گروه فرهنگي؛ فيلم هاي به همين سادگي (رضا ميرکريمي)، زن دوم (سيروس الوند)، مجنون ليلي (قاسم جعفري)، تيغ زن (عليرضا داوودنژاد) و زن ها فرشته اند (شهرام شاه حسيني) به احتمال فراوان برنامه نوروزي سينماهاي تهران را تشکيل خواهند داد.با افتتاح رسمي سينما آزادي، گروه هاي سينمايي از چهار به پنج افزايش خواهد يافت و سالن اصلي سينما آزادي يکي از سرگروه هاي اکران خواهد شد.قرار است فيلم «زن دوم» به کارگرداني سيروس الوند برنامه نوروزي سينما آزادي باشد. «زن دوم» براساس رماني نوشته فرشته طائرپور ساخته شده و در آن محمدرضا فروتن، نيکي کريمي و آناهيتا نعمتي بازي مي کنند.فرشته طائرپور تهيه کننده اين فيلم «زن دوم» را به جشنواره فجر نداد تا آخرين ساخته سينمايي سيروس الوند که يک عاشقانه اجتماعي است، برنامه نوروزي سينماها باشد.

اما در گروه استقلال فيلم «به همين سادگي» ساخته رضا ميرکريمي اکران خواهد شد. «به همين سادگي» جوايز اصلي جشنواره فجر از قبيل جايزه بهترين فيلم، بهترين فيلمنامه و بهترين بازيگر نقش اول زن را از آن خود کرد.

«به همين سادگي» اگرچه فيلمي تجربه گرا است و از قواعد فيلم هاي تجاري به دور است، اما توانايي جذب مخاطب در حد و اندازه هاي خود را دارد و مي تواند با تکيه بر سابقه کارگردانش و جوايزي که از جشنواره گرفته تماشاگر خود را پيدا کند.

فيلم «مجنون ليلي» ساخته قاسم جعفري نيز يکي ديگر از فيلم هاي اکران نوروزي سينماهاست که در گروه آفريقا اکران خواهد شد. جعفري پس از تجربه ناموفق «گرگ و ميش» تصميم گرفت فيلمي پربازيگر با مضموني طنز را جلوي دوربين ببرد.جعفري فيلم «مجنون ليلي » را که در مورد دست به دست شدن يک کادوي ولنتاين است، اواخر پاييز امسال کليد زد و به سرعت آماده نمايش کرد تا يکي از فيلم هاي اکران نوروزي باشد.«مجنون ليلي» از پراميدترين فيلم هاي اکران نوروز براي دستيابي به فروش بالا است که با توجه به ترکيب بازيگران و سوژه يي که دارد مي تواند تبديل به يکي از پرفروش ترين فيلم هاي سال 87 شود. محمدرضا گلزار، حميد گودرزي، الناز شاکردوست، حامد بهداد، نيما شاهرخ شاهي، بيتا سحرخيز، يوسف تيموري، ابوالفضل پورعرب و رضا رويگري از جمله بازيگران فيلم تازه قاسم جعفري هستند.گفته مي شود فيلم «زن ها فرشته اند» ساخته شهرام شاه حسيني هم پروانه نمايش دريافت کرده تا اين فيلم نيز برنامه نوروزي گروه عصر جديد باشد.«زن ها فرشته اند» دومين فيلم شاه حسيني بعد از «کلاغ پر» است که اين فيلم هم مضموني طنزآميز دارد.امين حيايي، نيکي کريمي، مهتاب کرامتي، ليلا اوتادي، محمدرضا شريفي نيا و احمد پورمخبر بازيگران اين فيلم هستند.آخرين فيلم اکران نوروزي سينماها «تيغ زن» ساخته عليرضا داوودنژاد است. اين فيلم هم که مدت نسبتاً زيادي از توليدش مي گذرد، مدتي در انتظار دريافت پروانه نمايش به سر مي برد. «تيغ زن» هم مضموني طنزآميز دارد و حال و هوايش بي شباهت به «هوو» ديگر ساخته داوودنژاد نيست. رضا عطاران، لادن مستوفي و علي صادقي بازيگران اين فيلم هستند. «تيغ زن» قرار است در گروه قدس اکران شود.ضمناً فيلم هاي «هميشه پاي يک زن در ميان است» ساخته کمال تبريزي و «دايره زنگي» ساخته پريسا بخت آور که گفته مي شود از فيلم هاي اکران نوروزي هستند، به علت دريافت نکردن پروانه نمايش، اين فرصت را از دست دادند.از سوي ديگر گفته مي شود دو فيلم از ميان فيلم هاي «در دره الاه»، «1408» و «فرزندان بشر» نيز برنامه اکران خارجي سينماها را تشکيل خواهند داد.

