گروه فرهنگي؛ با آنکه مسوولان برگزاري جايزه نوبل ادبيات هيچ گاه نامزدهاي دريافت اين جايزه را اعلام نمي کنند اما چند ماه پيش از آنکه برندگان اين جايزه معتبر اعلام شوند، گمانه زني در مورد شانس هاي احتمالي دريافت اين جايزه آغاز مي شود. در اخباري که روز گذشته در خبرگزاري هاي جهان منتشر شد نام دو نويسنده بيشتر از بقيه توجه را به خود جلب مي کند. چنگيز آيتماتوف روس يکي از اين دو نام است. اين نويسنده که به دو زبان روسي و قرقيزي مي نويسد، آثار قابل توجهي همچون «اولين معلم»، «کشتي سفيد» و «روزي که بيش از صد سال طول کشيد» را در کارنامه اش دارد. اين نويسنده سال گذشته در بسياري از مجامع فرهنگي حضور يافت و هرچند به اظهارنظر مستقيم سياسي و جنجال آفريني دست نزد اما با گفته هايش توجه بسياري را معطوف به خود کرد. آثار اين نويسنده به 150 زبان زنده دنيا ترجمه شده است. او در مراسم بزرگداشت مولانا که سال گذشته در قونيه برگزار شد، گفت؛ «تاسيس مدارسي که به نام مولانا در ترکيه احداث شده، نقش مهمي در صلح جهاني دارند چرا که فلسفه مولانا، فلسفه صلح و انسان دوستي است. هرگاه به اين مدارس پا مي گذارم، انگار در خانه خودم هستم.» آيتماتوف در سخنراني هاي ديگر خود نيز از صلح جهاني گفته است و همچنين بارها از علايق خود به ناظم حکمت، مارکز و ونه گات سخن گفته که از جمله نويسندگان منتقد به حساب مي آمده اند.

پيتر هانتکه ديگر چهره خبرساز روز گذشته بود. اين نويسنده در چند ماه گذشته به شيوه هاي مختلف نام خود را روي اخبار مهم فرهنگي جا داده است. حضور او در مراسم تدفين اسلوبودان ميلوشويچ ديکتاتور سابق صربستان و عامل قتل عام مردم بوسني، يکي از اين اتفاق هاي خبرساز بود. هانتکه چندي بعد در يک مصاحبه اعلام کرد که مادري صرب تبار دارد و برادرش سال ها در ارتش صربستان خدمت کرده بود، اما بسياري از خبرگزاري هاي جهان اين عمل نويسنده مطرح آلماني را قرار گرفتن در مسيري خلاف جريان عنوان کردند. حضور در چند محفل سياسي ديگر و اظهارات هانتکه در کنار اعلام بازنشستگي او که ماه گذشته اعلام شد، نام اين نويسنده همکار ويم وندرس را چند بار ديگر مطرح کرد. او روز گذشته بار ديگر با نگارش مقاله از جنايات جنگي ميلوشويچ حمايت کرد. او در مقاله اش حمله ناتو در سال 1999 به اين ديکتاتور صرب را «روز ننگ غرب» ناميد و آن را روزي عنوان کرد که همواره در ذهن بشردوستان واقعي خواهد بود. مقاله هانتکه بار ديگر او را با انتقادهاي نويسندگان جهان روبه رو کرد، به طوري که برخي از دور شدن او از جايزه نوبل سخن گفتند.

در کنار اين دو نويسنده، نام چند نويسنده ديگر نيز در چند روز گذشته توجه ها را به خود جلب کرده است. ماريو بارگاس يوسا که در چند سال اخير همواره يکي از شانس هاي نوبل بوده، در کنار کارلوس فوئنتس و آدونيس از جمله اين نام ها هستند. يوسا همچون چند سال گذشته به طور بي وقفه يي اظهارنظرهاي دموکراتيک سياسي مي کند. او هفته گذشته از باراک اوباما دموکرات حمايت کرد و او را فردي با انديشه هاي بالا ناميد؛ فردي که علاقه مفرطي به دموکراسي دارد. سخنراني يوسا در دانشگاه پرينستون، جدايي او از حزب محافظه کار اسپانيا و چند اقدام ديگرش را نيز بايد از ديگر فعاليت هاي اين نويسنده پرويي عنوان کرد؛ نويسنده يي که همواره دوست دارد در صدر اخبار فرهنگي و سياسي جهان باشد.

