برافراشتن پرچم ايران در بازي جام باشگاه هاي امارات توسط يک تماشاچي ايراني، به جريمه غرامت 6 هزار دلاري او انجاميد. حضور ايمان مبعلي، مهرداد اولادي و جوادکاظميان بازيکنان حرفه يي ايراني در اين دوره از مسابقات ليگ فوتبال امارات، يک تماشاچي ايراني الاصل را بر آن داشت تا پرچم ايران را حين بازي برافرازد که اين اتفاق خشم مسوولان ورزشي و حکومتي اين کشور را برانگيخت. مديران اماراتي برگزارکننده ليگ امارات با ابراز نارضايتي از اين امر گفتند؛ «تماشاچي مذکور پس از بازجويي به پرداخت 20 هزار درهم امارات، معادل 6هزار دلار امريکايي به عنوان غرامت محکوم شد و در صورت تکرار اين اقدامات طي برگزاري مسابقات، متخلفان اينچنيني به اتهام تضعيف احساسات ملي امارات و تبليغ براي کشورهاي ديگر محکوم خواهند شد.» گويا در آيين نامه ليگ باشگاه هاي امارات آمده که برافراشته شدن پرچم هايي غير از پرچم امارات در مسابقات ليگ فوتبال امارات ممنوع است. اين در حالي است که چاپ تصوير بازيکنان ايراني در کنار پرچم کشور امارات در ليگ فوتبال اين کشور يکي از ابزار هاي تشويق لژيونر هاي ايراني است. به هر حال اين را هم بايد اضافه کرد که الان يازده بازيکن ايراني در ليگ امارات بازي مي کنند که آنها موفق شدند بالاي 25 درصد از گل هاي اين مسابقات را به ثمر برسانند. البته بايد صبر کرد و ديد که اين بي احترامي از سوي مقامات ليگ امارات با چه واکنشي از سوي سفارتخانه ايران در اين کشور همراه خواهد بود. آصفي سفير ايران در امارات چند سال پيش از اعضاي هيات رئيسه فدراسيون فوتبال ايران بود و با اين حساب قطعاً از اين اتفاق ساده نخواهد گذشت. اين اتفاق چند روز پيش در ليگ امارات افتاده و هنوز هم هيچ واکنشي را از سوي سفارت ايران در پي نداشته است.

ملاقات ميلان. تمام سپاهاني ها پيش از پرواز به ژاپن از تلاش براي تحقق اين آرزو حرف مي زدند. اينکه محرم نويدکيا مقابل آندره پيرلو قرار بگيرد و گنارو گتوزو براي مهار محمود کريمي به دردسر بيفتد.