گروه فرهنگي؛ ششمين مراسم سالانه انتشارات سخن که توام با بيست و هشتمين سال تاسيس اين انتشارات بود با رونمايي آخرين آثار منتشر شده توسط اين ناشر برگزار شد. در اين مراسم که چهره هايي همچون محمدرضا شفيعي کدکني، داريوش صبور، جمال ميرصادقي، محمد بقايي ماکان، حسن انوري، شهرام ناظري، ايرج افشار، ابراهيم باستاني پاريزي، احسان نراقي، مهدي محقق و برادران علمي در آن حضور داشتند، کتاب هاي «الهي نامه»، «مصيبت نامه» و «اسرارنامه»ي عطار نيشابوري با تصحيح محمدرضا شفيعي کدکني رونمايي شدند. شفيعي کدکني که خود نيز در برنامه حضور داشت، با توجه به تشويق حاضران و درخواست مجري راضي نشد که روي صحنه حاضر شود. در ابتداي اين مراسم علي هاشمي شاعر و محقق ادبي که اجراي برنامه را برعهده داشت، با ذکر اين نکته که خانواده علمي 150 سال در ايران به کار چاپ و نشر کتاب مشغول اند، از نقش کم ايران در سال برپايي مولانا انتقاد کرد. دکتر جعفر ياحقي مدرس دانشگاه مشهد از نقش علي اصغر علمي طي اين سال ها ياد کرد که با همت فراوان موجب نزديک کردن دل هاي زيادي شده، به طوري که مي توان گفت نشر سخن شاخه زرين انتشارات کشور به شمار مي رود. وي سپس به نقش و اهميت آثار شفيعي کدکني اشاره کرد و گفت؛ «به هر بخش از کار دکتر شفيعي روي عطار مي نگرم، حرف و ميدان تازه يي باز شده و اين چيزي است که ما به آن نياز داريم؛ نگاه و تجديدنظر جديد در متون کهن. نسل سرگردان و جوان امروز ما نيازمند اين تحول در متون است و اين شفيعي کدکني است که مي تواند پل بزند و نسل امروز را با متون آشنا کند.» وي افزود؛ «گره گشايي هايي که اين مرد در عرصه فرهنگ ايران کرده، بدون ترديد بخش هاي تاريک تاريخ ما را روشن کرده؛ کاري که کسي تاکنون انجام نداده است. نگاه او به نسخه هاي قديمي نگاهي ديگر است. دکتر شفيعي کدکني مشکلات عطار را حل کرده است. 95 درصد پيچيدگي هاي اين شاعر حل شده؛ چون خود دکتر شفيعي به زبان خراساني آشناست و ريزه کاري هاي آن را مي داند.» در ادامه مجدالدين کيواني- از برگزيدگان جايزه کتاب سال امسال براي ترجمه کتاب «صهباي خرد» (درباره خيام نيشابوري) نوشته مهدي امين رضوي- گفت؛ «اين نهيب را به خود مي زنم که اين افتخار از من و ناشر نيست؛ بلکه از خيام، پير نيشابور، است. همه ما وامدار چهره هاي بزرگ علمي و ادبي خود هستيم، زيرا به وجود آنان بود که فرهنگ ايراني ساخته شد و نور پرنور وجودشان به اطراف و اکناف مملکت تابيد.» وي افزود؛ «بيشتر شهرت حکيم عمر خيام به رغم آثار فلسفي و علمي ارزشمندش به واسطه وجهي از وجوه اوست که در سايه روشن شک و يقين قرار گرفته، يعني شعر او؛ مشتي رباعي که واقعاً هنوز نمي دانيم مال خود اوست يا نه.»در اين مراسم چهره هايي همچون علي اصغر هاشمي (مدير انتشارات سخن) و احمد جلالي (نماينده پيشين ايران در يونسکو) نيز به ارائه سخناني پرداختند. شهرام ناظري هم که با دعوت مجري برنامه روي صحنه رفته بود، بدون آنکه سخني بگويد، از صحنه پايين آمد.

