يخ زدگي تاسيسات لوله کشي ورزشگاه آزادي که منجر به لغو بازي استقلال - ملوان شد، احتمال ميزباني بازي دوستانه ايران - کاستاريکا را هم به شدت کم کرد تا جايي که مسوولان فدراسيون فوتبال به فکر برگزاري اين بازي در دوبي يا کيش هم افتادند.

طبق برنامه قبلي و از پيش تعيين شده، کاستاريکا بايد امروز وارد تهران شود، اما شرايط بد ورزشگاه آزادي همه چيز را تحت تاثير قرار داده است. منصور ابراهيم زاده مي گويد؛ «به دليل شرايط نامساعد جوي ممکن است براي برگزاري اين ديدار در ورزشگاه آزادي با مشکلاتي مواجه شويم. ما که منتظريم هرچه زودتر همه چيز مشخص شود اما اگر شرايط بازي در دوبي فراهم شود، به اين گزينه هم فکر مي کنيم.»

در همين حال ضياءآذري مدير مجموعه ورزشي آزادي مي گويد؛ «مشکلاتي که مانع برگزاري بازي استقلال - ملوان شد، هنوز حل نشده و احتمال اينکه آزادي ميزبان بازي ايران - کاستاريکا نباشد، وجود دارد.»

محبي مدير روابط عمومي ورزشگاه آزادي در تاييد صحبت هاي مدير اين مجموعه مي گويد؛ «طي چند روز گذشته تلاش زيادي براي رفع مشکل انجماد سيستم آب ورزشگاه آزادي صورت گرفته و تمام پرسنل ورزشگاه، نيروي خود را معطوف رفع اين مشکل کرده اند. ما همچون بازي پرسپوليس - صنعت نفت مي توانيم بدون حضور تماشاگران، پذيراي تيم هاي ايران و کاستاريکا باشيم چرا که چمن ورزشگاه در شرايط ايده آل است و رختکن ها و امکانات جانبي ورزشگاه نيز با مشکلي روبه رو نيست، اما با توجه به قطع آب و بحث رفاه حال تماشاگران، اگر مشکل آب ورزشگاه برطرف نشود، نمي توانيم روز چهارشنبه بازي را برگزار کنيم.»

مهدي تاج نايب رئيس اول فدراسيون فوتبال هم ديروز در مصاحبه يي اعلام کرد احتمال برگزاري بازي ايران - کاستاريکا در ورزشگاه آزادي بدون حضور تماشاگران بيش از ميزباني کيش يا دوبي در اين مسابقه است.

به اين ترتيب ايران و کاستاريکا که فروردين سال جاري در مسابقه يي تدارکاتي در ورزشگاه آزادي به مصاف هم رفته بودند، بار ديگر در همين ورزشگاه مقابل هم قرار مي گيرند با اين تفاوت که سرماي بي سابقه تهران، فرصت حضور در آزادي را از تماشاگران خواهد گرفت.

بازي با کاستاريکا در حالي برگزار مي شود که پنج روز پس از اين مسابقه، ايران در نخستين بازي خود در دور نخست مقدماتي جام جهاني 2010 با سوريه روبه رو خواهد شد؛ مسابقه يي که در آن به احتمال زياد منصور ابراهيم زاده به عنوان نفر اول روي نيمکت ايران خواهد نشست.

نيم ساعتي از آغاز داربي خوزستان گذشته بود که چند نفر از تماشاگران آباداني مسابقه سراغ نيروي انتظامي ورزشگاه مي روند تا تماشاگر مشکوکي را که روي سکوهاي استاديوم تختي آبادان نشسته بود به نيروي انتظامي معرفي کنند؛ تماشاگري که از آغاز مسابقه شک همه را برانگيخته بود.

او تنها با پسري که همراهش بود حرف مي زد و البته تن صداي ظريف او باعث شد تماشاگران به او شک کنند. اما با وجود محافظه کاري آنها باز هم نيروي انتظامي سراغ شان رفت. آن هم در زماني که تيم محبوب تماشاگر مشکوک با دو گل از استقلال اهواز عقب افتاده بود. تماشاگر مشکوک اصلاً هيکل پسرانه يي نداشت و البته در اولين برخورد ماموران نيروي انتظامي ديگر همه فهميدند که او دختر است. او به خاطر حضور غيرقانوني در ورزشگاه از سوي ماموران نيروي انتظامي دستگير شد. هر چند که دستگيري او هياهويي را در جايگاه تماشاگران نفت آبادان به راه انداخت تا اينکه بالاخره چند خبرنگار اهوازي از قضيه سردرآوردند. گويا پس از دستگيري دختر، نيروي انتظامي سراغ پسري که همراه او بوده مي رود و آنها را مجبور مي کند تا از والدين خود بخواهند به يکي از کلانتري هاي نيروي انتظامي بروند. اما دختر در حضور ماموران نيروي انتظامي از اينکه محل کار پدرش شماره تماس تلفني ندارد حرف زد و دست آخر شماره عمويش را به ماموران داد. ماموران نيروي انتظامي هم که اصلاً نمي دانستند با چه بهانه يي مي توانند دختر 16 ساله را بازداشت کنند با بي سيم زدن به فرمانده خود فهميدند که اصلاً اجازه بازداشت دختر تماشاچي را ندارند و تنها بايد او را به خانواده اش تحويل دهند. با وجود اين وقتي پدر دختر را پيدا نکردند عموي دختر دنبال برادرزاده خود آمد و البته برخلاف تصور ماموران نيروي انتظامي که انتظار داشتند وي با غيظ با اين قضيه برخورد کند، او حتي از اين حرکت برادرزاده خود خنده اش گرفته بود. به هر حال تمام اين داستان سناريوي جالب جعفر پناهي در ساخت فيلم «آفسايد» را تداعي مي کند؛ فيلمي که جعفر پناهي در وصف ممنوعيت حضور زنان در استاديوم فوتبال ساخته بود و در جشنواره فيلم فجر سال 84 از سوي تماشاگران جشنواره با استقبال عمومي مواجه شده بود. به هر حال اين اولين باري نيست که دختران براي حضور در استاديوم هاي فوتبال در پوشش پسرانه از سوي نيروي انتظامي مي گذرند و جالب اينجا است که نيروي انتظامي پس از دستگيري آنها هيچ قانوني را براي بازداشت دختران ندارد و تنها موظف است که آنها را به خانواده شان برگرداند. البته در مسابقات فصل گذشته ليگ برتر در ورزشگاه شريعتي کرج هم در يکي از مسابقات خانگي سايپاي کرج دختري روي سکوهاي ورزشگاه نشسته و بازي را تماشا کرده بود. البته آن روزها عکس آن دختر که روي سکوهاي ورزشگاه نشسته هم در سايت هاي خبري منتشر شده بود. پيش از اين هم شايعه بود در مسابقات مقدماتي جام جهاني 2006 حين مسابقات تيم ملي يکسري دختر با همين ترفند موفق به حضور در ورزشگاه شده بودند. در مسابقات اين فصل ليگ برتر در بازي پرسپوليس- ملوان در ورزشگاه تختي انزلي هم دختر هفده ساله يي به ورزشگاه آمده بود اما با وجود اينکه بازيکنان پرسپوليس از اين اتفاق باخبر شدند، به ماموران نيروي انتظامي خبر ندادند.

