گروه ترجمه، آزاده بهرامجي؛ قصد داريد تلفن همراه قديمي خود که تقريباً از کار افتاده است را دور بيندازيد؟ ما به شما توصيه مي کنيم کمي دست نگه داريد زيرا ممکن است در درون قطعات الکتريکي آن طلا، نقره، مس يا ديگر فلزات ارزشمند را پيدا کنيد.

هم اکنون افراد زيادي در تلاش هستند با دست يافتن به اين فلزات گران قيمت و آب کردن آنها و ساخت جواهرات پول خوبي به جيب بزنند. شرکت هاي سازنده گوشي هاي موبايل اغلب در مدارهاي الکترونيکي گوشي هاي خود از طلا استفاده مي کنند زيرا اين فلز با ارزش نسبت به ديگر فلزات رساناي بهتري است.

تاهيداکو سکيگاوا رئيس شرکت بازيافت دوا هولدينگز مي گويد؛ «فلزات به کار رفته در گوشي هاي موبايل مي توانند بيش از حد باارزش باشند براي همين ما مي خواهيم هر طور که شده آنها را بازيافت کنيم.» معدنچيان از آب کردن يک تن سنگ طلا تنها پنج گرم طلا استخراج مي کنند در حالي که بازيافت کنندگان گوشي همراه از ذوب يک تن گوشي تلفن همراه خراب شده 150 گرم طلا به دست مي آورند. همين وزن گوشي تلفن همراه علاوه بر طلا حدود 100 کيلوگرم مس و سه کيلوگرم نقره را در کنار فلزهاي ديگر در خود جاي داده است. با افزايش قيمت فلزات در بازارهاي جهاني بازيافت مواد اهميت زيادي پيدا کرده است. قيمت طلا در هر اونس هم اکنون حدود 890 دلار است. قيمت اين فلز گران قيمت در ماه مارس به اوج خود و به قيمت 1030 دلار رسيد.

سرب و قلع هم نسبت به گذشته به قيمت بيشتري مبادله مي شوند و قيمت نقره هم فاصله زيادي با ميانگين قيمت خود در سال گذشته دارد. بازيافت قطعات الکترونيکي در ژاپن که منابع طبيعي کمي دارد کار عقلاني به نظر مي رسد. صنعت الکترونيک اين کشور بالغ بر ميلياردها دلار است و سالانه بيش از ده ميليون گوشي همراه قديمي در اين کشور از رده خارج مي شود. نوزومو ياماناکا مدير اکوسيستم کارخانه بازيافت مواد که در آن هزاران گوشي تلفن همراه بازيافت و ذوب مي شوند، مي گويد؛ «براي بسياري گوشي هاي همراه انبار شده در کارخانه ما تنها يک توده فلزي و پلاستيکي به درد نخور هستند اما همين تپه هاي بي ارزش براي ما حکم معدن طلا را دارد.»

در کارخانه هانيو در 80 کيلومتري جنوب غربي توکيو استخراج طلا و نقره از داخل گوشي هاي همراه حسابي رونق دارد. در اين کارخانه مدارهاي الکترونيکي در داخل کوره هايي قرار مي گيرند و طلاي آن در اثر حرارت آب شده و از سوراخي در زير کوره خارج مي شود. قيمت سه کيلو طلاي به دست آمده از اين روش حدود 90 هزار دلار است. اين طلاهاي مذاب پس از خروج از کوره به صورت شمش هاي طلا قالب گيري مي شوند.

آراي در حالي که عينک پلاستيکي به چشم زده مي گويد؛ «دو سال پيش زماني که به تازگي در اين کارخانه استخدام شده بودم از آنچه مي ديدم به شدت تعجب مي کردم. هم اکنون استخراج انواع فلزات از درون مدارهاي گوشي هاي تلفن همراه براي من به يک تفريح تبديل شده است.» در اين کارخانه مدارهاي الکترونيکي و ديگر ضايعات صنعتي در ابتدا بر حسب نوع آن تفکيک مي شوند و سپس در درون مواد شيميايي فرو مي روند تا مواد غيرضروري شان آب شود و تنها فلزات پاکسازي شده باقي بمانند.

