- دفتر شعر منصور اوجي مجوز گرفت
برگزيده اشعار منصور اوجي با عنوان «شيراز، نام ديگر من» توسط نشر نگاه منتشر مي شود. به گزارش مهر اين کتاب مجموعه 120 شعر نيمايي و سپيد از 18 دفتر شعر اوجي است که در روزهاي قبل موفق به کسب مجوز انتشار شد.
- عبدي با «مشدي عباد» روي صحنه مي رود
اکبر عبدي قصد دارد نمايش «مشدي عباد» را سال 87 به تهيه کنندگي و کارگرداني خود روي صحنه ببرد؛« اولويت اول مکان اجرا براي من مجموعه اريکه ايرانيان است که اگر اين ميسر نشود، در مجموعه يي ديگر اين کار اجرا خواهد شد.»
- «جيم کري» و بدلکاري در فيلم «مرد بله»
«جيم کري» براي بازي در نقش فيلم «مرد بله» خود بدلکاري نقشش را انجام داده است. او در اين فيلم نقش مردي را بازي مي کند که تصميم مي گيرد تا براي تغيير زندگي خود به همه چيز و همه کس بله بگويد و اين بله گفتن ها منجر به وقوع حوادثي غيرمترقبه و کميک مي شود.
گروه فرهنگي؛ پس از پشت سر گذاشتن هفته يي پرحاشيه، بيست وششمين جشنواره فيلم فجر عصر امروز افتتاح مي شود. مجري اين مراسم که در تالار بزرگ کشور برگزار خواهد شد «داريوش کاردان» است و پس از ارائه گزارشي از روند جشنواره بيست و ششم فيلم فجر توسط «مجيد شاه حسيني» دبير جشنواره، جشنواره بيست و ششم فيلم رسماً کار خود را آغاز خواهد کرد. بخش نکوداشت پروانه معصومي و مسعود جعفري جوزاني نيز در اين مراسم با حضور آنها انجام خواهد شد. از بخش هاي ديگر افتتاحيه جشنواره فيلم فجر مي توان به اهداي جوايز بخش مواد تبليغي و اطلاع رساني اشاره کرد. در اين مراسم همچنين گروهي از دست اندرکاران تکنيکي سينما از جمله مسعود بهنام صدابردار قديمي سينما مورد تقدير قرار مي گيرند. برگزاري بخش يادبود «علي حاتمي» و «رسول ملاقلي پور» از جمله ديگر برنامه هاي مراسم افتتاحيه است. در اين مراسم قرار است سه قطعه موسيقي به صورت زنده با تم ماه محرم و همچنين موسيقي فيلم هاي سينمايي «دلشدگان» و «شيرسنگي» اجرا شود. ديروز علاوه بر اعلام جزئيات مراسم افتتاحيه، دبيرخانه جشنواره از اضافه شدن جايزه ويژه «همگرايي در آسيا» به جوايز بخش جلوه گاه شرق خبر داد. فيلم برگزيده اين بخش توسط داوران بخش جلوه گاه شرق انتخاب و معرفي خواهد شد. 
