گروه ترجمه، آزاده بهرامجي؛ تا پايان روز کمتر از يک ساعت باقي مانده و ساکنان روستاي نوبارو آماده اند تا ارواح شرير را از بين خود دور کنند.

ژاپني ها از زماني که به ياد دارند همواره مراسم راندن ارواح شرير را در 11 معبد پنهان خود در نوبارو برگزار مي کرده اند. در اين مراسم 12 تن از کاهنان زن معبد برگ هاي چغندر قند را به دور سر و کمر خود مي بندند و روي زميني که در اثر ريزش باران خيس شده به راهپيمايي مي پردازند.

جلوي راهپيمايي کنندگان پسر 12 ساله يي قرار دارد که ماسک چوبي بر صورت زده است. صورتک ماسک او داراي ابروان بزرگ و پهن، چشمان کوچک و دهان مستطيل شکلي است. اين پسر نماد پانتو يا همان شيطان است.کاهنان زن معبد فرياد در حالي که مشغول تکان دادن برگ هاي بسته شده به سر و کمر خود هستند، فريادزنان مي گويند؛ «دور شو، دور شو» و پسر هم در پاسخ به فريادهاي آن به دور مي چرخد و بدنش را خم و راست مي کند.

قرن ها است که کاهنان زن در جهت حمايت از ماياکو

- جزيره يي کوچک در شرق درياي چين که بخشي از مجموعه جزاير اوکيناوا است- به اين مراسم پرداخته اند. نوع برگزاري مراسم و ماسک هايي که کاهنان به صورت مي زنند در هر روستايي متفاوت است اما همه آنها پايه مشترکي از آنيميسم دارند؛ يک کاهن کهنسال زن وظيفه دفاع از جنگل ها، چاه ها، چشمه ها و پيشگويان مقدس روستا را دارند. اين مراسم به شدت شبيه مراسمي است که در اندونزي، آفريقا و برخي ديگر نقاط جهان انجام مي شود.

اين مراسم مادرسالارانه در نقاط ديگر اوکيناوا که تا دهه 1870 براي خود امپراتوري مستقلي بود نيز برگزار مي شود. اکنون تقريباً تمام ساکنان جزاير ژاپن از مياکو گرفته تا ناها در شمال شرقي اين کشور همه سنت طرد ارواح از دهکده خود را به جا مي آورند.

اما حتي در مياکو، جزيره پوشيده شده با مزارع چغندرقند، اين سنت مذهبي رو به ضعيف شدن است. امروز با وارد شدن به عصر صنعت و مدرنيسم مردم بيشتر ترجيح مي دهند اوقات فراغت خود را به بازي کريکت بگذرانند تا وقت خود را در معابد صرف کنند. حتي اين روزها ديگر زنان جوان هم تمايل چنداني براي به خدمت درآمدن در معبد ندارند. آنکو سادوياما مسوول سازمان مطالعات فرهنگ هاي سنتي مياکو مي گويد؛«ما کم کم داريم به پايان دوران اين سنت هاي قديمي نزديک مي شويم.»

اين سازمان قصد دارد هر طور شده شرايطي ايجاد کند که اين مراسم سنتي و ديگر مراسم مربوط به آنيميسم در ژاپن زنده بمانند. هم اکنون بيش از هزار معبد در مياکو وجود دارد که به خاطر بي توجهي مردم رو به بسته شدن هستند.

