شرکت آلفا به کابوس پرسپوليس تبديل شده است. پس از شکايت رافائل از پرسپوليس تا پس از قهرماني پرسپوليس در ليگ برتر همه از کسر شش امتياز فيفا از پرسپوليس حرف مي زدند اما اين روزها مشکلات پرسپوليس آنقدر زياد است که حبيب کاشاني هم ديگر از «گرفتن حق ملت ايران» و بازگشت شش امتياز صحبت نمي کند. اگر مشکل پرسپوليس با شرکت آلفا پس از کسر اين امتيازها فروکش کند شايد با شکايت جديد اين شرکت کانادايي شکايتي يک ميليون دلاري در انتظار پرسپوليس باشد. در حالي که از زمان مديريت سابق پرسپوليس قراردادي با اين شرکت براي سفر پرسپوليس به امريکا و کانادا بسته شد اما به دليل مشکلاتي که وجود داشت اين سفر انجام نشد تا حبيب کاشاني وظيفه حل اين مشکل و انجام اين سفر را برعهده بگيرد. در اوج اخبار کسر شش امتياز از پرسپوليس، کاشاني مصاحبه هاي متعددي را انجام داد و گفت اگر سفر پرسپوليس به امريکا و کانادا انجام نگيرد، باشگاه پرسپوليس مجبور به پرداخت يک ميليون دلار به شرکت آلفا مي شود. با اين حال اين هشدار در گيرودار اخبار کسر شش امتياز گم شد تا مثل هميشه خطر شکايت، باشگاه را تهديد کند. البته چون سران پرسپوليس در اين مساله تصميم گير اصلي نبودند بحث سفر پرسپوليس به امريکا و کانادا به شوراي برون مرزي سازمان تربيت بدني رفت، حتي سازمان براي تصميم گيري در اين مورد پاي وزارت خارجه را هم به وسط کشيد اما گويا سازمان و وزارت خارجه با اين سفر موافقت نکرده اند. البته سخنگوي وزارت خارجه هم اين خبر را تاييد کرده و با اين شرايط بايد اتفاقي عجيب بيفتد که پرسپوليسي ها به امريکا و کانادا سفر کنند. با وجود اين از مدت ها قبل ايراني هاي مقيم امريکا و کانادا خود را آماده سفر پرسپوليس کرده بودند اما احتمالاً آنها با شنيدن اين خبر نااميد شده اند. البته به غير از ايراني هاي مقيم امريکا و کانادا قطعاً سران باشگاه پرسپوليس هم نااميد شده اند. آنها در وضعي که اميد داشتند با سفر پرسپوليس به امريکا و کانادا درآمد خوبي کسب کنند بايد با اين تصميم به فکر چگونگي پرداخت يک ميليون دلار بدهي خود به شرکت آلفا باشند؛ بدهي که پس از شکايت شرکت آلفا از پرسپوليس بايد پرداخت شود. احتمالاً يکي از مسائلي که در جلسه ديروز حبيب کاشاني با محمد علي آبادي در سازمان تربيت بدني مطرح شده، همين مساله بوده است. مسوولان باشگاه اميدوارند با جلب رضايت شوراي برون مرزي سازمان تربيت بدني و وزارت خارجه از پرداخت بدهي يک ميليون دلاري به اين شرکت کانادايي فرار کنند. البته وکلاي باشگاه پرسپوليس هم از همين حالا مدارک شان را آماده کرده اند که بتوانند در موقع لزوم به کميته حقوقي فيفا ارائه کنند. در شرايطي که وضعيت مالي پرسپوليس تعريف آنچناني ندارد مسائل سياسي باشگاه را در آستانه شکايت يک ميليون دلاري قرار داده است. با اين حال با استعفاي کاشاني، احتمالاً وظيفه پيگيري اين پروژه به فرد ديگري سپرده مي شود.