اين آرزو اما فرجامي نداشت. تيمي که يک ماه قبل در سايتاما با دو گل سپاهان را مغلوب کرده و قهرمان ليگ قهرمانان آسيا شده بود، اين بار هم در يک چهارم نهايي باشگاه هاي جهان بهترين تيم ايران را شکست داد تا رويارويي سپاهان و ميلان منتفي شود.پيش از بازي اوراواردز - سپاهان لوکا بوناچيچ مدعي شده بود تيمش انتقام شکست در فينال ليگ قهرمانان را مي گيرد اما در جريان بازي همه چيز مثل رويارويي قبلي دو تيم پيش رفت.تماشاگران حاضر در ورزشگاه تويوتاناگويا در دقايق ابتدايي شاهد حملات نماينده ايران بودند و در دقيقه 28 «کبيربلو» مهاجم آفريقايي سپاهان مي توانست با گشودن دروازه خالي اوراوا ورزشگاه را ساکت کند اما او به توپ نرسيد و شش دقيقه بعد ناگايي مهاجم اوراوا گل اول بازي را به ثمر رساند.با آغاز نيمه دوم توجه کارگردان تلويزيوني مسابقه بيشتر معطوف ستاره هاي نيمکت نشين سپاهان بود و با تاکيد روي چهره محرم نويدکيا، کار سخت لوکا در غياب کاپيتان مصدومش را يادآوري مي کرد. بوناچيچ که استاد اتخاذ تصميم هاي عجيب و محيرالعقول در بازي هاي حساس است، در فينال ليگ قهرمانان محمود کريمي را روي نيمکت نشاند و اين بار هم چند بازيکن مطرح خود را در ترکيب اصلي قرار نداد تا شانس پيروزي تيمش را پايين بياورد. محمود کريمي که در نيمه اول روي نيمکت نشسته بود تا کبيربلو در ترکيب اصلي قرار بگيرد از ابتداي نيمه دوم وارد زمين شد و نمايش خوبي هم داشت.در دقيقه 54 واشنگتن همان بازيکني که بوناچيچ تاکيد کرده بود اگر او را به جاي کريمي داشت سپاهان را قهرمان آسيا مي کرد گل دوم اوراوا را به ثمر رساند و هادي عقيلي هم روي يک ارسال بلند در دقيقه 70 دروازه سپاهان را به اشتباه باز کرد تا 20 دقيقه پيش از پايان مسابقه، بازيکنان ميلان که از جايگاه ويژه جدال نمايندگان ژاپن و ايران را تماشا مي کردند حريف خود را بشناسند. البته 10 دقيقه پس از گل به خودي عقيلي، محمود کريمي دروازه اوراوا را باز کرد و در دقيقه 90 هم تير افقي دروازه نماينده ژاپن به لرزه درآمد اما در مجموع اوراوا بدون مشکل خاصي از سر سپاهان گذشت تا اين تيم با يک پيروزي و يک شکست که نتيجه هر دو بازي 3 بر يک بود به ايران برگردد.پس از پيروزي سپاهان مقابل ويتاکريونايتد نيوزيلند فدراسيون فوتبال داربي اصفهان را که قرار بود فردا برگزار شود به تعويق انداخته بود و اگر سپاهان ديروز هم موفق به شکست اوراوا مي شد و به نيمه نهايي جام باشگاه هاي جهان مي رسيد بايد پنجشنبه مقابل ميلان قرار مي گرفت که در آن صورت يکي ديگر از بازي هاي سپاهان در ليگ برتر هم به تعويق مي افتاد اما پيروزي نماينده ژاپن در بازي ديروز، حداقل براي ليگ برتر بد نشد چرا که فاصله تعداد بازي هاي سپاهان و ساير تيم هاي ليگ نگران کننده شده و با بازگشت سپاهان به ايران رقابت اين تيم با پرسپوليس در بالاي جدول به تدريج فرم عادي به خود خواهد گرفت. البته شکست سپاهان در بازي ديروز اين باشگاه را از پاداش يک ميليون دلاري محروم کرد. تمام تيم هاي حاضر در جام باشگاه هاي جهان در ابتداي مسابقات 500 هزار دلار از تويوتا اسپانسر تورنمنت دريافت کرده بودند و پيروزي سپاهان مقابل ويتاکريونايتد، پاداش نماينده ايران را به يک ميليون دلار رساند که اگر اوراوا هم به سپاهان مي باخت، جمع پاداش تيم لوکا بوناچيچ به دو ميليون دلار مي رسيد. به هر حال سپاهان امروز به ايران برمي گردد و بايد آرزوي نافرجام ملاقات ميلان را فراموش کند تا رقابت فشرده با پرسپوليس را در بالاي جدول ادامه دهد؛ رقابتي که روز هشت دي با رويارويي دو تيم در فولادشهر به اوج خواهد رسيد.

لوکا بوناچيچ بعد از ديدار امشب تيم هاي سپاهان و اوراواردز گفت؛ امشب تيم سپاهان بيمار بود. او که به همراه «هولگر اوسيک» سرمربي آلماني تيم فوتبال اوراواردز ژاپن بعد از شکست 3 بر يک سپاهان حرف مي زد، گفت؛ «در اين بازي سپاهان ديگري را شاهد بوديم. تيم هميشگي سپاهان امشب بيمار بود در حالي که اگر تيم از سلامت کافي برخوردار بود، سرنوشت مسابقه چيز ديگري بود. او تصديق کرد که اوراوا بازي به مراتب بهتري انجام داد. اوراوا تيم بسيار بهتري بود. آنها به مراتب بهتر بازي کردند و کاملاً طبيعي است که آنها پيروز شدند نه ما. » اوسيک نيز گفت؛ «بازي خوبي انجام داديم و در ديداري که تکرار فينال جام قهرمانان باشگاه هاي آسيا بود، انگيزه بسيار زيادي داشتيم. منتظر ديدار بعدي خود هستيم و تمام تلاشمان را به کار خواهيم بست. تيم اوراوا با وجود اينکه قهرماني در ليگ دسته اول باشگاه هاي ژاپن را از دست داد اما با نيروي تازه و آماده در ديدار امشب برابر سپاهان حضور يافت و به خوبي توانست توپ را در زمين به گردش درآورد.»

