در شرايطي که روابط عمومي سازمان تربيت بدني در چند وقت گذشته تمام تلاش خود را براي تکذيب اخبار مربوط به انتقال باشگاه هاي تهراني به ديگر شهرستان ها معطوف کرده، با نزديک شدن به شروع فصل جديد رقابت هاي ليگ برتر بايد منتظر انجام اين انتقال ها باشيم. پس از انتشار گزارشي در روزنامه اعتماد مبني بر انتقال دو، سه باشگاه تهراني به ديگر شهرها سازمان تربيت بدني با ارسال جوابيه يي بلندبالا اين خبر را تکذيب کرد اما پس از گذشت دو ماه از انتشار آن گزارش رئيس سازمان تربيت بدني در سفرهاي اخيرش به شهرستان هاي مختلف به هر نحوي به هر کدام از اين شهرها قول داشتن تيمي در ليگ برتر داده است. هرچند محمد علي آبادي پيشنهاد شانزده تيمي برگزار شدن ليگ برتر را به هيات رئيسه فدراسيون فوتبال داد اما هنوز جمله تاريخي رئيس سازمان از يادها نرفته که گفته بود با توجه به مساحت و جمعيت ايران ليگ برتر توانايي برگزاري ليگ سي تيمي را هم دارد. به هر حال وعده هاي علي آبادي به مردم شهرهاي مختلف نه در راستاي برگزار شدن ليگ با سي تيم بلکه به دليل سياست سازمان تربيت بدني براي انتقال امتياز باشگاه هاي تهراني به ديگر شهرستان ها بوده است. در حالي که هنوز چند وقتي بيشتر از وعده رئيس سازمان به مردم زاهدان براي داشتن تيمي در ليگ برتر نگذشته، علي آبادي در سفرش به اردبيل و در حاشيه افتتاح ورزشگاه علي دايي به مردم اردبيل قول داده اين استان از فصل آينده يک تيم ليگ برتري داشته باشد. البته منبع اين خبر رسانه هاي منتقد دولت نيستند که راه تکذيب را براي روابط عمومي سازمان تربيت بدني باز بگذارند بلکه اين، خبري بود که روز گذشته روي خروجي سايت برنانيوز قرار گرفت؛ سايتي که پس از ايرنا دومين سايت رسمي دولت است و از بودجه دولتي ارتزاق مي کند و اخبار اين سايت مي تواند منبعي رسمي از سوي دولت براي ديگر رسانه ها باشد. برنانيوز در خبري با عنوان «سايپا در راه اردبيل،» امکانات خوب اردبيل و علاقه مندي مردم اين استان به فوتبال را دليل وعده رئيس سازمان تربيت بدني به مردم اردبيل عنوان کرده است. البته اين سايت خبري حضور علي دايي و حسين رضازاده که هر دو اصليتي اردبيلي دارند را يکي ديگر از دلايلي برشمرده که باعث خواهد شد پروژه انتقال امتياز باشگاه سايپا به اردبيل با سرعت بيشتري انجام بگيرد. هرچند سايت برنانيوز علاقه مردم اردبيل به فوتبال را يکي از دلايل حضور يک تيم از اين استان در ليگ برتر عنوان کرده اما اگر يک بار ديگر به سکوهاي ورزشگاه علي دايي در ديدار دوستانه تيم ملي با سايپا نگاه کنيم، متوجه مي شويم که آنطور هم که در اين خبر آمده، مردم اردبيل علاقه يي به فوتبال ندارند.

هرچند از مراسم رسمي افتتاح اين ورزشگاه استقبال بسيار خوبي به عمل آمد اما از دقيقه سي بازي تيم ملي و سايپا سکوهاي ورزشگاه خالي شد و از دقيقه شصت به بعد مي شد تعداد تماشاگران حاضر در استاديوم را به راحتي شمرد. به هر حال اگر رئيس سازمان تربيت بدني بخواهد به وعده هاي خود و کيومرث هاشمي درباره حضور تيم هاي مختلف از شهرستان ها جامه عمل بپوشاند، احتمالاً ليگ با همان سي تيمي برگزار خواهد شد که در ابتدا هم از سوي علي آبادي پيشنهاد شده بود. به نظر مي رسد دليل مسوولان سازمان تربيت بدني براي حضور تيم ها در ليگ برتر تنها داشتن ورزشگاهي نوساز است که توسط اين دولت افتتاح شده، چه اگر غير از اين بود رئيس سازمان در مراسم افتتاح ورزشگاه هاي مختلف قول تيم دار شدن استان ها را به مردم اين شهرها نمي داد.

مهدي امير پور

در کلاس هاي آموزش مديريت، استادان يک بحث جذاب را با يک تست عجيب باز مي کنند؛«اگر شما براي تعمير کفش تان دنبال کفاشي باشيد، کفاش بداخلاقي را انتخاب مي کنيد که حسابي در کارش استاد است يا کفاش خوش اخلاقي را که ناشي است؟» اين بحث جذاب دست آخر ختم مي شود به اينکه حتي اگر همه بدانند کفاش بداخلاق کفشي را بهتر تعمير مي کند اما باز هم گرايش زيادي به سپردن کفش به کفاش خوش اخلاق دارند. کفاشي که قطعاً در کارش به قدر کفاش بداخلاق مهارت ندارد. اين داستان ها و اتفاقاتي است که در فوتبال ايران آن را به «انقلاب تاکتيکي» تعبير مي کنيم. در فوتبال ايران هميشه گرايشي به سمت کفاش هاي خوش اخلاق بوده. اصلاً کار سختي نيست کفاش هاي خوش اخلاق فوتبال مان را ليست کنيم، آن هم بدون صدور حکم اينکه آنها «کاربلد» بودند يا «ناشي». «ميروسلاو بلاژويچ»، «مصطفي دنيزلي»، «مجيد جلالي» و حتي «فيروز کريمي» به خاطر رفتارشان جايگاه خوبي بين تماشاگران فوتبال پيدا کردند. بحث آناليز فني آنها را فعلاً کنار بگذاريد يا اصلاً برويد سراغ اينکه آنها با همين «خصوصيات فني»، «خصوصيات اخلاقي» فعلي شان را نداشتند.