در کنار يوسا، کارلوس فوئنتس هم با اظهارنظرهاي سياسي اش اظهار تمايل ضمني خود را براي دريافت نوبل ادبيات اعلام کرده است. او در سخنراني اخير خود در دانشگاه سن ديگو از آسيب هاي جهاني سازي سخن مي گويد. اظهارات فوئنتس درباره آسيب هاي جهاني سازي و نقد او روي اين مساله در حالي عنوان مي شود که چپ گرايان نيز هميشه اين مساله را مورد اعتراض قرار داده اند.

گمانه زني در مورد شانس هاي احتمالي دريافت نوبل ادبي 2008 و فعاليت نويسندگان در طول ماه هاي آينده به طور حتم شدت بيشتر خواهد گرفت.

ارکستر سمفونيک تهران به رهبري «منوچهر صهبايي» جمعه شب با حضور وزير ارشاد در تالار وحدت به ياد امام خميني(ره) به اجرا پرداخت. به گزارش فارس در اين اجرا که با عنوان «همپاي جلودار» صورت گرفت، ارکستر سمفونيک تهران به رهبري منوچهر صهبايي و گروه کر دفتر موسيقي به رهبري رازميک اوهانيان در حضور صفارهرندي وزير فرهنگ و ارشاد اسلامي، محمدحسين ايماني معاون هنري و اصغر اميرنيا مديرعامل بنياد رودکي به مناسبت نوزدهمين سالگرد ارتحال امام خميني(ره)در دو بخش به اجراي برنامه پرداختند. در بخش اول، ارکستر به خوانندگي علي مينوسپهر، قطعه هجران آفتاب را شامل پنج موومان به آهنگسازي سعيد ذهني اجرا کردند. اين قطعه که به سفارش انجمن موسيقي ايران، دفتر موسيقي و معاونت هنري روي اشعاري از قيصر امين پور و علي معلم ساخته شده با قطعه نور در ظلمت که به وقايع قبل از انقلاب مي پرداخت، آغاز شد. سپس ارکستر ديگر بخش هاي اين قطعه به نام هاي طلوع فجر که پيروزي انقلاب را به تصوير مي کشيد، دفاع مقدس که مربوط به جنگ، ارتحال امام و فرزندان امام بود را اجرا کرد. به گزارش فارس هجران آفتاب اولين قطعه بعد از نينواي عليزاده بود که براي ني و ارکستر بزرگ توسط سعيد ذهني نوشته شده است که در اجراي شب گذشته اين اثر ني به عنوان ساز اصلي در کنار ارکستر قرار داشت، در واقع اين ارکستر بود که ني را در اجرا همراهي مي کرد. همچنين براي القاي حس فضاي مربوط به انقلاب و دفاع مقدس سنج، دمام و دف نيز در کنار ارکستر قرار گرفته بود.

بخش دوم اين کنسرت با اجراي قطعه پرواز ققنوس از ساخته هاي علي بکان به خوانندگي علي تفرشي آغاز و سپس ارکستر، قطعات خاطره انگيزي از دوران انقلاب از جمله پيروزي از ساخته هاي رحيميان با صداي اسفنديار قره باغي، خميني اي امام به صورت کرال، دريغا ساخته محمدعلي شکوهي و تنظيم حشمت سنجري با صداي محمد گلريز را اجرا کردند. پس از پايان اجرا وزير ارشاد به همراه ايماني و اميرنيا با رفتن به پشت صحنه تالار وحدت از زحمات ارکستر و صهبايي تقدير و تشکر کردند. ارکستر سمفونيک تهران به رهبري منوچهر صهبايي امشب آخرين اجراي خود را در تالار وحدت به ياد امام راحل به صحنه مي برد.

گروه فرهنگي؛ پيش فروش بليت هاي کنسرت محمدرضا شجريان که قرار بود از ساعت 12 ديروز آغاز شود، با دو ساعت تاخير از ساعت 14 ديروز به صورت اينترنتي آغاز شد و بعد از گذشت چند ساعت بخش عمده يي از بليت ها رزرو شد. اين در حالي است که ديروز تعدادي از خبرگزاري ها خبري را مبني بر معوق ماندن پيش فروش بليت ها به دليل مشکلات سايت Shajarianconcert.com منتشر کردند. بنابر اعلام موسسه فرهنگي دل آواز متقاضيان خريد بليت مي توانند تا 72 ساعت پس از نام نويسي از طريق شماره هايي که در اختيار آنها قرار مي گيرد به شکل نوبتي و با ذکر ساعت ورود به سايت، بهاي بليت خود را از ساعت 12 شب تا 7 صبح بدون هيچ نوع محدوديتي پرداخت کنند. در صورتي که متقاضيان به هر دليل تا ساعت 12 ظهر روز سه شنبه 14 خرداد موفق به پرداخت بهاي بليت خود نشوند رزرو بليت آنها باطل خواهد شد. با اين حساب پيش بيني مي شود تعدادي از جايگاه هاي رزروشده به دليل مشکلات پرداخت وجه بليت به شکل اينترنتي لغو شده و امکان رزرو دوباره آنها البته با توجه به تصميم موسسه دل آواز براي فروش اين بليت ها فراهم باشد.