فهرست 100 فيلم تاريخ سينماي ايتاليا در حالي روز پنجشنبه در شهر رم اعلام شد که فدريکو فليني با داشتن هفت فيلم در اين فهرست پيشتاز است و نام هيچ کارگردان زني در آن ديده نمي شود. در فهرست گنجينه 100 فيلم برتر تاريخ سينماي ايتاليا بعد از فليني فيلمسازاني صاحب نام چون لوکينو ويسکونتي با شش و ويتوريو دسيکا، فرانچسکو رزي و ماريو مونيچلي با پنج فيلم قرار گرفته اند. روبرتو روسليني در اين فهرست چهار فيلم دارد و ميکلانجلو آنتونيوني هم با سه فيلم پس از او ايستاده است. ايده معرفي گنجينه سينماي ايتاليا نخستين بار در جشنواره بين المللي فيلم ونيز و در بخش جنبي روزهاي ونيز مطرح و اين فهرست روز پنجشنبه در کازا دل سينما در رم پرده برداري شد. پس از معرفي 100 فيلم برگزيده، گراتزيا ولپي از تهيه کنندگان سينماي ايتاليا درباره غيبت زنان فيلمساز در آن گفت؛ «پس کجايند فيلمسازاني چون لينا ورتمولر و ليليانا کاواني.» «زندگي شيرين» فليني، «رم، شهر بي دفاع» روسليني، «دزد دوچرخه» دسيکا و «نبرد الجزيره» جيلو پونته کوروو از مهمترين فيلم هاي فهرست گنجينه سينماي ايتاليا هستند، در حالي که مارکو فرري هم در اين فهرست يک نماينده دارد.

فيلم «بابل» به رغم تبليغات فراوان ديشب از تلويزيون پخش نشد. پخش اين فيلم قرار بود در قالب برنامه صدفيلم صورت بگيرد. تهيه کننده برنامه «صدفيلم» علت پخش نشدن فيلم « بابل» را لزوم تاييد پخش اين فيلم از سوي حوزه رياست سازمان صدا و سيما اعلام کرد. فاطمه تهراني در گفت وگو با ايسنا در پاسخ به اين پرسش که چرا پخش فيلم «بابل» به رغم اعلام قبلي شبکه سه سيما در هفته جاري منتفي اعلام شد، خاطرنشان کرد؛ موضوع فيلم «بابل» در شوراي فيلم مطرح و پخش آن تاييد شده بود، اما از آنجا که در زمينه پخش فيلم هاي جديد چه در داخل و چه در خارج از سازمان صدا و سيما حساسيت وجود دارد، تشخيص داده شد که ابتدا فيلم در حوزه رياست سازمان صدا و سيما ديده شود و سپس به روي آنتن شبکه سه سيما برود. تهيه کننده صدفيلم اعلام کرد؛ آن طور که به ما گفته شده است فيلم «بابل» طي هفته هاي آتي از تلويزيون پخش مي شود. اين تهيه کننده درباره رقابت شکل گرفته ميان برنامه هاي سينمايي سيما و همچنين شرايطي که به ارائه يک فيلم به يک برنامه منجر مي شود، گفت؛ اغلب فيلم هاي شبکه سه سيما را دکتر حسيني نژاد (مدير تامين برنامه شبکه سه) انتخاب مي کند. اين فيلم ها در شوراي فيلم مورد بررسي قرار گرفته و سپس به شبکه ارائه مي شود.