بعد از باخت که هوا آفتابي نمي شود. حبيب کاشاني شروع مي کند؛ «به پاس باختيد، گفتيم خب در فوتبال پيش مي آيد، جلوي سپاهان هم بد بازي کرديد و سه امتياز را داديد ما چيزي گفتيم؟ اما مثل اينکه همه چيز را شوخي گرفته ايد. اگر پنج درصد قراردادتان را کم کنيم، درست مي شويد.»

افشين قطبي که ديگر با قلب شير و تعابير رسانه يي جالبش خداحافظي کرده، راه مديرعامل را ادامه مي دهد؛ «بله، شما پول حرفه يي مي گيريد اما اين پول حقتان نيست. يک کارگر روزي 12 ساعت کار مي کند تا چند هزار تومان دربياورد اما شما روزي دو ساعت تمرين مي کنيد و اگر يک ربع بيشتر در زمين بمانيد، غر هم مي زنيد. بايد خودتان را درست کنيد.»

همه نگاه ها به حميد استيلي است؛ اپوزيسيون چه مي گويد؟ در سرش چه مي گذرد؟ استيلي اما سکوت مي کند، حرفي نمي زند، فقط نگاه مي کند.

حرف هايي که انتظار مي رفت با صداي استيلي شنيده مي شود را غلامرضا احمدي بر زبان مي آورد؛ «حالا حرف هاي آقاي قطبي درست؛ اما چرا فکر مي کنيد مشکل فقط بازيکن ها هستند... تيمي که به پگاه ته جدولي مي بازد، مشکل فني و بدني هم دارد، يعني در کارهاي فني و آناليز حريف ها به مشکل خورده ايم. من فکر مي کنم ما در تمرينات هم ضعف داريم. اگر لازم باشد بايد روزي چهار جلسه تمرين کنيم.»

سکوت. همه هاج و واج مانده اند. منتظرند واکنش مديرعامل باشگاه را به ادعاي مدير روابط عمومي باشگاه که سرپرست هم شده، ببينند.

حبيب کاشاني اما به احمدي اعتراض نمي کند، سکوت مي کند و سرش را به نشانه تاييد حرف هاي او هم تکان مي دهد تا قطبي شوکه شود. بازيکن هاي مخالف قطبي البته خوشحال هستند اما نيکبخت شادي آنها را خراب مي کند؛ «آقاي احمدي شما که چيزي از فوتبال نمي داني، لطفاً چيزي نگو. مگر ما آدم آهني هستيم که روزي چهار جلسه تمرين کنيم،»

صحبت هاي احمدي در رختکن خيلي زود رسانه يي شد. سرپرست پرسپوليس اما از خودش دفاع مي کند؛ «من براي برطرف شدن مشکلات فني، آن حرف را زدم. در واقع فقط يک مثال زدم که نيکبخت از آن برداشت بدي داشت. هنوز فکر مي کنم حرفم منطقي بوده و اشتباه نکردم. من سوابق فوتبالي دارم و در تيم ملي نوجوانان بازي کرده ام، پنج سال کاپيتان دانشگاه بودم و محمد پنجعلي، فنوني زاده و گروسي مي توانند درباره سطح بازي من نظر بدهند اما اگر اين سوابق را هم نداشتم، حرفم را مي زدم. مهم منطقي بودن ادعا است. مگر مديرعامل قبلي پرسپوليس که اين همه سوابق باشگاهي و ملي داشت، غير از بدهي چه چيزي براي پرسپوليس گذاشت.»

احمدي اختلاف با قطبي را نمي پذيرد؛ «اتفاقاً من از سال ها پيش با استيلي رفيق هستم اما رابطه ام با قطبي هم خوب است. يک روز من مريض شدم، قطبي 20 بار زنگ زد و به عيادتم هم آمد. در واقع من موضوع فني و درستي که به ذهنم رسيد را گفتم.»