تصور کنيد «بلاژويچ» بدون فن بيان، «فيروز کريمي» بدون حس طنز پردازي، «مصطفي دنيزلي» بدون شوخ طبعي و «مجيد جلالي» را بدون رفتار مودبانه اش.

تصور کنيد کسي را با کارنامه فني «مجيد جلالي» اما نه با اخلاق پسنديده جلالي. آيا او در بين تماشاگران فوتبال به محبوبيت مي رسيد؟ از سوي ديگر هم مي توان «علي دايي»، «برانکو ايوانکوويچ»، «امير قلعه نويي» و «محمد مايلي کهن» را در ليست کفاش هاي بداخلاق قرار داد. سرمربياني که آنها هم اگر «بداخلاقي» شان را کنار مي گذاشتند بين مردم به محبوبيت مي رسيدند. روزهايي که «محمد مايلي کهن» منجي فوتبال ايران بود و پس از شش سال رکود فوتبال تيم ملي را به مقام سوم جام ملت هاي آسيا 96 رساند، تمام فاکتورهاي محبوبيت او کنار هم چيده شده بود اما تندخويي مايلي کهن مانع از اين اتفاق شد. شايد اصلاً «برانکو ايوانکوويچ» بهترين گزينه براي اين بحث باشد؛ کسي که توانايي تبديل شدن به يک «قهرمان» را در ايران داشت ولي دست آخر در قامت يک «ضدقهرمان» از ايران رفت. با اين مقدمه چيني بلند مي رسيم به «افشين قطبي» سرمربي پرسپوليس که پس از گذراندن يک فصل دراماتيک با قرمزها «قهرمان» تماشاگران سرخ است. اما بحث اينجا است که «قهرمان» پرسپوليس سرمربي خوبي است يا او هم به خاطر گرايش هميشگي ما به کفاش هاي خوش اخلاق به کسوت يک «قهرمان» درآمده. از روزي که او در ايران کارش را آغاز کرد، منتقداني بودند که قطبي را يک سرمربي توانا به حساب نمي آوردند. آنها از گذشته قطبي کد مي آوردند که در تيم ملي کره جنوبي «ويدئو تکنسين» بوده و آناليز خودش را روي فيلم رقيبان کره جنوبي به گاس هيدينک و پس از او به ديک ادووکات مي داد. کسي که در جام ملت هاي آسيا 2006 وقتي خبرنگاران ايراني براي مصاحبه با قطبي سراغ مدير روابط عمومي فدراسيون کره جنوبي رفتند تا از او اجازه بگيرند با شگفت زدگي او روبه رو شدند و اينکه؛«مصاحبه با قطبي که ديگر اجازه نمي خواهد.» قطبي در اين وضعيت به ايران آمد؛ در وضعي که رئيس جمهور ايران در يک حرکت نمادين براي بازگشت سرمايه هاي انساني به خاک ايران در يک رايزني عجيب سرمربيگري افشين قطبي در پرسپوليس را به حبيب کاشاني پيشنهاد مي دهد. در وضعي که قطبي پيش از اين اتفاق تنها در بهترين پست مربيگري خود دستيار اول سرمربي تيم ملي زنان امريکا بود. به هر حال قطبي پس از پايان يک فصل موفق در پرسپوليس اصلاً احتياجي به بازگشت به آن دوران ندارد. اينکه کسي بخواهد با استناد به آن دوران قطبي را نقد کند، همانقدر غيرمنطقي است که هنگام نقد ژوزه مورينيو بنويسيم او در دوراني مترجم رابسون در بارسلونا بوده. اما الان بحث بر سر چيز ديگري است. بر سر اينکه الان تمام تماشاگران پرسپوليس «کفاش خوش اخلاق» شان را «کفاش ماهري» مي دانند. باز هم بحث گرايش اجتماعي ما به سوي خوش اخلاق ها است. او با ادبيات ويژه، با احترام عجيبي که به تمام عناصر فوتبال ايران داشت و با سادگي محض به محبوبيت فوق تصوري رسيد. قطبي با تحصيل در رشته مهندسي برق الکترونيک در دانشگاه UCLA امريکا وقتي به ايران آمد، در ليگي مربيگري را آغاز کرد که در آن از 18 تيم 12 سرمربي يا تحصيلات شان ديپلم است يا زير ديپلم و فيروز کريمي و محمود ياوري که از تحصيلکرده ها به حساب مي آيند هم در دانشکده افسري درس خواندند. اختلاف فرهنگ قطبي با ديگر هم صنفان خودش در مدت کوتاهي به چشم آمد. اما هيچ وقت اختلاف فني او با ديگران حتي تا روز پاياني مسابقات ليگ برتر هم ديده نشد. اگر ملاک را بر اين بگذاريم که چون قطبي تيمش را قهرمان ليگ برتر کرده بايد برتري فني او را نسبت به ديگران بپذيريم پس بايد برتري فني عبدالصمد مرفاوي را نسبت به ديگران بپذيريم چرا که تيمش تنها يک گام با قهرماني ليگ برتر فاصله داشت. اصلاً مگر ملادن فرانچيچ با فولاد خوزستان قهرمان ليگ برتر نشده بود، آن هم در وضعي که ضعيف ترين سرمربي چند سال گذشته فولاد بود؟ با اين استدلال ها بايد برسيم به اينکه تماشاگران پرسپوليس تصور مي کردند صرف اينکه قطبي «جنتلمن» است، قطعاً سرمربي توانايي است. همان طور که تماشاگران استقلال تصور مي کردند چون فيروز کريمي حرف هاي بانمک مي زد، گزينه خوبي براي سرمربيگري تيم شان است و همان طور که مجيد جلالي به خاطر اخلاقيات ويژه هميشه مستحق جايگاهي که داشته، به حساب آمده. اثبات قضيه اصلاً کار سختي نيست. مقايسه کنيد تيمي را که صمد مرفاوي سرمربي آن بود و علي عليزاده در آن اوت دستي مي انداخت، با تيمي که افشين قطبي سرمربي آن بود و سپهر حيدري در آن اوت مي انداخت و البته مقايسه کنيد انتقاداتي را که به صمد مرفاوي داشتند و تعريفاتي که از افشين قطبي مي شد. مي توان اين طور تعبير کرد که اگر صمد مرفاوي تحصيلات بهتري داشت و کمي به سر و وضعش مي رسيد و البته در کنفرانس هاي مطبوعاتي مودبانه تر حرف مي زد، احتمالاً کسي هم چندان به اوت دستي علي عليزاده بند نمي کرد. اصلاً عکس اين استدلال را هم مي توان داشت. اگر قطبي اين «شخصيت» را نداشت خودتان به چشم مي ديديد که چه انتقادات تندي به سبک بازي پرسپوليس، به اشتباهات او در کوچينگ تيمش در مسابقات ليگ و البته ضعف مديريت او در کنترل تيم وارد مي شد اما الان تمام ضعف ها در جشن قهرماني پرسپوليس دفن شده. به هر حال او ديگر «قهرمان» مسابقات ليگ برتر شده و هر کاري براي نقد افشين قطبي با ترکش هاي قهرماني قطبي در ليگ برتر خنثي مي شود اما دست کم بايد برسيم به جايي که فرقي بين «انسان خوب» و «سرمربي خوب» بگذاريم. بايد برسيم به جايي که در انتخاب بين کفاش خوش اخلاق معمولي و کفاش بداخلاق ماهر گاهي سراغ کفاش بداخلاق هم برويم. در کلاس آموزش مديريت پس از پيش کشيدن اين تست، استادان اضافه مي کنند «انتخاب کفاش خوش اخلاق» ويژگي اخلاقي مردمان شرقي است و در بين مردمان غرب گرايش به سوي انتخاب کفاشان بداخلاق و ماهر است. نگاهي به «قهرمان»هايي که در کشورهاي غربي طلوع مي کنند، بيندازيد. «ژوزه مورينيو» با اخلاق تندش هيچ وقت نمي تواند در ايران محبوب شود. فعلاً در ايران همه دوست دارند سمبل «اخلاق گرايي» روي نيمکت تيم هايشان بنشيند تا نابغه هاي فوتبال. احتمالاً با اين استدلال اگر «بتهوون و «موتزارت» هم در ايران به دنيا مي آمدند، به خاطر اخلاق شان هيچ وقت به محبوبيت نمي رسيدند.