اين کارخانه که 20 سال پيش فعاليت خود را در نزديکي توکيو آغاز کرد، ماهانه بين 200 تا 300 کيلو شمش طلا با خلوصي معادل 99/99 درصد توليد مي کند که قيمت آن حدود 8/8 ميليون دلار است. ميزان توليد طلاي اين کارخانه تقريباً برابر ميزان توليد طلايي است که از کارخانجات استخراج طلا از سنگ معدن به دست مي آيد. اين کارخانه همچنين از کابل ها، جوهرهاي سياه که حاوي پلاديوم و نقره هستند و کارت هاي حافظه قديمي انواع فلزها را استخراج مي کند. به رغم اينکه دولت توجه خاصي به فعاليت اين کارخانه و اهميت آن در اقتصاد کشور مبذول داشته، اين کارخانه با کمبود گوشي هاي قديمي موبايل روبه رو است. 128 ميليون جمعيت ژاپن به طور متوسط از هر گوشي تلفن همراه دو سال و هشت ماه استفاده مي کنند. اين بدان معني است که سالانه تعداد زيادي گوشي همراه از استفاده ساقط مي شوند. مشکل کار اينجا است که تنها 10 تا 20 درصد از آنها بازيافت مي شوند زيرا مردم اغلب گوشي هاي خود را در کمد خانه هايشان نگه مي دارند زيرا نگرانند که مبادا اطلاعات شخصي در آنها باشد که ممکن باشد در آينده به آنها نياز پيدا کنند. در مارس 2007 تنها 558 تن گوشي قديمي تلفن همراه براي بازيافت جمع آوري شد که ميزان آن يک سوم ميزان گوشي هاي همراه از رده خارج شده يي بود که در سه سال گذشته دور انداخته شده بودند.

شينهوا؛ يک گونه کمياب ميمون از باغ وحش شهر سنت جان در شرق کانادا دزديده شد. به گفته پليس يک نفر به داخل قفس ميمون ها پريد و ميموني از گونه کاليميکو به نام آوريل را ربود. اين ميمون حدوداً 30 سانت طول و کمتر از نيم کيلو وزن دارد در نتيجه سارق به آساني توانسته آن را با خود ببرد. مدير باغ وحش گفت ظاهراً سارقان به خوبي هدف خود را شناسايي کرده بودند و از ميان ميمون هايي با نژادهاي مختلف، آوريل را ربودند. وي افزود؛ اين حيوان شرايط نگهداري خاصي دارد و تحت رژيم غذايي ويژه يي بايد تغذيه شود در نتيجه به هيچ وجه قابليت نگهداري به عنوان يک حيوان خانگي را ندارد. وي از ربايندگان خواست هرچه زودتر اين ميمون را بازگردانند.

اينديپندنت؛ دولت استراليا پرونده يي را در دست بررسي دارد که در آن ادعا شده فرزندان بوميان استراليا طي دهه هاي 20 و 30 ميلادي، از والدين شان جدا مي شدند و به عنوان موش هاي آزمايشگاهي براي آزمايش درمان جذام مورد استفاده قرار مي گرفتند. يکي از سناتورها خواستار پرداخت غرامت به اين «نسل ربوده شده» شد که طي برنامه يي دولتي از والدين شان جدا شده، مورد سوءاستفاده قرار گرفتند. سناتور کاتلين ميلز افزود؛ «مسائل بسياري در اين مورد مطرح است که ملت استراليا از آن خبر ندارند.»

براساس توضيحات ميلز اين کودکان در کمپي در داروين نگهداري مي شدند و داروهاي مربوط به درمان جذام روي آنها آزمايش مي شد- پروژه يي که قطعاً سلامتي آنها را به شدت در معرض خطر قرار مي داده است. عموي خانم ميلز يکي از پزشکان اين کمپ و منبع اصلي اطلاعات وي به شمار مي آيد. وي از قول عموي خود نقل کرد که اين تزريق هاي آزمايشي اغلب آن کودکان را قرباني مي کرده.