هرچند انتقاد تند احمدي از قطبي، مهم ترين اتفاق پس از باخت به پگاه بود اما بازيکنان پرسپوليس از نيکبخت هم شاکي هستند. آنها از اينکه نيکبخت به قطبي نزديک شده و پس از بازي از سرمربي تيم حمايت کرده، ناراحت هستند. آن هم در حالي که محمدرضا ماماني يکي از مخالفان اصلي قطبي، از تعويض زودهنگام خود در بازي با پگاه به شدت ناراضي است و نارضايتي خود را به اطلاع مديرعامل باشگاه هم رسانده است. به نظر مي رسد به تدريج گروه مخالفان قطبي هم چندشاخه مي شود و حتي چند بازيکن دوباره به سمت قطبي برگشته اند. در اين ميان کم حرف ترين مرد اردوي پرسپوليس کماکان حميد استيلي است؛ کسي که سکوتش بي معنا نيست.

مطمئناً علي پروين به اندازه تيم پرسپوليس طرفدار دارد اما ممکن است همه آنها به تماشاي بازي هاي استيل آذين نروند. اين باشگاه براي جمع کردن تماشاگران، سياستي مثل سياست کشورهاي عرب حاشيه خليج فارس را به کار گرفته است. باشگاه استيل آذين به تماشاگران بازي هاي استيل آذين با قرعه کشي در بين نيمه بازي پنج عدد موتورسيکلت هوندا و در آخر بازي يک پژو 405 مي دهد. اين کار هم بي سابقه است. اگر موتور و ماشين نداريد در بازي هايي که استيل آذين ميزبان است به دستگردي برويد. شايد فرجي شد و موتوردار و ماشين دار شديد. مديرکل اداري و مالي باشگاه استيل آذين درباره نحوه انجام اين کار گفت؛ «از فدراسيون فوتبال چهار تا پنج هزار بليت شماره دار تحويل مي گيريم. سپس با صورتجلسه فدراسيون به بليت فروشي مي پردازيم و با نظارت فدراسيون و نمايندگانش باقيمانده بليت ها را به آنها برمي گردانيم يعني اينکه با فروش بليت ها، باقيمانده را با ته برگ هايشان به فدراسيون برمي گردانيم. هر بليتي که فروخته مي شود شماره و ته برگ دارد. ته برگ پيش بليت فروش مي ماند که شماره اش با شماره بليتي دست تماشاگر يکي است. ته برگ هاي بليت هاي فروخته شده را در داخل يک جعبه مي ريزيم و با نظارت نمايندگان فدراسيون قرعه کشي را انجام مي دهيم. بين دو نيمه پنج ته برگ از داخل جعبه بيرون مي کشيم که موتور اول تا پنجم مشخص مي شود. بعد در پايان بازي يک ته برگ ديگر را بيرون مي کشيم که برنده 405 معلوم مي شود. شماره ها را اعلام مي کنيم. افراد با بليت داراي همان شماره ها مي آيند و در صورت مطابقت و ارائه شناسنامه يا کارت ملي، سند موتورها را دريافت مي کنند و موتور را مي روند از نمايندگي مي گيرند. اما 405 را سريع تحويل مي دهيم.» نجفي در پاسخ به اين سوال که آيا ايران خودرو اسپانسر اين قرعه کشي است، جواب مي دهد؛ «خير، خودمان مستقيم از کمپاني مي خريم و با سند سريع تحويل برنده مي دهيم. ما ماکسيما هم مي دهيم. ما تمام ته بليت ها حتي ته بليت هاي برنده ها را نگه مي داريم و کساني که تمام بازي هاي استيل آذين را تا آخر فصل از نزديک تماشا کنند شانس برنده شدن يک ماکسيما را دارند چون ما در آخر فصل يک ته بليت را از جعبه بيرون مي کشيم که برنده يک دستگاه ماکسيما خواهد شد ولي ممکن است يک نفر فقط يک بازي را ببيند و برنده شود اما خب کساني که همه بازي ها را بيايند شانس شان بيشتر مي شود. البته گويا تعداد موتورها به 10 دستگاه و 405 به 3-2 دستگاه برسد. يک بار ديگر به آگهي نگاه کنيد.»

