عناوين اين صفحه

جادوي فيلمبرداري؛ساعت 18 امروز فيلم مستند « جادوگر» درباره زندگي و خصوصيات فردي عليرضا زرين دست فيلمبردار برجسته سينماي ايران که توسط رضا درميشيان ساخته شده به نمايش درمي آيد. زرين دست در طول پنج دهه فعاليت خود فيلمبرداري بيش از صد فيلم را بر عهده داشته است. درميشيان پيش از ساخت اين فيلم دستيار مهرجويي، جيراني و داوودنژاد بوده است.

 

 

 

عطار به روايت شفيعي کدکني ؛در قالب همايش عطار نيشابوري به روايت شفيعي کدکني ساعت پانزده امروز در شهر کتاب مرکزي محمدعلي موحد با موضوع « عطار و شفيعي کدکني» سخنراني خواهد کرد. احمد جلالي، مريم حسيني، محمد عابدي، مهدي مجتبي و پروين سلاجقه از ديگر سخنرانان اين برنامه هستند.

 

 

بي قيد و شرط؛فيلم سينمايي امشب شبکه دوم کمدي رمانتيکي است که اسکت هيس کارگردان فيلم معروف « درخشش » در سال 2007 ساخته است. کاترين زتا جونز، آرون اکهارت، پاتريشيا کلارکسن در « بي قيد و شرط» بازي مي کنند. اين فيلم ساعت 21 امشب پخش مي شود. اين فيلم داستان زن سرآشپزي است که زندگي اش بر اثر حضور يک آشپز ديگر در به محل کارش دچار تحول مي شود.

علي ميرميراني

يکي به اين سوال جواب بدهد؛ در مورد کي و چي بايد کار طنز کرد؟ راستش بعد از هياهويي که همکاران مطبوعاتي راه انداخته اند پيرامون سريال مرد هزارچهره و اعتراض ها کرده اند به مورد شوخي واقع شدن شعرا و به روايتي روشنفکران، اين سوال پررنگ تر از گذشته رخ مي نمايد که بر فرض مهران مديري يا هر کسي که در تلويزيون يا حتي سينما يا به طور کل رسانه ها اعم از مکتوب يا تصويري مي خواهند در حيطه طنز يا کمدي کار کنند، تکليف شان چيست؟ بياييد با خودمان روراست باشيم. گويا هر بخش يا قشري از اجتماع ما که هدف شوخي قرار گيرد تاب و عنان از کف مي دهد و فرياد واغيرتا بلند مي شود که همه چيز از دست رفت، جالب اينکه در اين باب هيچ قشري، هيچ جريان فکري ، هيچ مرام و مسلکي، هيچ انديشمند يا بيسوادي، متحجر يا روشنفکري، مرتجع يا پيشرويي، با هم فرقي ندارند. همه به يک شکل و با يک سبک و سياق و حتي با يک شيوه و با يک لحن و ادبيات عکس العمل نشان مي دهند. تنها با اين تفاوت که عده يي از اول داعيه آزادانديشي و طرفداري از ايجاد فضاي باز و... ندارند و شعارهاي مشابه زنده باد مخالف من سر نمي دهند و عده يي ديگر در حرف، طرفدار اين تعابير قشنگ اند و نه بيشتر و باز بايد به دسته اول دست مريزاد گفت که لااقل قول و عمل شان يکي است و مصداق يک بام و دو هوا نيستند.مهران مديري در مرد هزارچهره با نيروي انتظامي، جامعه پزشکي، شعرا و... شوخي کرده است و جالب اينکه اين بار حتي برخلاف تصور، بيش از پيش از نيروي انتظامي، نه شعرا، که بعضي دوستان روزنامه نگار (که بحق در اين يک دهه اخير طرفداران اصيل ايجاد فضاي آزاد براي همه بوده اند) وارد گود شده اند و قصد دارند به قاعده توانشان حق مهتر و کهتر اهل ادب را از اين سريال طنز بستانند، اي کاش دوستان اهل قلم پيشگام مي شدند و از اينکه مورد شوخي واقع شده اند اينقدر برنمي آشفتند تا اين باريکه مجال، براي کار در اين قالب يا قالب هاي ديگر حداقل از طرف آنان تحديد و تهديد نمي شد. کاش مي گفتند با ما شوخي کنيد، خوب يا بد، درست يا غلط، ما را نقد کنيد تا اين سياق، باب شود يا لااقل قدمي در اندازه هاي شعارهاي قشنگ شان برداشته باشند. مانده ام از آن دوست کارتونيستي که خود مکرر زخمي بايدها و نبايدها بوده و حالا چنين در جايگاه داناي کل بايد و نبايد براي اين مجموعه تعيين مي کند، متاسفانه گويا در اين سامان مرگ خوب است فقط براي همسايه. اين چه استدلالي است که بر پايه آن نمي شود درباره شعرا طنز نوشت و کمدي ساخت؟ حتي گيريم بر فرض که سريال با م. آزاد عزيز شوخي کرده باشد. مگر مرحوم مشرف آزاد تهراني جزء مقدسات است؟ مي دانيم که با اين مقدس سازي هاي مکرر و در تزايد، هر کس، هر قشر، طرفداران هر شخص يا حرفه، سريع ديوار آتشيني پيرامون شخص يا مقوله مورد علاقه شان ايجاد مي کنند که اتفاقاً اولين تاثيرش جلوگيري از نقد يا طنز (حتي نقد و طنز غلط) است و طرفه آنکه اين دستاورد دقيقاً عکس باورهايي است که دوستان، تمام اين سال ها بر آن کوشيده اند. دوستان، عزيزان، يک بار با هم جدي به اين سوال فکر کنيم در مورد کي و چي مي شود کار طنز انجام داد؟ گويا جواب واقعي آن اين است؛ هر کس جز ما يا جز چيزهايي که ما دوست داريم،