حامد قاسمي

بازيکنان استقلال تک تک جام را بالاي سر مي برند، اما با بغض. محمد نوازي پس از پايان جشن گفته بود؛«انگار داشتيم جام را توي سرمان مي کوبيديم و نمي ديديم بهترين بازيکن تيم مان بدون اينکه از مرگ پدرش خبر داشته باشد شادي مي کند.» جباري در فينال جام حذفي ستاره تيمش بود. پاس زيبايي که روي گل اول استقلال به مهدي اميرآبادي داده بود و گل زيبايي که در ثانيه هاي ابتدايي وقت اضافه بازي زده بود، لقب ستاره بازي را به او داده بود. عليزاده اوت را پرتاب مي کند و جباري با زيرکي خاصي توپ را از روي سر علي نظرمحمدي دروازه بان پگاه رد مي کند. او براي شادي به سمت جايگاه 36 تماشاگران مي رود و پس از آن به سمت جايگاه VIP مي دود اما هر چه نگاه مي کند نمي تواند پدرش را روي صندلي هاي جايگاه VIP ببيند. شب قبل از بازي نعمت جباري پدر مجتبي در تماس تلفني با پسرش به او قول داده بود از جايگاه VIP فينال جام حذفي را تماشا کند. براي همين جباري به نظري جويباري سرپرست استقلال مي سپارد که دو بليت جايگاه VIP براي پدرش و برادرش مرتضي کنار بگذارد تا صبح روز بازي مرتضي به هتل المپيک برود و بليت ها را از نظري جويباري بگيرد. اما کار به اينجا نمي رسد. نعمت جباري ساعت 9 صبح به محل کارش مي رود و پس از مدت کوتاهي دچار حمله قلبي مي شود. دوستانش او را بلافاصله به بيمارستان مدائن مي برند اما نعمت جباري که به کما رفته، پس از گذشت يک ساعت فوت مي کند. خبر به سرعت به فتح الله زاده مي رسد. علي نظري جويباري و قلعه نويي هم در جريان قرار مي گيرند. آنها براي اينکه خبر فوت پدر جباري اردوي تيم را در آستانه بازي فينال جام حذفي به هم نريزد موبايل تمام بازيکنان تيم را جمع مي کنند تا کسي از اين اتفاق باخبر نشود. گويا سايت خبري «برنا» هم که سرويس ويژه پيامک آن در روزهاي گذشته به کار افتاده اين خبر را به صورت پيام کوتاه روي تلفن همراه تمام بازيکنان استقلال مي فرستد اما پيش از اين اتفاق تمام موبايل ها در اتاق تدارکاتچي تيم جمع شده بود. اما بالاخره چند نفر از بازيکنان استقلال از اتفاق باخبر مي شوند. يکي از آنها عليرضا منصوريان بود. کاپيتان معنوي استقلال که از سوي امير قلعه نويي مامور شده بود نگذارد اين خبر تا پايان مسابقه به گوش جباري برسد. قلعه نويي که در بازي رفت با پگاه به خاطر حضور جباري در اردوي تيم ملي نتوانسته بود از او استفاده کند اصلاً دلش نمي خواست در آستانه دو ساعت مانده به آغاز مسابقه باز هم بهترين بازيکن تيمش را از دست بدهد. ماموريت موفق به پايان رسيد و منصوريان جام قهرماني را بالاي سر برد. منصوريان مي گويد؛«غم خداحافظي از فوتبال يک طرف، کنترل مجتبي طرف ديگر. عجب روز سياهي بود.» جشن که تمام شد فتح الله زاده به سمت جباري رفت. او که پيش از پايان مسابقه در جايگاه ويژه، خبر مرگ پدر جباري را به چند نفر از خبرنگاران نزديک خودش داده بود، پس از پايان جشن به سمت جباري مي رود که بابت قهرماني تيم سر از پا نمي شناخت. جباري به سمت جايگاه VIP رفته بود تا پدرش را در بين تماشاگران پيدا کند. حتي تلفن همراه برادرش مرتضي هم خاموش شده بود تا او از هر دوي آنها بي خبر بماند. در اينجا بود که فتح الله زاده خبر نحس را به مجتبي مي گويد. فتح الله زاده خودش مسووليت رساندن جباري به منزلش را هم برعهده مي گيرد و او را تا «ميني سيتي» همراهي مي کند. البته مجتبي در راه بين استاديوم و ميني سيتي تنها نبود.

قلعه نويي و بازيکنان تيم هم همراه او به شمال شرق تهران رفتند تا جباري پس از شنيدن خبر مرگ پدرش تنها نماند. گويا صحنه يي که فتح الله زاده در رختکن تيم به همه فرمان مي دهد با اتوبوس بروند و او مي خواهد مجتبي را به خانه شان برساند اشک تمام بازيکنان را درآورده بود. جباري که تا آن موقع روحش هم از ماجرا خبر نداشت، گفته بود؛«حاجي چي شده که مي خواهيد با من بياييد؟» به هر حال وقتي جباري راضي مي شود با فتح الله زاده برود، قلعه نويي هم با اتوبوس بازيکنان تيم به دنبال ماکسيماي فتح الله زاده مي رود. ماشين فتح الله زاده که به محوطه آپارتمان شان مي رسد مجتبي همه چيز را مي فهمد.

روز گذشته وقتي جباري به قطعه 23 بهشت زهرا رفته بود تا شاهد دفن پيکر پدرش باشد به دوستانش مي گفت؛«آخرين باري که همديگر را ديديم خيلي قربان صدقه ام مي رفت و کلي بغلم کرد. انگاري براي آخرين بار بود که همديگر را مي ديديم.» تراژدي ماجرا جايي به اوج مي رسد که بدانيد روز بازي استقلال- پگاه در مسابقات جام حذفي و روز مرگ ناگهاني نعمت جباري، با روز تولد مجتبي همزمان بوده و او که خودش را براي جشن تولد در منزل آماده کرده بود ناگهان با عزاي تمام اعضاي خانواده مواجه مي شود.

موضع امير قلعه نويي پس از قهرماني استقلال در جام حذفي، روزهايي را به ياد همه مي آورد که با قهرماني تيم در ليگ برتر سه سال پيش قلعه نويي بحث جدايي از تيم را پيش کشيد. او که در فصل 85 بالاخره توانسته بود پروژه سه ساله خود در استقلال را به سرانجام برساند و تيم را قهرمان مسابقات ليگ برتر کند، حرف از جدايي زده بود. او بحث جدايي از استقلال را پيش کشيده بود با اين استدلال که پس از او يک سرمربي بزرگ تر روي نيمکت تيم بنشيند. البته در آن روزها همه فهميدند که قلعه نويي براي مديران و تماشاگران استقلال ناز مي کند و به دنبال بازارگرمي است. اين مرتبه هم پس از قهرماني تيم در جام حذفي نوبت به قلعه نويي رسيده تا باز هم براي تماشاگران استقلال ناز کند. او پس از پايان بازي فينال جام حذفي در کنفرانس مطبوعاتي گفت؛ «شنبه به ازبکستان مي روم.» احتمالاً او با اين حرف مي خواست بحث رايزني سال گذشته با مديران پاختاکور ازبکستان را به ياد همه بياورد. خبر آن رايزني ها از سوي امير طيري دستيار فعلي قلعه نويي در استقلال به رسانه ها رسيد، اما پس از مدت کوتاهي مدير روابط عمومي پاختاکور آن خبر را تکذيب کرد. به هر حال قلعه نويي مي گويد؛ «من به مديران پاختاکور قول دادم و بايد براي 5 روز بروم آنجا.» اين در حالي است که با راي مساعد فتح الله زاده و امضاي هيات مديره استقلال قلعه نويي به احتمال زياد در استقلال باقي مي ماند و اين حرف ها از سوي سرمربي فعلي تيم هم تعبيري جز ناز کردن ندارد.