هنوز مزه مصاحبه ديروز زير زبانم است. مصاحبه خوبي مي شود، پر و پيمان است. بايد براي تنظيمش حسابي مايه بگذارم. شايد به قيمت دو سه شب بي خوابي. ولي مي ارزد، اگرچه با بالا رفتن سن و سال جبران اين بي خوابي ها روز به روز برايم سخت تر مي شود. فعلاً بايد براي شام امشب فکري کرد. صداي بوق بريده پيام کوتاه. «مجله لغو امتياز شد.»... ظاهراً دستم بدون آنکه از مغز بهت زده ام دستور بگيرد فرمان را چرخانده و بدترين مسير ممکن را به سمت دفتر مجله انتخاب کرده است. کوچه باريک زير بار ترافيک عصر تهران کش مي آيد. شماره دفتر را مي گيرم. آن طرف خط دوستي با صداي بغض آلود جواب مي دهد و من همان سوال احمقانه و بي پاسخ هميشگي را تکرار مي کنم؛ «آخه چرا؟،»ديوارهاي خاکستري و بلند دو طرف انگار به هم نزديک مي شوند. من ده سال از عمر شانزده ساله مجله زنان را با آن زندگي کرده ام. مجله يي که در اين زمانه روي پاي خودش ايستاده و با ذره ذره کار اعضايش موجوديت پويا و مستقلي پيدا کرده است. روزهاي خوش، ساعت هاي سخت. شانزده سال يک عمر است. تصويرها يکي يکي پيش چشمم ظاهر مي شود و در تاريکي فرو مي رود. بچه هاي جواني که در اين جمع باليدند و روزنامه نگارهاي قابلي شدند. جلسه هاي شلوغ تحريريه که اغلب به نقدهاي بي رحمانه از خودمان تبديل مي شود. چک و چانه زدن با نويسنده ها و ويراستارها که هيچ کدام يک ويرگول هم تخفيف نمي دهند. پروسه هميشگي گرفتن مطلب از همکاران بدقول و به موقع رساندن مطالب. صورت مهربان دوست بااراده ام شهلا شرکت که هر ناممکني را در حد معقول ممکن مي کند و دوستي هايي که شکل گرفت و يک خانواده شد، يک خانواده بزرگ. شايد چنين مجله يي پديده يي باشد خاص خودش؛ مجله يي که در دل خود چند مجله کوچک دارد؛ اجتماعي، هنري، ادبي، علمي و ... قدم هاي لرزان ابتداي کار در بخش ادبيات و نگاه هاي پرسش آلود دوستان؛ مگر مجله زنان هم ادبيات مي خواهد؟ از سرضرورت بود که بخشي ويژه ادبيات در اين مجله شکل گرفت. اگر نبود صداي بالنده زنان نويسنده و شاعر، منبعي براي تغذيه اين بخش وجود نداشت و نمي توانست ادامه پيدا کند. ادبياتي که زمان در آن جاري است و حرکتش رو به جلو. در اين سال ها چه راه پرافت و خيزي را با هم طي کرده ايم. سال هاي شکوفايي و سال هاي رکود. آزمون و خطا. موفقيت ها، دوستي ها، اشتباه ها، گلايه ها. کاش توانسته باشيم تريبون کوچکي در اختيار ادبيات زنان مان بگذاريم.به انتهاي کوچه رسيده ام. ماشين ها يکي يکي وارد خيابان اصلي مي شوند. اينجا دست کم ترافيک سنگين ولي روان است.
مجله«بايا» پس از وقفه يي نسبتاً طولاني ويژه نامه قصه امروز را منتشر کرد، در اين شماره آثاري از رضا براهني، محمد محمدعلي، بنفشه حجازي، ميترا داور، ري را عباسي، فرزانه کرم پور و نويسندگان ديگر چاپ شده. ويژه نامه قصه بايا جنگي خواندني است که فرخنده حاجي زاده داستان نويس مديرمسوول آن است. مجموعه شعر«هميشه کنارت يک صندلي خالي هست» اثر ايرج ضيايي است که نشر آهنگ ديگر آن را منتشر کرده است. شعر شازده احتجاب او تلميحي به رمان هوشنگ گلشيري است. اين داستان قديمي هم دست از سرمان برنمي دارد... آقاي نويسنده، کاش اجازه مي داديد، شازده احتجاب با ما فنجاني قهوه مي نوشيد. مجموعه شعر پيانو از سروده هاي مريم جعفري آذرماني مجموعه چهل غزل نو و چند سروده است که برخي از آنها مضامين بکري