محمدرضا لطفي به همراه عباس کيارستمي، آيدين آغداشلو، غلامحسين نامي و ديگر هنرمندان در جشنواره«تيرگان» تورنتو کانادا حضور مي يابد. به گزارش فارس در اين جشنواره که از 17 تا 20 جولاي مصادف با 28 تا 31 خرداد در زمينه هنرهاي تجسمي، تئاتر، موسيقي و سينما در شهر تورنتو کانادا برگزار خواهد شد، محمدرضا لطفي به همراه گروه همنوازان شيدا، عباس کيارستمي، آيدين آغداشلو، غلامحسين نامي و... حضور مي يابند. در اين جشنواره محمدرضا لطفي نيز به همراه گروه هشت نفره همنوازان شيدا به خوانندگي محمد معتمدي به عنوان برنامه اصلي بخش موسيقي، 28 خرداد بعد از مراسم افتتاحيه در فضاي باز به اجرا خواهند پرداخت که اين اجرا اولين کنسرت برون مرزي گروه شيداي جديد خواهد بود. در بخش موسيقي اين جشنواره هنرمندان ديگري چون مسعود شعاري، رامين بهنا، سعيد شنبه زاده، دريا دادور، حسين بهروزي نيا و... نيز اجراي برنامه دارند. همچنين عباس کيارستمي در بخش سينما، آغداشلو و نامي نيز در بخش تجسمي اين جشنواره به عنوان هنرمندان ايراني حضور دارند.

گروه فرهنگي؛ نشست جايگاه عرفان و تصوف در فعاليت هاي خارج از کشور با تاکيد بر عرفان امام خميني(ره) برگزار مي شود. در اين نشست که از ساعت 9 امروز آغاز مي شود، سيديحيي يثربي با موضوع «دين يا عرفان؟»، فتح الله مجتبايي با موضوع «جلوه هايي از عرفان اسلامي ايراني در شبه قاره»، محمدباقر کريميان با موضوع «انديشه هاي اخلاقي و عرفاني امام (ره) از سنت درسي تا انتشار جهاني» و محمودرضا اسفنديار با موضوع «ظرفيت هاي تصوف و عرفان اسلامي در ارتباطات فرهنگي- بين المللي» از ساعت 20/9 تا 35/10 سخنراني مي کنند. در جلسه دوم اين نشست نيز از ساعت 11 تا 30/12 محمدجعفر علمي، شهرام پازوکي، حجت الله جودکي، مصطفي اميدي و غلام وفايي به ترتيب با موضوعات «کارکرد اجتماعي تصوف در جهان اهل سنت»، «جايگاه تصوف و عرفان اسلامي در حفظ و اشاعه فرهنگ ايراني- اسلامي»، «طريقت هاي ديني در مصر»، «طريقت هاي صوفيه در سودان» و «مولويه در بوسني» سخنراني خواهند کرد. اين نشست از ساعت 9 امروز در بزرگراه رسالت، روبه روي در شمالي مصلي، مجتمع امام خميني(ره)، ساختمان شهيد رحيمي برگزار مي شود.