البته لازم به ذکر است که هنوز بعضي از روستاييان اعتقاد عميقي به دستورات و نظرات کاهنان زن معابد خود دارند. براي مثال آنها با ساخت قبرستان جديدي در روستاي خود مخالفت کردند زيرا طبق نظر کاهن زن معبد، محلي که قرار بود اين قبرستان در آن ايجاد شود در مسير راهي که خدايان در آن رفت و آمد مي کردند قرار داشت. در اين روستا اتفاق باورنکردني ديگري هم به وقوع پيوسته است؛ چندي پيش يک شرکت ساختمان سازي قصد ساخت جاده يي در اين روستا را داشت که از وسط زمين مقدس رد مي شد، با وجود هشدارهايي که کاهنان زن معبد داده بودند رئيس اين کمپاني بر ساخت اين جاده تاکيد داشت. هنگامي که کار ساخت و ساز شروع شد يکي از کارگران به دليل نامعلومي به شدت مريض شد. سپس دستگاه هاي اين کمپاني به طرز عجيبي خراب شدند. پس از وقوع اين حوادث رئيس کمپاني ساختمان سازي تصميم به قطع برنامه ساخت و ساز خود گرفت تا از وقوع حوادث بعدي جلوگيري کند.

در روستاي نيشيهارا، کوزوکو 66 ساله کاهنه معبد اين روستا است. او زماني که دختربچه يي بيش نبود به همراه گروهي از زنان به معبد وارد شد و در کنار 60 کاهنه ديگر به يادگيري مراسم مذهبي پرداخت. او سالانه بيش از 48 مراسم مذهبي را برگزار مي کند. کاهنه ها بايد 15 بار در سال به داخل معبد مقدسي در قلب جنگل بروند و 100 سرود طولاني را با هم بخوانند.24 سرود اول اين کاهنه ها دعاهاي شخصي است و 31 تن از آنها به خدايان مختلف تعلق دارد.

کوزوکو غرغرکنان گفت؛ «اين روزها مردم هيچ مشکل جدي در زندگي خود ندارند و بهداشت هم به شدت پيشرفت کرده است. اين امر باعث شده که جوانان ايمان شان را به ما از دست بدهند و براي درمان بيماري هاي خود به سراغ ما نيايند. بعيد مي دانم که با مرگ نسل ما کاهنه هاي ديگري به معبد آمده و آماده خدمت به مردم شوند.» تاداشي ناکاما رئيس موسسه نيشيهارا گفت؛ «جوان امروز اکثراً کارهاي دولتي دارند در حالي که در گذشته اکثر آنها کشاورز بوده اند و به پيشگويي هاي کاهنان و کاهنه ها احتياج داشتند.»

اکنون اکثر جوان ها روستاها را ترک کرده و به شهر رفته اند و تنها پيرمردها و پيرزن ها براي انجام کارهاي روستا باقي مانده اند. بنابراين آنها تنها مشتريان پيشگويي هاي اين کاهنه ها هستند.

منبع؛ گاردين

:AP کره شمالي شصت و ششمين سالگرد تولد رهبر خود، کيم جونگ ايل را با رژه ها، پوسترها و گل هاي بي شمار جشن گرفت و از مردم فقير خود خواست زير سايه مرد اول کشور متحد شوند. خيابان هاي کره شمالي در اين روزها پر از پوسترها و بروشورهاي مختلف بود و به مردم جيره هايي از شيريني و شکلات و همچنين کفش داده مي شد. بسياري از مردم نيز براي نمايش ارادت خود به رهبرشان، نمايشگاه هايي از گياه «کيم جونگ يليا» نوعي بگونياي پيوندي که به خاطر کيم جونگ ايل ناميده شده برگزار کردند. اين نمايش، پيرو شکست مذاکرات کره شمالي و غرب صورت گرفته است. غرب کره شمالي را متهم کرده براساس سياست خلع سلاح اتمي عمل نکرده و ليست کاملي از برنامه هاي هسته يي اش را در اختيار سازمان هاي بين المللي قرار نداده است.

اينوايرومنت اديتور؛ اعضاي بدن يک ببر سوماترا که تعداد آن کمتر از 500 قلاده در جهان است به طور علني در اندونزي به فروش رفت.

موسسه مبارزه با قاچاق اعضاي حيوانات تخمين زده که بيش از 23 قلاده از اين ببرها سلاخي شده و پوست آنها در 28 شهر اين کشور به فروش رسيده است. اغلب دندان ها، پنجه ها، پوست، استخوان ها و سبيل هاي اين حيوانات به صاحبان حرفه هاي مختلفي مانند طلاسازان، طبيبان سنتي چين و عتيقه فروش ها فروخته مي شود.