شعار نژادپرستانه. اين جديدترين شاهکار تماشاگران است که در ورزشگاه هاي ايران سر داده مي شود. در جريان ديدار تيم هاي ذوب آهن اصفهان و مس کرمان گروهي از هواداران مس کرمان عليه «عيسي اندويي» دروازه بان سياه پوست ذوب آهن شعار دادند. اين شعارها که در چندين مرتبه از سوي هواداران کرماني سر داده شد با واکنش مديران ذوب آهن روبه رو شده. سعيد آذري مدير ذوب آهن با اعتراف به اينکه براي دومين مرتبه است چنين اتفاقي عليه بازيکنان سياه پوست ذوب آهن رخ مي دهد، گفت؛ «چندي پيش نيز در جريان يکي از ديدارهاي ما عليه «مارتين محمد منساح» شعار نژادپرستانه سر داده شد که به سازمان ليگ اين موضوع را گزارش کرديم اما آنها واکنشي نشان ندادند. نمي دانم چرا سازمان ليگ در اين مواقع سکوت پيشه مي کند. در سال هاي اخير رگه هاي جديدي از نژادپرستي و شعارهاي اين چنيني در ورزشگاه هاي ايران ديده مي شود که به ساختار شخصيت فوتبال ما لطمه مي زند، متاسفانه کسي هم نيست که با اين قضيه مقابله کند. نکته تاسف برانگيز کار اينجاست که عيسي اندويي به زبان فارسي تقريباً مسلط است و اين شعارها را درک مي کند و اين با جامعه ارزشي ما که احترام به هر فردي با هر نژاد و رنگ پوستي واجب است، مغايرت دارد. هرچند اين دروازه بان اين ماجرا را به روي خودش هم نياورده است.» نبايد از قلم انداخت که سال گذشته براي اتوئو مهاجم بارسلونا اتفاقي شبيه به اين افتاد که يوفا با آن به شدت برخورد کرد اما در کشور ما موضعي عليه اين اتفاقات نيست. البته بعد از بازي ذوب آهن و مس کرمان عيسي اندويي دروازه بان سبزپوشان اصفهاني که عليه او شعار داده شد نسبت به اين اتفاقات واکنشي نشان نداد و ترجيح داد در مقابل خبرنگاران در اين خصوص صحبت نکند. بيژن ذوالفقارنسب سرمربي ذوب آهن نيز با محکوم کردن اين اقدام هواداران مس کرمان خواستار برخورد با تماشاگرنماها شد. امير قلعه نويي سرمربي مس کرمان هم در کنفرانس مطبوعاتي تنها همه چيز را تکذيب کرد؛ «چنين شعارهايي را در جريان بازي نشنيده ام.» محدثي معاون کميته انضباطي فدراسيون فوتبال با اشاره به اتفاقات ديدار ذوب آهن - مس کرمان گفت؛ «اگر در ديدار ذوب آهن - مس کرمان شعار نژادپرستانه يي سر داده شده باشد کميته انضباطي با آن برخورد خواهد کرد، ولي در حال حاضر منتظر دريافت گزارش ناظر فدراسيون هستيم. گويا در ديدار تيم هاي ذوب آهن - مس کرمان ظاهراً هواداران کرماني با سر دادن شعارهايي عليه دروازه بان سياه پوست ذوب آهن او را «کاکا سياه» خوانده اند.»

بامداد حميديا

روزنامه «l,ouest France» را که باز مي کنم عکسي در قطع بزرگ از تسونگا چاپ کرده در کنار گفت وگويي با پدر و مادرش. پدرش آفريقايي است و قبلاً قهرمان هندبال بوده و مادرش از اينکه ژو به فينال رسيده بسيار خوشحال است. او مي گويد همين که ژو نادال را شکست داده - بازيکني که هميشه تحسينش مي کرده - برايش کافي است. براي تهيه گزارش به يک کافه در مرکز شهر لومان مي روم. اينجا تقريباً همه از پيروزي تسونگا مقابل نادال صحبت مي کنند، حتي مسابقه بسکتبال تيم اين شهر مقابل بارسلوناي قدرتمند هم باعث نمي شود مردم دست از تحسين قهرمان جوان شان بردارند و دائم راجع به اين داستان صحبت مي کنند. فيليپ بيست و سه سال دارد و دانشجوي فيزيک است و اعتراف مي کند پس از رسيدن تسونگا به فينال تا صبح جشن گرفته است و ديگر برايش اهميتي ندارد که او قهرمان اوپن استراليا شود يا نه چرا که تا همين جا هم برايش يک قهرمان محسوب مي شود. اما «نوئي» دوست فيليپ چندان به پيروزي تسونگا در فينال اميدوار نيست. او مي گويد تسونگا خصوصيات يک بازيکن حرفه يي را ندارد. وقتي سوال مي کنم چرا چنين نظري دارد، مي گويد؛ «تسونگا پس از شکست نادال هيچ خوشحالي نکرد. اگر اين اتفاق براي يک تنيسور مارسي يي افتاده بود شب تا صبح در شهر کارناوال شادي راه مي افتاد و خود تنيسور هم همراه با بقيه جشن مي گرفت.» نوئي خودش هم از حرفش خنده اش مي گيرد. «کلويي» پيروزي تسونگا را با قهرمان تيم ملي فرانسه در جام جهاني 98 مقايسه مي کند و مي گويد تسونگا مي تواند ميشل پلاتيني جديد ورزش فرانسه شود. البته اين حرف به مذاق ديگران خوش نمي آيد. ديگر غروب شده است. از کافه بيرون مي آيم و همين طور که قدم مي زنم چشمم به تيتر روزنامه « la maine» روزنامه محلي اينجا مي افتد که در آن پدر تسونگا گفته اگر راجر فدرر جت اختصاصي اش را در اختيارشان قرار دهد حاضرند براي ديدن مسابقه فينال به استراليا بروند. روز يکشنبه خبر شکست تسونگا را در تلويزيون و در شبکه «France Orange» مي بينم. بيرون که مي آيم يکشنبه اين شهر کوچک را غمگين تر از قبل مي يابم. تقريباً هيچ کس در خيابان نيست.