صفايي فراهاني فعلاً روي دور تکذيب حرف هايي است که در يک ماه گذشته زده. پس از پايان ملاقات اعضاي کميته انتقالي وقتي خبرنگاري به او يادآوري کرد که يک ماه پيش گفته بود «حتي رئيس سازمان تربيت بدني که در کشورهاي ديگر وزير ورزش به حساب مي آيد هم مي تواند در انتخابات فدراسيون فوتبال شرکت کند»، صفايي گفت؛ «من نگفتم وزير ورزش. شايد هم اشتباه گفته باشم. بحث اين است که وزير هر کشور غير از وزير ورزش مي تواند رئيس فدراسيون فوتبال شود وگرنه فيفا فشار مي آورد که سياستگذار ورزش کشوري نمي تواند در انتخابات فدراسيون فوتبال شرکت کند.» البته بحث خبرنگاران با صفايي فراهاني با اين جملات به پايان نرسيد. يکي از خبرنگاران مصاحبه شهريورماه صفايي را رو کرد که در آن رئيس کميته انتقالي به صراحت اعتراف کرده بود؛ «حضور محمد علي آبادي در انتخابات فدراسيون فوتبال هيچ منع قانوني ندارد.» وقتي صفايي با اين قضيه روبه رو شد، گفت؛ «شايد اين ايراد به من وارد باشد.» به هر حال هنوز هم صفايي فراهاني و ديگر اعضاي کميته انتقالي فدراسيون فوتبال بابت تعويق انتخابات هيچ استدلالي را رو نکردند. با اينکه بحث کلي مخالفت فيفا با حضور محمد علي آبادي در انتخابات پيش کشيده شده اما هنوز کسي نمي داند طبق کدام بند از اساس نامه فدراسيون فوتبال، فيفا با اين حضور مخالفت کرده. البته صفايي اعتراف مي کند که انتشار خبر در رسانه هاي داخلي به ضرر کميته انتقالي تمام شده؛ «مقامات فيفا و AFC از روي سايت هاي خبري ايران متوجه اتفاقات شدند. به طور مثال زمان استعفاي محمد دادکان از رياست فدراسيون فوتبال فيفا از روي سايت خبري ايرنا متوجه قضيه شد و زمان ثبت نام علي آبادي در انتخابات فدراسيون فوتبال ايران هم خبري که روي سايت ايسنا رفته بود مقامات فيفا را از اين اتفاق مطلع مي کند.» البته صفايي فراهاني هنوز هم ادعا مي کند؛ «هيچ چيز را از رسانه ها پنهان نکردم. شايد چيزهايي باشد که به خاطر صلاح فوتبال نگفته باشم من هيچ وقت دروغ نگفتم.» با اين حساب احتمالاً علت تعويق انتخابات فدراسيون فوتبال که از سوي صفايي فراهاني مخفي نگه داشته شده است، مصداق همين باشد. گويا اين بحث به مصلحت فوتبال نيست که صفايي فراهاني اينطور از توضيح دادن درباره آن طفره مي رود. صفايي هرگونه مهلت 48 ساعته AFC و FIFA به کميته انتقالي ايران را هم تکذيب مي کند و البته در پايان مي گويد؛ «فيفا نه با اساسنامه فدراسيون فوتبال مشکل دارد و نه با شخص علي آبادي. آنها تنها مي گويند سياستگذار ورزش ايران نمي تواند رئيس فدراسيون فوتبال هم شود.»

دو شب پيش وقتي يکي از خبرنگاران پس از پايان ملاقات اعضاي کميته انتقالي در اتاق رياست فدراسيون به صفايي فراهاني بند کرد تا نام گزينه هاي سرمربيگري تيم ملي را از زير زبان او بيرون بکشد، صفايي بالاخره فاش کرد که «گوليت، کومان و تروسيه» نامزدهاي سرمربيگري تيم ملي هستند اما اين موضوع در وضعي فاش شد که رونالد کومان الان يک ماهي است که سرمربي تيم والنسياي اسپانياست و اينکه چطور نام او در بين گزينه هاي صفايي بوده، براي کسي روشن نشد. البته اين را هم بايد اضافه کرد که فيليپ تروسيه روز گذشته در يک گفت وگو فاش کرده بود؛ «سه شنبه در مذاکره با نمايندگان فدراسيون فوتبال ايران روي سرمربيگري تيم ملي ايران بحث مي کند.» تروسيه حتي محل اين ملاقات را هم افشا مي کند که در ابوظبي است و البته اضافه مي کند؛ «فعلاً پيشنهادهاي زيادي از آسيا و آفريقا دارم و مي خواهم بهترين تيم را انتخاب کنم.» البته اين در وضعي است که روز گذشته صفايي فراهاني گفت؛ «دو گزينه از اروپا و امريکاي جنوبي نامزدهاي نهايي سرمربيگري تيم ملي هستند.»