در ايران تنها کساني به محبوبيت مي رسند که اخلاق را رعايت مي کنند. حالا فرقي نمي کند شاعر باشند، نويسنده، کارگردان يا سرمربي فوتبال.

قرعه کشي يک چهارم نهايي ليگ قهرمانان آسيا درحالي برگزار شد که سپاهاني ها هنوز با حذف ناباورانه از اين مسابقات کنار نيامده اند. سايپا که عصر جمعه در بازي افتتاحيه ورزشگاه علي دايي در اردبيل، با 6 گل مغلوب تيم ملي شد، به عنوان تنها نماينده بازمانده ايران در ليگ قهرمانان باقي مانده و حالا اين فرصت را دارد که انتقام حذف سپاهان را هم بگيرد چون سايپا طبق قرعه بايد با کروفچي ازبکستان که به عنوان تيم دوم از گروه سپاهان صعود کرد، روبه رو شود. بازي هاي رفت و برگشت يک چهارم نهايي در روزهاي 27 شهريور و سوم مهر برگزار مي شود. سايپا در بازي رفت ميزبان کروفچي در ورزشگاه انقلاب کرج است و بازي برگشت را در تاشکند انجام خواهد داد. اين بازي شماره يک مرحله يک چهارم نهايي است. در بازي شماره دو کاشيما انتلرز و آدلايد استراليا با يکديگر روبه رو مي شوند. القادسيه کويت و اوراواردز بازي شماره سه را انجام مي دهند و جدال الکرامه سوريه با گامبا اوزاکا نيز مسابقه شماره چهار را تشکيل مي دهد. چهار تيم صعودکننده به نيمه نهايي، در روزهاي هفدهم مهر و اول آبان بازي هاي ماقبل نهايي را انجام مي دهند تا فيناليست ها مشخص شوند. اگر سپاهان به يک چهارم نهايي مي رسيد، احتمال رويارويي دوباره فيناليست هاي فصل قبل وجود داشت چون اوراواردز خود را به يک چهارم نهايي رسانده است. فينال ليگ قهرمانان هم رفت و برگشت برگزار مي شود و اين بار قرار است در روزهاي پانزدهم و بيست و دوم آبان بازي هاي نهايي انجام شود تا تيم قهرمان به فوتبال آسيا معرفي شود. راه سايپا تا فينال چندان هموار نيست هرچند غلبه بر کروفچي ازبکستان دور از ذهن نيست اما سايپا در مرحله بعد بايد با برنده کاشيما و آدلايد استراليا روبه رو شود که هر دو از مدعيان جدي قهرماني هستند. علي دايي خيلي دوست داشت تا پايان ليگ قهرمانان با سايپا بماند و اين خواسته را رسانه يي هم کرد اما فشار رسانه هاي گروهي و پيگيري فدراسيون فوتبال موجب شد دايي خواسته اش را فراموش کند و ديگر روي نيمکت سايپا ننشيند. به اين ترتيب سايپايي ها بايد هرچه زودتر جانشين دايي را انتخاب کنند تا با قدرت کامل به مصاف کروفچي بروند؛ تيمي که سرمربي آن پس از متوقف کردن سپاهان در ورزشگاه آزادي تاکيد کرد يکي از مدعيان اصلي قهرماني آسيا است. مهرداد هاشمي مديرعامل سايپا درباره قرعه تيمش گفت؛ «ايده آل نبود و کار ما سخت است. البته به حضور در فينال فکر مي کنيم.»