کتش را در تنش صاف و صوف مي کند. وارد دفتر سعيدلو مي شود. چند دقيقه يي با بيادي حرف مي زند. صداي کاشاني از پله ها مي آيد. تا صدا را مي شنود؛ بلند مي شود که برود. کجا؟ اين را بيادي مي پرسد و انصاري فرد جواب مي دهد؛ «اينجا، جاي من نيست.» انصاري فرد در روز وداع با صندلي مديرعاملي، نمي خواست با جانشين خود روبه رو شود. پس دفتر سعيدلو را از يک در ديگر ترک کرد. يک سال از آن شب گذشت و حالا دفتر سعيدلو محل جدايي جانشين انصاري فرد شده است. سناريوي استيلي در آغاز سال 87 ساده و کامل بود؛ «به قطبي کمک مي کنم پرسپوليس را قهرمان کند. بعد کاشاني ماندني مي شود و قطبي مي رود، من هم مي شوم سرمربي.» تا يکشنبه شب همه چيز طبق برنامه پيش رفت اما ظهر دوشنبه زماني که علي آبادي در پاسخ به گلايه تکراري و تهديد به استعفاي کاشاني به دليل مشکلات مالي پرسپوليس و کم محبتي سعيدلو گفت؛ «مشکلي نيست،استعفايت را بنويس»، بازي کاملاً عوض شد. حالا کاشاني استعفاي مکتوب را تقديم رئيس سازمان کرده و هرچند سعيدلو در آخرين اظهارنظر خود تاکيد کرد کاشاني همچنان مديرعامل پرسپوليس است، اما براي انتخاب جانشين کاشاني هم نتايجي حاصل شده است. ساعاتي پيش از جلسه هيات مديره پرسپوليس، فرخزادي گزينه اصلي براي گرفتن جاي کاشاني بود و اعضاي هيات مديره به اين نتيجه رسيده بودند که بهتر است افشين پيرواني را هم به جاي استيلي روي نيمکت مدافع قهرماني ليگ بنشانند. استيلي هرگز فکر نمي کرد برنامه هايش به اين سادگي خراب شود اما پروژه گذر از کاشاني ماه ها در جريان بود و علي آبادي و سعيدلو تنها ريتم آن را در طول فصل تغيير مي دادند؛ ريتمي که حالا به شدت تند شده و داستان را به مراحل پاياني رسانده است. از کاشاني خواسته بودند پيرواني يا خاکپور دستيار استيلي شود که با دفاع مديرعامل مستعفي از استقلال فکري استيلي مواجه شدند. بعد هم اعتراض به کم کاري سعيدلو در تزريق پول به باشگاه، با پذيرش استعفاي کاشاني همراه شد. به همين سادگي استيلي و کاشاني از موضع قدرت خارج شدند تا زور سعيدلو و همفکرانش بيشتر شود و پيرواني خود را در آستانه تحقق آرزوي سرمربيگري پرسپوليس ببيند. هواداران پرسپوليس سال گذشته و قبل از فينال جام حذفي، واکنش هاي تندي به اخبار مربوط به برکناري انصاري فرد داشتند و عليه کاشاني هم شعار مي دادند اما حالا ترس آنها از تغييرات در سطح مديريتي ريخته و کاشاني هم ديروز در اظهارنظري جالب به هواداران پرسپوليس اطمينان داد، جدايي اش اين تيم را تضعيف نمي کند و مديران «خوشفکر» باشگاه، راه درست را ادامه خواهند داد. کاشاني تاکيد کرد بازگشتي در کار نيست و خبر استعفاي اعضاي باشگاه پرسپوليس هم روي خروجي خبرگزاري ها قرار گرفت اما سعيدلو و همکارانش در هيات مديره همچنان اصرار دارند کاشاني ماندني است و به موازات اين ادعا، نام افشين پيرواني را براي سرمربيگري تيم مطرح کرده اند. اين پارادوکس بزرگ، حقيقت ماجرا را نشان مي دهد. استيلي و کاشاني خيلي زود دور خوردند و حالا نوبت کاشاني است که تحمل نشستن در دفتر سعيدلو و رويارويي با بعضي ها را نداشته باشد. چه زود تاريخ در جهت تعادل تکرار شد.

