مسلماً حدس زدن تيتر يک اين هفته فوتبال اسپانيا جايزه نخواهد داشت. يکي از تاثيرات مستقيم «ال کلاسيکو» بر صفحات روزنامه ها همين مقدمه چيني ها و آب و تاب هاي قبل و بعد از بازي بارسلونا و رئال مادريد است. آخرين بازي دو تيم در نوکمپ يا همان آخرين بازي، يک تريلر جذاب شش گله با حضور مسي، رونالدينيو، نيستلروي و رائول بود که حالا طرف آبي و اناري نبرد هميشگي سوپراستارهاي ال کلاسيکو ظاهراً خالي است. نزديکي اين بازي به کريسمس ابعاد رواني و اجتماعي آن را دو چندان کرده است، اما هنوز مهمترين بعد ال کلاسيکو تقابل کاتالونيا و مادريد است؛ مساله يي که حتي از رقابت نزديک شاگردان شوستر و رايکارد در صدر جدول لاليگا هم حياتي تر است. بارسا بدون هفت ستاره خود بازي را آغاز خواهد کرد، مگر اينکه بازگشت شاه آنري به معناي برآورده شدن آرزوي مرد فرانسوي يعني چشيدن طعم ال کلاسيکو باشد. وسوسه يي که شايد مهمترين انگيزه آنري براي سفر از تاج و تخت خود در جزيره به مهد سلطنت شيران يعني کاتالونيا بوده باشد. با اين حال اصلاً بعيد نيست اگر آنري هم مثل رونالدينيو نخستين ال کلاسيکو خود پس از پيوستن به بارسا را از دست بدهد. مانور رسانه يي وسيع پيش از اين مسابقه که نخستين فرصت انتقام ستاني رايکارد از شوستر محسوب مي شود بيشتر روي عدم حضور ليونل مسي، شاه مهره آبي واناري ها در چهار داربي گذشته، بوده است که در آخرين لحظات مصدوميت گوتي کفه بدشانسي ها را کمي متوازن کرد؛ اما هنوز در اين زمينه بارسلونا با فاصله از رقيب خود پيش (يا اگر بهتر بگوييم عقب) است. بدون مسي و تورام مصدوم و با نيمکت نشيني دکو، رونالدينيو، زامبروتا و شايد آنري از آغاز مسابقه، رايکارد واقعاً هيچ اميدي ندارد جز اينکه به ظهور دوباره اتوئو دل خوش کند.
پديده کامروني هفده ساله چند سال قبل رئال، از وقتي پايش را از برنابئو بيرون گذاشته در مايورکا و بارسا قاتل شماره يک مادريدي ها نام گرفته و تحت تعقيب است. البته اگر مدافعان رئال به گرد پاي او برسند که هفته پيش با دو گل به موقع پيروزي بارسا در زمين والنسيا را رقم زد. به جرأت مي توان گفت حتي اگر آنري برسد و رونالدينيو و دکو از نيمه دوم به زمين بيايند، باز هم اتوئو شانس اول و آخر رايکارد براي گرفتن انتقام شکست هاي تلخ فصل قبل مقابل رئال کاپلو و مربي سابق ختافه خواهد بود.
بارسا در 24 سال اخير تنها دوبار در خانه مقابل سپيدهاي پايتخت شکست خورده است و اين مسابقه مي تواند در آستانه تحويل سال به مثابه تحويل قدرت در لاليگا باشد.
پيش بيني هاي بزرگ و کوچک؛
روزنامه ورزشي آاس چاپ مادريد پيش از ديدار رفت داربي ال کلاسيکو در فصل 2008- 2007 لاليگا سراغ چهره هاي مطرح در اسپانيا رفته و از آنها خواسته بازي يکشنبه را پيش بيني کنند؛
- هريستو استويچکوف (اسطوره بلغاري سابق بارسا)؛ پيروزي بارسا
- خاوير ايرورتا(سرمربي اسبق دپورتيوو لاکرونيا و بتيس)؛ دو بر يک به سود بارسا
- فرناندو ورداسکو(تنيسور)؛ 3 بر 2 به سود رئال
- روبرتو هراس(قهرمان دوچرخه سواري)؛ سه بر صفر به سود بارسا
- آلوارو بنيتو(فوتباليست سابق و خواننده)؛ دو بر يک به سود رئال
- مونو بورگوس(دروازه بان آرژانتيني سابق اتلتيکو مادريد و خواننده)؛ دو بر يک به سود بارسا
- خوان کروس(روزنامه نگار سياسي اسپانيايي)؛ 5 بر يک به سود بارسا
- دني گوسمان(هنرپيشه)؛ دو بر يک به سود بارسا
- رافائل گورديو(فوتباليست سابق)؛ يک بر صفر به سود رئال
بد نيست بدانيد نخست وزير چپگراي اسپانيا «ساپاته رو» طرفدار پر و پا قرص بارسلونا و معاون اول دولت اين کشور هوادار دوآتشه رئال مادريد هستند و پيش از هر ال کلاسيکو به طور نمادين روي تيم محبوب خود شرط بندي مي کنند.