حالا مي توان به درستي پيش بيني کساني پي برد که معتقد بودند اختلافات کهنه علي دايي با لژيونرهاي باتجربه، برخورد حذفي سرمربي تيم ملي با ستاره هاي حاضر در اروپا را به دنبال خواهد داشت. پس از برخورد عجيبي که با علي کريمي شد و او را از تيم ملي جدا کرد، رحمان رضايي هم اعلام کرده 20 بار با تلفن همراه دايي تماس گرفته و تنها با صداي بوق مواجه شده است. علي دايي که در مصاحبه هاي مختلف اعلام کرده بود با بازيکنان قديمي تيم ملي هيچ مشکلي ندارد و از تمام ظرفيت هاي فوتبال ايران در راه موفقيت تيم ملي استفاده مي کند؛ حالا لژيونرستيزي خود را به همه ثابت کرده است. نقطه اوج ماجرا اظهارنظر ديروز علي کفاشيان بود که اعلام کرد اخراج کريمي از تيم ملي با هماهنگي دايي انجام شده و او در جريان همه چيز بوده است. در واقع مسوولان فدراسيون که با حجم فزاينده انتقادات مواجه شده اند، توپ را به زمين دايي انداخته اند تا اصل ماجرا براي همه مشخص شود. اصل داستان اين است که دايي پروژه يي دارد به نام «عبور از بزرگان هم دوره خود» و پس از کنار گذاشتن مهدوي کيا و کريمي، حالا نوبت رحمان رضايي است. البته وحيد هاشميان هم آينده ملي روشني ندارد و خود را آماده تماشاي بازي هاي تيم ملي از تلويزيون کرده است. جانشين رحمان در تيم ملي محمد نصرتي است که هنوز مصدوميتش برطرف نشده و بايد جاي مدافعي را بگيرد که علي دايي حدود بيست بار شماره اش را روي تلفن همراه خود ديد و جوابش را نداد. رحمان رضايي تاکيد کرده پس از چند بار ناکامي در شنيدن صداي دايي، به او اس ام اس هم زده اما سرمربي تيم ملي جوابي نداده است. به هر حال نام رحمان را هم بايد به سياهه بازيکنان باتجربه يي اضافه کنيم که علي دايي با آرامش و سکوت رسانه يي، پروژه حذف شان را پيش مي برد. رئيس فدراسيون فوتبال در همان مصاحبه يي که به نقش دايي در کنار گذاشتن کريمي اشاره کرد، درباره احتمال بازگشت قريب الوقوع علي کريمي به اردوي تيم ملي هم حرف زد اما چه کسي است که نداند علي دايي پس از اين همه تلاش در راه کنار زدن ستاره تيم ملي، اشتباه تاکتيکي انجام نمي دهد و کريمي را ديگر با شماره 8 ايران نخواهيم ديد. تا امروز که تمام جزييات سناريو مطابق خواسته هاي علي دايي پيش رفته و مهدوي کيا، هاشميان، کريمي و رحمان رضايي از تيم ملي دور شده اند. در فاز بعدي قرار است نتايج خوب تيم ملي، ياد و خاطره بازيکنان حذف شده را کمرنگ کند. اين قسمت داستان اما به شدت نفسگير است. دايي خودش مي داند چه بازي خطرناکي را آغاز کرده و از چه پيچ خطرناکي بايد عبور کند.

کيا والامقام

آمادگي بدني اش سوال اکثر رسانه ها است. از اکثر بازيکنان ديگر بيشتر مريض مي شود، بايد سبک بازي اش را بهبود بخشد و توپخانه اش آن اسلحه هاي کشنده را ندارد اما بدون شک نکته يي که هيچ کس درباره نواک ژوکوويچ به آن شک نمي کند، اعتماد به نفسش است. اين صرب 21 ساله در اين باره مي گويد؛ «من هميشه فکر کردم مي توانم همه چيز را به دست آورم. سعي کرده ام واقع گرا باشم اما در عين حال همواره بالاترين اهداف ممکن را براي خودم در نظر گرفته ام. همواره به اين فکر کرده ام که توانايي رسيدن به بالاترين نقاط را دارم. حتي وقتي بچه بودم اين تصورات را در ذهن داشتم. اين مساله در دوران حرفه يي ام هم ادامه پيدا کرده است. بازيکنان زيادي پا به عرصه تنيس گذاشته اند اما من هميشه فکر مي کنم يک قدم از همگي شان جلو هستم. من سريع تر از آنها خودم را نشان دادم گرچه هميشه سعي مي کردم به اين فکر نکنم که آنها چه کار انجام مي دهند. من اهداف خودم را تعيين کرده و روي آنها تمرکز کرده ام. همواره خودم را با بهترين بازيکنان جهان مقايسه مي کنم. فکر مي کنم دليل حضورم روي نقطه کنوني همين مساله است.»

با رتبه کنوني اين پسر کوهستان که پدر، عمه و عمويش اسکي را حرفه يي دنبال مي کنند، مي تواند تابستان امسال به بالاترين نقطه ممکن برسد. از ژانويه گذشته که در رتبه شانزدهم رده بندي بهترين ها قرار گرفته بود، ژوکوويچ بعد از ويمبلدون سال گذشته تا رتبه سوم خودش را بالا کشيد و از آن زمان تا امروز مدام فاصله اش را با صدر جدول کم کرده است. پيروزي مرد صرب در رولان گاروس امسال مي تواند جاي ژوکوويچ رده سومي و نادال که سه سال است بر جايگاه دوم جدول تکيه کرده را عوض کند. آن وقت است که راجر فدرر، بهترين تنيسور جهان از سال 2004 هم در تيررس خواهد بود به خصوص که قهرمان ويمبلدون سال گذشته آمادگي اش را تا حد زيادي از دست داده است. زوج نادال - فدرر حدوداً دو سال بدون چالش را پشت سر گذاشت اما ظهور ژوکوويچ تنيس مردان را وارد يک سه راهي براي رسيدن به قدرت کرد. فدرر 1090 امتياز از نادال جلو است و مرد اسپانيولي هم 360 امتياز با ژوکوويچ اختلاف دارد. (ليست بهترين ها با توجه به نمايش هاي يک ساله تنيس بازان تعيين مي شود. به عنوان مثال بردن هر گرنداسلم 1000 امتياز دارد) اين در حالي است که مرد سوئيسي با نيکولاي داويدنکوي رده چهارمي 1935 امتياز فاصله دارد. برتري سه نفر اول دنياي تنيس به گونه يي بوده که رقابت هاي «برسي 2006» تنها مسترز و گرنداسلمي بود که يکي از اين 3 نفر را در خود جاي نداده بود. اين 3 نفر 18 عنوان از 21 عنوان ممکن (شامل دو مسترز کاپ) را به خود اختصاص داده اند. فدرر 7، نادال 6 و ژوکوويچ 5 عنوان را به خود اختصاص داده اند.