بازي هاي المپيک که شروع شود، احسان حدادي يکي از اميدهاي اصلي ايران براي کسب مدال طلا است. در شرايطي که وزنه برداري ايران پس از محروميت فدراسيون جهاني دوران نزولش را پشت سر مي گذارد و تعداد کساني که به حسين رضازاده براي قهرماني در المپيک اميدوارند کمتر از چهار سال پيش است و وضعيت کشتي هم تعريفي ندارد، قطعاً احسان حدادي جزء معدود اميدهاي ايران براي رسيدن به مدال طلا است؛ قهرماني که رکورددار پرتاب ديسک ايران و آسياست و نفر برتر فصل 2008 پرتاب ديسک دنيا هم محسوب مي شود. اگر در المپيک سيدني رضازاده و توکلي چهره اصلي ورزش ايران بودند و در المپيک آتن هم هادي ساعي قهرمان ملي شد از هم اکنون مي توان به حدادي دل بست که بتواند رتبه ايران را در رده بندي کشورها در بازي هاي المپيک ارتقا دهد. قهرمان آسيا براي حفظ آمادگي تصميم گرفته تا پيش از المپيک تابستاني پکن در هيچ مسابقه يي شرکت نکند و با اين شرايط ليگ دو و ميداني ايران هم به احتمال فراوان بدون حضور اين قهرمان برگزار خواهد شد. حدادي درباره آخرين شرايطش پس از بازگشت به ايران در جمع خبرنگاران گفت؛ «من از سه روز پيش مرحله جديد تمرين هاي بدنسازي را شروع کرده ام و اين روند همچنان ادامه پيدا مي کند. تمام هدف من اين است که براي بازي هاي المپيک پکن در آماده ترين شرايط باشم.» در شرايطي حدادي تصميم گرفته در مسابقات بين المللي هلند و فرانسه شرکت نکند که حضور در رقابت هاي بين المللي اروپا باعث بيشتر شناخته شدن اين ورزشکار ايراني شد؛ «من تنها يک مدال طلاي جوانان جهان را دارم و چندين مدال آسيايي که اين مدال ها ارزشي براي علاقه مندان دو و ميداني در دنيا ندارد. براي همين هم در اين رقابت ها من براي آنها شناخته شده نبودم. پس از مسابقه اول همه به من که يک جوان 23ساله ام با تعجب نگاه مي کردند. نگاه هاي آنها براي من عجيب و غريب بود اما از مسابقه دوم به بعد عکس هاي من را از اينترنت مي گرفتند و مي آوردند تا امضا کنم. در برلين بيش از هفتاد هزار نفر مسابقه را تماشا مي کردند. اين شرايط کمک زيادي به من کرد تا بيشتر شناخته شوم.» حدادي در چند ماه اخير هفت هزار پرتاب انجام داده که همين تعداد پرتاب هم در نوع خود کم نظير است. با اين انگيزه حدادي به شکستن رکورد المپيک اميدوار است؛ «هدف من رسيدن به رکوردي بالاتر از 70 متر است و بدنم آمادگي اين کار را دارد. رکورد المپيک هم اکنون 69 متر و 89 سانتي متر است و به احتمال زياد اگر مشکلي پيش نيايد رکورد المپيک را خواهم شکست. اين توانايي در من وجود دارد.» بخش بعدي برنامه حدادي حضور در اروميه است؛ تمريناتي که بيشتر جنبه بدنسازي براي او خواهد داشت. پس از تمرينات سه هفته يي به احتمال زياد حدادي به ايتاليا خواهد رفت اما در صورتي که سفر به ايتاليا انجام نگيرد او تمريناتش را در ساري دنبال خواهد کرد. هرچند حدادي با اميدواري زياد از قهرماني اش در المپيک حرف مي زند اما مربي روسي حدادي دوست دارد واقع بينانه در اين باره اظهارنظر کند؛ «تجربه به من نشان داد تمرين هايي که با احسان کرده بودم، اشتباه نبوده. او در چند ماه اخير هفت هزار پرتاب داشته است. اين رقم در حرف زدن آسان است اما در عمل کار بسيار سختي است. او در رقابت هاي اروپايي بهترين تکنيک ها را انجام داد تا بتواند قهرمان شود اما در المپيک کار ما بسيار سخت است و در حال حاضر تنها به فکر تمرين کردن هستيم.

اندرو هاشہ

از چند روز پيش از بازي مرگ و زندگي گروه D ميان سوئد و روسيه، وضعيت شکننده زانوي چپ زلاتان ايبراهيموويچ تبديل به نگراني دسته جمعي کل ملت اسکانديناوي شده است. او شنبه شب در بين دو نيمه بازي مقابل اسپانيا به واسطه درد در مفصل زانويش بيرون کشيده شد و در اين شرايط حساس بازگشت او به ترکيب اصلي تيم لارس لاگربک کاملاً حياتي خواهد بود. اين براي صعود سوئد که مي خواهد دومين حضور متوالي اش در مرحله يک چهارم نهايي را جشن بگيرد، حياتي است. بعد از نمايش هاي درخشان او در تورنمنت هاي قبلي، ايبراهيموويچ يورو 2008 را در شرايطي آغاز کرده که اکثر کارشناسان مثل گذشته او را يکي از پيشروترين مهاجمان دنيا مي شناسند. گلي که او مقابل يونان از هيچي براي خودش ساخت، راه صعود سوئد را هموار کرد و تلاش هايش برابر اسپانيا هم بايد امتيازي براي سوئدي ها به ارمغان آورد اما انفجار دروني خط دفاع اسپانيا با دستان ديويد ويا صورت گرفت تا مردان اهل اسکانديناوي دست خالي زمين را ترک کنند. گرچه همه از مدت ها قبل به پتانسيل او آگاهي داشتند اما بازي هاي ماه هاي اخير ايبراهيموويچ باعث رسيدن او به نقطه يي شده که تا به حال و قبل از آن صورت نپذيرفته بود. تا امروز دو گل به ثمر رسانده شده در يورو 2004، کل گل هاي زلاتان در سه تورنمنت بين المللي اخير، تنها گل هاي او براي سوئد به شمار مي رفتند. اين در حالي است که عدم توانايي زلاتان در زدن گل براي اينترميلان باشگاهش در مراحل حذفي ليگ قهرمانان باعث شده بود عده يي توانايي هاي هجومي او را زير سوال ببرند. حتي زلاتان 17 گل براي اينتر در رقابت هاي سري A فصلي که گذشت به ثمر رساند اما اين گل ها هم باعث نشد که آتش خشم منتقدانش خاموش شود، چون او نتوانسته بود مقابل ميلان و يوونتوس گلي به ثمر برساند. گرچه ورق در يک روز باراني ماه مه و مقابل پارما برگشت. روز آخر فصل، ايبرا اولين حضورش را بعد از هفت هفته غيبت در ترکيب اينتر تجربه کرد و دو گل او بعد از وارد شدنش به عنوان بازيکن تعويضي قهرماني اسکودتو را براي اينتر به ارمغان آورد.

هر کس که به توانايي هاي او حتي بعد از اين اتفاق شک داشت، بعد از شروع خوب ايبرا در يورو 2008 مجبور به سکوت شد. او علاوه بر گل هايي که به ثمر رسانده، نمايش هايي درخشان داشته است. اهميت او تا به حال به اين وضوح ديده نشده بود؛ نکته يي که بعد از غيبت او در نيمه دوم بازي مقابل اسپانيا کاملاً به چشم آمد. در اين زمان بود که خط حمله سوئد تبديل به فضايي تک بعدي شد و نتوانست دفاع اسپانيا که در نيمه اول دچار مشکلات فراواني شده بود را تهديد کند.