آرتور جرج در فاصله بيست و چهار ساعت مانده به جلسه مهم امروز کميته انتقالي جدي ترين گزينه سرمربيگري تيم ملي است. جرج شصت و يک ساله، پنج سال است که در هيچ تيمي مربيگري نکرده و آخرين پيشنهادي که به او شده مديريت فني يک تيم دسته دومي ليگ فرانسه است، پس با اين کارنامه بايد خسته نباشيد بلندي به اعضاي کميته انتقالي گفت که پس از سه ماه امروز و فردا کردن ها و گفت وگوها با مربيان مختلف به گزينه يي رسيده اند به نام آرتور جرج، با اين انتخاب، پروژه شاهکارهاي کميته انتقالي تکميل مي شود. محمد خبيري يکي از اعضاي کميته انتقالي در برنامه جمعه شب ورزش از نگاه دو شانس آرتور جرج را براي رسيدن به تيم ملي بيش از ژاک سانتيني دانست اما ديروز صفايي فراهاني اعلام اسم اين دو گزينه براي تيم ملي را «خيال پردازي» ارزيابي کرد. با اين وجود علاقه مندي نمايندگان سازمان تربيت بدني به جرج و همسو شدن خبيري با آنها و همچنين فعاليت هاي يک کارگزار فيفا که اخيراً با شکايت دو بازيکن سنگالي به فيفا مدرک کارگزاري اش مورد تهديد قرار گرفته سبب شده که مربي پا به سن گذاشته پرتغالي به مهم ترين گزينه سرمربيگري تيم ملي تبديل شود. البته يکي از مقام هاي اجرايي فدراسيون فوتبال هم براي تسهيل در حضور جرج در تيم ملي ايران اقداماتي را انجام داده است. عمو سبيلوي پرتغالي که هيچ نقطه برجسته و روشني در کارنامه خود ندارد، از سال 2002 با دنياي مربيگري خداحافظي کرده و سال هاي بازنشستگي را در کنار خانواده سپري مي کند. البته خداحافظي موقتي جرج با مربيگري نه به دليل خواست او بلکه به دليل بي رغبتي تيم هاي مختلف براي جذب اين مربي اخمو است. جرج در ابتداي حضورش در دنياي مربيگري در تيم هاي ويتوريو گيمارش، بلنزه و پورتو پرتغال مربيگري کرد و پس از آن به تيم ماترا ريسينگ فرانسه رفت اما نتايج ضعيفي که با اين تيم گرفت باعث شد که از اين تيم اخراج شود. با اين حال پس از دو سال جرج بار ديگر به پاري سن ژرمن فرانسه رفت اما در آنجا هم نتايج خوبي نگرفت. هدايت تيم ملي سوئيس در جام ملت هاي 1996 و ناکامي با اين تيم خانه نشيني جرج را به همراه داشت. او پس از آن به دليل رابطه خوبي که با رئيس وقت فدراسيون فوتبال پرتغال داشت، سرمربي تيم ملي پرتغال شد. او نتوانست تيم ملي پرتغال را که از نسل طلايي فوتبال اين کشور تشکيل مي شد به جام جهاني 1998 ببرد. پس از اين شاهکار، جرج به ويتس آرنهم هلند رفت و پس از همکاري کوتاهي با اين تيم به پاري سن ژرمن برگشت. ناکامي چيزي بود که او در اين سال ها با آن خو گرفته بود و همين مساله باعث شد که او از فوتبال اروپا دل بکند و راهي آسيا شود. کسب مقام سومي در ليگ عربستان، بزرگ ترين افتخار آرتور جرج در مدت بيست و هشت سال مربيگري او است. با وجود اين کارنامه، اعضاي کميته انتقالي به چه دليل بر سر اسم جرج به جمع بندي رسيده اند، چيزي است که مشخص نيست.