جوليا ان جي مسوول برنامه ريزي سازمان مبارزه با قاچاق حيوانات در جنوب شرقي آسيا و نويسنده کتاب تجارت ببر در اندونزي مي گويد؛ «در سال 2000 بيش از 52 ببر براي فروش اعضاي داخلي و پوست آنها سلاخي شدند. اين تعداد در شرايطي که نسل اين ببرها رو به انقراض است رقم فاجعه يي به حساب مي آيد. تعداد ببرهاي سوماترا کمتر از 400 قلاده در جهان است. قاچاقچيان بدون توجه به رو به انقراض بودن نسل اين حيوانات به قلع و قمع کردن آنها مي پردازند و توجهي ندارند که اگر کشتار اين حيوانات به اين شکل ادامه پيدا کند ديگر هيچ ببري روي زمين باقي نخواهد ماند.»

مدان مرکز استان شمالي سوماترا در ده مايلي پانکار باتو يکي از مراکز مهم خريد و فروش غيرقانوني حيوانات است. دکتر توني سوهترونو رئيس موسسه حمايت از حيوانات اندونزي گفت؛ «ما بايد به شدت با اين تجارت مبارزه کنيم. اما مشکلاتي که ما با آن رو به رو هستيم آنچنان پيچيده است که از ميان برداشتن آنها کار راحتي نيست. علاوه بر کشتار حيوانات تغييرات جوي زمين هم در نابودي نسل اين حيوانات نقش دارد. در شرايطي هم که مردم در اين کشور در اثر گرسنگي و فقر رو به مرگ هستند نمي توان آنها را به خاطر کشتار حيوانات محکوم کرد زيرا آنها از سر ناچاري به شکار غيرقانوني حيوانات رو مي آورند.»

آسوشيتدپرس؛ کشوري که با فقر و ترس دست به گريبان است براي به موقع رساندن گل هاي ولنتاين از ارتش و نيروهاي مسلح کمک گرفت. کنيا يک چهارم گل مورد نياز اروپا را تامين مي کند و براي همين دولت اين کشور قصد دارد با وجود درگيري هاي شديد داخلي هر طور شده اجازه ندهد صنعت صادرات گل در اين کشور دچار رکود شود. آنها براي اين که گل ها را به موقع به دست اروپاييان برسانند کاميون هاي حامل گل ها را اسکورت کرده و با تمهيدات شديد نظامي به مکان هاي مورد نظر براي انتقال به اروپا مي رسانند.

همواره خريداران اروپايي از وارد کردن رزهاي کنيا به کشور خود راضي بوده اند. اين کشور آفريقايي با سرمايه گذاري و مديريت مي تواند اقتصاد کشور خود را دگرگون کرده و با صادرات گل و مطرح کردن آن در سطح جهاني گردشگران زيادي را به سمت خود جلب کند.

شهر نايواشا تا قبل از آغاز درگيري ها 60 درصد گل کنيا را به تنهايي توليد مي کرد، اما از وقتي که درگيري ها پس از 27 دسامبر در اين شهر به اوج خود رسيد و خانه هاي زيادي آتش گرفت و افراد زيادي قرباني شدند، توليد گل در اين شهر متوقف شد.

خوشبختانه مزارع پرورش گل اين شهر آسيب چنداني نديده اند و مشکل تنها اينجا است که کسي براي کاشت و برداشت گل ها باقي نمانده است زيرا مديريت اکثر مزارع گل در اختيار خارجي ها بود و آنها با شروع درگيري ها کنيا را ترک گفته اند و جرات بازگشت ندارند. در درگيري هاي داخلي کنيا بيش از هزار نفر کشته و 600 هزار نفر آواره شده اند. مقامات مسوول بيان داشته اند که تنها يک مزرعه در نايواشا نابود شده است.

