ايوب آقاخاني ہ
درباره جشنواره تئاتر فجر نوشتن، شايد در نگاه اول آسان در نظر آيد ولي بي شک قلم که به دست بگيري خواهي فهميد اين تصوير و تصور ياوه و لهو است و يک شوخي بي ملاحظه که در شرم و آزرم آن، رنگ رخ به سرخي مي گراياني و حيران مي ماني که چه شد و چگونه که من پاي در اين راه بسيار سنگلاخ نهادم؟اما اينک به خواست تو گردن نهاده ام و بايسته است اين راه را تا مقصود نهايي طي کنم و اين ميانه اگر زبان و قلم، خاشعانه مهار خود به کناري بيندازند و نغمه يي دلخواه خودشان ساز کنند، بنده بي تقصيرم که آموخته ام اگر صادقانه نگويم و عمل نکنم، روزي در بزنگاهي از تاريخ غريب فرهنگ اين مملکت، محاکمه و محکوم خواهم شد.
و اما بعد...
بيست و ششمين جشنواره بين المللي تئاتر فجر مشعل اش روشن شده و انواري چشمگير از خود ساطع مي کند و من نيز به عنوان يک عامل فرهنگي و هنري- شما بخوانيد تئاتري- بسيار دلشادم که امسال با رويکردي نوين، کمر همت بر گسترش آن بسته اند و شاخه ها و تالارهايي قابل توجه به آن افزوده اند و برادران و خواهران خوني اين هنر ارزنده- بخوانيد راديو و تلويزيون- را نيز به اين ضيافت خانوادگي خوانده اند و سخن کوتاه کنم که خسته يي، خوشحالم که چراغ تئاتر بسيار پرنورتر در نظر مي آيد و همين جاي شکر دارد و اميد.اما بگذار از زاويه يي ديگر سخن ساز کنم. تا جايي که به ياد دارم براي بزرگان تصميم گيرنده، جشنواره تئاتر فجر همواره هدفي کلان بوده. درک آن هم البته سخت نيست. براي من هم اين جشنواره مهم است که عملاً تبديل شده به تعريف تماميت و ماهيت تئاتر کشور؛ و بديهي است که عظمت و شکوهش را عاشقانه مي ستايم اما از اينکه مسوولان امر با برگزاري اين جشنواره سرآسوده بر بالش مي گذارند و براي دوره بعدش نقشه مي کشند، از شما چه پنهان خسته ام. اينکه جشن ها و جشنواره ها، مناسبت ها و تقارن ها، بيشتر از خود «تئاتر» مهم مي شود دلگيرم مي کند. روزگاري جشنواره تئاتر فجر برکات زيادي داشت که کمترين اش، کشف چهره هاي جوان و تازه از گرد راه رسيده بود و امروز با حذف وجه رقابتي آن- به تقليدي مسخره از کشورهاي مترقي،- آن هم از ميان رفته-، در شرايطي که سالانه رقم قابل توجهي از عشاق اين حرفه و هنر مقدس، از دانشگاه ها فارغ التحصيل مي شوند و به جمع متقاضيان ناراضي مي پيوندند،بخش تلخ و گزنده ماجرا اين است که به خود اين بزرگان هم ثابت شده وجه رقابتي جشنواره شور و گرما و نتيجه قابل اعتناتري به آن مي بخشيد، اما همچنان مرغ يک پا بيشتر ندارد و براي حفظ جلال و جبروت اين تصميم کودکانه، مي کوشند و تنها قضاوت هاي جانبي را به حواشي آن تزريق مي کنند، نظير داوري انجمن نمايش، داوري نهادها، مسابقه بين الملل و اين حرف ها و چه،اين هم بد نيست، به شرطي که داوري هايش جهت مند و سياست ورز و پرپيچ و خم نباشد.بد نيست نگاهي به داوري هاي جشنواره دوره بيست و پنجم بيندازيد و ببينيد کدام انسان فرهيخته، درس خوانده و با شعوري، گزينه هاي منتخب را تاييد مي کند؟