نزديک ترين اتفاق ممکن در اين «رقابت»، ليست ATP بود که براساس تقويم ساليانه امتيازبندي مي شود و براساس اين امتيازبندي 8 تنيسور برتر راهي رقابت هاي مسترز مي شوند. ژوکوويچ با پيروزي در اوپن استراليا و دو عنوان مسترز 521 امتياز کسب کرده در حالي که نادال 510 و فدرر 360 امتياز به دست آورده اند. پيشرفت مداوم مرد صرب با يک ايست در پايان سال 2007 همراه شد؛ سالي که با باخت در 5 ست پشت سر هم از جمله 3 ست در مسترز تمام شد؛ «دوست ندارم با شکست هايم زندگي کنم. چون نمي خواستم اين شکست ها بهترين فصل دوران بازيکني ام را خراب کنند.» مي دانم همه انتظار داشتند در مسترز چين موفق عمل کنم آن هم بعد از نمايش موفق من روي زمين سخت؛ اما اين اتفاقات مي افتد. بالا و پايين ها هميشه در زندگي وجود دارند به خصوص وقتي جوان هستي. آخر فصل گذشته نشستم و به هر چيزي که مي توانست باعث پيشرفتم شود، فکر کردم اما مهم ترين کاري که مي توانستم انجام دهم، استراحتي 2 ، 3 هفته يي بود. من آخر سال هيچ کار خاصي انجام ندادم. به همين دليل فصل جديد را سرحال شروع کردم.» ژوکوويچ در 12 ماه گذشته در 3 مسابقه کنار کشيد از جمله نيمه نهايي ويمبلدون سال گذشته مقابل نادال. او اين کار را کرد تا عمل جراحي براي بهبود تنفسش انجام دهد و خودش هم اعتقاد دارد زياد مريض مي شود؛«من يک آدم لاغر و حساس هستم. متاسفانه هر دفعه که از يک سفر طولاني برمي گشتم و تعويض آب و هوايي برايم رخ مي داد، بدنم واکنش نشان مي داد. بعضي ها حساس ترند و اغلب مريض مي شوند. براي همين هر موقع حالم خوب است شگفت زده مي شوم. شوخي کردم من فقط بايد مواظب کارهايي که در فاصله زماني بين تورنمنت ها انجام مي دهم باشم چون مي خواهم 100 درصد آماده باشم.» اکثر موفقيت هاي ژوکوويچ روي هاردکورت (زمين سخت) بوده است اما او جايي بزرگ شده که زمين ها سرعت بيشتري از آدم مي گيرند(اکثر زمين هاي تنيس در صربستان خاک رس است.) او در رولان گاروس سال گذشته به نيمه نهايي رسيد و فصلي عالي را روي خاک رس تجربه کرد. ژوکوويچ تنها در سه مسابقه روي خاک رس به ميدان رفت، اولين مسترز را در رم برد و در نيمه نهايي مونت کارلو مقابل فدرر به خاطر التهاب لوزه اش کنار کشيد. در مسترز هامبورگ هم در 3 ست پياپي مغلوب نادال شد.

ژوکوويچ خودش اعتقاد دارد «من بازيکن پخته تري شده ام و بيشتر به خودم اعتماد دارم. ايمان دارم که مي توانم مقابل رافا روي خاک برنده شوم. همين طور مقابل فدرر و ديگران روي هر زميني.»

منبع؛ روزنامه «اينديپندنت»

روس ها عقيده دارند که او شانس زيادي دارد تا به روزهاي اوج بازگردد و قهرمان يک تورنمنت شود، آنها منظورشان مارات سافين است. سافين هيچ مسابقه تنيسي و حتي فيلم ويدئويي هيچ يک از مسابقات خودش را نگاه نمي کند.

کسي که روزگاري قهرماني 3 گرنداسلم را در کارنامه اش ثبت کرده بود و در دنياي تنيس ستاره يي درخشان بود و براي بسياري از تنيسورها رقيبي سرسخت به شمار مي رفت حالا کجا است؟ چرا هيچ خبري از او در رنکينگ 50 تنيسور اول جهان به گوش نمي رسد؟

