ديگر نيز فيلم محمد رسول اف به نام «باد دبور» که در سينما حقيقت به نمايش درآمده بود، پخش شد. اين فيلم به گفته صمديان شگفتي جشن تصوير سال امسال بود.

بيست و سومين جشنواره موسيقي فجر بيش از 50 گروه موسيقي در بخش هاي رقابتي جشنواره موسيقي فجر انتخاب شده اند. دبير بيست و سومين جشنواره موسيقي فجر به ايسنا گفت؛ آخرين بررسي ها انجام شده و بيش از 50 نفر براي حضور در بخش رقابتي جشنواره انتخاب شده اند که اميدواريم ظرف دو روز آينده نتايج آنها اعلام شود. او همچنين درباره حضور پيشکسوتان موسيقي در اين دوره از جشنواره خاطرنشان کرد؛ اين گروه ها از سوي دبيرخانه جشنواره دعوت مي شوند اما پيش از اين دعوت بايد تکليف گروه هاي بخش رقابتي را با توجه به محدوديت سالن هاي اجرايي مشخص کنيم و به دنبال آن با ظرفيت موجود در اين بخش، دعوت ها را انجام دهيم. وي همچنين از اعلام اسامي گروه ها تا مشخص شدن قطعي ليست خودداري کرد. درحالي که کامبيز روشن روان پيش تر از حضور بزرگان موسيقي در جشنواره بيست وسوم خبر داده و گفته بود بزرگان در جايگاه خودشان حضور دارند محمدرضا شجريان، استاد آواز ايران ، درباره عدم حضورش در بيست وسومين جشنواره موسيقي گفت؛ امسال در اين مراسم حضور ندارم و سهمي نيز نخواهم داشت.

گروه فرهنگي؛ بعد از چند روز گمانه زني درباره زمان و مکان اجراي نمايش «افرا يا روز مي گذرد» به کارگرداني بهرام بيضايي، روز گذشته روابط عمومي اداره کل هنرهاي نمايشي خبر اجراي اين نمايش را در دي ماه و در تالار وحدت تاييد کرد.

به گزارش اين روابط عمومي، نمايش «افرا يا روز مي گذرد» به دليل ادامه روند بازسازي در ساير تالارهاي مجموعه تئاتر شهر از 12 دي ماه تا آغاز برپايي بيست و ششمين جشنواره تئاتر فجر و در ساعت 18 روي صحنه خواهد رفت.

روابط عمومي مرکز هنرهاي نمايشي گفته است؛ در حالي که تالار اصلي و چهارسوي مجموعه تئاتر شهر از طرف پيمانکار براي بهره برداري تحويل مجموعه تئاتر شهر شده، تعميرات ساير تالارهاي مجموعه مانع ادامه تمرينات و اجراي نمايش «افرا...» در موعد مقرر شد که به همين دليل ادامه تمرينات و اجراي اين نمايش به تالار وحدت منتقل شد. در اين خبر آمده است پيش فروش بليت هاي نمايش «افرا...» که از طريق گيشه تالار وحدت صورت مي پذيرد در روزهاي بعد اعلام خواهد شد.

امير دژاکام

از من خواسته بوديد يادداشتي بنويسم در هفتصد کلمه، نوشتم، حدود سيصد و چند کلمه، اما شکل نوشته من نمايشنامه است.

نمايشنامه؛ خواب و بيداري / نوشته؛ امير دژاکام

صحنه؛ اتاقي در بيمارستان، يک تخت خالي، يک دست لباس مردانه روي تخت قرار دارد. شب است. پرويز وارد مي شود. ميوه ها را درون يخچال مي گذارد. روي تخت مي نشيند. کنار تخت يک ضبط کوچک قرار دارد. آن را برمي دارد. نگاه مي کند. ضبط را روشن مي کند.

صداي منصور؛ ميدوني اين روزها يه چيزي خيلي ذهنم رو مشغول کرده. دوست داشتم با يکي درميون بذارم. اين روزها وقتي برمي گردم و به راه اومده زندگيم نگاه مي کنم، احساس مي کنم از جام تکون نخوردم. همون جايي هستم که شروع کردم.

بعد سي سال هنوز فکر مي کنم شاگرد کلاس اول دبستان صفري هستم تو خيابون سپه.بعد سي سال هنوز همون حرف هايي رو ميزنم که پدرم ميزد، همون آرزوهايي رو دارم که قديما داشتم، هيچ چيز عوض نشده، هنوز نگرانم مثل وقتي که بچه بودم. انگار تمام مشقام مونده و فردا چهارده فروردينه. فکر مي کنم شايد اشتباه شده. يادم مياد که سفر کردم. اول بار که رفتم مادرم پشت پام آب ريخت. يادم مياد کوه هاي مريوان سبز بود. آسمون يزد پرستاره بود. يادم مياد درس خوندم. يادم مياد عاشق شدم. يادم مياد بچه داشتم ولي انگار همه اينا خواب بوده چون من هنوز همونجام که سي سال پيش بودم. هنوز اول راهم. من خواب ديدم که سي سال زندگي کردم. من هنوز هفت سال دارم. من اونجام تو کوچه فرهنگ پلاک6

اگه خواب نيستم پس حتماً زمان برگشته عقب يا نه من برگشتم عقب، شايدم هيچ کدوم. هنوز هيچي نشده، هنوز شروع نشده. اگه شروع نشده پس اين سنگ هاي قبر چيه که روش اسم پدر، مادر و برادرام نوشته شده. پس خواب نيست. تمام زندگي وجود داره. اين منم که خوابم، من خواب مي بينم که تو شروع راه هستم. فردا که بيدار شم معلوم ميشه که من قصه هستم يا زندگي. راستي پرويز چرا اسم منو گذاشتن منصور.

(پرويز لباس هاي روي تخت را مي پوشد و بيرون مي رود)

* ناتمام- امير دژاکام

* فکر مي کنم نمايشنامه در ذهن بيننده تمام مي شود