اين نوع کار، به راستي کسلم مي کند و احساس مي کنم عده يي لباس قرمز پوشيده اند و به زبان زرگري چيزهايي در باب هنر و تئاتر و فرهنگ مي گويند که بيشتر به تعيين تکليف شبيه است و اخذ راي اعتماد،ممکن است بگويي جشنواره يعني درفشي براي اعلام سياست هاي فرهنگي پشت آن. حرفي نيست. درست است و سنجيده. اما حق بدهيد، اين نوع نگره ها براي آناني که بدون اين خودنمايي ها و دور از تغييرات موسمي، خود اين هنر را دوست مي دارند و در آن تنفس مي کنند و قلم به خون دل مي زنند و با معاذير مي سازند و در جاده هاي سنگلاخ و راه بندان هاي صحنه ها بيل مي زنند و ابن الوقت ها را يک به يک مي بينند که مي آيند و چند صباحي مي مانند و مي روند و در آن چند صباح، خرقه مي بخشند و خاک در چشم عشاق شريف مي پاشند، پشيزي ارزنده نيست.آزرده نشويد. ايمان دارم قلب من و ما بيشتر از شما سياستگذاران اين هنر، براي آن مي تپد. تاريخ گواه من است. خود اين هنر فرهنگساز و واقعيت وجودي اش، بسيار از اين جست وخيزها دور است.بگذاريد زبان اين قلم را کمي شيرين کنم و گوشه چشمي هم به نيمه پر ليوان بيندازم. بي شک ميان اين بزرگان فرمان به دست، دلسوزاني نيز يافت مي شوند که به هر انگيزه يي بر وقار و توان و سلامت تئاتر مي افزايند و صد البته نام شان در تاريخ اين هنر و البته حافظه فرار مردمانش - پر رنگ يا کم رنگ - مي ماند.اميد بر آن دارم که دوره بيست و ششم جشنواره بين المللي تئاتر فجر، چند تن از همين مردان را در پشت سکان خود داشته باشد که شناسايي آنها هم البته سخت نيست. کافي است صبوري کنيم تا جشنواره تمام شود. اگر همين آقايان نشستند و کلاه شان را قاضي کردند و معايب و محاسن اين دوره را اصلي ترين معيار براي طراحي و دورخيز دوره بيست و هفتم قرار دادند که سندي است بر همان دلسوزي؛ وگرنه خواهيم ديد که بار ديگر تلسکوپي به دست گوگلباني افتاده،صبوري براي ماندگاري در بدنه رنجور فرهنگ اين کشور، براي ما نه يک ضرورت که يک عادت است. صبر مي کنيم و مي بينيم، البته بنده بسيار خوشبينم و حقيقتاً اين دوره را پرفتوح تر از چند دوره پيش مي دانم. اميد که همين باشد.
ہ نويسنده، کارگردان و مدرس تئاتر
گروه فرهنگي؛ مطابق با پيش بيني ها دو فيلم «آواز گنجشک ها» به کارگرداني مجيد مجيدي و«به همين سادگي» ساخته رضا ميرکريمي توانستند بيشترين سيمرغ هاي بيست و ششمين دوره جشنواره فيلم فجر را از آن خود کنند. در مراسم اختتاميه که شب گذشته در تالار وزارت کشور برگزار شد، فيلم هاي «آواز گنجشک ها» به کارگرداني مجيد مجيدي و «به همين سادگي» ساخته رضا ميرکريمي توانستند با چهار و سه سيمرغ موفق ترين فيلم هاي اين دوره از جشنواره لقب بگيرند. «آواز گنجشک ها» سيمرغ بهترين کارگرداني، موسيقي متن، تدوين و چهره پردازي و «به همين سادگي» نيز سيمرغ بهترين فيلم، فيلمنامه و بازيگر نقش اول مرد را از آن خود کردند تا همه چيز مطابق پيش بيني هاي قوت گرفته در روزهاي مياني جشنواره اتفاق بيفتد. در اين مراسم پس از پخش تصاويري از فرمايشات مقام معظم رهبري در نشست با سينماگران، محمدحسين صفارهرندي وزير فرهنگ و ارشاد سيمرغ زرين بهترين فيلم از نگاه ملي را به فيلم «فرزند خاک» به تهيه کنندگي سيد احمد ميرعلايي اهدا کرد. در بخش ديگري از مراسم صحبت هاي مهندس جعفري جلوه معاون امور سينمايي و سمعي و بصري