شيوا آباء

تنيسور 20 ساله سرزمين صرب ها توانست در اولين گرنداسلم سال 2008 جام قهرماني را بالاي سر ببرد و ژو ويلفرد تسونگاي فرانسوي را در سه ست شکست دهد. ملبورن استراليا امسال شگفتي هاي زيادي به همراه داشت و جزء معدود تورنمنت هايي بود که دو قطب جنگنده تنيس جهان رافا نادال و راجر فدرر يکي از مدعيان قهرماني نيستند. نواک ژوکوويچ در فينال مقابل تسونگايي قرار گرفت که در رنکينگ 38 جهان ايستاده، اما در اين گرنداسلم بزرگاني مانند نادال را از پيش رو برداشته است، حتي پيروزي در ست اول فينال اميدهاي قهرماني را در دل اين فرانسوي و هوادارانش زنده نگه داشت. حضور قدرتمند تسونگا در اين رقابت ها حتي شرط بندهاي حرفه يي را بر اين داشت که دست به شرط بندي هاي عجيب و غريبي روي قهرماني «ژو» بزنند. وب سايت Bet.com که يکي از سايت هاي معتبر شرط بندي است هم شانس هاي قهرماني تنيسور فرانسوي را 6 به يک پيش بيني کرده بود، اما تجربه نشان داده، ستارگان نوظهوري که براي اولين بار در يک گرنداسلم مهم و معتبر شرکت و به نتايج قابل توجهي هم دست پيدا مي کنند در فينال نمي توانند به قهرماني برسند، چرا که آنقدر تحت تاثير اهميت تورنمنت و بازي مقابل بزرگان تنيس هستند که ناخودآگاه انرژي شان براي حضور در فينال و ارائه بازي تکنيکي و قوي تحليل مي رود. نمونه بارز اين ادعا مارتين ورکرک و رولند گاروس فرانسه 4 سال پيش است. در نيمه نهايي ژيلرمو کوريا را شکست داد و اين نتايج آنقدر برايش اهميت داشت که براي فينال و رودررويي مقابل خوان کارلوس فررو انگيزه هاي کافي براي قهرماني نداشت.

و اين بار هم همه چيز بار ديگر تکرار شد و جوان ترين تنيس باز اين بازي ها اولين قهرماني گرنداسلم زندگي حرفه يي اش را تجربه کرد و تسونگاي فرانسوي را ناکام گذاشت.

وقتي همه اعضاي خانواده ات با هيجان تشويقت مي کنند و در ست دوم و سوم هم همه چيز به سودت است، اگر قهرمانان نشوي يک جاي کار مي لنگد.

اين موضوع درباره نواک جوان صدق مي کند. خانواده اش و برادران کوچک ترش در تمام مسابقات اوپن ملبورن به او روحيه و انگيزه مي دادند اما وقتي در فينال در ست اول بازي را به حريف واگذار کرد ناگهان خاطره گرنداسلم سال گذشته در اوپن امريکا و فينال مقابل راجر فدرر تداعي شد، اما اين بار ماجرا فرق مي کرد. ژوکوويچ نمي خواست قهرماني را از دست بدهد. سال پيش اگر فدرر توانسته بود اوپن امريکا را از آن خود کند اما امسال جوان صرب ثابت کرد که شخصيت قهرماني دارد. جوان ترين فاتح ملبورن پارک استراليا پس از قهرماني اش مقابل دوربين هاي خبري احساسش را اينگونه بيان کرد؛ «به خودم افتخار مي کنم که اولين صربي هستم که فاتح گرنداسلم شده ام. تمام تلاشم اين بود که به اينجا برسم و حالا هم اميدوارم بتوانم موفقيت هاي بيشتري کسب کنم. بازي مقابل «ژو» اصلاً ساده نبود و همه انرژي ام را گرفت تا بتوانم بازي را کنترل کنم. در اوايل بازي و ست اول کمي عصبي شدم، شرايط کمي سخت و ناآشنا بود، البته به نظرم اين به علت استرس ناشي از حضور در فينال گرنداسلم استراليا بود، نه اينکه من جسارت و اعتماد به نفس کافي نداشتم.»

يکي از خبرنگاران از او پرسيد وقتي که در ست اول بازي را واگذار کرد چه احساسي داشت؛ «همه چيز خيلي خطرناک شده بود. تسونگا خيلي خوب بازي کرد. سعي کردم زود به همه چيز مسلط شوم و بر استرس و فشاري که روي ذهنم بود غلبه کنم. خوشحالم که موفق شدم و به قهرماني رسيدم.»

«همه از تو انتظار دارند و اين مسووليت زيادي روي دوشت مي گذارد.» اين را نواک در ادامه صحبت هايش به خبرنگاران و گزارشگران رسانه يي گفت و افزود؛ «در برابر کسي ايستادم و بازي کردم که رقيبان قدرتمندي را حذف کرده و شيوه بازي اش کاملاً جديد بود. من واقعاً عصبي شدم، اما اين حالت چندان طول نکشيد. گاهي در زندگي مقابل شرايطي قرار مي گيري که فقط بايد بتواني آن را کنترل کني، حتي ممکن است در ابتدا برايت قابل درک نباشد. تسونگا واقعاً تنيسور خوبي است، بازي هاي جذابي از خود به نمايش گذاشته و از شروع تورنمنت خيلي زود مورد توجه قرار گرفت. او جزء سيدبندي جهاني نبود و پرش ناگهاني اش به فينال او را در صدر توجهات قرار داد و طبيعي بود که مورد حمايت زيادي واقع شود.»

نواک ژوکوويچ صادقانه درباره تسونگا حرف زد و البته واقعيت را بيان کرد. در حقيقت تسونگا شانس اول اين گرنداسلم در فينال بود و بازي هاي درخور توجهش او را به چهره يي محبوب در ميان هواداران تنيس در ملبورن استراليا تبديل کرد. او اگر مي توانست ژوکوويچ را شکست دهد، اولين فرانسوي بود که پس از 25 سال در گرنداسلم به عنوان قهرماني دست پيدا مي کرد، اما عکس العمل او پس از فينال کمي عجيب و دور از انتظار بود؛ «نمي دانم بايد خوشحال باشم يا ناراحت، نواک خيلي عالي بازي کرد و شکست دادنش واقعاً سخت بود. بازي کردن در اين سطح از حرفه يي گري پر از جذابيت و هيجان است و اگر کسي بخواهد روند رو به پيشرفت داشته باشد بايد مرتب از اتفاقات مختلف کسب تجربه کند و تمرکزش را از دست ندهد. من هم تمام هدفم اين است که ثبات بازي ام را حفظ کنم و به موفقيت هاي بيشتري برسم.»