ابراهيم رها

سلام بيست و سي، خوبي 20/30؟

ديشب داشتم فرهنگ لغت معين را نگاه مي کردم، ديدم مقابل عبارت هاي بي طرفي و انصاف، نوشته 20/30. براي همين تصميم گرفتم براي تو نامه بنويسم، تو واقعاً معرکه يي. البته مي دانم فرهنگ لغات معين را هيچ وقت نمي خواني چون معين بالاخره يا گرايشات چپ دارد يا گرايشات لس آنجلسي، اگر هم بداني که اين معين آن يکي ها نيست (که بعيد است حل مسائلي چنين غامض از طرف تو) باز نه وقتش را داري نه اصلاً دانستن معني لغات لازمت مي شود. آدميزاد کار مي کند يک پولي بگيرد به معني لغت چه کار دارد. درکت مي کنم 20/30.

عده يي از دوستان عزيز (عزيزها،) جمع شده اند، يکي زير ابرويت را برداشته، يکي سرخاب سفيدآب آورده، يکي وسمه، يکي سرمه، يکي... اوووه. ماه شده يي يک ضرب. راست مي گويد شاعر که «تو بزرگ بشي چي مي شي،»20/30 عزيز، کامي جان که اساساً معرکه ترين است. صدا؛ پاواروتي. سيما؛ تام کروز. صدا و سيما؛ کامران نجف زاده، جسارتاً به او بگويي بخش «فشاري » اش را يک مقدار تغيير دهد بد نيست. دوستان و هم سلکانش در خيابان، تا يکي دو سال قبل، اين فشاري بودن را به نحو احسن اجرا مي کردند و حالا اين عزيز دل برادر دارد عيناً همان ماجرا را در تو، 20/30، پيگيري مي کند. واقعاً انسان لذت مي برد از اين ثبات قدم،

20/30 محبوب، اينکه تو در خبر فرم ها را شکسته يي و از قالب هاي خشک بيرون آ مده يي، تو را خيلي تودل بروتر کرده، دروغگو هم سابقاً دشمن خدا بود، صحت اخبار تو، عدم غرض ورزي و بي طرفي تو زبانزد خاص و عام است. باور کن همه به اين موارد که مي رسند از تو نام مي برند، منتها نامردان نابخرد با نام تو جوک درست کرده اند و در اين موارد از آن استفاده مي کنند که کار خوبي نيست و خود من در همين نامه به آنها مي گويم اين اعمال استکباري را کنار بگذارند و ديگر با تو، يا کامي جان، يا آن خانمي که مي آيد خبرها را با انشاي غلط و صوت زيبا مي خواند و ساير دست اندرکاران قشنگ جوک نسازند.20/30 عزيز و گرامي، کارهاي تو قابل تقدير است. البته مي دانم که خيلي شداد و غلاظ تقدير هم مي شوي و بايد هم بشوي و آدميزاد به پول براي زندگي نياز دارد و کور شوم اگر در اين حرف سوءنيتي داشته باشم. حالا که به مدد تلاش تو بيش از گذشته در آسمان خبر ايران، از اون بالا کفتر ميايه، لطف کن و بخش هاي ديگر خبري را هم تو به دست بگير تا ملت ايران با خيال راحت بي خيال اخبار شود. تو استعدادش را داري، باور کن.