وزير سلامت و بهداشت استراليا دستور بررسي هاي مفصلي در اين مورد را صادر کرده است که به جست وجو در آرشيو تمامي اماکن مربوطه خواهد انجاميد تا زواياي پنهان اين حادثه را کشف کنند. از اوايل قرن 19 تا دهه 1960 بيش از 100 هزار کودک از نژاد بومي استراليا قرباني سياست هاي دولت اين کشور شدند. آنها از خانواده خود جدا شده يا به خانواده هاي سفيدپوست يا به نوانخانه ها سپرده شدند. حدوداً دو ماه پيش نخست وزير استراليا کوين راد طي يک معذرت خواهي تاريخي از کودکان «نسل ربوده شده» اين حادثه را فصلي تاريک از تاريخ ملت استراليا خواند. به رغم اين عذرخواهي او پرداخت غرامت به قربانيان حادثه را نپذيرفت و به اين ترتيب مخالفان، اين حرکت را يک معذرت خواهي کم خرج براي ختم غائله خواندند.

جمعيت 450 هزار نفري بوميان استراليا آسيب ديده ترين طبقه در جامعه هستند. ميانگين عمرشان 17 سال کمتر از سفيدپوستان هموطن شان است و احتمال بيکاري شان سه برابر بيش از بقيه و احتمال بزهکاري و زنداني شدن شان 13 برابر بيش از بقيه جمعيت مردم استراليا است.

گاردين؛ مبلغ يک ميليون دلار جايزه نخستين فردي خواهد بود که بتواند گوشت مرغ را به صورت آزمايشگاهي توليد و به بازار عرضه کند. اين نوع گوشت از سلول هاي بنيادي مرغ توليد مي شوند و در نتيجه حاصل، گوشت حقيقي خواهد بود بي آنکه نيازي باشد مرغ و جوجه يي پرورش داده و کشتار شوند.

انجمن حمايت از حقوق حيوانات (پتا) اعلام کرده است جايزه نقدي مزبور را به کسي خواهد داد که تا سال 2012 بتواند گوشت آزمايشگاهي را به صورت تجاري در حداقل ده ايالت امريکا براي فروش عرضه کند. نتيجه پيش از ارائه جايزه به صورت مرغ سرخ شده درخواهد آمد و يک هيات ژوري در مورد طعم آن قضاوت خواهند کرد.

اين حرکت اعتراضاتي را در ميان گروه هاي حامي گياه خواري برانگيخته است زيرا به نظر مي رسد ممکن است صرف عمل خوردن گوشت را موجه نشان بدهد. اما «پتا» معتقد است تصميمش تاثير بسياري بر شرايط زندگي حيوانات و بهبود حقوق آنها خواهد داشت؛ «به اين دليل که کنار گذاشتن عادت خوردن گوشت مرغ کار آساني نيست، پتا درصدد است به مردم کمک کند بدون رنج کشيدن و مرگ حيوانات بتوانند عادت غذايي شان را حفظ کنند.»

به رغم اينکه کل سناريو کمي علمي تخيلي به نظر مي رسد، مفهوم توليد گوشت در آزمايشگاه علمي و مستدل و ممکن است. هم اکنون ارگان هاي بدن حيوانات مانند قلب به صورت مصنوعي در آزمايشگاه ساخته مي شوند. در مورد گوشت مرغ (يا گاو و گوسفند) نيز سلول هاي بنيادي درون چارچوبي غني به لحاظ پروتئيني کشت مي شوند. اين چارچوب به اجتماع سلول ها شکل مي دهد و محصول به صورت ماهيچه درمي آيد. اين محصولي خواهد بود که به بازار عرضه مي شود.