جوان ترين فاتح اوپن استراليا با 20 سال و 250 روز و اولين تنيسور صرب که يک گرنداسلم را فتح مي کند توسط رسانه هاي صربستان به تاج و تخت رسيد. سايت اينترنتي يکي از روزنامه هاي صرب «نواک ژوکوويچ» را «پادشاه ملبورن» ناميد و با تاريخي خواندن قهرماني او در ملبورن آن را بزرگ ترين افتخار کشور صربستان پس از فروپاشي يوگسلاوي خواند.«نول ملبورن را فتح کرد»، «نواک ژوکوويچ فاتح استراليا» و «پيروزي بزرگ» عناوين اصلي پرتيراژترين روزنامه هاي صبح دوشنبه صربستان يعني «بليچ»، «پوليتيکا» و «داناس» بودند.همچنين روزنامه داناس روي جلد خود به قهرماني «پردراگ زيمونجيچ» صرب و همبازي چيني اش «سان تيانتيان» در بخش دوبل مختلط اوپن استراليا اشاره داشت. «نواک ژوکوويچ» متولد 22 مه 1978 در بلگراد در سال 2003 وارد تنيس حرفه يي شد و در همان سال نخستين عنوان قهرماني تنيس فيوچرز را در کشورش به دست آورد.در سال 2005 او به نخستين گرنداسلم زندگي اش پاگذاشت و در نخستين مرحله اوپن استراليا در سه ست مغلوب مارات سافين روس شد اما در پايان عنوان افتخار جوان ترين تنيسور در بين 100 مرد نخست تنيس جهان را کسب کرد.در هجده سالگي ژوکوويچ به نخستين قهرماني ها در تورنمنت هاي معتبر ATP رسيد و دو جام را بالا برد. سپس تا يک چهارم نهايي اوپن فرانسه بالا رفت و در پنج مسابقه از شش مسابقه اش براي صربستان در جام ديويس به پيروزي رسيد در حالي که تنها شکست اش مقابل راجر فدرر بود و اين بار عنوان جوان ترين بازيکن در بين 20 مرد اول دنيا را کسب کرد.در سال گذشته (2007) او نخستين قهرماني در رقابت هاي مسترز را با شکست «گيلرمو کانياس» در ميامي کسب کرد، به نيمه نهايي هر دو گرنداسلم ويمبلدون و اوپن فرانسه رسيد و هر دو مسابقه حياتي را به رافائل نادال واگذار کرد. سرانجام فينال اوپن امريکا را هم به راجر فدرر باخت اما سه ماه بعد توانست در نيمه نهايي اوپن استراليا 2007 از فدرر انتقام بگيرد و در واقع فينال زودرسي را فتح کند. در حالي که قهرمان نهايي پس از عبور از ژو ويلفرد تسونگا در انتظارش بود.

دلارام عظيمي/ رم

بحران سياسي ايجاد شده در ايتاليا به دنبال استعفاي رومانو پرودي نخست وزير چپگراي اين کشور، زماني جدي تر شد که سيلويو برلوسکوني نخست وزير سابق و رهبر اپوزيسيون دو روز بعد از سقوط کابينه پرودي اعلام کرد اگر انتخابات زودرس به صورت سراسري در ايتاليا برگزار نشود، ميليون ها نفر به نشانه اعتراض خيابان هاي پايتخت را به اشغال خود درآورده و راهپيمايي و تظاهرات خواهند کرد. برلوسکوني سياستمدار راستگراي ايتاليا و رئيس باشگاه ميلان، خيلي خوب مي داند که کنار رفتن پرودي (که در جريان انتخابات سال 2006 موفق به شکست دادن او شد) به معناي فرصتي دوباره براي بازگشت به کاخ نخست وزيري رم تلقي مي شود.

اگرچه شرايط فعلي سياسي در ايتاليا به حدي بغرنج و غيرقابل درک به نظر مي رسد که بر خلاف تصور افکار عمومي در کشورهاي ديگر دنيا، احتمال اينکه برلوسکوني جاي پرودي را در مقام نخست وزير بگيرد بسيار بعيد است چراکه در حال حاضر جرجو ناپوليتانو رئيس جمهور ايتاليا طبق سنت ديرينه سياسي رايج در اين کشور بعد از استعفاي نخست وزير قبلي، رايزني ها و گفت وگوهاي خود را با روساي مجلس و سنا و نمايندگان ديگر احزاب سياسي به صورت مشورت ادامه مي دهد تا اينکه نظرش را در مورد تصميم نهايي اعلام کند. اين درحالي است که راستگرايان به رهبري برلوسکوني معتقدند عدم راي اعتماد مجلس سنا به دولت پرودي نشان دهنده اين است که تنها برگزاري انتخابات زودهنگام راه اساسي حل بحران به شمار مي رود و دليلي براي مطرح کردن گزينه هاي ديگر نظير تشکيل يک دولت به اصطلاح فني و غيره وجود ندارد. برلوسکوني از روزي که دوران پنج ساله نخست وزيري اش خاتمه يافت، فرصت بيشتري پيدا کرد تا بار ديگر در کنار ميلان قرار گيرد. پايان دوران حضور او در کاخ «کيجي» با ظهور رسوايي «کالچوپولي» در ايتاليا همراه بود، زماني که رديابي گفت وگوهاي تلفني لوچانو موجي مدير يوونتوس با داوران فوتبال اين کشور پرده از تباني هاي پشت پرده يي برداشت که در نهايت پاي افرادي نظير موراتي و برلوسکوني را هم به ماجرا کشاند.