سيد علي ميرفتاح

فرموده اند؛«عليکم بالمتون لا بالحواشي.» درست فرموده اند، اما چاره يي ندارم جز آنکه قبل از ورود به متن، توضيحاتي درباره خودم، درباره بيشه يي که گذرم بدان جا افتاده بود و بالاخره درباره حيواناتي که داشتند رفته رفته در زمره عزيزترين رفقايم در مي آمدند، خدمت تان عرض کنم و همين اول کاري اين نکته را نيز بگويم که به خدا و به پير و به پيغمبر که من درخصوص اين بساط قلندري که ديروز نوشتم پلنگ و شتر و استر و گاو و بوزينه زير يک افراي کهنسال انداخته بودند بي تقصيرم و هيچ دخالتي در آن نداشته ام. سر پيرمردها هم که يادتان هست؟ آنها هم وقتي من به پست شان خوردم که کار از کار گذشته بود و جز کنار آمدن با عادت زشت شان کاري از دستم ساخته نبود. من حتي بارها و بارها به اين فکر افتادم که آنها را به تخت و متادون ببندم و با روش هاي سختگيرانه ترک شان بدهم و اين ماده لعنتي را که طي سال ها در ريه و کليه و کبدشان رسوب کرده، با شير و آب ليمو و عسل بيرون بکشم اما دکتري از کرج زنگ زد و گفت مبادا اين کار را بکني که به هفته نرسيده از دست مي روند... براي همين به جاي مبارزه، نوکري شان کردم و ساقي شان شدم و... اما باز هم مي بينيد که از دست رفتند. حالا هم که سر به جنگل و بيابان گذاشته ام و همنشين گرگ و پلنگ شده ام مي بينيد که اينجا هم همان آش است و همان کاسه. براي همين وقتي چشمم به آن شيشه چرک و نشسته سس و گاز پيک نيک و نبات و از اين قبيل سور و سات افتاد چهار ستون بدنم لرزيد و زبان به اعتراض گشودم و بي ملاحظه هر چه از دهانم در آمد گفتم و گفتم الان زنگ مي زنم که بيايند جمع تان کنند و اين بيشه را از اين گاز شر پاک کنند و... که گاو حرفم را قطع کرد و گفت؛ «حرص نخور، شيرت خشک مي شه.» اين را گفت و با آن لب و لوچه شروع به پک زدن کرد و با آن دست و پا شروع به سيخ روي آتش گرفتن. واقعاً که چه تصوير مهوعي. بعد، شتر که از طرز حرف زدنش معلوم بود که از حکمت بي نصيب نيست زبان به سخن گشود و مرا مخاطب قرار داد و گفت؛ «ابله جان، نمي بيني که در چه صلح و آرامشي پلنگ و گاو و بوزينه و... دور هم نشسته اند و بي آنکه بدرند هم را، يا بگريزند از هم، نشسته اند و دارند صفا مي کنند. فکر کردي اينها همه از دولت کيست. اين همه آوازه ها از شه بود. توي کتاب ها هم اين حيوانات سر يک سفره نمي نشينند و اينها همه از مواهب اين دخان افلاطوني است که هر کجا مي رود صلح و آشتي مي برد...» خواستم در برابر اين استدلال بي پايه حجت هاي غني و معنوي بياورم که جناب پلنگ سخنان شتر را ادامه داد که؛ «تا به حال ديده يي يک جنگ را يک فردي که معتاد به اين عادت - به قول شما زشت- است راه بيندازد؟ جهان گلستان مي شد اگر وسط سازمان ملل و شوراي امنيت بساط قلندري مي گذاشتند و نمايندگان هر کشور گوشه يي يه لم مي دادند و به جاي اين همه بيانيه و قطعنامه براي هم خاطرات شيرين تعريف مي کردند و دور همي چه صفاها که نمي کردند. نه که فکر کني اينها را به مزاح مي گويم، نه. باور کن من از روزي که اولين پک را زدم هر نوع ددمنشي و وحشيگري را از ياد بردم. تنها نسبتي که الان با عالم وحش دارم همين ديوان وحشي بافقي است که جناب گاو آن را زير شيشه خود گذاشته تا سطحش بالا بيايد.» استر هم احساس کرد که نوبت اوست و بايد چيزي بگويد؛ «من خودم مدت هاي مديد توده يي بودم و چه کارها که در شعبات طبرستان نکردم. بخشي از آن خاطرات در ديدم ابراهيم گلستان در نوشتن با دوربين آورده است. اما آدم - يا چه فرقي مي کند، استر- تا آخر عمر که نمي تواند توده يي باشد. به قول سعدي چه کند توده يي پير اگر توبه نکند؟ حالا شما بگو سرمايه داري دنيا را قبضه کرده چه اهميتي دارد؟ بگو پرولتاريا دارد پدر صاحب بچه اش درمي آيد. خب بيايد. چشمش کور مي خواست اعتصاب نکند...» و بوزينه هم نرم -خيلي نرم- جست و خيزي کرد و گفت... حيف که دوباره سهم من از روزنامه تمام شد و ناچارم فردا بقيه ماجرا را شرح دهم، اما به تذکار اين نکته بسنده مي کنم که اي جوانان عزيز، مبادا اين استدلال هاي آبکي به مذاق تان خوش بيايد. نه. اينها شر و ور محضند. خودم فردا رگ هاي گردن قوي مي کنم و جواب هاي دندان شکني مي دهم که بخوانيد و حظ کنيد.