مقادير بسيار کمي از گوشت آزمايشگاهي ساخته شده است. در سال 2000 بخشي از گوشت يک ماهي طلايي بدين صورت به دست آمد و هم اکنون تعداد بي شماري دانشمند و کمپاني هاي بسيار در حال کار کردن روي اين پروژه هستند. مشکل بزرگ تنها هزينه هاي چنين پروژه يي است. براساس تخمين ها با تکنولوژي زمان حاضر توليد 250 گرم گوشت گاو به اين روش هزينه يي بالغ بر يک ميليون دلار خواهد داشت. «پتا» اميدوار است با اختصاص جايزه برنده اين پروژه راهي نيز براي کم هزينه تر شدن آن بيابد.

حقايقي در مورد مرغ ها

- مرغ ها معمولي ترين پرندگان جهان هستند.

- هر سال بيش از 30 ميليارد مرغ مصرف مي شود يعني هزار تا در هر ثانيه.

- بيماري ترس از مرغ ها «الکتروفوبيا» نام دارد.

- رومي ها بر اين باور بودند که مرغ به سبب ارتباط با مريخ خداي جنگ مقدس است.

- مرغ ها نزديک ترين خويشاوند منقرض نشده گونه تي رکس از دايناسورها هستند.

- مرغ ها خواب مي بينند.

- فضولات کل زندگي يک مرغ مي تواند يک چراغ 100 واتي را پنج ساعت روشن نگه دارد.

آسوشيتدپرس؛ توني ساندرز شکار خود را به کمک اسنو موبيلي که در اختيار داشت حدود 35 مايل تعقيب کرد و پس از يافتن موقعيت مناسب تفنگ شکاري کاليبر 270 خود را از کوله اش خارج کرد و دو بار به سمت گرگي که در فاصله 30 ياردي از او قرار داشت شليک کرد. گرگ هاي خاکستري شمال کوه هاي راکي يکي از حيوانات رو به انقراض هستند زيرا شکار آنها که از سه دهه پيش زماني که نام شان در ليست حيوانات رو به انقراض قرار گرفت ممنوع بود، حالا آزاد شده است. شکار اين گرگ ها در هيچ جا به اندازه وايومينگ امريکا راحت و ساده نيست. اکثر نقاط اين ايالت به جز پارک ملي يلواستون منطقه آزاد شکاري هستند و شکارچيان مي توانند در آن به شکار گرگ ها اقدام کنند. براي ساندرز کشتن گرگ ها يک آرزوي هميشگي بوده است زيرا گرگ ها در گذشته دو اسب او را تکه پاره کرده بودند. ساندرز که در سي مايلي جنوب جکسون مشغول شکار است، مي گويد؛ «درک اين حقيقت که گرگ ها تا چه حد مي توانند خطرناک باشند براي خيلي ها مشکل است.»

پس از برداشتن قانون مصوب دولت براي حمايت از گرگ ها در 28 مارس، 37 گرگ به دست شکارچيان کشته شده اند. اين تعداد دو درصد جمعيت آنها در اين منطقه را تشکيل مي دهد. 13 سال پيش 66 گرگ براي توليدمثل به اين منطقه انتقال داده شدند. دانشمندان تخمين زده اند که هم اکنون حدود 1500 گرگ در مانتانا مشغول به زندگي باشند.

گروه هاي مدافع حقوق حيوانات در تلاشند قانوني وضع کنند و از طريق آن از تار و مار شدن اين حيوانات رو به انقراض وحشي جلوگيري کنند. آنها در تلاشند بار ديگر نام اين حيوان را در فهرست حيوانات رو به انقراض بياورند و از اين طريق از نابودي مجدد آنها جلوگيري کنند. فرانز کمنايزد يکي از مدافعان حقوق گرگ ها مي گويد؛ «شکارچيان مي توانند در 365 روز سال به راحتي به قتل اين حيوانات اقدام کنند بنابراين هيچ روزي براي اين حيوانات روز امن به شمار نمي آيد و آنها هر لحظه در معرض خطر نابودي قرار دارند.»

از آغاز سال جاري خبر شکار 59 گرگ در شمال کوه هاي راکي گزارش شده است. اين در حالي است که در سال گذشته تنها 19 گرگ در همين محدوده زماني به قتل رسيده بودند.