وزارت فرهنگ و ارشاد پخش شد. پس از پخش کليپ ويژه محرم سيمرغ بلورين ويژه تماشاگران به فيلم «هميشه پاي يک زن در ميان است» به کارگرداني «کمال تبريزي» و تهيه کنندگي «محسن علي اکبري» اهدا شد. فيلم «به همين سادگي» به تهيه کنندگي سيدرضا ميرکريمي توانست سيمرغ بلورين بهترين فيلم را در بخش سوداي سيمرغ به خود اختصاص دهد. در بخش بهترين کارگرداني سيمرغ بلورين به «مجيد مجيدي» براي کارگرداني فيلم «آواز گنجشک ها» رسيد و ديپلم افتخار اين بخش به «خسرو معصومي» کارگردان فيلم «باد در علفزار مي پيچد» اختصاص يافت. در بخش فيلمنامه نيز سيمرغ بلورين به «سيدرضا ميرکريمي» و «شادمهر راستين» براي فيلمنامه «به همين سادگي» اهدا شد. همچنين «هنگامه قاضياني» بازيگر فيلم به همين سادگي و «امين حيايي» بازيگر فيلم «شب» به ترتيب سيمرغ هاي بلورين بهترين بازيگر نقش اول زن و مرد را به خود اختصاص دادند. در بخش بهترين بازيگر نقش اول مرد همچنين يک ديپلم افتخار به « شهاب حسيني» بازيگر فيلم «محيا» اهدا شد. سيمرغ ويژه هيات داوران براي يک عمر دستاورد فني و هنري به «عليرضا زرين دست» اهدا شد و «حسين جعفريان» براي فيلم «ديوار» سيمرغ بلورين بهترين فيلمبرداري را به دست آورد در اين بخش کليپي ويژه زرين دست پخش شد. در بخش تدوين سيمرغ بلورين به «حسن حسندوست» براي فيلم «آواز گنجشک ها»، در بخش موسيقي متن سيمرغ بلورين به «حسين عليزاده» براي فيلم آواز گنجشک ها، در بخش بهترين صداي فيلم سيمرغ بلورين به «ايرج شهزادي» براي فيلم آتش سبز، در بخش طراحي صحنه و لباس سيمرغ بلورين به «ژيلا مهرجويي» و «شعله نواب تهراني» براي فيلم «آتش سبز» اهدا شد. سيمرغ بلورين بهترين جلوه هاي ويژه به «حسين طلابيگي» براي فيلم «پرچم هاي قلعه کاوه» اهدا شد و «سعيد ملکان» سيمرغ بلورين بهترين چهره پردازي را براي فيلم «آواز گنجشک ها» دريافت کرد. «مهتاب نصيرپور» براي بازي در فيلم «فرزند خاک» و «محسن تنابنده» براي بازي در فيلم «استشهادي براي خدا» به ترتيب سيمرغ هاي بلورين بهترين بازيگر زن و مرد نقش مکمل را دريافت کردند. همچنين مهندس محمدرضا جعفري جلوه معاون امور سينمايي و سمعي و بصري وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي لوح سپاس و پلاک طلايي سيمرغ از نگاه ملي را به کارگردان و تهيه کننده فيلم آتش سبز اهدا کرد.فيلم «در ميان ابرها» به کارگرداني «سيد روح الله حجازي» عنوان بهترين فيلم اول جشنواره را به خود اختصاص داد و سيمرغ بلورين اين بخش را دريافت کرد.در بخش بهترين فيلم کوتاه داستاني نيز دو ديپلم افتخار به «چاوش» ساخته «فرخ حنيفه نژاد زيبايي» و «در خانه ما» ساخته «مريم کشکولي نيا» اهدا شد و سيمرغ بلورين اين بخش به فيلم «بومرنگ» ساخته «داريوش غريب زاده» اختصاص يافت. در بخش چشم واقعيت فيلم «ترانه اندوهگين کوهستان» به کارگرداني «حامد خسروي» سيمرغ بلورين بهترين مستند کوتاه را دريافت کرد و در اين بخش سه ديپلم افتخار اهدا شد. ديپلم افتخار براي نگارش گفتار متن فيلم به «روز حادثه» ساخته «محمدعلي فارسي»، در بخش مستندهاي بلند نيز سيمرغ بلورين به فيلم «تينار» به کارگرداني «مهدي منيري» اهدا شد.