postkhoone@gmail.com

محمد بلوري

دادگاهي در ياسوج، يعقوب يادعلي نويسنده يک داستان خيالي را به اتهام نشر اکاذيب به قصد تشويش اذهان عمومي و توهين به مردم يک استان به زندان محکوم کرده است.در داستان، يک شخصيت خيالي با بيان جمله يي از قوم و قبيله اش ابراز نفرت مي کند، بي آنکه نامي از يک قبيله خاص برده شود. ولي آقايان بازپرس و بازجو و دادستان استان محل زندگي نويسنده، اين گفته را توهين به مردم همين استان تلقي مي کنند.بازپرس در جريان تحقيق به نويسنده مي گويد؛ «مفهوم و برداشت خوانندگان از گفته شخصيت داستان توهين به يک قبيله و مردم يک استان است. جواب بدهيد.»اما آقاي صالح نيکبخت وکيل مدافع نويسنده در رد اين اتهام توضيح مي دهد؛ در داستان خيالي مردي ساخته ذهن نويسنده به قوم و قبيله يي بي نام و نشان اشاره مي کند، بنابراين وارد آوردن اتهام توهين به قوم و قبيله و مردم خاصي ناشي از يک تلقي ذهني است و به خوانندگاني اشاره مي شود که هويت فردي و اجتماعي ندارند.بازپرس در طرح اتهامي ديگر خطاب به نويسنده مي گويد؛ در داستان يک شخصيت که به نام مهندس معرفي شده به شخصيت ديگري به نام اياز مي گويد؛ «ببينم براي تو خيلي مهم است که پسري داشته باشي اياز؟»اياز جواب مي دهد؛ «براي من نه، اما براي پدر و مادرم مهم است. براي آنها پسر يعني پشت و پناه، تکيه گاه، مي فهمي؟ مي رويم به ده تا ببيني چه تعصبي دارند، حاضرند همه چيزشان را بدهند تا من پسردار شوم.»بازجو با خواندن اين گفت وگو بين دو شخصيت خيالي داستان نتيجه گيري مي کند و خطاب به نويسنده مي گويد؛ «از محتواي اين کلمات برداشت مي شود که در اين استان (استان محل سکونت نويسنده) مردم علاقه يي به دختر ندارند و تعصب زيادي روي پسر داشتن دارند. اين ديدگاه به زمان جاهليت برمي گردد. درباره اين اتهام توضيح بدهيد.»با اين توصيف، دادگاه بدوي و دادگاه تجديدنظر نويسنده قصه را به اتهام نشر اکاذيب به قصد تشويش اذهان عمومي به 9 ماه زندان محکوم کرده اند که متهم علاوه بر تحمل چنين مجازاتي بايد چهار مقاله ستايش آميز هم درباره چهار شخصيت علمي و فرهنگي بنويسد و در نشريات به چاپ برساند.

***

جالب اين است که بازپرس و قاضي دادگاه بر خيالي بودن قصه و بي نام و نشان بودن محل و آدم هاي قصه اذعان دارند چون کل داستان را «نشر اکاذيب» تعبير کرده اند، به زعم آنان يعني داستاني دروغين يعني زاييده ذهن و خيال، اما شگفت اينکه قضات محترم چگونه بر اساس يک نوشته خيالي و قوم و مکان مجهول، اتهام تشويش اذهان عمومي مردم يک استان خاص را از داستان استنباط کرده اند؟ بنابراين مي توان گفت راي دادگاه به استناد تعابير ذهني صادر شده است. يک اتهام ديگر نويسنده که مميزي در افکار و انديشه را تداعي مي کند، داشتن ديدگاه زمان جاهليت است. دليل دادگاه براي طرح چنين اتهامي آن است که يکي از شخصيت هاي خيالي داستان گفته «مردم آبادي اش حاضرند همه چيزشان را بدهند تا او پسردار شود.»در جامعه هزاران هزار زن و شوهري هستند که در حسرت تولد يک نوزاد پسر مي سوزند و حتي حاضرند تمامي ثروت شان را ببخشند تا پسري داشته باشند و اين خواسته را به روشني بيان مي کنند. بنابراين آيا بايد همه اين زوج هاي پير و جوان را تحت تعقيب قرار داد و به اتهام داشتن ديدگاه زمان جاهليت محکوم شان کرد؟