کيومرث پوراحمد کارگردان سينماي ايران جوايز و يادگاري هاي خود را شامل 21 جايزه داخلي و بين المللي براي ثبت به موزه سينما اهدا کرد. يادگاري هاي کيومرث پوراحمد شامل 21 جايزه از جشنواره هاي داخلي و بين المللي، 29 لوح تقدير و سپاس، چهار ديپلم افتخار، تعدادي فيلمنامه، يادداشت ها، نامه ها و لوازم آکسسوار است. از جمله جوايز اين کارگردان مطرح کشور مي توان به جايزه ويژه هيات داوران جشنواره آسيا پاسيفيک سال 2007 در استراليا اشاره کرد که به فيلم «اتوبوس شب» تعلق گرفت. جايزه مرواريد شرق جشنواره نپانگ مالزي به فيلم «خواهران غريب» براي بهترين کارگرداني، چند جايزه سيمرغ بلورين جشنواره فيلم فجر و تنديس ساير جشنواره ها ديگر جوايز اهدايي پوراحمد به موزه سينما است. پوراحمد در يادداشتي درباره انگيزه خود از تحويل يادگاري ها و جوايزش به موزه سينما نوشت؛ تصميم گرفتم همه يادگاري هاي يک عمر سينمايي ام را به موزه سينما هديه کنم تا براي هميشه محفوظ بماند و ضمن فراهم شدن امکان استفاده محققان، به غناي موزه نيز کمک کرده باشم. در بخشي ديگر از پيام اين کارگردان برجسته کشور مي خوانيم؛ موزه سينما مي تواند و بايد آينه تمام نماي رنج ها و عشق ما به سينما باشد.

سيدابوالحسن مختاباد

خبر اين بود؛ باز هم تهيه بليت از طريق اينترنت براي مشتاقان صداي استاد شجريان درد سر آفرين شد و کثيري از علاقه مندان و متقاضيان بليت، ساعت ها سرگردان بانک و سايت شدند.

اول؛ مي توان در يک واکنش لحظه يي، مقصر را طراحان سايت استاد و برنامه ريزان کنسرت لقب داد و خيال خود را راحت کرد، اما اين تمام ماجرا نيست و مقصر شناختن آنان پاک کردن صورت مساله و ديدن معلول هاست. چرا که دست اندرکاران سايت آقاي شجريان و بانک، علاقه مندند در کمترين زمان ممکن بيشترين فروش بليت را داشته باشند و البته در اين مسير سود افزون تري را هم کسب خواهند کرد و رضايت مشتريان هم در چنين نوع رفتاري فراهم خواهد شد. اما مشکل اين است که بسترهاي چنين کاري از سوي دولت فراهم نشده است و به رغم سرمايه هاي فراواني که در کشور وجود دارد، دولت و وزارت مخابرات همچنان ميزان سرعت و فضاي اينترنتي را به مردم و نهادهاي حقوقي و حقيقي مي بخشند که به لحاظ فني کشوري باامکانات و سرمايه هاي فراوان چون ايران را همسنگ کشورهايي چون افغانستان و... مي کند. چنين خساست و بخل و بي اعتمادي دولت به مردمش، در نهايت به اين مي انجامد که سر چنين ماجراهايي که شهروندان مي خواهند اندک اوقات فراغتي هم داشته باشند، تن و جان و روان خود را بفرسايند و از هفت خواني بگذرند تا بتوانند بليتي ابتياع کنند.