ليورپولي ها در دور رفت ليگ قهرمانان آنقدر خراب کردند که هر سه مسابقه دور برگشت نايب قهرمان فصل گذشته تبديل به جدال مرگ و زندگي شد. ليورپول در دو فينال اول مقابل بشيکتاش و پورتو پيروز شد و امشب بايد در شبي به ياد ماندني مقابل مارسي قرار بگيرد. مردان رافا بنيتس در آنفيلد 8 گل به بشيکتاش زدند و در همين ورزشگاه پورتو را هم چهار بر يک شکست دادند. اما اين بار بايد در «ولودروم» مارسي را ببرند تا به دور حذفي ليگ قهرمانان برسند؛ پروژه يي سخت که چشم تمام اروپا را به فرانسه دوخته است. پورتو، مارسي و ليورپول هر سه شانس صعود به دور بعد را دارند اما ليورپول تنها در صورت پيروزي در فرانسه صعود خواهد کرد. اين بازي ساعت 15/23 به وقت تهران آغاز مي شود و شبکه 3 به طور زنده آن را پخش خواهد کرد. مشکل ديگر رافا بنيتس اين است که يکشنبه آينده بايد در حساس ترين بازي دور رفت ليگ جزيره به مصاف منچستريونايتد برود. سر الکس فرگوسن که تيمش از پنج بازي ليگ قهرمانان 15 امتياز به دست آورده و بهترين نتايج را در ميان 32 تيم حاضر در اين مسابقات گرفته، فرداشب در بازي با رم به اکثر مردان اصلي خود استراحت مي دهد تا براي بازي پرفشار آنفيلد آماده باشند اما بنيتس مجبور است با تمام قوا ليورپول را به مصاف مارسي بفرستد. در يکي ديگر از بازي هاي مهم امشب رئال مادريد به مصاف لاتزيو مي رود. رئال صعود خود را به دور دوم قطعي کرده اما لاتزيو و وردربرمن براي ديگر سهميه صعود اين گروه رقابت سختي دارند. برمن هم البته در يونان کار سختي مقابل المپياکوس خواهد داشت. احتمالاً بازي رئال - لاتزيو هم با تاخير روي آنتن شبکه 3 خواهد رفت. امشب چلسي در استمفورد بريج ميزبان والنسيا است. چلسي صعودش را قطعي کرده و از آنجا که يکشنبه آينده بايد در ليگ برتر با آرسنال بازي کند، به احتمال زياد آورام گرانت مثل فرگوسن به تعدادي از بازيکنان اصلي خود استراحت خواهد داد. در بازي ديگر اين گروه شالکه هم در گلزن کرشن مقابل روزنبرگ قرار مي گيرد که در صورت پيروزي ممکن است به يک هشتم نهايي صعود کند.

پس از اينکه بسکتبال با قهرماني در مسابقات قهرماني آسيا اولين ورزش تيمي ايران لقب گرفت که به مسابقات المپيک راه پيدا کرده، حالا نوبت به تيم ملي واليبال رسيده که پس از کسب مقام پنجم در مسابقات قهرماني آسيا به تورنمنت انتخابي المپيک صعود کرد؛ مسابقاتي که در ارديبهشت سال 87 آغاز خواهد شد. روز گذشته سايت رسمي فدراسيون جهاني واليبال فرمت برگزاري مسابقات انتخابي را منتشر کرد. در اين فرمت تيم ملي واليبال ايران براي صعود به المپيک بايد در کنار استراليا، ژاپن، تايلند، کره جنوبي و سه تيم ديگري که در بهمن ماه 86 قرعه کشي مي شوند سال آينده در ارديبهشت ماه در يک گروه با هم بازي کنند تا دست آخر تيم قهرمان اين تورنمنت به المپيک 2008 پکن صعود کند. به هرحال فعلاً که چين به عنوان ميزبان مسابقات المپيک 2008 و برزيل، روسيه و بلغارستان به عنوان سه تيم برتر مسابقات جام جهاني واليبال در سال 2007 چهار تيمي هستند که حضورشان در المپيک 2008 قطعي است. البته تيم هاي دوم و سوم مسابقات انتخابي آسيا هم شانس حضور در مسابقات المپيک را دارند اما به شرط اينکه پس از پايان مسابقات انتخابي آسيا، قرعه کشي شوند تا طبق قرعه در يکي از سه تورنمنت آلمان، پرتغال و ژاپن حضور پيدا کنند. سه تيم برتر اين تورنمنت ها هم مي توانند به المپيک 2008 صعود کنند. البته فعلاً که خبري از فعاليت تيم ملي واليبال نيست و گائيچ سرمربي تيم ملي واليبال با تماشاي مسابقات ليگ برتر واليبال ايران خودش را سرگرم مي کند. او البته در هر ماه يک ليست از واليباليست هاي برتر ايران را منتشر مي کند و چند روزي را با آنها در سالن واليبال مجموعه ورزشي آزادي مي گذراند. به هرحال واليبال ايران با سرمربيگري گائيچ هنوز به توفيق خاصي دست نيافته. پس از اينکه گائيچ از سوي فدراسيون واليبال ايران يکي از پنج مربي برتر واليبال در دنيا لقب گرفت، در مسابقات قهرماني آسيا همراه ايران از صعود به جمع چهار تيم برتر جام باز ماند و به مقام پنجم رسيد و با اين حساب مسابقات انتخابي المپيک پکن فرصت مناسبي براي اوست تا لياقت خودش را به همه ثابت کند.