***

به طور کلي محاکمه و مجازات نويسنده ياسوجي را مي توان يک بدعت عجيب. با چنين شيوه يي مي بايد علاوه بر مجوز قانوني وزارت ارشاد اسلامي براي چاپ کتاب، تمامي نويسندگان کشور با کتاب هايشان به يک مميزي ويژه فراخوانده شوند تا کتاب هايشان را سطر به سطر بخوانند و آنگاه از وراي هر واژه و جمله يي به ذهن آنان سرک بکشند تا مبادا از انديشه پنهان کلمات در افکار نويسنده يي بوي نامطبوع توهين، تشويش اذهان عمومي و نشر اکاذيب و... به دماغ مميزان بخورد. مطمئنم نويسنده يي در چنين محکمه يي حکم برائت نخواهد گرفت.و در پايان به عنوان يک نويسنده و به نشانه حمايت از حرمت قلم و انديشه، اتهام يعقوب يادعلي را براي خود مي پذيرم و با تاييد نوشته اش حاضرم در مجازاتي که براي او تعيين شده است، شريک و سهيم باشم.

سيدابوالحسن مختاباد

«زيست بوم فرهنگي» مفهومي است که در آن تمامي افراد و نهادهاي مرتبط با يک پيشه و موضوع فرهنگي جاي مي گيرند و با تبادل اطلاعات و توليدات ميان خود و ساير افراد به رشد و بالندگي آن زيست بوم مدد مي رسانند.با اين توضيح کوتاه مي خواهم برگزاري ششمين نشست انتشارات سخن (که روز گذشته، جمعه 10 اسفند، باشکوه تر از پنج دوره گذشته برگزار شد) را بهانه يي قرار دهم و به اين بهانه به زيست بوم هاي بخش خصوصي نشر نکاتي چند را قلمي کنم.اگر اين جمع را يک زيست بوم فرهنگي بناميم (محيطي که در آن اهل فرهنگ زيست مي کنند) در آن مي توان انواع افراد و نهادها را مشاهده کرد. مهم ترين جزء اين زيست بوم انتشارات سخن است. ناشري که به گواه کارنامه کاري اش در نزديک به سه دهه تلاش طاقت سوز، صدها کتاب در حوزه هاي مختلف فکري و فرهنگي، با محوريت فرهنگ ايراني - اسلامي تدارک ديده و انتشار داده است. اين ناشر البته خود از زيست بومي با قدمتي 130 ساله بهره مي برد و تجربه يي گرانقدر را از سال هاي 1255 (زمان تاسيس نسل اول انتشارات علمي) به ارث برده است. همين تجربه است که اينک در نسل سوم از اين مجموعه بارآورتر شده و صدها عنوان کتاب را تقديم اهل فرهنگ کرده است.پس از آن به حلقه مولفان و مترجماني مي رسيم که با اين ناشر همکاري مستقيم دارند و به شکل جدي در تاليف کتاب هاي اين مجموعه دخيل بوده اند. کساني که برخي از آنها سر به زير خاک سوده اند؛ چهره هايي چون دکتر زرين کوب، دکتر غلامحسين يوسفي و محمدعلي جمالزاده تا بزرگاني که اينک دست اندرکار تاليف يا ترجمه مجموعه هاي ارزشمندي اند همانند دکتر محمدرضا شفيعي کدکني (که مجموعه کارهاي سترگ شان درباره عطار امسال پربرگ و بارتر و از سوي همين ناشر در مراسم ديروز رونمايي شد)، دکتر ايرج افشار، دکتر حسن انوري و مجموعه همکاران شان در فرهنگ سخن، دکتر محمد استعلامي، دکتر محمدامين رياحي، دکتر حسين الهي قمشه يي، دکتر محمد دبيرسياقي، دکتر محمدعلي اسلامي ندوشن، دکتر تقي پورنامداريان، دکتر عزت الله فولادوند، هاشم رضي، دکتر احمد سميعي گيلاني، دکتر علي اشرف صادقي و البته نسلي از نويسندگان و اهل ادب که در چند سال اخير با تاليفات خود رونقي به پژوهش هاي زبان فارسي و فرهنگ ايراني - اسلامي بخشيده اند.