دوم؛ لايه دوم ماجرا که علت اصلي هجوم و تقاضاي شگفت انگيز به کنسرت استاد شجريان در آن نهفته، البته عميق تراست و ريشه هاي پيچيده تري دارد که بخشي از آن برمي گردد به نوع نگاه به هنر و به خصوص موسيقي از سوي دولت و نهاد حکومت(در تمامي دوره هاي آن) و بخشي ديگر بازمي گردد به بلاتکليفي رسانه ملي درباره موسيقي. اينکه موسيقي ارائه شده از سوي استاد شجريان همان موسيقي است که دست اندرکاران نظام جمهوري اسلامي از آن به عنوان موسيقي فاخر ياد مي کنند، تقريباً امري بديهي است. (نگارنده به اختلاف نظر شخصي آقاي شجريان با دولت و اينکه هيچ علاقه يي به هنرمند دولتي بودن و رسمي شدن ندارد کاري ندارد، بلکه نوع موسيقي ارائه شده از سوي ايشان را مورد توجه قرار مي دهد که با گفتمان رسمي جمهوري اسلامي در تلائم و ملاطفت تام و تمام قرار دارد). در چنين بستري انتظار طبيعي اين است که نظام براي تبليغ اين نوع موسيقي و مقابله با موسيقي غربي همان انرژي و تواني را صرف کند که مثلاً براي ساختن يک جاده يا سد يا رساندن گاز به دورترين نقطه کشور صرف مي کند. اگر نظام پذيرفته است که امکانات را بايد به يک شکل در سرتاسر کشور توزيع کرد، آيا امکانات فرهنگي و هنري جزء نيازهاي مردم نيست؟ و نبايد همانند ديگر امکانات اقتصادي و سياسي توزيعي عادلانه يابند؟يادم نمي رود دو سال قبل که مردم زادگاهم ( روستاي امره در شهر ساري) به نصب يک دستگاه زباله سوز در جنگل نزديک روستا معترض شدند، نگارنده براي پيگيري ماجرا با آقاي توکلي ( نماينده مردم در مجلس) تماس گرفتم و از ايشان پرسيدم چرا دولت(در اينجا استانداري) به اعتراض مردم توجه نمي کند که ايشان پاسخي به اين مضمون دادند که نصب اين زباله سوز حکم همان راه و جاده کشيدن را دارد و نياز آن منطقه(براي دفع زباله هاي شهر ساري) است و لذا مردم يک روستا نبايد مقاومت کنند.حال همين سوال را از آقاي توکلي مي توان پرسيد که چرا در همان شهر ساري وقتي هنرمندي چون مختاباد (عبدالحسين) با مجوز رسمي دولت خواستار اجراي موسيقي شد، برخي محافل و نهادهاي مخالف از برگزاري کنسرتش جلوگيري کردند. آيا ايشان و دولت محترم و... از خود پرسيده اند چرا هنرمندان ديگري چون آقاي شجريان، لطفي، عليزاده و ناظري و ديگران... که خواستاران فراواني در شهرستان ها دارند، کمتر رغبتي به دادن کنسرت در خارج از تهران دارند؟ آيا مي دانند برخي از سرمايه گذاران اين گونه کنسرت ها به دليل عدم حمايت و ايستادگي دولت، در برابر رفتارهاي غير قانوني مخالفان، در آخرين لحظات کنسرتشان لغو شد و خود به پرداخت تعهدات سنگيني ملزم شدند(بدون هيچ درآمدي)،برخي به زندان افتادند و در نهايت مردم و شهروندان بخت برگشته محروم از ديدن يک تفريح سالم و هنرمندان شاخص اين مرز و بوم دست از پا درازتر مجبور به بازگشت شدند؟ آقاي توکلي و ديگر نمايندگان مردم و وزارت ارشاد مي دانند که يک شب اجراي آقاي شجريان و گروهش در يک ورزشگاه 3 تا 5 هزار نفري در گوشه يي از خاک اين کشور، صرفه اقتصادي و رواني افزون تر از دادن 5 شب کنسرت در يک کشور خارجي دارد؟ اين گونه، تقاضاهاي شهرستاني ها از کنسرت هاي بزرگاني چون شجريان در همان منطقه پاسخ مي يابد و بازار به تعادلي مي رسد و سبب مي شود چنين هجوم هايي را براي خريد اينترنتي بليت ها شاهد نباشيم.به گمان نگارنده مظلوميت فرهنگي، به خصوص در حوزه موسيقي، بيش از آنکه به بودجه و امکانات وابسته باشد، به عدم حمايت قانوني و بي اقتداري دولت، دخالت برخي نهادهاي فشار فراقانوني و برخي مقررات دست و پاگير مرتبط است.در سوي ديگر صدا و سيما قرار دارد که بعد30 سال از گذشت انقلاب و با وقوف به فتواي تاريخي حضرت امام(ره) در حليت موسيقي، هنوز تکليفش را با موسيقي مشخص نکرده است. براي همين است که وقتي خواننده يي از آن سوي آب ها به دبي مي آيد و کنسرتي برگزار مي کند، هزاران نفر از داخل کشور بليت هواپيما و کنسرت را مي گيرند و به ديدن کنسرت مي روند. مي دانيد چرا؟ چون شبکه هاي ماهواره يي در تبليغ و رسانه يي کردن هنرمنداني از اين دست کم مايه نمي گذارند، اما صدا و سيماي خودمان حتي از بردن نام بزرگان موسيقي ما هم عاجز است. مگر کنسرتي که بليت هاي آن در طرفه العيني به فروش مي رسد چه کم از مسابقه فوتبالي دارد که هر هفته پخش مستقيم تلويزيوني دارد؟ اگر از بعد رسانه يي نگاه کنيم هم آن شموليت و تاثيرگذاري دارد و هم اين. پس هم فوتبال بايد پخش شود و هم کنسرت موسيقي.تمامي اين عوامل دست به دست هم مي دهند تا بازار تقاضا به شديدترين درجه خود برسد و در نهايت فروش بليت آقاي شجريان با چنين هجمه و تقاضاي شگفت انگيزي روبه رو شود.به نظر شما اگر اقتدار و حمايت دولت از برگزاري کنسرت در شهرستان ها، نمايش کنسرت از شبکه هاي رسمي و حمايت صدا و سيما به علاوه توسعه منطقي شبکه اينترنتي فراهم بود، شهروندان دچار چنين عذاب و المي مي شدند؟