behnammoazen.com

ده روز بعد از صعود قله يي که در طول مسير صعود اورست ناظر کوهنوردان است سعيد طوسي اولين ايراني (مقيم امريکا) صعودکننده به اين قله در جلسه چهارشنبه هفته گذشته انجمن کوهنوردان ايران به همراه خانواده اش حضور يافت و گزارش صعودش را با نمايش عکس و فيلم ارائه مي دهد.

سرپرست و مسوول فني تيم مجيد طوسي برادر سعيد است و يک شرپا (باربر محلي) به نام نيما شرپا که چهار بار قله اورست را صعود کرده ولي براي اولين بار آماد ابلام را صعود مي کند همراه تيم است.

قله آماد ابلام با ارتفاع کمتر از هفت هزار متر (6856) يکي از زيباترين و در عين حال سخت ترين قله هاي هيماليا است. تصوير زيبا و خشن آماد ابلام منظره يي بي نظير را خلق کرده که تقريباً همه صعود کنندگان اورست را به گرفتن عکسي يادگاري دعوت مي کند.

اولين صعود به سرپرستي «سر ادموند هيلاري، اولين صعودکننده قله اورست» در سال 1961 انجام شده.

هيلاري ابتدا معتقد بود صعود آماد ابلام غيرممکن است ولي بعد از کارگزاري 500 متر طناب ثابت توسط تيم چهار نفره اش در خط الرأس اين قله، صعود آن را بسيار مشکل خواند.

بنا به اعتقاد محلي ها و ساکنان روستاهاي اطراف کوه هاي هيماليا نقش زن را دارند، شايد يک دليل آن سختکوشي زنان آن منطقه است که اورست «ساگاراماتا» به معناي مادر همه درياها و «آماد ابلام» به معناي مادري با يک گردنبند است.

بهترين فصل صعود آماد ابلام اواخر تابستان تا اواسط پاييز است، به دليل شيب بسيار زياد و بهمن گير بودن مسير صعود بايد دقت زيادي در انتخاب زمان صعود شود.

ابتداي مسير با مسير قله اورست مشترک است، يعني بعد از کاتماندو به فرودگاه روستاي لوکلا و سپس نامچه بازار در ارتفاع 3900 متري و راهپيمايي تا تانگوچه در ارتفاع 4100 متري ادامه پيدا مي کند.

حمل بار به وسيله حيواني به نام ياک انجام مي شود که نوعي گاوميش است با شاخ هايي بلند و بي شباهت به گوزن هم نيست. مسير تا کمپ اول که در ارتفاع 5500 متري قرار دارد مسيري نه چندان دشوار است و در هوايي آفتابي ولي با وزش بسيار شديد باد طي مي شود. يالي تيغه يي که ارتفاع چنداني نمي گيرد کوهنورد را به ارتفاع 5720 متري يعني کمپ دوم مي برد، جايي که به علت کم بودن جاي مسطح بين تيغه هاي يال براي چادر زدن تيم ها را وادار به هماهنگي قبلي مي کند تا تيم هاي صعودکننده با نبودن جا براي برپايي کمپ روبه رو نشوند.

سعيد طوسي با هماهنگي تيم امريکايي که شرپاهايشان کمپ دوم خود را آماده کرده بودند ولي هنوز صعود را شروع نکرده بودند به مدت سه شب از چادرهاي اين تيم استفاده کردند و فردايي که مشکل ترين قسمت صعود بود را آغاز کردند، شيب بسيار تند 65 تا 70درجه، يخچال هايي که هر لحظه آماده ريختن بهمن هستند و کار ترکيبي سنگ و يخ نوردي در ارتفاع 6 هزار متري.