پسر پدري بوسنيايي و مادري کروات در روزنگارد منطقه يي آزاردهنده اطراف شهر مالمو بزرگ شده است؛ جايي که نرخ بيکاري اش در سال 2004 به 65 درصد رسيده بود. کارنامه حرفه يي او با باشگاه شهرش آغاز شد. در سال 2001 به آژاکس پيوست. سه سال بعد از آن او به يووه پيوست و بعد از سقوط اين تيم از دسته اول ليگ ايتاليا، اينتر را به عنوان مقصد بعدي اش انتخاب کرد. کارنامه او در تيم ملي سوئد هم در سال 2001 کليد خورد آن هم در مسابقه يي که هيچ حرفي براي نوشتن ندارد، تساوي برابر جزاير فارو. گل ايبراهيموويچ مقابل يونان اولين گل ملي او از اکتبر 2005 تا امروز به حساب مي آمد؛ دوران بدي که کله شقي ايبراهيموويچ نقش پررنگي در رقم خوردن آن داشت. او در سپتامبر 2006 مقررات منع ترک اردو را زير پا گذاشت و همراه کريستين ويلهمسون و اولوف ملبرگ به کلوپي شبانه رفت تا به عنوان مجازات نامش از بازي مقابل ليختن اشتاين در مرحله گروهي رقابت هاي يورو 2008 خط بخورد. گرچه آنها مشروبات الکلي نخورده بودند، دو نفر ديگر بعد از محروم شدن از حضور در اين مسابقه هيچ اعتراضي نکردند اما ايبراهيموويچ اعتراض کرد و حاضر نشد در دو مسابقه بعدي سوئد در مرحله مقدماتي مقابل ايسلند و اسپانيا به ميدان رود. درست است که اهميت حضور او براي کشورش کاملاً آشکار است اما هواداران سوئدي همواره خود را با اين واقعيت تسکين مي دهند که آنها حضور در مرحله پاياني يورو امسال را در غياب ستاره شان به دست آورده اند. اين داستان در کليه کارهاي او ديده مي شود. ايبراهيموويچ آدمي است که تنها به ساز خودش مي رقصد. از جمله داستان هايي که در افسانه يي شدنش نقش دارد، دعوايش با پليس مالمو است آن هم در شرايطي که ايبرا اداي مامور پليس را مقابل روي خودش درآورد. او يک بار راجع به جان کارو هم بازي سابقش در آژاکس گفته بود؛ «کاري که او با توپ مي کند، من مي توانم با يک پرتغال انجام دهم.» ممکن است او شخصيت مضحکي داشته باشد اما در کنار چنين حرکاتي استعدادي باورنکردني ديده مي شود. ايبراهيموويچ با 193 سانتي متر قد يک مهاجم عادي به شمار نمي رود. اين نکته در يورو 2004 مقابل ايتاليا که توپ را از شش قدم با پشت پا و ضربه يي چيپ وارد دروازه کرد و در يورو 2008 مقابل يونان اثبات شد. ممکن است از لحاظ شخصيتي آدم بدخلقي باشد اما شوق به يادگيري همواره در او ديده مي شود. ايبراهيموويچ زير نظر فابيو کاپلو سرمربي وقت يوونتوس مجبور شد فيلم بازي هاي مارکو فان باستن را تماشا کند و عضلات بدن کشيده، لاغر ولي نحيفش را محکم تر کند. زوج او در خط حمله سوئد در اين تورنمنت هنريک لارسن است؛ کسي که ايبراهيموويچ «يک حرفه يي تمام عيار» توصيفش مي کند و نمونه خوب از کسي است که ايبرا از او چيزهاي زيادي ياد گرفته است. لارسن 36 ساله گرچه همواره در کنار او است اما در يورو 2008 زمان در اختيار ايبراهيموويچ است. او بايد فراتر از اين تورنمنت طلسم گل نزدن هايش در ليگ قهرمانان را بشکند تا ارواح خبيثه هم دست از سر اينتر، تيم او بردارند. ديدن اين مساله که شخصيت او چگونه با شخصيت ژوزه مورينيو سرمربي جديد اينتر جور خواهد آمد، جذاب و مرموز خواهد بود. اين قضيه در درازمدت خودش را نشان خواهد داد. اما الان بايد اميدوار بود تا زانوي مشکل دار ايبراهيموويچ براي ادامه يورو 2008 او را آزار ندهد تا اينکه ما بتوانيم از پخته شدن اين مهاجم مرموز لذت ببريم، مهاجمي منحصر به فرد که شخصيت جالبش در نحوه بازي کردنش به چشم مي خورد؛ کسي که پتانسيل آن را دارد تا در دنياي فوتبال شکوفا شود.

ہخبرنگار ساکرنت

شيوا آباء؛امشب روسيه با بازگشت آندري آرشاوين بازي ساز موثر تيمش مي تواند در حساس ترين مسابقه گروه D به روي سوئدي ها آتش گشايي کند و آرشاوين بهترين اسلحه روس ها براي به زانو درآوردن سوئد است.آنها به اين پيروزي در ورزشگاه تيوولي نئو- اينسبروک نياز دارند تا بتوانند به يک چهارم نهايي رقابت ها صعود کنند، در صورتي که سوئد در اين سوي ميدان حتي با يک تساوي هم راهي مرحله بعد مي شود و همين کار را براي مردان هيدينک سخت تر خواهد کرد. آرشاوين بدون شک بهترين بازيکن روس ها است و غيبت او در همين دو بازي گذشته سرنوشت تيمش را به اين شکل به روز آخر کشانيد. شکست تلخ 4 بر يک مقابل اسپانيا و البته پيروزي