اگرچه آنها هرگز مثل موجي تنبيه و توبيخ نشدند شايد براي اينکه اگر مدير ورزشي يووه شخصاً با تلفن همراه خود، تمامي تباني هاي کشف شده را هماهنگ مي کرد، آنها به خصوص برلوسکوني وارد اين بازي ها نمي شدند. به خصوص اينکه در زمان نخست وزيري برلوسکوني لايحه يي در پارلمان ايتاليا تصويب شد مبني بر اينکه بر اساس آن افرادي که در عرصه سياسي فعاليت کنند، اجازه اينکه چندين شغل و سمت دولتي و غيردولتي داشته باشند را نخواهند داشت. روي همين اصل برلوسکوني که حاضر نبود از کاخ نخست وزيري زودتر از موعد مقرر بيرون بيايد (دولت او تا روز آخر عمرش دوام آورد و از اين نظر رکوردي استثنايي در تاريخ سياسي ايتاليا رقم زد) بيشتر اختيارات اجرايي خود در ميلان را به آدريانو گالياني نايب رئيس باشگاه سپرد. ولي علناً اين اقدام او تنها يک کار تشريفاتي و فرماليته براي فريب افکار عمومي به شمار مي رفت چراکه برلوسکوني کماکان در ميلان اختيارات تام خود را حفظ کرده بود و روي تمامي نقل و انتقالات باشگاه و تصميمات اجرايي اعمال نظر مي کرد. بعد از پايان دوره نخست وزيري برلوسکوني، او فرصت اين را داشت تا بار ديگر و کاملاً آشکارانه در ميلان قدرتنمايي کند. ميلان در سالي که او بار ديگر به سمت قبلي خود بازگشت، کلکسيوني از جام ها و عناوين مختلف را در رقابت هاي ليگ قهرمانان و سوپرجام اروپا و جام باشگاه هاي جهان جمع آوري کرد تا تاثير حضور او در مقام رياست باشگاه و نظارت مستقيم بر امور تيم مشخص شود. برلوسکوني امروز، بعد از اتفاقات اخير در عرصه سياسي ايتاليا که با سقوط دولت پرودي (رقيب ديرينه او) همراه بوده تلاش مي کند تا بار ديگر به سمت قبلي خود بازگردد. در اين ميان و در صورتي که بار ديگر حزب راست ميانه قدرت را در ايتاليا در دست گيرد، تاثيرات اين تغيير و تحولات درميلان هم به چشم خواهد خورد. برلوسکوني در ماجراي کالچوپولي متهم شناخته نشد. در حالي که سنگين ترين جريمه براي يوونتوس در نظر گرفته شد، ميلان اين شانس را داشت که همچنان در سري A حضور داشته باشد. شايد هم لابي هاي بانفوذ و بيش از اندازه برلوسکوني اجازه نداد تا روسونري به سرنوشت تلخ بيانکونري دچار شود. خود رئيس چندي قبل به دنبال قهرماني هاي متعدد ميلان در اين فصل اعلام کرد قضيه کالچوپولي ساختگي بوده و مشخص شد که ميلان در اين تباني ها نقشي نداشته است و حالا اگر قرار باشد برلوسکوني دوباره راهي کاخ نخست وزيري رم شود، موقعيت ميلان از اين نظر بيش از هر زمان ديگري تثبيت شده به نظر مي رسد.

چراکه تحقيقات اخير دادستاني ناپولي نشان داد لوچانو موجي حتي در زمان محروميت يک سال و نيمه خود هم دست از گفت وگوهاي تلفني با داوران و مديران باشگاه هاي مختلف ايتاليايي به منظور کنترل نتايج و رشوه پردازي به ديگران برنداشت. چه برسد به اينکه برلوسکوني روي صندلي نخست وزيري بنشيند و بخواهد در عين حال رياست باشگاه ميلان را هم عهده دار باشد.

همه چيز داشت مطابق انتظار پيش مي رفت. شاگردان پروفسور راموس تا پنج شش دقيقه مانده به پايان 45 دقيقه اول همان الگوريتم جادويي را در اولدترافورد پياده کرده بودند که دو هفته پيش در ورزشگاه امارات آرسنال و چهار ماه پيش در سانتياگو برنابئو. فرق نمي کرد شاگردان پروفسور چه لباسي به تن داشتند، چه سپيد وايت هارت لين و چه سرخ آندلسي. الگوريتم همان الگوريتم بود. همان تلفيق نشاط و محاسبه گري که «خوان د راموس» به عنوان يک مربي برخاسته از فوتبال پايه اسپانيا وقتي در سال 1995 با لوانته به دسته دوم صعود مي کرد و لوگرونس را يک سال بعد به لاليگا مي آورد، مي شد در شيوه مربيگري اش ديد يا وقتي در فصل 2000 - 1999 با رايووايکانو قطب کوچک مادريدي تا يک چهارم نهايي جام يوفا پيش رفت. شش سال بعد او سويا را به قهرماني يوفا رساند. البته اين بار الگوريتم تاکتيکي و بازي گيري او کامل تر از قبل بود چرا که وقتي در سال 2002 رئال بتيس را ترک مي کرد در مصاحبه يي اعتراف کرده بود که متوجه يک شکاف بزرگ بين فوتبال سنتي زيبا و رونده اسپانيايي با فوتبال همه جانبه، محاسبه گر و دونده يي شده است که مي تواند متضمن دروکردن جام ها، يکي پس از ديگري باشد. حاصل چالش فکري راموس بسط تدريجي تئوري «ستاره لحظه» از بتيس تا اسپانيول، مالاگا و سپس سويا بود که با اين مربي سابقاً معمولي اهل سيوداد رئال به همه چيز از جمله دو قهرماني پياپي جام يوفا و يک جام پادشاهي اسپانيا، يک سوپرجام اروپايي، يک سوپرجام اسپانيايي و سرانجام نخستين حضور در ليگ قهرمانان رسيد. آتش کشيدن برنابئو آخرين هنرنمايي هاي استاد جديد مکتب «ستاره لحظه» در کشورش بود؛ مکتبي که مي گويد مهم نيست تيمت در طول 90 دقيقه بازي ستاره داشته باشد يا نه، مهم اين است که با چيدمان منطقي و کوچينگ موثر از کنار زمين همان بازيکنان معمولي را طوري هدايت کني که در لحظه هايي تعريف شده و کليدي رل يک ستاره را بازي کنند. سويا با مشتي بازيکن متوسط اينگونه به عنوان بهترين باشگاه جهان در رنکينگ سال 2007 (IFFHS) برگزيده شد.