برج سفيد تنوره يي با ارتفاع حدود 200 متر و شيب 80 تا 90 درجه که بعد از کمپ دوم در تاريکي شب صعود مي شود و برج زرد ديواره 50 متري ديگري است که به گفته سعيد طوسي خطرناک ترين بخش هاي مسير هستند. از کمپ دوم تا قله در بهترين حالت 10 ساعت طول مي کشد که بعضي از تيم ها در بين اين مسير يک کمپ ديگر در نزديک جايي که يخچال آويزان ناميده مي شود هم مي زنند که در اين صورت فشار صعود و حرکت در شب کمتر مي شود. بالاخره در ظهر روز هفتم آبان ماه در هوايي صاف ولي همراه وزش شديد باد قله آماد ابلام با قدم هاي سعيد طوسي و شرپا نيما به لرزه درآمد.

طبق برنامه ريزي قبلي 30 روز زمان براي صعود در نظر گرفته شده بود که به دليل صرف نظر از کمپ دوم و هواي نسبتاً مناسب، برنامه 9 روز زودتر به پايان رسيد.

عباس محمدي

-سعيد طوسي متولد سال 1338 تهران، کوهنوردي را هنگامي که پانزده سال بيش نداشت از کوه هاي شمال تهران ابتدا به اتفاق برادرش مجيد طوسي و سپس با گروه کوهنوردي آرش شروع کرده و سال هاي بعد از آن هم در برنامه هاي صعود به قله هاي دماوند، علم کوه، سبلان، دنا، خلنو، جانستون و... شرکت داشته و همچنين در چند مسير مختلف از طريق کوه هاي البرز مرکزي به شمال ايران راهپيمايي کرده است.

-سال 1361 جهت ادامه تحصيل عازم امريکا شد و دوره مهندسي کامپيوتر را با موفقيت به پايان رساند. در مدت تحصيل به علت گرفتاري هاي درسي و کار، حدود 8 سال در برنامه هاي کوهنوردي او وقفه ايجاد شد.

-سال 1373 پس از صعود به قله Mt.Rainier در غرب امريکا، مرحله تازه يي در زندگي ورزشي او آغاز مي شود و همان هنگام بود که روياي ديرينه او براي صعود به «اورست» به واقعيت نزديک تر مي شد.

-از سال 1374 براي تحقق صعود «اورست» تصميم مي گيرد تمرين هاي بيشتري را برنامه ريزي کند. در اين راستا در سال 1375 به آرژانتين سفر کرد و به عنوان اولين ايراني قله «آکانکاگوا» بلندترين قله نيمکره جنوبي را با موفقيت صعود کرد و تابستان همان سال ضمن سفر به ايران به اتفاق دوستان قديم، قله هاي سبلان، دنا، دماوند و علم کوه را صعود کرد. پاييز همان سال به قله «مون بلان» صعود و در بازگشت به علت شرايط جوي بد و گذراندن دو شب در غار برفي، در عمليات نجات سه نفر از کوهنوردان شرکت فعال داشت.

-سال 1376 صعودهايي را در آلاسکا انجام داد و در همان سال براي آمادگي بدني صعود «اورست» مسير 45 کيلومتري را در منطقه آلاسکا، ضمن 22 ساعت راهپيمايي پيوسته در ارتفاع 4هزار متري، به تنهايي پيمود.

-سال 1377 براي شناسايي منطقه «اورست» عازم منطقه شد و ضمن دستيابي به کمپ پايه «اورست»، توانست به سه قله 6هزار متري صعود انفرادي انجام دهد و در انتها سال 1378 براي صعود «اورست» اعلام آمادگي کرد و سرانجام ساعت ده و نيم بامداد دوم خرداد 1379 صعود انفرادي به قله «اورست» را با نامگذاري اين صعود به نام «صعود همبستگي» با موفقيت به انجام رساند.

-راهپيمايي در منطقه «کاراکورام» پاکستان به سمت کمپ پايه K2 و صعود به کمپ شماره يک K2 در تابستان 1380 و راهپيمايي مدار آناپورنا در منطقه هيماليا در پاييز سال 1382 از برنامه هاي انجام شده توسط سعيد طوسي است.

-تابستان 1384 جهت آمادگي بدني صعود به قله ماترهورن، به صورت انفرادي به قله «مون بلان» صعود کرده و چند روز پس از آن به همراه سه نفر از ايرانيان مقيم اروپا و با قبول سرپرستي تيم، موفق به صعود فني قله ماترهورن شد. در اين صعود هنگام بازگشت از قله در عمليات نجات پنج نفر صعودکننده که در 70 متري زير پناهگاه 4 هزار متري در شرايط نامساعد جوي گرفتار شده بودند، سرپرستي عمليات امداد را به عهده گرفت و با موفقيت عمليات امداد را به پايان رساند.