نه چندان قدرتمندانه با يک گل مقابل يونان پيش بيني همه هواداران فوتبال اروپا را که قبل از آغاز تورنمنت روسيه را يکي از شانس هاي صعود از مرحله گروهي مي دانستند نقش بر آب کرد و حالا با بازگشت آندري هواداران روسيه انتظار دارند او بتواند جبران اشتباهات بازي هاي گذشته را کرده و تيم را به دور بعدي بفرستد؛ کاري که انجامش تا حدي دشوار مي نمايد. نشريه ديلي اسپورت اکسپرس به نقل از گاس هيدينک سرمربي هلندي تيم نوشته؛«آرشاوين بازيکني است که مي تواند از هيچ، همه چيز بسازد و از جايي که حتي فکرش را نمي توانيد بکنيد گل مي زند و همين براي تيم ما بسيار مفيد و موثر است.» اما به رغم ستايش و تحسين عملکرد او سرمربي تيم معتقد است که هيچ بازيکني حتي آرشاوين 27 ساله به شکل اتوماتيک جايگاه ثابتي در ترکيب هر مسابقه نخواهد داشت. يک روزنامه روسي نقل قولي را از هيدينک به اين شکل به چاپ رسانيد؛«نمي دانم که آيا آرشاوين را در ترکيب خواهم گذاشت يا خير؟» و در جاي ديگر اين مرد قاطع و مصمم هلندي اظهار داشت؛«آخرين مسابقه يي که او با پيراهن تيم ملي روسيه به ميدان رفت ديدار دوستانه مقابل ليتواني در چهارم ژوئن بود. تا امروز او ديگر در مسابقه يي حضور نداشته و اين طبيعي است که شايد به اندازه کافي در شرايط خوب و آمادگي کامل به سر نبرد و نتواند 95 دقيقه کامل در يک مسابقه حساس بازي کند. البته همه چيز به زودي مشخص خواهد شد.» با فرض اينکه در بازي مقابل سوئد او در ترکيب خواهد بود، مي تواند پشت سر رومن پاوليوچنکو مهاجم قرار بگيرد و از اين طرف هم خواسته هاي هيدينک را در خط مياني به عنوان يک هافبک تامين کند، البته به نظر مي رسد دينيار بيليالتدنيوف بعد از بازي با يونان کمي خسته شده و در آمادگي کامل نيست. در ادامه هيدينک در آستانه سومين و حساس ترين مسابقه تيمش مقابل سوئد اضافه کرد که سوئد قطعاً براي پيروزي به ميدان مي آيد و او نيز جز اين از آنها انتظاري ندارد؛«عقل و ذهنم به من اين اجازه را نمي دهد که به خودم بگويم آنها فقط با ما بازي مي کنند که يک تساوي بگيرند، آنها مردم روشنفکر و عاقلي به نظر مي رسند و انسان هاي عاقل در يک مسابقه حساس فوتبال فقط به پيروزي مي انديشند.»

گابريله مارکوتيہ



هشت روز يورو نکات جذاب زيادي داشت، نکات زيادي که واقعاً قابل تحسين بودند. در اين ميان آنچه بيش از همه من را جلب کرد وسعت ذهن مربيان در اجراي تاکتيک ها و استراتژي هاي مختلف بود. در حالي که سطح بازي بازيکنان به استثناي چند نفر پايين آمده است، البته اين نظر شخصي من است، مربيان از آنها سبقت گرفته اند و بدل شده اند به کانون توجه همه. اين مربيان دست به تجربيات جديدي زده اند که واقعاً جالب است. به کرواسي اسلاون بيليچ نگاه کنيد. بيليچ در يورو درسي به همه داد و درسش اين بود که چطور با توجه به بازيکناني که در اختيار داريد سيستمي مناسب برگزينيد. بيليچ پهنه عظيمي از استعدادهاي ناب فوتبال را در اختيار ندارد و به همين دليل بهترين ترکيب 11 نفره را به زمين مي فرستد. اگر جمله ام کمي عجيب شد، توضيح مي دهم. او بهترين 11 بازيکن را به زمين نمي فرستد بلکه بهترين ترکيب ممکن که 11 نفر مي توانند کنار هم بسازند را انتخاب مي کند. اين يعني بعضي از بازيکنان مجبور مي شوند در پست هاي غيرتخصصي شان بازي کنند. خب اشکالي ندارد. اگر لازم باشد هر 11 بازيکن به پست ديگري انتقال پيدا کنند اين اتفاق مي افتد تا تيم نتيجه بگيرد. نيکو کواچ 37 ساله است و مسلماً تحرک روزهاي جواني اش را ندارد.پس بيليچ تصميم گرفت او را جلوي چهار مدافع قرار دهد تا با استفاده از تجربه اش ديگر لازم نباشد پرس توپ کند و دنبال حريفان بدود. کواچ مي ايستد و با حساب دقيق خودش فضا را پرس مي کند. کرانيکار هم در تيم به عنوان هافبک آزاد قرار مي گيرد ولي در مقابل وقتي کرواسي توپي را از دست مي دهد وظيفه دفاعي مهمي به او محول مي شود. داريو سرنا ذاتاً يک مدافع کناري است نه يک هافبک راست ولي بيليچ از او خواست تا جلوي کورلوکا در سمت راست خط مياني بازي کند و نتيجه هم فوق العاده شد. هماهنگي سرنا و کورلوکا سمت راست کرواسي را به نقطه قوت اين تيم بدل کرده است. بيليچ مفهوم واقعي تاکتيک را به همه نشان داد. تاکتيک يعني برطرف کردن ضعف ها و بزرگنمايي نقاط قوت تيم و اين دقيقاً کاري است که مربي کرواسي با تيمش کرده است. در گروه C مارکو فان باستن هم اتفاقي مشابه را براي تيمش رقم زد. از آنجايي که هلند مدافعان مستحکمي ندارد،