www.kargadan.net

رماني از ايرج کريمي؛ايرج کريمي (کارگردان و نويسنده) نگارش رمان جديدي را با عنوان «ملال جدول باز» به پايان برد. او در اين رمان روايتگر سردرگمي هاي يک روشنفکر ايراني در برهه يي از تاريخ است که ميان آرمان ها و وقايع زمانه خود گرفتار شده است. کريمي فيلم هاي «نسل جادويي»، «باغ هاي کندلوس»، «چند تار مو» و «از کنار هم مي گذريم» را در کارنامه سينمايي خود دارد.

 

 

داستان هاي جديد فريبا وفي؛مجموعه داستان جديد فريبا وفي با عنوان «در راه ويلا» به زودي منتشر مي شود. اين کتاب مشتمل بر 9 داستان کوتاه است که به دغدغه هاي زنان در جامعه امروز مي پردازد. از اين نويسنده همچنين رمان «رازي در کوچه ها» از چهار ماه قبل منتظر مجوز نشر است. اين رمان قرار است توسط نشر مرکز منتشر شود.

 

 

توني کولت در فيلم جديد سام مندس ؛توني کولت براي بازي در فيلم جديد کارگردان برنده اسکار سام مندس که يک کمدي با موضوع روابط خانوادگي است، همبازي جان کراسينسکي و مايا رادولف شد. کراسينسکي و رادولف در اين فيلم نقش زوجي را بازي مي کنند که با هدف پيدا کردن بهترين جا براي بزرگ کردن فرزند هنوز به دنيا نيامده خود، کشور را زير پا مي گذارند.

دوره هاي جديد کارگاه هاي موسسه کارنامه

موسسه کارنامه کارگاه هاي فلسفه هنر مدرن و روانکاوي هنر و ادبيات را برگزار مي کند. کارگاه فلسفه هنر مدرن توسط بابک احمدي در روزهاي يکشنبه و روانکاوي هنر و ادبيات توسط دکتر محمد صنعتي در روزهاي پنجشنبه برگزار مي شود. علاقه مندان براي شرکت در اين دوره ها براي کسب اطلاعات بيشتر مي توانند با شماره تلفن هاي 18- 22273917 تماس بگيرند.