-به دنبال انديشه طولاني صعود به قله «آماد ابلام» با ارتفاع 6856 متر، که يکي از زيباترين غول هاي منطقه هيماليا است و انديشه صعود آن که از زمان صعود اورست در ذهن سعيد شکل گرفته بود، نهايتاً ساعت دوازده و نيم بعدازظهر هفتم آبان ماه 1386 موفق شد بر فراز قله زيباي «آماد ابلام» بايستد.

حديث علمي

بعد از سه سال نابساماني بالاخره ديروز فردي از فدراسيون کوهنوردي مقابل اهالي رسانه نشست که عنوان «رئيس» را يدک مي کشيد. محمود شعاعي که سابقه دبيري فدراسيون را هم در کارنامه خود دارد، هفتم آذرماه به سريال تکراري تعويض سرپرست هاي فدراسيون کوهنوردي پايان داد و با کسب 38 راي از جمع 41 راي مجمع، قرار است مجموعه نه چندان همدل کوهنوردي را جلو ببرد.

فدراسيون کوهنوردي که از اين به بعد با نام فدراسيون کوهنوردي و صعودهاي ورزشي شناخته مي شود، بعد از رياست 17 ساله «آقاجاني»، از سه سال پيش و با پايان مدت رسمي رياست او بدون رئيس فعاليت مي کرد. اگرچه آقاجاني با پايان مدت رياستش هم تحت عنوان سرپرست همه کاره فدراسيون بود اما خيلي زود اختلافات بين او و سازمان بالا گرفت و به رغم اصرار آقاجاني مبني بر برگزاري مجمع عمومي براي انتخاب رئيس جديد، سازمان با اين مساله مخالف بود و سرانجام اين اختلاف نظر هم چيزي نبود جز برکناري آقاجاني، اما سرپرست جديد و مورد حمايت سازمان تربيت بدني يعني «هوايي» هم در اين فدراسيون دوام نياورد و بعد از روبه رو شدن با مخالفت گسترده جامعه کوهنوردي جاي خود را به محمود شعاعي داد تا دبير سابق فدراسيون با خوش اقبالي بين ديگر سرپرستان، بالاخره مجمع را تشکيل دهد و روي صندلي رياست بنشيند.

شعاعي در اين باره گفت؛«اواخر تير ماه با من در اين باره صحبت کردند و من هم قول دادم شرايط را براي برگزاري انتخابات سالم فراهم کنم.»

در اولين اقدام ابتکاري شعاعي و گروهش سه نماينده ورزشکاران، دو نماينده گروه هاي کوهنوردي و دو نماينده مربيان و داوران را با برگزاري انتخابات استاني و يک انتخابات نهايي انتخاب کردند و نهايتاً در مجمعي که با سه سال تاخير برگزار شد، در شرايطي که نمايندگان سه استان به همراه نماينده دانشجويان غايب بودند، شعاعي پنج رقيب ديگرش را کنار زد تا بعد از دبيري و سرپرستي حالا حضور در پست رياست را هم تجربه کند. او از شرايط نابساماني مي گويد که در بدو قبول سرپرستي فدراسيون با آن روبه رو شده بود؛«مکاتبات بي پاسخ مانده بود، کلاس ها برگزار شده بود اما حکمي صادر نشده بود. شيوه مديريت طوري بود که افراد پيشکسوت و دلسوز منزوي شده بودند و به شکايات مختلف بخش بازرسي فدراسيون هم رسيدگي نشده بود.»

البته شعاعي معتقد است تمام اين مشکلات از آن ناشي مي شد که مديران قبلي زمان کافي براي رسيدگي به امور فدراسيون را نداشته اند، اما موضوع بدهي هاي ميليوني بحث ديگري است که قطعاً کمبود وقت نمي تواند دليل آن باشد. شعاعي که بارها در طول مصاحبه هاي قبلي اش به يک بدهي 116 ميليوني اشاره کرده بود، اين بار مي گويد؛«هدف من از بيان اين مشکل مظلوم نمايي نيست. فدراسيون در حالي اين ميزان بدهي به وجود آورده که کل بودجه اش 150 ميليون تومان بوده است. اسناد و مدارک اين بدهي موجود است و تمام اين مبلغ بابت اردوها، مسابقات و قرارداد مربيان و عوامل تيم ها است. بخش اندکي از اين بدهي مربوط به هزينه هاي هتل و رستوران است و بخش عمده آن مطالبات افراد براي حق الزحمه است.»