فان باستن وظيفه اصلي را بر دوش اورلاندو انگلار و نايجل وي يانگ قرار داده است تا با خراب کردن بازي هافبک هاي حريف عملاً نگذارند کار به خط دفاعي متزلزل شان کشيده شود. هيچ کدام از اين دو بازيکن ستاره هاي فوتبال اروپا نيستند ولي وظيفه خودشان را به درستي انجام مي دهند. انگلار و وي يانگ بلافاصله پس از اينکه توپ را از حريف مي گيرند آن را در اختيار فان درفارت يا اسنايدر قرار مي دهند تا بازيکنان خلاق هلند ضدحمله هاي نابودکننده نارنجي پوشان را پايه گذاري کنند. خود اسنايدر و فان درفارت هم نمونه هاي جالبي براي بررسي و تحقيق هستند. هر چند اين دو از تکنيک و هوش بالايي برخوردارند اما هيچ کدام آنقدر سريع نيستند و قدرت بدني شان هم کم است. به همين خاطر به واسطه تاکتيک هوشمندانه فان باستن آنها جايي صاحب توپ مي شوند و به سمتي حرکت مي کنند که اسلحه تکنيکي شان تفاوت را رقم مي زند و سرعت و قدرت عواملي تامين کننده نيستند. از نقش درک کويت هم نبايد غافل شد. مسلماً هيچ کس نمي گويد هافبک ليورپول يک ستاره يا پديده است اما به نظر من کويت بين بازيکنان حاضر در يورو 2008 سختکوش ترين و تاکتيک پذيرترين است. او مهره يي غيرقابل انکار و البته ضدستاره در ماشين نارنجي مارکو فان باستن به حساب مي آيد. مثال هاي هلند و کرواسي به دليل نقش برجسته مربيان شان بود. ولي نبايد از يک پديده ديگر در اين تورنمنت غافل شد و آن پديده مسلماً روماني است. تيم ويکتور پيتورکا به بهترين شکل ممکن بازي حرف را مي خواند و با استفاده از همين تاکتيک موفق شد هر دو فيناليست جام جهاني 2006 را متوقف کند. کريستين چيوو در اين سيستم ستاره تيمش است و رهبري بازي روماني را در زمين به عهده دارد. پشت سر او هم هافبک هاي قدرتمندي بازي مي کنند که حتي يک لحظه هم دست از جنگيدن برنمي دارند. «امپراتور» را هم از ياد نبريم. فاتح تريم موفق شد با تاکتيک روان و منعطف اش ترکيه را به مرحله يک چهارم نهايي برساند. البته در مورد تريم بايد گفت بيش از همه بايد به حربه هاي روحي و رواني او بپردازيم که چطور در حساس ترين شرايط تيمش را تشنه پيروزي نگه داشت. ترکيب آردوا توران، نيهات و تونجاي شانلي خط حمله ترکيه را به يکي از غير قابل پيش بيني ترين خطوط حمله يورو بدل کرده است که هر لحظه از آنها انتظار معجزه مي رود. راستي گاس هيدينک چي مي کند؟ خيلي وقت است ديگر به موفقيت هاي او با تيم هاي درجه دو و حتي سه مثل کره و استراليا عادت کرده ايم. گاس بزرگ اين بار هم مي تواند روسيه را به مرحله يک چهارم نهايي برساند به شرط اينکه سوئد را شکست دهد. روسيه کل بازي مقابل يونان را در اختيار داشت و برابر اسپانيا هم بدون آرشاوين و پاگربنياک حداقل سه موقعيت گل مسلم را از دست داد. صعود روسيه به يک چهارم نهايي يورو آن هم در گروهي سخت مثل گروه D مي تواند يک بار ديگر ارزش هاي گاس هيدينک را نشان دهد. در پايان اين تورنمنت مسلماً همه نام هايي چون داويد ويا، لوکا مودريچ، کريستين چيوو، وسلي اسنايدر و البته کريستيانو رونالدو را به ياد خواهند آورد و از درخشش آنها صحبت خواهند کرد. اما يادمان نرود چه کساني اين بازيکنان را به زمين فرستادند و آنها را بدل به ستارگان يورو کردند. يادمان مي رود؟

ہستون نويس روزنامه تايمز

علي ميرزايي

استقلال هم قهرمان شد، هيچ کس به اندازه مديران سازمان تربيت بدني نبايد خوشحال شده باشند. درست است که جز يک استثنا، تمام فوتبال ليگ برتر دولتي است، ولي دو تيم پرسپوليس و استقلال «دولتي تر» از بقيه هستند. اين دو تيم، با پرداخت هاي مستقيم دولت تامين مالي مي شوند. اين کار را سازمان تربيت بدني انجام مي دهد. بنابراين، سازمان هم اکنون بسيار خوشحال است که دو تيم نازپرورده اش قهرمان ليگ و قهرمان جام حذفي شده اند.

پگاه تيم بسيار خوبي بود. اين تيم، در بازي رفت با استقلال، بسيار آگاهانه و باتدبير بازي کرد. در بازي با برق شيراز و بازي با سپاهان اصفهان هم بسيار خوب بازي کرد و با شايستگي به مسابقه پاياني رسيد. جا دارد فدراسيون فوتبال و سازمان تربيت بدني، با پرداخت مالي، از مربي خوش کار اين تيم و بازيکنان اش تقدير کند. آنها را تشويق کند که با اقتدار به مسابقه پاياني رسيدند.