گروه فرهنگي؛ در حالي که برخي از رسانه هاي خارجي طي بيست و چهار ساعت گذشته از حضور شارون استون در آخرين فيلم بهمن قبادي خبر مي دادند، برخي از منابع داخلي از مدتي پيش حضور اين بازيگر مطرح امريکايي را در اين فيلم تکذيب کرده بودند. حضور بازيگر «گل هاي شکسته» در آخرين فيلم بهمن قبادي در حالي قوت گرفت که اين بازيگر چندي قبل به معرفي فيلم هاي قبادي در اولين دوره جشنواره «سينما واريته» پرداخته بود و کمي قبل هم به گفته يکي از رسانه هاي خارجي و در يک سکوت کامل خبري مهمان قبادي در ايران بود. شارون استون در کنفرانس هاي خبري و جشنواره «سينما واريته» که در موناکو و پاريس برگزار شد حضور يافته بود، فيلم هاي «لاک پشت ها هم پرواز مي کنند» و «نيوه مانگ» را معرفي کرده بود. وي اين فيلم را خوش ساخت و داراي ساختاري قوي خوانده و گفته بود؛ «اين يکي از شگفت انگيزترين فيلم هايي است که ديده ام. قبادي به خوبي مقاومت انسان را در برابر ديو جنگ نشان داده است.» حمايت بازيگر جنجالي از قبادي و شايعه حضور احتمالي او در ايران، شائبه حضور اين بازيگر را در فيلم «آب و هواي کوهستان» (که برخي نام فيلم را کشور بابا هم روايت کرده اند) شدت بخشيد، به ويژه اينکه قبادي پيشتر از دوزبانه بودن فيلم خبر داده و گفته بود آنجلينا جولي گزينه مناسبي براي حضور در اين فيلم خواهد بود و در عين حال خبري از حضور اين بازيگر منتشر نشد.بهمن قبادي در گفت وگويي که چندي قبل با روزنامه نيوزويک انجام داد، گفت؛ «فيلم آينده من، يک فيلم انگليسي - کردي است که به نظرم بازيگري مثل آنجلينا جولي مي تواند بازيگر مناسبي براي ايفاي نقش اصلي آن با حال و هواي بومي باشد.» وي در ادامه گفت وگو از حضور بازيگران حرفه يي در فيلم آينده اش خبر داده و گفته بود؛ «در حال حاضر در جست وجو براي يافتن بازيگر امريکايي مناسب براي فيلم بعدي ام هستم؛ يک بازيگر زن که با من کار کند.» بعد از انتشار اين خبر، هيچ گونه تمايلي از سوي جولي صورت نگرفت و حال به نظر مي رسد بهترين شرايط براي حضور شارون استون در آخرين فيلم بهمن قبادي مهيا شده است. هرچند خبر رسيد، آنجلينا جولي که به عنوان سفير صلح در عراق به سر مي برد سر صحنه فيلم قبادي نيز حاضر شده است.حضور يک بازيگر امريکايي در فيلم قبادي، پس از آنکه ژوليت بينوش در فيلم کيارستمي به ايفاي نقش پرداخت، يکي از نکات جالب اين خبر است.
اميرحسين خورشيدفر؛ اگر بخواهيم کتابخانه الگويي براي يک خواننده پيگير ادبيات داستاني پيشنهاد کنيم، بي ترديد « صدسال داستان نويسي در ايران» نوشته حسن ميرعابديني يکي از کتاب هاي قفسه مرجع آن خواهد بود. اين کتاب چهارجلدي تحليل جامع و بيشتر جامعه شناسانه يي است از تاريخ داستان نويسي در ايران از دوره مشروطه تا سال 1375 و منبعي است براي تمام پژوهش ها و نقدهاي جريان شناختي در حوزه ادبيات داستاني فارسي. گردآوري و تاليف چنين کتابي در هر جاي ديگر جهان زير نظر موسسه هاي فرهنگي بزرگ و با بودجه هاي کلان و عموماً توسط گروه هاي تحقيقاتي انجام مي شود و اين همه نشان مي دهد که کار حسين ميرعابديني در تاليف اين کتاب چه اندازه حيرت آور و سترگ است. چندي پيش ويرايش جديد « فرهنگ داستان نويسان» ميرعابديني که اولين بار در سال 74 منتشر شده بود از طرف نشر چشمه به بازار عرضه شد. اما کتاب تازه اين منتقد ادبي به نام « پيدايش رمان نويسي تا سال 1320 » به زودي منتشر مي شود. در اين کتاب به جريان هاي داستان نويسي، نويسندگان، پاتوق ها و نشريه هاي ادبي در روزگار شکل گيري داستان نويسي مدرن فارسي پرداخته شده است. اين منتقد ادبي تاکنون چندين بار داور جايزه هاي ادبي بوده است و از ديگر تاليفاتش مي توان به « هشتاد سال داستان کوتاه فارسي » اشاره کرد که از طرف نشر خورشيد به بازار عرضه شده. کوشش حسن ميرعابديني را شايد بتوان جبران کم کاري و انفعال بي شمار دستگاه و نهاد فرهنگي دانست که توليدات شان ديرزماني است راهي به قفسه هاي کتابخانه هاي خوانندگان واقعي نمي يابد.
.jpg)
هايکوهاي صالحي منتشرشد 
سالگي تجليل مي شود 
جايزه شعر حسين منزوي برگزار مي شود