اما وقتي او پيش از رويارويي يکشنبه شب تاتنهام با منچستريونايتد در مرحله چهارم جام اتحاديه الکس فرگوسن را تهديد مي کرد «مراقب باش من پادشاه جام حذفي هستم» تنها به پس زمينه حکمراني اش بر جام هاي حذف اروپايي (يوفا) و اسپانيا (کوپا دل ري) اشاره نمي کرد که اشاره اش دقيقاً به تحقير رقيب هميشگي فرگوسن طي يک دهه اخير يعني آرسن ونگر بود.

سه شنبه گذشته پيش از آنکه تاتنهام با پنج گل آرسنال را درهم بکوبد و به فينال کارلينگ کاپ برسد، شاه راموس هنوز توسط ديميتا برباتوف مهاجم تيمش لقب «پروفسور جام حذفي» را دريافت نکرده و هنوز شبي واقعاً بزرگ را در وايت هارت لين ورزشگاه اختصاصي تاتنهام تجربه نکرده بود.

نيمه دوم

تا پنج، شش دقيقه مانده به پايان 45 دقيقه اول، تهديد شاه راموس به قوت خود باقي بود. روي کرنر استثنايي آرون لنون، برباتوف مي توانست در دقيقه 16 اولدترافورد را غافلگير کند، اما انگار مهاجم بلغاري نمي خواست فرگوسن را مجبور کند 27 ميليون پوند پول بي زبان را به پايش بريزد و افتخار گلزني در خانه شياطين سرخ را به رابي کين واگذارد که در دقيقه 24 يک گل آسان را روي پاس لنون به نام خود کند. ضدحمله هاي ويرانگر تيم راموس مي توانست به دو يا سه برابر شدن نتيجه منجر شود که نشد و نوبت به سرخ ها رسيد که طبق معمول فشار را در دقايق پاياني نيمه نخست بالا ببرند. گيگزي دفاع کره يي تاتنهام را مشغول کرد، «ته وس» با يک ضربه زاويه دار چرني سنگربان را مغلوب کرد و پل رابينسون تنها مخالف راموس به وجد آمد. تاتنهام با شروع نيمه دوم يکي دو حمله توفاني تدارک ديد، اما حتي مکتب «ستاره لحظه» هم تضمين نمي کند که راموس از بازيکناني مثل لنون، جناس، برباتوف، يا اوهارا همان راندماني را بگيرد که فرگوسن از روني، رونالدو، گيگز، اسکولز و ته وس گرفت. فان در سار توپ را بلند روي نوک انگشتان داوسون مدافع سفيدهاي ميهمان کشيد و داور انگليسي و وين روني که توپ از جلوي او ربوده شده بود در ميان بيش از 67 هزار جفت چشم حاضر در اولدترافورد تنها کساني بودند که اين لحظه را به طور غيرمسلح ثبت کردند. تازه چشم هاي مسلح بيننده هاي تلويزيون هم دقايقي منتظر ماندند تا کارگردان صحنه برخورد دست داوسون با توپ را پيدا کند. کريستين رونالدو پشت پنالتي قرار گرفت و نتيجه را دو بر يک کرد. از اين لحظه تا بيست و چند دقيقه بعد، شمارش معکوس براي نخستين شکست پروفسور در يک جام پس از دو سال آغاز شد. خوان د راموس پيش از سفر به اولدترافورد در پاسخ ديويد هينتر خبرنگار گاردين که از او پرسيده بود «آخرين شکست شما در يک جام حذفي به چه زمان باز مي گردد»، گفته بود؛ «چهارم ژانويه 2006، در اولين فصل حضورم در سويا در جام پادشاهي اسپانيا. ما در ورزشگاه «رامون دکارنسا»ي کاديس ظرف يک ساعت سه بر صفر عقب افتاديم. کانوته تا پايان دو گل را جبران کرد ولي بازي برگشت در «سانچس پيسخوان» بدون گل مساوي شد و گل هاي بيرون خانه کانوته بلااستفاده ماندند.» 27 ژانويه 2008 نوار موفقيت هاي دو ساله پروفسور جام هاي حذفي در اولدترافورد پاره شد. رونالدو يک بار ديگر هم «چرني» را تسليم کرد تا خامه روي کيک پيروزي فرگوسن بر يکي ديگر از پديده هاي مربيگري وارداتي جزيره هم جور شود. اما پادشاه اسپانيايي هنوز فرصت تجربه نخستين قهرماني در جزيره را از دست نداده. هفته پيش تنها صد روز پس از ورود به لندن تاتنهام را به فينال کارلينگ کاپ برد و شايد شب ولنتاين راموس 10 روز پس از ولنتاين اصلي در 14 فوريه باشد يعني شب 24 فوريه که شاگردان او بايد الگوريتم معروفش را در فينال کارلينگ کاپ مقابل چلسي بيازمايند.