اما در اين روزها مسابقه هاي يورو 2008 هم در جريان است. طبيعي است که تماشاگران بازي هاي يورو 2008 ذائقه يي در اين روزها پيدا کنند که مسابقه هاي داخلي چندان به آنها مزه ندهد. بازي موثر ترکيه در برابر تيم جمهوري چک و زدن 3 گل در 15 دقيقه پاياني، در حالي که ترک ها 75 دقيقه بازي را دو بر صفر باخته بودند، توقع تماشاگر فوتبال را بالا

مي برد. بازي هايي که از هلند و اسپانيا و کرواسي ديديم و پرتغال در دو بازي اول، نشان مي دهد که فوتبال ما، در مقايسه با فوتبال هاي پيشرفته، بسيار عقب مانده است. از تاکتيک و کوچينگ و برنامه ريزي هاي استراتژيک که بگذريم، ما کم مي دويم، قدرت بدني مان کم است، بد پاس مي دهيم، بد استپ مي کنيم، بد توپ را در اختيار مي گيريم، خوب سر نمي زنيم، خوب جا نمي گيريم، موثر حمله نمي بريم، و هوشمندانه دفاع نمي کنيم، و الي آخر. اينها را که گفتم در مدرسه هاي ابتدايي فوتبال مي آموزند و ما در بالاترين سطح بازي هاي باشگاهي و ملي، با اين گرفتاري ها و کمبودها روبه رو هستيم. اي کاش در کشور ما هم زيرنويس تلويزيون مي کردند که هر بازيکن چقدر مي دود؟ چند پاس داده؟ از اين پاس ها چند پاس درست بوده؟ و... تا امکان مقايسه آماري با عملکرد بازيکنان فوتبال هاي پيشرفته فراهم شود و مربيان و بازيکنان ما نيز قابليت هايشان را بشناسند. مي شود هفتاد من مثنوي درباره فاصله هاي فوتبال ما با فوتبال هاي پيشرفته گفت. ولي من قصد دارم از جنبه يي ديگر به بازي هاي يورو 2008 و مقايسه آن با فوتبال خودمان بپردازم. حرف هايم پراکنده خواهد بود، ولي اگر خواننده گرامي تا آخر حوصله کند، مي تواند نتيجه يي از آنها بگيرد.

اولين نکته يي که در مسابقه هاي قهرماني ملت هاي اروپا توجه مرا جلب مي کند نظم و ترتيب در برگزاري مسابقه هاست. تيم ها مي آيند و مي روند و کسي وسط زمين نيست. پشت دروازه ها کسي نيست. در پيست يا در حاشيه زمين بازي کسي راه نمي رود. در حالي که پشت دروازه هاي ما (مثلاً در همين مسابقه استقلال و پگاه در روز دوشنبه) ده ها نفر ايستاده اند. برخي عکاس اند و بقيه نمي دانم چه کاره اند. عده يي کاور دارند، تعداد زيادي کاور ندارند. اگر خبرنگارند که جاي خبرنگاران در جايگاه خبرنگاران است. اگر پليس هستند که پليس کاور مخصوص دارد. نمي دانم چه کاره اند و جالب توجه اينکه وقتي پرسپوليس و استقلال گل مي زنند اين آدم هاي نمي دانم چه کاره، دومتر به هوا مي پرند و خوشحالي مي کنند، به هرحال جاي اين آدم ها آنجا نيست. دروازه بان ها بايد کارشان را در محيطي آرام و بدون فشار رواني انجام دهند. تکليف تماشاگران روشن است و دروازه بان ها نيز تکليف خود را مي دانند، ولي اين آدم هاي نمي دانم چه کاره، معلوم نيست که چرا بايد پشت دروازه ها ديوار گوشتي بکشند.برويم سراغ دوستان و همکاران عزيز در تلويزيون. پخش تلويزيون 5 يا 6 بار در نيمه اول زيرنويس کرد که خبرهاي ورزشي پس از نيمه اول بازي استقلال و پگاه پخش مي شود. اين زيرنويس آن اندازه بزرگ است که گاه هفت- هشت نفر بازيکن در حين بازي پشت آن گم مي شوند، و گاه در تلويزيون اين هماهنگي نيست که وقتي دارد اين زيرنويس هاي بسيار مفيد(؟،) را پخش مي کند، در همان زمان، زمان مسابقه و نام گلزنان را زيرنويس نکند که مي کند. زيرنويس ديگر پخش برنامه نود در روز پنجشنبه بود که خبرش را زيرنويس مي کردند. با همان زيرنويس گنده، حدوداً 10 بار در نيمه دوم و وقت اضافه نوشتند که برنامه نود روز پنجشنبه پخش خواهد شد. در خلال اينها ، چند بار برنامه هاي عادي تلويزيون 3 را نيز آگهي کردند. از جمله اينکه برنامه خبر ساعت 22 پخش خواهد شد،

البته آگهي شهرداري تهران را هم داشتيم که قرار است همه را خانه دار کند و حتماً با اين آگهي اش عده ديگري را از شهرستان ها به تهران خواهد کشاند. بگذريم.تلويزيون براي اين آگهي هايش بايد فکري بکند. اين کار را در مسابقه هاي يورو 2008 نمي کنند. در مسابقه هاي باشگاهي هم نمي کنند. اگر مي فرماييد براي داخل کشورهاي خودشان اين کارها را مي کنند باز هم عرض مي کنم که نمي کنند. هيچ ملتي رضايت نمي دهد وسط مسابقه تيم ملي فوتبالش آگهي هاي تجارتي به اين شکل پخش کنند. ممکن است استثنا پخش کنند، ولي اولاً استثنا است و ثانياً موقعي پخش مي کنند که توپ در حرکت نيست، نه مثل ما که توپ دارد مي رود توي دروازه تيم ملي و يادمان مي افتد که «گزينه 3» را پخش کنيم، موضوع پخش آگهي هنگام پخش مسابقه فوتبال که هر لحظه اش آبستن حادثه يي است از کارهاي عجيب و غريبي است که ما انجام مي دهيم و از اين بدتر اصرار مکرر بر پخش آگهي هاي خود تلويزيون است. چند بار وسط مسابقه فوتبال بخوانيم که «روزگار قريب» چه ساعتي پخش مي شود؟ اگر اين کار را خيلي جدي و حياتي مي دانيد، يک بار در اندازه يي کوچک، به صورت نوار باريک، بفرماييد کافي است. من اين موارد را چند بار به روابط عمومي تلويزيون عرض کرده ام و همه بي فايده،