او مدت ها است با هيچ روزنامه نگاري حرف نزده و نمي توانيد مطمئن باشيد اين روزها دقيقاً چه کار مي کند. صحبت هاي او درباره اوپن فرانسه در آستانه آغاز آن در سال 2008 قاعدتاً بايد جالب و درخور توجه باشد. سافين دليل صحبت نکردنش با خبرنگاران را در اين مدت به اين شکل توجيه مي کند؛«روزنامه نگارها موجودات جالبي هستند، آنها هميشه در مورد چيزهايي صحبت مي کنند که نه تنها هيچ ربطي به آنها ندارد بلکه گاهي چيزهايي مي نويسند که واقعيت ندارد.» هشت سال از زماني که او مرد شماره 1 تنيس جهان بود مي گذرد او در همان سال پيت سمپراس را در فينال اوپن امريکا شکست داد اما اوپن استراليا در سال 2005 پايان راه براي سافين بود. ليتون هويت کاملاً او را محو کرد و پس از آن مارات سافين هرگز نتوانست به روزهاي خوب قبلي اش بازگردد. درخشندگي او رو به زوال رفت و به شکلي عجيب و غريب و حتي مضحک از جمع ستاره ها حذف شد. خودش پس از مدت ها سکوت مي گويد؛«من زندگي دوست داشتني و راحتي دارم. همه آنچه که مي خواهم در اختيارم است. تنيس هم بازي مي کنم، اما به اين دليل که هنوز فکر مي کنم مي توانم اين پسرها را شکست دهم، خب حقيقت اين است که دلم مي خواهد دوباره به ليست 10 تايي ها برگردم(او در حال حاضر رتبه 72 را در جدول رنکينگ تنيس جهان در اختيار دارد). اما اين را هم مي دانم که محقق شدن اين خواسته اصلاً آسان نيست.» سافين در ادامه صحبت هايش با خبرنگار روزنامه تايمز که در پاريس حضور داشت، گفت؛ «تنيس حرفه اي من دچار ريسک بزرگي شد، اما من هنوز هم بازي ام سرعتي است، حتي اگر 100 درصد آماده نباشم، البته کمي برايم سخت است. گاهي بازي ام از ريتم مي افتد و تمرکزم را از دست مي دهم، به همين دليل است که گاهي آنچه مي خواهيد اتفاق مي افتد و گاهي نه، البته اين را هم بگويم که همين بالانس شيوه بازي ام در طول سا ل ها تنيس حرفه اي باعث شد تا تنيسوري خطرناک براي سايرين باشم. احساس مي کنم قرار است اتفاقات ديگري بيفتد. گرنداسلم مهمي در پيش دارم شايد امسال، شايد رولان گاروس، همه چيز بستگي به قرعه کشي ها دارد. اگر با فدرر يا نادال و حتي ژوکوويچ در دورهاي اوليه روبه رو نشوم مي توانم با جرات بگويم که شانس با من همراه بوده است. بيشتر از آنچه فکر مي کنيد احساس آزادي و آرامش دارم و

هواداران تنيس در جزيره حسابي کمين کرده اند تا ببينند اندي موراي نماينده تنيس کشورشان براي اولين روز مسابقات اوپن فرانسه با چند درصد آمادگي ظاهر مي شود. طي ماه هاي اخير او به شدت تمرين کرده و براي حضوري درخشان و درخور توجه در تورنمنت فرانسه و پس از آن بازي هاي ويمبلدون به شدت باانگيزه است.

با پيوستن الکس کورتخا به تيم مربيگري موراي اميدواري انگليسي ها براي پيروزي موراي برابر حريفانش افزايش يافته است. فصل گذشته موراي اصلاً شرايط خوبي نداشت و در مسابقات زمين هاي رسي توانست فقط دو پيروزي کسب کند. در طول چندين ماه اخير کورتخا از تمرينات و پيشرفت موراي نسبت به مصدوميتي هم که در اوايل فصل داشت ابراز رضايت کرد.

پنج پيروزي خوب در تورنمنت هاي امسال نشان دهنده پيشرفت و بهبود شرايط موراي در سال 2008 است. «اندي پيشرفت هاي خيلي زيادي داشته است، در سر ضربات برگشتي و حرکت هاي سريع به سمت توپ، در مواجهه با توپ هاي بلند بسيار حرفه يي تر عمل مي کند. حتي به نظر من در ضربات بک هند خيلي تهاجمي و پرقدرت شده، تا اينجا از وضعيت او حسابي راضي هستم و خوشحالم که توانسته از توانايي هايش استفاده بهتري بکند. اندي پسر باهوشي است و قدرت انتقال بالايي دارد. شما نکته يي را به او مي گوييد و ناگهان مي بينيد با چه سرعت عمل بالايي همان را در تمريناتش پياده مي کند.» اين را کورتخا درباره نحوه همکاري اش با موراي مي گويد. وي در ادامه صحبت هايش افزود؛ «به نظرم در ابتداي مسابقات زمين هاي رسي او حتي در ليست 20 تنيسور اول هم نبود، اما حالا با بازگشت به تمرينات و آمادگي کامل مي توانم به جرات بگويم در ليست 15 نفر اول زمين هاي رسي است، از طرف ديگر بازي در زمين هاي چمن هم برايش اهميت زيادي دارد.

نتايج مسابقات و رنکينگ در جدول پايان داستان نيست، هدف ما اين است که اينقدر به آمادگي برسد تا بتواند در زمين هاي رسي خيلي خوب بازي کند. اندي نياز دارد که بازي هاي بيشتري در روي اين زمين ها انجام دهد. اين اولين سالي است که به شدت روي اين مساله تمرکز کرده است. با توجه به تجربه قديمي کورتخا، از او سوال شد آيا فکر مي کند فدرر يا ژوکوويچ مي توانند به قهرماني 3 ساله نادال در اين مسابقات پايان ببخشند؟

«البته، آنها اين شانس را دارند. اما تحقق پيدا کردن اين مساله کاملاً بستگي به مربي هايشان دارد. البته اگر رافا در شرايط مساعد باشد و همه چيز روي فرم باشد شکست دادن و متوقف کردن او کار بي نهايت دشواري است. او در مسابقه شما را مجبور مي کند به همان شيوه يي بازي کنيد که خودش تشخيص مي دهد. رافا انگيزه زيادي دارد و بسيار تهاجمي بازي مي کند، ضربات فورهندش واقعاً عالي است. اما باز هم فکر مي کنم که شکست دادن او در زمين هاي رسي کار غيرقابل انجامي نيست.»

استيو بيرليہ

تنها نتيجه يي که مي شود از تحليل هاي قبل از آغاز رولان گاروس امسال گرفت، اين است؛ رافا نادال براي چهارمين بار پياپي اين تورنمنت را فتح خواهد کرد. تنيسور اسپانيايي از 110 بازي گذشته اش روي زمين خاکي 108 بازي را با پيروزي پشت سر گذاشته و تا به حال در رولان گاروس شکست نخورده است. اين آمار اعجاب آور يک بار ديگر او را شانس اول قهرماني در دومين گرنداسلم سال مي کند. در دو سال گذشته راجر فدرر اين فرصت را داشت تا با غلبه بر رافا در فينال رولان گاروس براي هميشه در تاريخ تنيس جاودانه شود. تا به حال تنها 5 تنيسور موفق شده اند هر چهار گرنداسلم را فتح کنند و فدرر تنها يک مسابقه تا پيوستن به جمع آنها فاصله داشت.