به گفته شعاعي تمام اين بدهي مربوط به يک سال گذشته است چرا که در اين مدت چندين اردوي ناپيوسته سنگ نوردي و هيماليانوردي برگزار شده که هرکدام به طور متوسط 4 الي 5 ميليون تومان هزينه در بر دارد. البته قرار است سازمان تربيت بدني اين مبلغ را به تدريج بپردازد اما مشکل فدراسيون تنها به اين بخش منتهي نمي شود. يک بدهي 26 هزار دلاري هم وجود دارد که در پي اعزام تابستان گذشته به پاکستان به وجود آمده تا جايي که تجهيزات و وسايل تيم ايران را در پاکستان گرو نگه داشته اند تا اين مبلغ پرداخت شود، شعاعي مي گويد؛ «هفته بعد اين پول را مي دهيم و وسايل را مي گيريم.»

هيماليانوردي فعلاً تعطيل

«سال آينده صعود 8 هزار متري نداريم.» شعاعي که معتقد است با انجام هشت صعود در سال هاي گذشته فعلاً عطش هيماليانوردي برطرف شده است، با اعلام اين تصميم فدراسيون ادامه مي دهد؛ «البته اين تصميمي است که در مورد تيم ملي گرفته ايم. حالا ديگر طلسم شکسته شده و راه باز است. سياست ما اين است که اگر گروه هايي از استان ها تمايل به صعود داشتند، حمايتشان کنيم. با اين روش آنها هم مي توانند با سختي هاي صعود هاي هشت هزار متري آشنا شوند.» شعاعي يادآوري مي کند هنوز براي بسياري از گروه هاي کوهنوردي صعود به دماوند و زردکوه هم آرزويي دست نيافتني است. با اين حال به نظر مي رسد فدراسيون کوهنوردي تمايل دارد انرژي اش را صرف راه اندازي و آموزش در بخش هاي ديگر مانند برف و يخ، امداد و نجات، اسکي کوهستان و غارنوردي کند.

هشدارها را جدي بگيريد

از شعاعي در مورد امنيت کوهستان مي پرسند و او بعد از توضيح در مورد مرمت مسيرهاي کوهپيمايي تاکيد مي کند بسياري از حوادثي که براي کوهنوردان پيش مي آيد از کنترل مسوولان خارج است و درواقع اين کوهنوردان هستند که با بي توجهي به هشدارها خود را در معرض خطر مرگ قرار مي دهند. رئيس فدراسيون کوهنوردي مي گويد؛ «چاره کار فقط فرهنگ سازي است. بارها گفته شده تا 48 ساعت بعد از بارش، خطر ريزش بهمن وجود دارد اما هستند کوهنورداني که حتي به هشدارهاي مسوولان امداد توجه نمي کنند و ما فقط مي توانيم به آنها توصيه کنيم به تنهايي راهي کوه نشوند.»

ماکائو، تجربه يي تلخ

با گذشت چندي از بازگشت کاروان ايران از بازي هاي داخل سالن آسيا، هنوز دليل ناکامي تيم سنگ نوردي جالب به نظر مي رسد به ويژه آنکه دبير فدراسيون کوهنوردي ادعا مي کند اين ناکامي کاملاً طبيعي و قابل پيش بيني بود. افلاکي نه تنها لغو اردوهاي داخلي و خارجي را در عدم آمادگي سنگ نوردان موثر مي داند بلکه به مورد ديگري هم اشاره مي کند که جالب به نظر مي رسد؛ «مدت هاست ديواره و گيره هاي سنگ نوردي تغيير کرده و مسوولان قبلي با وجود آنکه از اين مساله اطلاع داشتند هيچ اقدامي نکردند. ورزشکاران ما در ماکائو ناگهان با گيره هايي روبه رو شدند که تا به حال نديده بودند و ما تنها به دليل يک هزينه 10 تا 15 ميليون توماني بازي هاي داخل سالن را از دست داديم.» او ادامه مي دهد؛ «وقتي آقايان به فکر تامين امکانات اوليه نبودند ديگر صحبت از قول و قرارها براي استخدام مربي و طراح خارجي بي مورد است.»

اما به هرحال تمام اين مشکلات و گله مندي ها مربوط به سال هايي است که فدراسيون کوهنوردي در غياب رئيس و بدون نگراني از نظارت بر عملکردش پيش مي رود اما حالا شعاعي نويد روزهاي خوبي را مي دهد که کوهنوردي از رخوت خارج شود و نفس بکشد.