در کنار اين مجموعه خوانندگاني قرار دارند که از خرمن اين تاليفات خوشه برمي چينند و با خريد کتاب هاي اين ناشر بر تعلق خاطرشان به اين زيست بوم مي افزايند و باعث تشجيع و تشويق ناشر و مولفان مي شوند.تمامي اين فضاي فکر و فرهنگي براي خود هويتي يافته و عرصه يي را فراهم آورده است تا در پرتو آن بتوان گام هاي موثرتر فرهنگي را برداشت. اين فضا البته بدون هيچ گونه پشتوانه دولتي يا حمايتي خاص شکل گرفته است و نشان مي دهد بخش خصوصي نشر ايران اگر جلوي پايش سنگ اندازي و مانع تراشي صورت نگيرد، مي تواند کارهايي کند که از عهده ده ها سازمان و نهاد دولتي برنمي آيد. شايد همين فرهنگ سخن، که از سال 1380 که مجموعه 8 جلدي آن انتشار يافت و اينک زاد و ولد آن نياي اصلي، خود به کامل شدن بيش از 11 کتاب ديگر انجاميده است، نمونه يي شاخص از کار بخش خصوصي باشد که بدون هيچ گونه کمک دولتي صورت گرفت. خوشبختانه از اين دست ناشران کم نيستند که حداقل در همين حوزه فرهنگ نگاري مي توان به ناشري چون فرهنگ معاصر اشاره کرد که کارهايي نمونه و شاخص انجام داده و مي دهد و يا نشر مرکز که در همين سال جاري چند کار مجموعه يي سترگ (همانند ارائه ترجمه تازه از هزار و يک شب) را سامان داده اند.دولت (در تمامي شقوق آîن و نه تنها وزارت ارشاد) اگر دستان درازش را از دامن نشر ايران برچيند و با خريدهاي فله يي از برخي ناشران رانتي فضاي کتاب را مشوش نکند يا با ساختن فروشگاه هاي چند هزار متري (موسسه نشر شهر وابسته به شهرداري تهران) از تجربه هاي شکست خورده اينچنيني در گذشته درس عبرت نگيرد و اندک اعتبارات به کف آمده را به چاه نريزد يا با سوق دادن يارانه هاي کاغذ نشر به سمت نمايشگاه هاي استاني، و خالي کردن کتابفروشي هاي شهرستاني از مشتريان و متقاضيان، تيشه بر ريشه نحيف کتابفروشان شهرستاني و البته تهراني نزند، يا با راه اندازي ناشران دولتي و شبه دولتي در هر وزارتخانه و نهاد و سازمان دولتي و شبه دولتي به رقيبي با پشتوانه هاي مالي بيکران براي ناشران بخش خصوصي تبديل نشود، يا با سکوتش در برابر تعطيلي و توقف کار برخي کافه کتاب ها، به هدم اين گونه زيست بوم هاي فرهنگي مدد نرساند، مي توان اميدوار بود ده ها و صد ها ناشر همانند انتشارات سخن پا بگيرند و بنياد سفت کنند و سرمايه و نيروي فکري و مادي خود را به کارهايي اختصاص دهند که انتشار برخي از آنها اسباب اعتبار فرهنگي ايران و ايراني است.