در فوتبال امروز بعضي قرعه کشي ها و برنامه ريزي ها کاملاً تصادفي هستند. از جمله آنها تعيين تاريخ نخستين ال کلاسيکوي 2008- 2007 درست مقارن با هفتادمين سالگرد انتشار روزنامه مارکا پرتيراژترين و پرنفوذترين روزنامه ورزشي اسپانيا و اروپا بود. مسلماً مسوولان LFP(ليگ حرفه يي اسپانيا) وقتي تابستان گذشته برنامه اين فصل لاليگا را مي چيدند اصلاً حواس شان به اين موضوع نبوده که ديدار رفت بارسلونا- رئال درست 48 ساعت پس از روز 21 دسامبر برگزار مي شود. هفتاد سال پيش در چنين روزي يک روزنامه ورزشي نيم قطع در آخرين روزهاي جنگ داخلي اسپانيا در مادريد و ديگر مناطق تحت تصرف طرفداران فرانکو منتشر شد که روي جلد رنگي آن يک ورزشکار با دست راست خود به ديکتاتور آينده اسپانيا سلام مي داد. مارکا از آن روز تا به حال پيوند خود را با حکومت مرکزي اسپانيا و سمبل آن، رئال مادريد، حفظ کرده است. البته در سال هاي اخير پس از قوت گرفتن جمهوري فدرال در اين کشور دموکراسي در فوتبال هم برقرار شده و مارکا در حاشيه حمايت از رئال مادريد به فوتبال ساير مناطق حاشيه يي هم توجه نشان مي دهد تا بازار آنها را نيز به تصرف خود درآورد. همانند رئال که سال ها است سفير فوتبال اسپانيا محسوب مي شود مارکا هم در سال هاي اخير، به خصوص پس از عصر موسوم به کهکشان ها که با مهاجرت ستاره هاي بزرگ فرانسوي و انگليسي به سانتياگو برنابئو همراه بود نقش پيشرو رسانه هاي اسپانيا را در اروپا به عهده گرفته است. روز جمعه شاخص ترين چهره هاي سياسي و اجتماعي و ورزشي اسپانيا در حياط خلوت ساختمان مارکا جمع شدند تا هفتادمين سالگرد مارکا را که تقريباً هفتادمين سالگرد به قدرت رسيدن ژنرال فرانکو در اسپانيا را تداعي مي کند، جشن بگيرند. شاخص ترين اين شخصيت ها «پرنس فليپه دوبوربورن» وليعهد اسپانيا و همسر سابقاً روزنامه نگارش «لتيسيا اورتيس» پيشاپيش صدها شخصيت اسپانيايي زير لوگوي سرخ مارکا عکس يادگاري انداختند و در کنار «خايمه ليساوتسکي» معاون ورزشي نخست وزير و «مانوئل کوبو» شهردار مادريد از اسطوره ها، ورزشکاران و مربيان مطرح اسپانيايي تقدير کردند.
براساس قرعه اينترميلان صدرنشين فعلي جدول رقابت باشگاه هاي برتر ايتاليا (سري آ) که پنج بازي آخر خود در اين مسابقات را با پيروزي پشت سر گذاشته است، مقابل ليورپول قرار خواهد گرفت که در سه سال اخير دوبار به فينال جام قهرمانان باشگاه هاي اروپا رسيده است. اينترميلان بايد به مصاف ليورپولي هاي احيا شده برود که در سه بازي آخر خود در ليگ قهرمانان 16 گل به ثمر رسانده اند. هرچند ليورپول با تنها 10 امتياز (در برابر 15 امتياز اينترميلان) و به عنوان تيم دوم گروه يک به مرحله حذفي رسيد اما نمي توان لزوماً اين تيم را مقابل اينترميلان بازنده حساب کرد. ليورپول در نيمه راه مسابقات مرحله گروهي دچار تحولي عمده شد، به نحوي که در سه بازي باقي مانده خود 16 گل به ثمر رساند و تنها يک گل دريافت کرد. آ اس رم، ديگر تيم ايتاليايي راه يافته به مرحله يک هشتم نهايي، مقابل رئال مادريد برنده 9 مقام قهرماني باشگاه هاي اروپا قرار مي گيرد.