اما نادال هر دو بار رنک شماره يک دنيا را با شکست بدرقه کرد تا سريال ناکامي هاي فدرر در رولان گاروس به پايان نرسد. تنيسور سوئيسي که 12 عنوان قهرماني گرنداسلم را در ويترين افتخاراتش دارد تا به حال تنها يک بار موفق شده است رافا نادال را روي زمين خاکي شکست دهد و اين در حالي است که در اين دوئل جلوي نام نادال عدد هشت ثبت شده است. رافا امسال هم در تورنمنت هاي هامبورگ و مونت کارلو حريف قدرتمندش را شکست داد تا همچنان اقتدارش را حفظ کند. رافا تازه امسال 22 ساله مي شود و جشن تولدش هم در هفته دوم رولان گاروس 2008 است که امروز آغاز مي شود. واقعاً تصور اينکه سن رافا بالا مي رود و او ديگر اين چهره و رفتار پرشور و هيجان کودکانه را ندارد سخت است ولي به هر رو او حالا باتجربه تر هم شده است و اين کار را براي فدرر سخت تر هم مي کند. موهاي بلند، پيراهن رکابي و فريادهايي که به زبان اسپانيايي مي زند همه و همه در کنار يکديگر استيل و مد جديدي را به تنيس جهان عرضه کرد و باعث شد نوجوانان بسياري علاقه شديدي به او پيدا کنند. در مقايسه با فدرر نادال شکل و شمايلي وحشي تر دارد و حتي مي توان او را به نوعي يک «بربر» دانست. اين تفاوت در فينال مونت کارلو امسال به خوبي آشکار بود. وقتي فدرر پاي به زمين گذاشت همه او را تشويق مي کردند و او هم با متانت هميشگي اش پاسخ اين تشويق ها را مي داد. اما وقتي نادال باز هم فدرر را شکست داد فريادهاي او بود که آسمان مديترانه را پر کرده بود و اين بار ديگر تماشاگران همه براي او به پا خاستند. همين استيل خاص رافا در جريان بازي هم حريفان را با مشکل مواجه مي کند.

قدرت بدني استثنايي او هم در کنار اين ضربات غريزي قرار مي گيرد تا حالا او را در آستانه فتح چهارمين رولان گاروسش ببينيم. اندي موراي اميد اول يا بهتر بگوييم تنها اميد انگلستان در اين تورنمنت هم بخت نادال را از ديگران بيشتر مي داند؛«مسلماً او شانس اول است. خب ژوکوويچ و فدرر خيلي سرسختانه در تورنمنت هامبورگ مقابل او ايستادند ولي انگار نادال روي خاک شکست ناپذير است. نکته جالب اينجا است که وقتي به تماشاي بازي مي نشينيد تاکتيک هايش خيلي ساده به نظر مي رسد. با خودتان مي گوييد خيلي راحت مي شود جلوي اين تاکتيک ها بازي کرد و پيروز شد. اما وقتي وارد زمين مي شويد و بازي آغاز مي شود تازه مي فهميد قضيه خيلي پيچيده تر از اين حرف ها است. همه کارهايي که پيش از اين به آساني انجام مي داديد مقابل او به مشکل مي خورد و هيچ ضربه يي آسان نيست.» موراي هم جزء قربانيان رافا در هامبورگ بود و احتمال اينکه در رولان گاروس هم با او برخورد کند زياد است.

موراي سال گذشته ويمبلدون و رولان گاروس را به علت مصدوميت از ناحيه مچ دست از دست داد و امسال اميدوار است ديگر بدشانسي سال گذشته برايش تکرار نشود. تنيسور شماره يک انگلستان پس از شکست در دو ست متوالي مقابل رافا در دور سوم هامبورگ به نکته جالبي درباره نحوه بازي او اشاره مي کند؛ نادال وقتي در منتهي اليه زمين قرار دارد ضربات چرخشي (spin) به توپ مي زند که مثل يک مار کبري حرکت مي کند و به گوشه زمين حريف مي رسد. برگشت هاي نادال هم فوق العاده است. اصولاً در شرايطي که ضربات ديگر تنيسورها فقط توپ را رد مي کند و فرصت مناسبي در اختيار حريف قرار مي دهد تا امتياز بگيرد نادال طوري توپ را برمي گرداند که حتي درصد امتيازآوري اش براي خودش هم بالاتر مي رود. رافا نادال امسال فقط يک بار روي خاک شکست خورد و آن هم در تورنمنت رم مقابل هموطنش خوان کارلوس فررو بود. فررو که سابقه قهرماني در رولان گاروس را هم دارد موفق شد نادال را شکست دهد و اين در حالي بود که به نظر مي رسد پاهاي رافا مثل هميشه تکان نمي خورد و مصدوم است. امسال هم نادال با باندي روي زانوهايش بازي مي کند و هنوز خاطره تلخ اوپن امريکاي سال گذشته را با خود دارد.

ہکارشناس تنيس روزنامه گاردين

بهمن فروتن

مرد با اخم هاي درهم رفته، پريشان احوال بود. نمي خواست حرف بزند. هيچ دقت کرده ايد آنهايي که بلا سرشان آمده است عموماً دوست ندارند تعريف کنند. چندسالي بود که نديده بودمش ولي مي دانستم که سرش بلا آورده اند؛ برايش سخت بود، به خاطر آوردن آن همه ناملايمات. به خاطر آوردن يک طرف و حرف زدن و تعريف کردن از آنها طرف ديگر. چاه زده بودم. درخت سيب کاشته بودم. سه سالشان که شد... براي اولين بار محصول آوردند. پوئن ويرگول ها، براي اين زيادند که وقتي کسي نمي خواهد تعريف کند حرف هايش را آهسته مي زند؛ بين جمله ها مکث زيادي دارد؛ و اغلب به جايي مات مي شود... انگاري که بلا، آنجا و در همان نقطه اتفاق افتاده است. صدتا گوسفند هم داشتم... يک قند در نعلبکي مي اندازد و نيمي از چاي استکان را در آن خالي مي کند تا داغي اش گرفته شود. بعد از يک فوت ممتد که موج چاي را به قند مي زند و برمي گردد يک ضرب، همه چاي نعلبکي را هورت مي کشد و بدون وقفه، بقيه چاي استکان را دوباره در آن خالي مي کند. اين بار، قند کاملاً حل شده است. دوباره چاي را تا ته هورت مي کشد. گوسفندها بره آورده بودند. يکشب، پنجاه تاي آنها را از توي طويله دزديدند. بره ها هم بدون مادر مردند. من بالاخره دزد را گرفتم بردم دادگاه. مي داني قاضي به من چه گفت؟ اگر يکي از اين گوسفندها را بياوري اينجا و گوسفند اقرار کند که اين آقا او را دزديده است من خسارتت را از او خواهم گرفت و زنداني اش خواهم کرد. خواستم با شوخي ببرمش به حال و هواي ديگر و گفتم؛ خب گوسفنده اقرار کرد؟ نه، هرچه کردم قبول نکرد. گفت؛ مي خواي فردا دنبه من در ديزي آبگوشتشان باشد؟