حبيب رضايي

سلام آقاي قطبي .اين روزها مثل خيلي روزهاي ديگر که ما ايراني ها به قول معروف «جوگير» مي شويم و هر فعل محترمي را از شدت استفاده، به عادت بي اثري تبديل مي کنيم، نامه نوشتن براي شما يا شما را خطاب قرار دادن در اول هر نوشته، عجيب باب شده است، حال بگذريم که در ميانه اين نوشتن ها، بعضي، مثل متن زيباي امير قادري مي شود. در همين روزنامه «اعتماد»، که مي ديدم و مي دانم چندصد نفر بي اعتنا به شما را، مشتاق شما، و چند صدهزار نفر مشتاق به شما را شيفته شما کرد. يا گذر مي کنيم از آن خيل وبلاگ ها و سايت هايي که مي شود به راحتي و بي جست وجو، متني را در آنها يافت که نويسنده گمنام يا نامي آن، براي دلش و همان چند ده نفر خواننده محدودش از شما گفته است و اين بïرد محدود نوشته اش را مومنانه ناديده گرفته است. هر برنامه ورزشي زنده و مرده اين روزها از خبرهاي شما اعتبار تماشا مي گيرد و بحث هر جمع بيش از سه نفر در اين شهر و ديار، با گفتن از شما و تاثير و اثر شما اگر آغاز نشود حتماً پايان مي گيرد.

عجيب است نه؟ گويا خشکسالي، زمين و ضمير نمي شناسد و باراني چون شما، حتي اگر رگباري کوتاه باشد و «نماند»، باز نفسي تازه مي کند در اين تنور بي همنفسي.

اينها را گفتم که بگويم صاحب اين قلم همه تلاشش را کرده است که جوگير نشود، که دنبال قافله از سر عادت ندود و اگر اين چند خط را قلمي کرده است، تنها براي زنده کردن که نه، بلکه براي يادآوري رسم زلال و فراموش شده پيشينيان است که هنگام وداع، دست خطي را به دعاي خيري معطر مي کردند و در پس ظرف آب که به بدرقه بر راه مسافر عزيزشان، به اميد بازگشتش البته مي ريختند، پنهان مي کردند و در لحظه آخر به دستش مي سپردند. (اين روزها عجيب دلم از وداع بي هوا و رفتن بي دعا هراسان است.) آري، من آمده ام تا شما را با شوق و غم با شعف و حسرت بدرقه کنم. شوق و شعف دارم از اينکه مي رويد تا من در اين زمانه قدرنشناس، باز شاهد زنده يي نباشم براي حمام فين ديگري. من ديگر تاب ديدن به مسلخ رفتن روح نازنيناني که بيرق مدارا، عشق و ادب را بر دوش مي کشند، ندارم.

و غم و حسرت دارم از اين توانايي تاريخي بي پايان اين جبر جغرافيايي، که هر که سالم تر بود انگار مغلوب شدنش ممکن تر و هر که سازنده تر شد، مهجورشدنش محتوم تر مي شود. آقاي قطبي، شادي و غم شما به راحتي فضا را مي شکافت ولي ما ياد نگرفته ايم که چنين بي واسطه و بي ريا به مهماني چشم ها برويم.

شما در همه حال با حس خالص و ناب خود قدم برداشتيد، بي آنکه چشم به راه لغزش و تخريب و افتادن حريفان باشيد و ما ياد نگرفته ايم که اينچنين بزرگوارانه به ميدان برويم. شما وقتي تب داشتيد به مهتاب بد نگفتيد و اين از آموزه هاي اين روزهاي ما خارج است. شما به «قول» خود عمل کرديد و واي که اين روزها، چه ناياب است به عهد و پيمان، با ايمان ماندن.

شما دل شير سوغات آورديد و ما هنوز در نقش گربه نقشه خود حيرانيم...

امروز مي رويد....اگر در ميان وسايل و جعبه هاي خود بگرديد، حتماً بسته هايي مي يابيد پر از دل و دلبستگي...مراقب آنها باشيد... هر کجاي دنيا که بوديد....همين.

ہ برگرفته از نام فيلمي از برناردو برتولوچي

habibrezaee@hotmail.com