دارند. ناشر پيانو نشر مجنون قم است که در هزار نسخه منتشر کرده است. از اين شاعر پيشتر «سمفوني روايت قفل شده» منتشر شده بود. سردم سردم سردً سردم، هم قدم پيراهني نيست. شاعر و نويسنده جماعت بايد فرقي داشته باشد. با هم به کليجا برگرديم/ نقاشي هاي کودکي ام/ روي ديوارهاي/ کوچه / حتماً حالا بزرگ شده اند. اين تکه از مجموعه شعر رفته بودي برايم کمي جنوب بياوري اثر روجا چمنکار است که به تازگي چاپ دوم آن را نشر رخشيد منتشر کرده است. پيشتر مجموعه شعر سنگ هاي نه ماهه اين شاعر جايزه شعر کارنامه را برده بود. رمان «فال خون» نوشته داوود غفارزادگان است که سوره مهر منتشر کرده. فال خون روايت خاطرات يک سرباز و فرمانده اش است که براي شناسايي پيکر شهدا به هور اعزام مي شود. سرباز از مرگ مي ترسد، و مدام از مرگ مي گويد. اين رمان روايت انسان درگير دغدغه ها و دلمشغولي هايش است. داوود غفارزادگان نويسنده قابلي است و داستان و ابزار آن را خوب مي شناسد. ادبيات آلماني طي سال هاي اخير هم رشد خوبي داشته با ناشران خوب و مترجمان معتبري که از آلماني ترجمه کرده اند. «قرن من» گونترگراس نويسنده آلماني برنده جايزه نوبل ادبيات را کامران جمالي نويسنده، شاعر و مترجم به فارسي ترجمه کرده و ناشر آن کاروان است. قرن من روايت داستاني يک قرن را بازگو مي کند و به تازگي چاپ دوم آن منتشر شده است. «درحال کندن پوست پياز» او هم با ترجمه جاهد جهانشاهي و همت انتشارات نگاه منتشر شده است. «ميراث» هاينريش بل با ترجمه سيامک گلشيري را هم انتشارات مرواريد چاپ کرده. انتشارات فيروزه کتاب ديگري از جويس کرول اوتس منتشر کرده. مجموعه داستاني به نام عروس بيوه با ترجمه رويا بشنام. اوتس از پرکار ترين و نامدار ترين نويسندگان امروز امريکاست که به علت تنوع آثارش شهرتي جهاني دارد و آثارش مي تواند درس هاي فراواني براي نويسندگان نسل امروز باشد. «صدسال تنهايي» گابريل گارسيا مارکز با ترجمه تازه يي به بازار آمد. اين ترجمه کار بيتا حکمي است که در حوزه ادبيات مطلبي از او نخوانده ام و تا جايي که به ياد دارم سال گذشته کتابي به نام قلب سرچشمه افکار از ايشان ديده ام. «صد سال تنهايي» ترجمه هاي متعددي دارد. اين ترجمه را کتاب پارسه منتشر کرده است. شايد ترجمه جديد صد سال تنهايي باب فتحي باشد براي بازخواني آثار کلاسيک و آثار بزرگاني که سال ها پيش خوانده ايم يا از قلم افتاده و جايش خالي است. ترجمه خانم حکمي را با يک تورق ساده جالب ديدم. دوشنبه همين هفته زادروز تاگور بود. « بوپاتي چندان نيازي به کارکردن نداشت.پول داشت و اينجا هم کشوري بسيار گرم بود. ستاره هايش پيش بيني کردند که براي کارکردن زاده مي شود.» رابيندرانات تاگور نخستين نويسنده آسيايي است که نوبل ادبيات را برد. او نويسنده يي خودآموخته بود. تاگور يک بار هم سفري به ايران کرد و با علما و شعراي ايراني ديدار داشت. آثار تاگور در روزگاري نه چندان دور با اقبال خوانندگان و مترجمان روبه رو بود و به تازگي نيز برخي از آثار او با تجديدچاپ و ترجمه به پيشخوان کتابفروشي ها راه يافته است. تازه ترين ترجمه از آثار تاگور اشک نهان نام دارد به قلم مينا اعظامي که انتشارات نقش و نگار منتشر کرده است. اين مجموعه ده داستان دارد. «خانه و جهان» هم از آثار رابيندرانات تاگور است که با ترجمه زهرا خانلري به همت انتشارات توس تجديدچاپ شده.