يک ماه تهران نبودم. خودتان بهتر مي دانيد براي تمرين تيم شموشک رفته بودم نوشهر. وقتي برگشتم دوستم خوشحال شده بود. اولين حرفش اين بود که دو هفته زودتر رفته بودي نگهش مي داشتي، همه ما متاسف و متاثر شديم. احتياجي به دو هفته زودتر نبود، اگر در آن بازي کذايي، بعضي از بازيکن ها را نخريده بودند تيم مي ماند. بعد از سکوتي طولاني رفيق شفيق من سينه اش را صاف کرد و با نگراني خاصي که همراه با کمي شرم بود، گفت؛ نمي خواهم شما را نصيحت کنم، سربلندي شما سربلندي ما است ولي يک قضيه را اگر زياد درباره اش حرف بزني يا بنويسي لوث مي شود... بعضي ها معتقدند بهمن فروتن، اگر به مسائل ديگري بپردازد بهتر است چون قضيه دلالي در فوتبال ديگر لوث شده است و برد آنچناني ندارد.

چهارسال در بالاترين رده ها در آسياي جنوب شرقي به عنوان سرمربي مشغول کار بودم. پس از مدت کوتاهي متوجه شدم که در اين منطقه، شرط بندي ها، مهم تر از خود فوتبال هستند و در اين ارتباط، تنها چيزهايي که واقعي نبودند نتايج بازي ها بود. چهارسال به تنهايي در مقابل اين جريان ايستادم. در پايان، آنچه که عايدم شد تنهايي بيشتر و انزواي محض بود البته به علاوه تجربه مبارزه با فساد در فوتبال. يادم مي آيد در مطلبي به مسوولان مبارزه با فساد نوشته بودم که مخفي نگاه داشتن اين قضيه از مردم، صحبت نکردن درباره آن، جريمه هاي سنگين و محروميت هاي درازمدت، نتيجه يي جز تشديد و تداوم فساد ندارد. پيشنهاد من اين بود که جريمه هاي مالي را کمتر کنيد، محروميت ها را کوتاه تر، مرتکبان جرم را با نام و عکس و نام باشگاه در روزنامه ها معرفي کنيد و پس از يک محروميت کوتاه و جريمه نقدي راه بازگشت به ورزش قهرماني را براي آنها باز بگذاريد اما آنچه که من بر آن تاکيد بيشتري داشتم اين بود که صحبت و نوشتار را در زمينه فساد در فوتبال «تابو» نکنيد، تا مي توانيد راجع به آن حرف بزنيد و بنويسيد چون موثرترين مبارزه عليه رشوه دهي و رشوه گيري در فوتبال، صحبت کردن و نوشتن مستمر و اشاره پيگير به اثرات سوء آن در اين ورزش است. شيوه عملکرد شبکه هاي موجود در فوتبال، خفه کردن معترضان و از گردونه خارج کردن آنهاست. اين شبکه ها، به وسيله عوامل رسانه يي سعي در خجل کردن آنهايي دارند که در اين دايره بسته دست به اعتراض مي زنند و پس از باخت هاي مشکوک اشاره يي دارند به «دست هاي پشت پرده» که البته اين افراد خيلي سريع از گردونه خارج مي شوند. موثرترين راه براي شفاف سازي در فوتبال، افشاگري، صحبت کردن و نوشتن مستمر در زمينه اين معضل اجتماعي است چون مسوولان دولتي براي مبارزه با اين پديده شوم احتياج به پشتيباني مردم و نيروهاي معترض دارند اما چون امنيت شغلي در فوتبالي که دربست تحت کنترل افراد بي هويت و شبکه هاي مشکوک قرار دارد سست و شکستني است، دولت روي پشتيباني نيروهاي معترض نمي تواند حسابي باز کند و عجيب است که هيچ بازيکني در هيچ کجاي دنيا هم تاکنون اقرار نکرده است که با گرفتن پول يا دستور از يک شبه دلال، نتيجه را به نفع فرد يا افرادي عوض کرده است. مبارزه با فساد در فوتبال کار بسيار سخت و دشواري است و احتياج به مشارکت دولت با مردم و نيروهاي معترض دارد در غير اين صورت، اين ورزش در رشته قهرماني روزبه روز ضعيف تر و رنجورتر مي شود. در فوتبالي که باختن بهتر از بردن شود استعدادها به ثمر نخواهند رسيد و در نتيجه نيروهاي مفيد براي جامعه هرز و هدر خواهند رفت. چاي را دوباره در نعلبکي ريخت و پس از فوت کردن هورت کشيد. خب درختان سيب چه شدند؟ همه خشک شدند. سي و شش هزار متر زمين را ول کردم و رفتم، طويله را خراب کردند. موتور آب را دزديدند و چاه هم فرو ريخت. يک باغ سيب با صد وچهل تا گوسفند، مرغ، خروس، جوي آب و درخت بيد انار و گردو شد يک بيابان برهوت. چرا؟ چرا گذاشتي اين طوري شود؟ براي اينکه ديدم تو اون منطقه قاضي، دستش تو دست دزده بود. اقلاً اگر گوسفنده حرف مي زد، پيش خودم گفتم؛ عجب توقع بيجايي،