اکران «آواز گنجشک ها» اوايل تابستان

فيلم سينمايي «آواز گنجشک ها» به کارگرداني مجيد مجيدي و بازي رضا ناجي اوايل تابستان به اکران عمومي درمي آيد. جواد نوروزبيگي مجري طرح پروژه «آواز گنجشک ها» به مهر گفت؛ «مشغول مذاکره با چند پخش کننده براي اکران فيلم هستيم.

ترجمه انگليسي «شطرنج با ماشين قيامت» در نمايشگاه کتاب

رمان «شطرنج با ماشين قيامت» حبيب احمدزاده که از آذرماه 86 با ترجمه پال اسپراکمن در ايالات متحده امريکا منتشر شد براي اولين بار با ترجمه انگليسي به نمايشگاه کتاب مي آيد.

ابراهيم رها

خواب مي بينم ناخواسته وارد جمعي شده ام متشکل از دوستان به شدت زحمتکش. اولين کسي که من را مي بيند، مي گويد عيد شما به خير، جواب مي دهم صبح شما مبارک و بعد حواسم مي رود به سخنراني وزير ارشاد که همان جا دارد براي تمام هميشه در صحنه ها حرف مي زند. وزير مي گويد؛ «کساني که پيشرفت هاي اين دو ساله ارشاد را درک نمي کنند مشاعرشان درست کار نمي کند.» آرام از کسي که با من سلام عليک کرده مي پرسم، وزير عزيزمان مدرکشان پزشکي است؟ او جواب مي دهد نمي دانم، اما آدم عالمي هستند. بعد وزير مي گويد؛« در يک فيلم که پارسال به آن اجازه اکران نداديم (و ما نمي فهميم منظورش سنتوري است) حتي يک نکته مثبت وجود نداشت.» به بغل دستي ام مي گويم بازي بهرام رادان خوب بود، اينم يک نکته مثبت. چشم غره عدالت محورانه يي مي رود و مي گويد خود بهرام رادان کلاً نکته منفي است. کمي که به حرفش فکر مي کنم تفهيم اتهام مي شود و سعي مي کنم حواسم را بيشتر به سخنراني بدهم. بعد وزير گفت؛ «داوران جشنواره فجر سليقه شان با مردم و جامعه جهاني انطباق داشته است.» باز به بغل دستي ام گفتم وزيرمان مگر جامعه شناس است؟ مي گويد نمي دانم، اما آدم عالمي هستند. اين دفعه جسارت به خرج مي دهم و مي گويم در مورد «سليقه جهاني» وزير اطمينان دارند؟ منتظر شنيدن جواب هستم. يک دفعه غلامحسين الهام وسط خواب مي آيد و گير مي دهد که اگر با اين مصوبات مجلس يکي از شغل هاي من را بگيرند، از تو نخواهم گذشت، مي گويم تو چرا هر شب به خواب من مي آيي؟ بگذار امشب مثل آدم خوابمان را ببينيم. نمي شود، خلاصه قول مي دهم که اگر خداي نکرده، زبانم لال يکي از شغل هاي او را گرفتند، در ستون خواب، تمام سعي ام را براي بازپس گيري حق او خواهم کرد. بعد هم براي اطمينانش مي گويم اي مردي براي تمام شغول، کسي ديگر تعداد شغل هاي تو يادش نيست، حتي روزنامه اعتماد هم که ديروز شغل هايت را نوشته بود، وزارت دادگستري را شغلت به حساب نياورده بود، خلاصه الهام مي رود و من به ادامه خوابم مي رسم. وزير کماکان مشغول سخنراني است. دقيق حرف هايش يادم نمانده همين قدر مي فهمم که هر کس پيشرفت هاي شگفت انگيز وزارت ارشاد را قبول ندارد يا در درک عاجز است يا مشاعرش مشکل دارد يا خصومت دارد يا سفارتخانه هاي خارجي تحريکش کرده اند يا... صحبت پيشرفت شده و من از بغل دستي ام مي پرسم رسيدن به رکورد 5/22 درصد تورم در اسفند 86 هم از پيشرفت هاي وزارتخانه است؟ مي گويد نمي دانم، اما آدم عالمي هستند. با خود مي گويم جداً چي صدا کنم تورو؟،

Khaberaha@gmail.com