اکنون با گذشت دو هفته از کاهش شدت درگيري کارگران کم کم در حال بازگشت به محل هاي کار خود هستند. دولت کنيا با وجود کمبود کارگر همچنان در تلاش است گل هاي خود را به اروپا صادر کند تا مبادا مشتري هاي دائمي اش را از دست بدهد.

اوداندو که متخصص بسته بندي گل است، با شروع درگيري ها به همراه همسر و دو فرزند خود از خانه اش پا به فرار گذاشت. او مي گويد؛ «اگر دولت حفظ امنيت ما را تضمين کند من به سر کارم بازخواهم گشت، در غير اين صورت قادر نخواهم بود خانواده ام را به اميد خدا رها کنم و به سر کار بازگردم زيرا هر لحظه امکان دارد توسط شورشي ها کشته شوم.»

صنعت گل کنيا تقريباً 20 ساله است. از آنجا که اين کشور آب و هواي گرمسيري دارد و نيروي کار در آن ارزان است، قادر است محصولات خود را با کمترين قيمت به اقصي نقاط جهان ارسال کند.

در هر يک از مزارع گل کنيا قبل از شروع جنگ هاي داخلي بيش از 650 کارگر مشغول به کار بودند در حالي که اکنون تعداد کارگران مزارع کمتر از انگشتان دست است. کنيا در گذشته بيش از 97 هزار تن گل در سال توليد مي کرد.

گروه ترجمه؛ اوباما يکي از کانديداهاي رياست جمهوري امريکا که به طرز باورنکردني موفق شده طرفداري افراد زيادي را به دست بياورد، اين بار از اينکه نامش روي يکي از شهرهاي کوچک شرق ژاپن است به شدت هيجان زده است.

ساکنان اوباماي ژاپن اميدوارند در صورتي که اوباما سياهپوست به رياست جمهوري امريکا برسد، در شرايط آنها تغييري ايجاد کرده و شهر آنها را که 32 هزار سکنه دارد به يکي از شهرهاي توريستي تبديل کند.

لغت اوباما به ژاپني به معني ساحل کوچک است. ساکنان اين شهر هم اکنون براي پيروز شدن اوباما در حال دعا کردن هستند. توشيو موراکامي شهردار اوباما مي گويد؛ «زماني که هيلاري کلينتون از اوباما جلو افتاد ما خيلي نگران و ناراحت شديم اما اکنون که او از اين کانديداي زن جلو افتاده ما مي توانيم نفس راحتي بکشيم.» اين شهردار 75 ساله ادامه داد؛ «بر اساس فال گرفتن ما شانس پيروزي او در انتخابات 80 درصد است.»

مردم اين شهر سال گذشته نامه يي به اوباما نوشتند و به رسم يادگاري صنايع دستي شهر خود را به او تقديم کردند. موراکامي در نامه خود که به زبان انگليسي نوشته شده، آورده بود؛ «من چوب هاي غذاخوري که به بهترين شيوه رنگ آميزي شده را با کمال افتخار به شما هديه مي کنم و آرزو دارم که شما از غذا خوردن با آن لذت ببريد.» نکته جالب کار اينجا است که تولد اوباما در 4 آگوست درست مصادف با روز جشن قاشق هاي چوبي در اين شهر است.

موراکامي که به شدت به اوباما علاقه مند است، براي پيدا کردن آدرس او دست به دامان سفارت امريکا در ژاپن شده تا هر طور شده نامه و هديه خود را به دست او برساند. اوباما در ژاپن طرفداران زيادي دارد و ديدگاه هاي او موافق نظر سياستمداران اين کشور است. ريکو تاناکا يکي از شهروندان شهر اوباما مي گويد؛ «وقتي اوباما لب به سخن مي گشايد، در چشمانش چنان گيرايي وجود دارد که هر انساني را تحت تاثير قرار مي دهد.»