داوود سينايي؛ از مروز که يازدهم بهمن باشد ديگر همه جا حرف جشنواره است. نمونه اش همين روزنامه خودمان و ضميمه پنجشنبه هايش. ديگر گفتن ندارد که خوشگذران فرهنگي از فردا در صف هاي جشنواره ايستاده، گفتن ندارد که خيلي از دوستان همديگر را سالي يک بار در جشنواره ملاقات مي کنند، گفتن ندارد که... چيزي که گفتن دارد ديگر برنامه هاي فرهنگي است که در اين آخر هفته مي توانيد از آنها لذت ببريد گرچه تعدادشان زياد نيست. از فردا در گالري هما نمايشگاهي از نقاشي هاي جعفر روحبخش افتتاح مي شود. روحبخش حدفاصل دو طبع متفاوت در نقاشي ايران است؛ ميان نقاشي سقاخانه يي و انتزاع. اين نقاش پنجاه و شش ساله تاکنون بيش از 30 نمايشگاه در ايران و خارج از کشور برگزار کرده است. ساعت شانزده امروز در سينماتک موزه هنرهاي معاصر دور از جار و جنجال هاي جشنواره فيلم « مراقب شب» ساخته برايان جي هاتن به نمايش در مي آيد. اين فيلم محصول 1973 است و داستان زني است که بعد از رهايي از يک بحران عصبي شاهد وقوع قتل هايي در خانه مجاور است اما کسي حرفش را باور نمي کند. اما ستاره هاي سينما را در جايي غير از پرده هاي جشنواره هم مي توان ديد. در کافه گالري گرامافون نمايشگاهي از عکس هاي امين محمدي و کاريکاتورهاي شهاب جعفرنژاد برپاست. در اين نمايشگاه عکس هايي خواهيد ديد از امين حيايي، رضا کيانيان، امير جعفري، نيوشا ضيغمي، رعنا آزادي ور، عادل فردوسي پور، رويا نونهالي، محمدرضا گلزار، پژمان بازغي و خيلي هاي ديگر. اگر ساعت 30/15 امروز به اين نمايشگاه سري بزنيد جشني برپا است به اسم جشن بازيگر، و هنرمندان بسياري را از نزديک خواهيد ديد. براي بازديد از اين نمايشگاه تا ساعت 22 روز جمعه فرصت داريد. کافه گالري گرامافون در خيابان وليعصر، روبه روي تئاتر شهر واقع است.
گروه فرهنگي؛ با آغاز جشنواره فيلم فجر، ديدن صف هاي علاقه مندان و مخاطبان جدي سينما که مجله فيلم ويژه جشنواره را در دست دارند يکي از مناظر کلاسيک اين روزها است.در شماره 374 مجله فيلم، فهرست فيلم هاي حاضر در جشنواره بيست و ششم و بخش هاي رقابتي و غيررقابتي معرفي شده اند.يک پرونده خواندني هم به سينما آزادي و حضور بعد از ده سال در جشنواره اختصاص يافته است.به مناسبت بزرگداشت برگمان و بررسي آثار ميخالکوف، بخش هايي از اين شماره به اين دو مبحث تعلق گرفته که از اين بين مجموعه مطالب سعيد خاموش درباره آثار ميخالکوف قابل اشاره است.
گروه فرهنگي؛ اولين شماره نشريه «رويش»(دوره جديد) به سردبيري رضا رشيدپور منتشر شد. «رشيدپور» در سرمقاله شماره اول نوشته؛«مي خواهم طور ديگر بنويسم نه از نان و نه از آب که درد همه ما است و کمي شبيه سراب، مي خواهم از حقيقت بنويسم که اگر جاري باشد، بابا براي رسيدن به نان قلمش را نمي فروشد،»در فهرست مجله با شيوه يي تازه مطالب آن معرفي شده است؛ اگر با شنيدن صداي محسن چاوشي غش مي کنيد به صفحه 74 برويد، اگر محمدرضا گلزار را از مادرتان بيشتر دوست داريد به صفحه 26 برويد، مطالعه صفحه هاي 56 و 84 براي تمام سنين آزاد است،نشريه متفاوت «رويش» را مي توانيد با بهاي 1000 تومان از دکه نشريات تهيه کنيد.